𝗜𝗩 : 𝗠𝗶𝗻𝗲
𝗦𝗼𝗺𝗲𝗼𝗻𝗲'𝘀 𝗣𝗼𝗶𝗻𝘁 𝗢𝗳 𝗩𝗶𝗲𝘄
"Ano naman ang ginagawa mo sa bahay na 'yon at muntik mo ng ikapahamak." Bulyaw nito sa akin ng makabalik na ako sa kuta namin.
"Wala namang nangyaring masamaya sa akin hindi ba?"
"Ano ka ba naman,'di ka ba nag-iisip? Paano kong malaman nila ang pagkatao mo?" Galit na talaga siya sa akin,bakit ko pa ba kasi sinabi sa kanya na may mga survivor akong nakita sa dati naming kuta.
"Umalis na ako,nandito na ako. Ano pa ba ang gusto mo?"
"Ang gusto ko ay ang maging maingat ka sa pag-alis mo,paano kong hindi sila mga survivor? Isa pala silang grupo na pumatay ng tao."
Umupo naman ako sa malambot na sofa at seryusong tiningnan siya. "N'ong mga panahon na nakita mo ako,may nakita ka ba na hindi kanais-nais?" Matagal na akong nag-tatanong sa kanya tungkol sa pag-katao ko pero ang tanging sambit niya lang sa akin ay...
"Wala,wala ka na dapat pang isipin tungkol sa nakaraan mo."
Bakit ko pa ba itatanong paulit-ulit sa kanya ang tanong ko na paulit-ulit rin lang naman sagot niya sa akin. Minsan gumawa ako ng hakbang na lingid sa kaalaman niya kaya naranasan ko na muntik na akong mapahamak sa mga taong nangingitil ng buhay ng kapwa nila dahil sa nabubuhay sila hindi lang sa pag-patay sa infected kundi pag-patay narin sa kapwa nila upang may makuha lang sila sa mga nabiktima nila kaya kahit papaano ay nag-kar'on ako ng pag-asa dahil sa dumating ang mga infected para tulungan nila ako.
"Gusto ko ng mag-pahinga." Sambit ko nalang at tumayo sa pag-kakaupo.
Hindi ko na hinintay pa siyang mag-salita kaya tinalikuran ko na siya at tinahak ang daan papunta sa silid ko.
Hindi pa ako nakakapunta sa silid ko ng may marinig ako sa kabilang kwarto na nag-uusap na kahit pinipilit ko ang sarili ko na hindi pakinggan ang mga salita at galaw sa paligid ko ay nararamdaman ko kaya wala akong magawa kundi pakinggan ang mga sinasabi nila kahit na wala naman ako sa usapan nila.
"Ano sa tingin ninyo?" Sa boses nito ay nasisiguro ko na si Dexter ang nag-sasalita.
"Ang bibig mo dexter,masyado kang maingay at baka may makarinig sa 'yo." Saway naman ni Ellie ang kababatang kaibigan ni dexter.
"Ano ba ang pag-uusapan at pinapunta ninyo pa ako dito?" Base sa naiinis niyang boses ay nasisiguro kong si Drike dahil siya lang naman ang mabilis na uminit ang ulo sa mag-kakaibigan.
"Kailangan natin makakuha ng mga pagkain para makaalis na tayo."
"Pero paano naman drike?"
"Kailangan natin ng tulong ni Darwin."
"Ano? Baliw ka ba drike paano kong ipahamak niya tayo at sabihin niya kay half-half ang gagawin natin to."
Kumunot naman ang noo dahil sa tabas ng dila ni dexter na nasisiguro ko na ako ang sinasabi niya sa mga kaibigan. Talagang kailangan pa nila ng tulong ni Darwin para lang makakuha sila ng pagkain nila ni hindi manlang kasi makakuha ng paraan para sila gumawa ng gusto nila hindi iyong inaasa nila sa isang tao na pagod na pagod na para lang matulungan si ate.
"Hindi na ako sasama,mas maganda siguro kong dito nalang ako."
"At bakit naman Ellie?"
"Mas maganda parin na dito nalang tayo."
"Pero...ikaw na ang nagsabi na kailangan na nating humiwalay sa kanila dahil umaasa lang tayo sa kanila."
