𝗫𝗜𝗜 : 𝗪𝗵𝗮𝘁 𝗛𝗮𝗽𝗽𝗲𝗻 𝗧𝗼 𝗛𝗲𝗿𝗲
𝗗𝗿𝗶𝗸𝗲'𝘀 𝗣𝗼𝗶𝗻𝘁 𝗢𝗳 𝗩𝗶𝗲𝘄
"Pare saan ba tayo pupunta?"
Hindi ko pinansin ang sinasabi ni dexter dahil palingalinga ako sa paligid para hanapin ang babaeng iyon pero saan naman namin siya hahanapin lalo na't masyadong tirik ang araw at nasisiguro ko na may mga infected na nag-lalakad lang sa paligid namin kaya kailangan maging maingat kaming dalawa dahil sa mapapahamak kami kong 'di kami mag-iingat.
"Saglit pare,ang daming infected na nandito."napatingin naman ako sa tinuro ni dexter at gan'on nalang ang pag-hinayang ko ng makita ko ang nasa 20+ ang infected na grupo sa lima at halatang may tinitingnan sila kong saan kaya napatingin rin ako sa tinitingnan nila at gan'on nalang ang pagtataka ko ng makita ko ang babaeng hinahanap namin ay nasa taas ng rooftop.
Ano naman ang ginagawa niya at bakit siya tinitingnan ng mga infected parang nakuha niya ang atensyon ng mga infected at halatang titig na titig ito sa babae na parang ayaw na maalis ang tingin sa babaeng nasa taas.
Tumingin tingin naman ako sa paligid ko para mag-hanap ng isang bagay na pwedeng mag-kar'on ng ingay para ma-distract ang mga infected sa ingay nito.
"Ano bang hinahanap mo?" Nagtatakang tumingin sa akin si Dexter habang nakakunot ang noo nito.
"May dala ka ba d'yang maingay na bagay na pwedeng pang distract sa mga infected na 'yan." Sambit ko sa kanya.
Agad naman siyang kumilos para makahanap ng maingay na bagay sa bag na dala niya humarap siya ng nakangiti sa akin at hinarap niya ang hawak niyang lata na wala ng laman kaya napangisi nalang ako sa kanya at kinuha sa kamay niya ang lata na hawak niya.
Napabuntong hininga naman ako ng malalim at tumayo para makabuwilo sa pagtapon ng lata na hawak ko pero napayuko naman ako ng may umalolong sa buong paligid,napatakip nalang ako sa tainga ko at nasisiguro ko na gan'on narin ang katabi ko dahil nagdadaing na siya sa sakit at gan'on narin ang nararamdaman ko pero 'di ko naman maiwasan ang tumingin sa rooftop na kong saan ang babae. Gan'on nalang ang pagkuhit ng gulat sa mukha ko ng makita ko kong sino ang umalolong at walang iba kundi ang babae na nasa rooftop,nagwawala na siya sa taas lahat ng mga bagay na nakikita niya ay inahahagis niya sa baba kahit na mabigat ay nakukuha niyang buhatin na parang magaan lang sa kanya.
"Ano bang nangyayari? Sino ba 'yong maingay at gan'on nalang ang apekto nito sa atin." Sambit ni Dexter ng makaricover na siya sa pananakit ng ulo niya pero sa akin ay ang tainga lang ang sumakit sa akin.
Sumilip naman ako sa mga infected at gan'on nalang ang pagtataka ko ng makita ko ang mga infected na bumagsak sa lupa,anong meron at lahat ng mga infected na nakita ko kanina na nakatayo ay lahat na ay bumagsak sa seminto.
"ANONG nangyari sa kanila?"
"Ha ang alin?"
"Ha?"
"Nag-sasalita ka na naman ba mag-isa?"
"Hindi ah ano." Tatayo na sana ako ng may mag-salita sa likuran nilang dalawa.
"Kayo ba ang tumulong sa akin?"
Agad naman kaming napatingin ni dexter sa taong nag-salita na nasa likuran namin pero bumalatay naman sa akin ang pag-tataka dahil sa nangyari kanina at hindi ko maintindihan na kong bakit wala manlang naalala si dexter sa nangyari sa amin kanina ang huli niya raw na ala-ala ay 'yong tinatanong niya ako kong saan kami magpupunta pero pagtapos n'on  ay wala na siyang naalala sa nangyari.
