Author's Note:
This chapter contains the flashback of Erin's memory.
xx
Erin was busy cleaning their mansion, her mind is in chaos and clouded with questions, kung saan ba siya kukuha ng pera sa pagtawag ng bangko kanina— kung gaano kabigat ang pagod niya'y ganoon din kabigat ang kailangan nilang bayaran.
Her mind was filled with too many things that might break her apart if she didnt handle the pressure wisely. Hinihintay niyang tumawag sakan'ya ang kapatid ng kan'yang nobyo na si Tiana.
She wanted to know how her boyfriend was doing because her mother had just sent her away the last time. The woman had outcasted her. She can't lie to herself that Travis's mother never liked her in the first place. She felt that because she only gave me a critical disgust when he introduced me in front of Mrs. Eliades.
Napatingin na lamang siya sa hagdananan patungo sa ikalawang palapag, Her mother is in grief right now. Nagtapat ang ama niya na mayroon itong legal na pamilya.
Ang kapal din ng mukha nito na bigyan siya ng pera pambayad ng utang nila sa bangko at para bang sinasabi nito na kayang bilhin ng pera ang pagpapatawad at simpatya ng dalaga. She clenched her fist in havoc, iwinaksi niyang pilit sa isipan ang nangyari.
She wanted to applaud herself; from being the spoiled bratinella, she's now a woman who realized that everything around her will never always spin in one rotation that she used to experience.
When she's done on the salas, mabibigat ang yabag na nagtungo siya sa kwarto ng ina. As usual mga alak nanaman ang bumungad sa kaniya pagkabukas pa lang ng pintuan ng kwarto nito.
"Mom...wake up.," Marahan niyang tapik sa pisngi nito. marahang gumalaw ang mga daliri niya sa mukha nito upang masilayan ang unti unting nababalot na lungkot na mukha ng kaniyang ina.
Ang magandang mukha ng ina na minsa'y nasilayan niya'y ngayon ay napabayaan na. Kumupas ang ganda nitong tila noo'y maihahalintulad sa rosas na pula; namumukadkad ang ganda at sigla sa kulay nitong taglay.
Bumuntong hininga nalamang siya ng gumising ito ngunit tinabig ang kamay niya.
"Tabi! Lumayas ka diyan ayokong makita iyang pagmumukha mo. may bahid ng galid ang kaniyang boses niya na nakasanayan na ng dalaga.
"Bingi ka ba? sinabing Lumayas ka sa harapan ko! Ano ba!?" singhal nito na hindi niya pinansin kahit puno na ng luha ang kaniyang mga mata.
Patuloy lamang siya sa pagkuha ng mga basyo ng alak kahit Ibabalibag nito ang isang bote, dahilan ng pagkalas ng mga bubog sa lapag. wala siyang pakialam kahit masugatan man siya. Ganoon palagi ang bungad ng ina niya sa kaniya sa araw araw na ginawa ng diyos. But who is she to shout the pain that she's bearing right? She is her mother whom gave life to her, kahit tinalikuran na nito ang pagiging ina sa kaniya.
xxxx
"PASENSIYA na Miss, puno na kasi kami dito." ani ng babae habang ngumunguya ng bubble gum.
"Sige na po oh, kahit dishwasher lang!" taranta siyang lumalapit kahit pinagsaraduhan na siya ng pinto nito.
Kailangan niya ng trabaho ngayon. Hindi sapat ang dalawa lang para mabayaran ang dalawang milyon.
---
"Ang kinis mo talaga.."
"Sir, Againts the rule na po yung ginagawa niyo...” Nangi-nginig niyang saad habang hinihimas ng may kaedarang lalaki ang hita niya sa loob ng club.
She's working as one of the waitresses there.
"S-sir n-nakikiusap po a-ako.. " mangiyak-ngiyak na titig niya dito ngunit mala demonyo ito'ng ngumisi.
Nang makahanap siya ng tiyempo ay sinipa niya ang gitnang parte ng katawan nito. Nandidiri siya sa sarili niya. Ang dumi dumi niya! siguro'y kung nasa tabi niya si Travis ngayo'y hindi siya hahayaan nitong mag-isa.
Pero wala si Travis sa tabi niya ngayon, walang travis ang magtatanggol sa kaniya at yayakapin siya tuwing kailangan niya ng pahinga. It was only her.
Umuwi siyang mabigat ang damdamin noong gabing iyon. She found her mother cooking dinner on the kitchen kaya't Inayos niya ang kundisyon ng kaniyang emosyon trying not to break in front of her mother.
"Mom?..." Nakangiting tumingin ito sakaniya that she find it strange.
"Hey sweetie, seat. Nagluto ako ng paborito mo'ng pagkain.." niyakap siya nito ng mahigpit
"Mom, you're acting weird..."kinakabahan niya itong tinitigan. She doesn't know why she's feeling fidgets right now, na para bang mayroong mangyayaring masama at hindi gusto ng dalaga iyon.
Sinenyasan siya nitong kumain nang, akmang bubuka muli ang bunganga niya upang magsalita muli.
"Sweetheart, hold this."