"Oo dexter,pero mas maganda talaga kong marami tayo dahil pwede rin tayong tumulong para makakuha tayo ng pag-kain."
"Ano ka ba naman Ellie,akala ko ba ay napag-usapan na natin ito na lalayo na tayo sa kanila."
"Sorry dexter kong hindi ako makakasama sa in— hindi narin ako sasama."
"Ha? Pati ba naman ikaw drike."
"I'm so sorry dude. Tama naman kasi si Ellie dahil si ate Fiona ang dahilan na kong bakit hanggang ngayon ay nakakain pa tayo ng tama at maayos na tulugan."
"Eh pwede naman tayo ring tatlo humanap ng bahay parang tulad rin nito."
"Paano? Sa dami ng infected sa labas baka 'di na tayo makahanap pa ng ganitong bahay."
"Drike naman,"
"Sorry dude pero buo na ang disesyon ko na dito lang ako."
"Ano pa nga ba ang magagawa ko kong nakapag-disesyon na kayo. Oh siya sige,paano aalis na ako?"
"Patawad talaga dexter."
"Nakakaintindi naman ako Ellie."
Natahimik naman sila saglit hanggang sa marinig ko ang paa na papalapit ng papalapit sa pintuan na kinatatayuan hanggang sa bumukas ang pintuan na nasa gilid ko at niluwa si Dexter.
"Anong ginawa mo d'yan?" Rumihestro naman sa mukha niya ang pagkagulat pero agad naman bumalik ang hitsura niya.
"Aalis ka?" Hindi ko naman inintindi ang tanong niya at napatingin naman ako sa likod niya na may malaking bag kaya napakunot ang noo ko na tiningnan siya.
"Wala kang pakialam." Sambit niya bago nilagpasan niya ako.
Ayaw ko sa lahat ng tao na kausap ko ay 'yong binabastos ako pag-kausap ko. Dahan-dahan ko naman na kinuha ang patalim na nasa hita ko at hinagis ko sa kanya na ikinahinto naman niya,dahan-dahan naman siyang tumingin sa akin at kita ko naman ang pag-sunodsunod ng lunok niya habang papalapit ako sa kanya.
"Ayaw ko sa lahat 'yong kinakausap ako ay tinatalikuran ko." Malamig na sambit ko,napangisi naman ako ng mapalunok siya.
Dahan-dahan naman siyang yumuko kaya kumunot ang noo dahil sa ginawa niya.
"Aalis na ako," Paninimula niya ng nakayuko parin. "Hindi ko kasi kaya pa na maging pabigat lang sa iba lalo na't sa 'yo."
"So?"
"Aalis ako para mabawasan ang palalamunin mo."
Hindi ko inaakala na nakakaya niya pa na makausap ako ng matino at hindi mag-kandautal tulad ng dati pero hindi naman na siya nakatingin sa akin.
"Sino naman ang nag-sabi sa 'yo na palamunin ka?" Hindi ko naman matiis ang mag-taas ng boses ko dahil sa walang kwenta niyang paliwanag.
"Pa-patawad half-half."
Kumunot naman ang noo ko dahil sa sinabi niya,anong tawag niya sa akin 'half-half' ba kamo aba'y hindi tama na iyon ang itawag niya sa akin dahil ang pangit sa pandinig ko.
"Half-half? Sino si half-half?"
"I-ikaw."
So ngayon mag-uutal ka na siya dahil nataasan ko lang ng boses ay na utal na, gan'on na ba sila matakot sa akin dahil kalahating infected ako na nakakausap nila.
"Sino ang nakaisip ng tawag na 'yan sa akin?"
"Ha?"
Napatango na siya sa akin dahil sa sinabi ko ng mag-salubong naman ang tingin namin ay agad naman niyang binalik ang tingin sa lupa pero hindi na niya agad nagawa 'yon ng hawakan ko ang baba niya at dahan-dahang iniangat ko.
"Don't call me half-half dahil ang pangit sa pandinig ko. Tawagin mo nalang akong mine,para sa 'yo na ako." Sambit ko bago inalis ang kamay ko sa baba niya at walang alinlangan tinalikuran siya at nag-simulang humakbang.
𝗧𝗼 𝗕𝗲 𝗖𝗼𝗻𝘁𝗶𝗻𝘂𝗲𝗱...