"A—ah e—eh oo,kami nga ang nagligtas sa 'yo. Pero bakit ka nga ba nawalan ng malay?" Tanong ni dexter sa kanya.
"I have no idea,ang alam ko lang ay nagugutom ako ng mga oras n'on." Sambit nito na ikinalayo naman namin ni Dexter sa kanya na ikinataas niya ng kilay.
"G—gutom ka pa rin ba?" Hindi ko naman maiwasan ang mautal sa harapan niya.
Napabuntong hininga naman siya at iiling-iling na yumuko.
Hindi ko maintindihan na kong bakit gan'on ang nangyari sa kanya, papaanong mangyayari na gan'on samantalang sa tuwing nagugutom siya na kahit hindi nakakain agad ay nawawalan lang siya ng malay pero dahil sa nakita ko ay hindi ko maintindihan ang naging kalagayan niya at ako.
"I'm ok now,no need to worried about me." Sambit nito bago tinalikuran kaming dalawa ni dexter.
Napatingin naman kami sa isa't-isa ni dexter na ikinabuntong hininga ko nalang at tinalikuran si dexter para tumungo sa silid ni ate Fiona na nasisiguro kong abala 'yon sa naging kalagayan ni babae.
***
"What happen to here?" Bungad na tanong ko agad ng makapasok ako sa silid ni ate Fiona.
"Tsk. Kahit kailan talaga drike wala kang galang sa mga taong basta basta mo nalang kinakausap." Mahinahong sambit ni Ellie sa akin.
"She have a condition,"tipid na sagot ni ate kaya nilibot ko naman ang paningin ko sa iba kong kasama,pero lahat sila ay nakayuko ni hindi manlang sumalubong ang tingin ko kaya binalik ko ulit ang tingin sa kausap ko.
"Ate! Pinaliwanag ko sa'yo ng maayos ang lahat na nakita ko,lahat iyon ay nakita ng dalawa kong mata kong paano siya mag-wala...habang ang mga infected..."unting-unti akong napayuko dahil nasisiguro ko na walang maniniwala sa sinabi ko.
Ano ba kasing dahilan para sabihin ko pa sakanila ang nakita ko na alam ko namang walang maniniwala sa bawat sasabihin ko na kahit nakita ko mismo kong gaano ka bayulinte ang babaeng iyon,paano ko ba sila mapapaniwala na ang babaeng tumulong sa amin ay may kakayahang manira o pwedeng pumatay kong sakaling may taong nakakita sa kanya sa rooftop na 'yon.
Iniangat ko naman ang ulo ko at isa-isa silang tiningnan ngumisi ako ng umiiwas sila sa tuwing tatapunan ko sila ng tingin,naiintindihan ko ang naging kalagayan nila dahil sino naman ako sa kanila. Isa lang akong lalake na kahit kailan ay hindi bibigyan ng pansin ang gusto ko ring sabihin,mas mabuting sarilinin ko nalang kay sa 'yong hahanap pa ako ng tao na alam kong walang makakaintindi sa akin.
Hindi ko na hinintay pang isa sa kanila ang mag-salita dahil lumabas na ako ng silid hanggang sa labas ng bahay,mas gugustuhin ko pang bumalik ang ugali ko kong saan wala akong tao na pinoproblema sa tuwing may panganib na mangyari. Gugustuhin ko pang bumalik sa dating buhay na ang laging gawa ay ikulong ang sarili sa kwarto at gumawa ng mga bagay bagay na ako lang ang makakaintindi.
"Crazy kid, crazy guy." Sambit ko sabay punas ng luha na lumandas sa pisnge ko.
Dalawa lang iyan sa mga sinasabi ng mga taong nakapalibot sa akin dahil isa raw akong baliw dahil sa kong ano-ano ang ginagawa ko na kong bakit ako lang ang nakakaintindi ng ginagawa ko.
Napasalampak nalang ako sa damuhan na hindi ko naman namamalayan na masyado na akong napalayo sa bahay na pinagtataguan namin,tiningnan ko lang ang paligid at napangiti ng nasa likod pala ako ng bahay dinala ng mga paa ko.
𝙏𝙤 𝘽𝙚 𝘾𝙤𝙣𝙩𝙞𝙣𝙪𝙚𝙙...