"M-mama..." pilit nitong pinapahawak sakaniya ang kutsilyo but she keeps on avoiding it.
"Mama!" umiiyak niyang tawag dito. Her heart was in pain, her body is shaking, and her mind was filled with affliction right now. Kitang kita niya kung paano nito sinaksak ang sarili ng limang beses, she witnessed how the blood of her mother poured down from her lifeless body on the floor.
"Tulong!" she shouted. patuloy lamang siya sa pag-iyak at puno ng hinagpis. Sa mga oras na iyon blangko ang isipan ng dalaga.
Gusto niyang ipikit ang mga mata at isiping panaginip lamang iyon ngunit ito ang katotohanan, Her mother ended her life infront of innocence.
Hindi siya nakulong dahil tiningnan ng inspector ang CCTV at malinaw doon na ang ina niya mismo ang kumitil sa buhay nito.
That night, she just barged into her room like a typical day. Trying to close her eyes, everything seems normal ngunit hindi...
Lumipas ang umaga ngunit mas pinili lamang niyang humiga doon, she wanted to rest, she's tired—dead tired.
bumukas ang pinto ng kwarto niya at naroon ang senador kasama ang asawa nito.
By how the woman glazed at her, she's just a speck of eyesore on her view.
"I'm sorry for what happened..."
"Leave."
"Susustentuhan kita, I'll give you mo—"
"Wala ako'ng pakielam sa pera niyo! Just leave me alone!"
"Hon, hayaan mo na..." the woman said while looking at her father.
He left me with heavy footsteps. tanging pagsara na lamang ng pinto ang namayani sa buong paligid. Tamad at walang buhay na nagtungo ang dalaga sa banyo.
She stared at her reflection.
Her eyes are lifeless. Hindi niya maramdaman ang lamig mula sa patak ng tubig. Pagkatapos magbabad nagbihis siya at nahigang muli without thinking that, she's not eating at all.
What's the purpose? Hindi naman gigising si Travis para Puntahan siya like he used to, when she's in pain.
Travis.. She immediately get up and checked her phone. Isang mensahe mula kay Tiana ang nagpayanig ng mundo niya.
From: Tiana
Ate Erin, gising na si kuya.
Rinig niya ang pagtambol ng dibdib, didn't minding the hot sun rays tumawag siya ng tricycle at nagmamadaling nagtungo sa hospital kung nasaan ito.
"Ma'am sorry pero, umalis na po si Patient 23." Pagpapaalis sa akin ng nurse noong hinanap ko si Travis dito.
Napasandal ako sa counter ng mahagip ng mata ko si Mavis, patungo ito sa gawi ko.
"Hey, I heard what happened to Tita. I'm sorry I wasn't there."
"Mavis Puntahan natin si Travis!" pagmamakaawa ko dito na pumukaw sa atensyon ng mga tao sa paligid namin.
Tumango naman ito bilang pagsang-ayon sa kagustuhan ko kahit puno parin ng katanungan ang mga mata nito.
Yakap yakap ang sarili'y binaybay ko ang daan papasok sa bahay ni Travis. sinabihan ko si Mavis na huwag na akong sundan.
Nanghihina ako, kaba at saya ang nararamdaman ng dalaga. tanaw nito si Tiana na nagmamadali patungo sa gawi niya. Malungkot ang mga mata nito na tila masamang balita para sa akin.
"K-kamusta siya?"
"I'm sorry ate Erin... kanina kasi, when he woke up wala siyang hinanap, I tried to speak when Mama came and told me that Kuya have a selective amnesia..."
"N-No..." nanghihina ang mga binti ni'ya sa rebelasyon ng kapatid ng kan'yang nobyo.
Pinilit kong tanawin si Travis mula sa kinatatayuan ko, nakatulala ito ngunit ng tatama ang paningin nito sa gawi ko'y mayroong mga kamay ang kumaladkad sa akin palabas.
"Mama! Stop! You're hurting her!" tili ni Tiana while stopping her mother.
She pushed me outside like I was just trash to be disposed of.
Isang malakas na sampal ang iginawad nito sa akin. Halos tumabingi ang mukha ko ng maramdaman ang sakit noon. Nangi-nginig ang mga kamay kong hinawakan ang aking pisngi habang patuloy lang sa pag-agos ng luha ko.
"Ang kapal naman ng mukha mo na puntahan pa ang anak ko! Leave my son alone! " The woman turned her back, leaving me with pain.
"Ate Erin... " mabilis akong dinaluhan ni Mavis at Tiana.
Pilit nila akong itinatayo kahit hirap ang mga binti ko't nanghihina ako. Ang sakit sakit... I feel like there's a thousand needles that pierced inside my heart.
Pinunansan ni Mavis ang mga luhang lumalandas na aking mga mata.
"T-Tiana... promise me that you'll never tell him anything about me."
Marahan lamang itong tumango habang lumuluha narin ang maganda nitong mukha.
"Mavis... L-let's go..." pinilit ko'ng tumayo mag-isa at nagpaalam na kay Tiana.
With my ravage life and heart, Hindi ko alam kung paano, at saan ako magsisimula.
I lost my mother yesterday, and I lost him the other day.