"Seriously, Heaven, why did you do that?"
  Napapantastikuhang napatingin ako kay Sofie na maarteng naglalakad-lakad sa harapan ko habang nandito kami sa isa sa mga school garden. Busy ako sa pagbabasa ng librong kabibili ko pa lang sa National Book Store kahapon habang sya naman ay pinupuna ako sa ginawa ko kay Mikael.
  The way she reacted with what I did, it was like I did an unforgivable crime when all I did was to be straight forward to that Mikael.
   I rolled my eyes as I shrugged, "Well, yea. I told him straight to the point na wala akong paki-alam kung sino sya."
  "My god, Heaven. Ewan ko talaga sayo!"
  Halos hindi na sya mapakali sa ginagawa nya kaya naman tumayo ako at pilit syang pina-upo.
  "Calm down, will you?" I said with a sigh. "Wala namang masama sa ginawa ako. Stop over reacting."
  She scoffed, "Girl, sikat na vlogger at Tiktoker yon. I'm sure na maraming nakakita sa ginawa mo. Hindi mo ba alam na malaki ang chance na ma-bash ka sa ginawa mo?"
   And again, I rolled my eyes.
  "Edi i-bash nila. Do I look like I care? Sa Facebook at Twitter lang sila madalas mang bash, and remember that I don't have a Facebook and Twitter because I am only using Instagram?"
  Napailing-iling na lang sya at sinabi pang palibhasa ay late na ako sa mga uso ngayon. Muli kong pinaikot ang mga mata ko.
  "At ano naman ang gusto mo, gumawa rin ako ng Facebook, Twitter, at Tiktok tapos dumagdag sa mga toxic na nilalang sa community na yon? No way."
  "Wow, grabe ka. Toxic na nilalang. Meron akong account sa tatlong platform na nabanggit mo, toxic na nilalang na ako non?"
  I shrugged. "Wala akong sinabi, ikaw ang nagsabi nyan"
  "Ayy, ikaw talaga."
  Umilag ako nang akmang babatukan nya ako pero hindi rin naman nya itunuloy at nanahimik na lang na syang ikinatuwa ko. Magmula kaninang sabihin ko sa kanya ang ginawa ko sa Mikael na yon ay nagsimula na sya sa pagiging over reacting nya.
  Hindi ko naman alam na fan pala sya ng isang yon, and ah, they call their fandom as "Milky Way" and the people in the fandom are called "Milkies".
  I cringed.
  Corny.
  Sofie thinks na hindi ko alam ang totoong dahilan kung bakit ganun na lang ang reaksyon nya. Hindi naman talaga sya nag-aalala na ma-bash ako, ganun lang sya mag-react dahil fan sya.
  Well, ano naman ang gusto nyang gawin ko? Mas mainam naman ng sinabi ko ng diretso sa lalaking yon na wala akong paki-alam kung sino sya, kaysa naman sa makipagplastikan ako sa kanya.
  Masyado akong maganda para makipagplastikan sa isang katulad nya. Hindi naman gwapo pero kung magkandarapa ang mga babae sa kanya, pati na itong si Sofie ay akala mo isa syang mala-Zeus na klase ng lalaki.
  I sighed and resumed reading my book.
  Sofie on the other hand shook her head and busied herself on her phone. Probably ogling over her favorite male idols again, mostly Youtubers and Tiktokers, as any other normal female teenagers do nowadays.
  Ako nga lang yata ang walang hilig sa mga yan. Kaya naman pati sina mommy at daddy minsan ay iniisip na may pagka-tomboy daw ako.
  Well, hindi lang ako mahilig mag-ayos ng sobrang girly at halos walang hilig sa kung ano man ang kinahihiligan ng mga babae na kasing-edad ko. But that doesn't mean na tomboy ako. Siguro medyo boyish, pwede. Nagsusuot pa rin naman ako ng dress, skirts, at heels.
  My phone vibrated, kasunod nito ay ang alarm na isinet ko, indicating na oras na para sa next class ko. I closed the book and put it inside my bag bago tumayo at nagpaalam kay Sofie.
  Still busy with her phone while smiling widely, she nodded in which I rolled my eyes in return. Then I started to walk but stopped when she called me.
  Lumingon ako, "Hmm?"
  "Take care. Baka mamaya pag pasok mo sa classroom ninyo ay batuhin ka ng mga crampled paper ng mga kaklase mo. Worst, sabunutuan ka nila."
  I scoffed, "Ano ako, female lead sa isang fictional book? That would never happen. Takot lang nila sakin. Besides, hindi nila gugustuhin na mapunta kami sa guidance office sa unang araw ng klase."
  She was about to say something but I waved my hand and resumed walking. Masyado talaga syang nag-aalala sa ka-OAean na pwedeng gawin ng mga kasamahan nya sa fandom.
  And what's their fandom's name?
  Milky Way?
  Milkies?
  Yea, talk about corny stuffs.
  Pagpasok ko sa classroom ay tumahimik ang lahat at nakatingin lang sa akin. My brows creased but I didn't stop walking and headed to the last row of seats, malapit sa bintana kung saan walang manggagambala sa akin.
  From my peripheral vision, I saw that Mikael sitting in the front row, chatting with his friends and some of the girls.
  Maging sya ay napatingin din sa akin pero hindi ko sya pinansin at diretsong umupo, pagkatapos ay naglagay ng earpods sa magkabilang tainga ko.
  As usual.
  The song "Parting Time" by Rockstar was blasting through my ears when I felt someone sat on the chair beside me.
  Dahil nakapikit ang mata ko ay hindi ko naman makikita kung sino ito, of course. Unless ako si Tenshin Han ng Dragon Ball na tatlo ang mata.
  I squinted my eyes open and glanced side ways, only to see Mikael staring at me. May sinasabi sya pero dahil sa earpods na naka-todo ang volume ay hindi ko marinig at tanging buka lang ng bibig nya ang nakikita ko.
  And for the second time today, I smirked at him and tapped my earpods. Napasimangot sya at bigla na lamang ini-stretch ang kamay nya para hugutin ang isang earpods ko.
  "What the hell?" I blurted. "Hindi ka ba naturuan ng manners at respect?"
  He scoffed, "Wow. Manners and respect. Heaven, may I just remind you na ikaw ang naunang nagsungit sakin gayong nakikipag-kaibigan lang naman ako.
  "Then, ayokong makipag-kaibigan sayo." I rolled my eyes. "Give me back my earpods."
  Akmang kukuhanin ko na sa kanya ito nang ilagay nya sa breast pocket ng polo nya at ngumisi.
  "You want your earpods? Then go and get it from me."
  Tinapik pa nya ang breast pocket nya kung nasaan ang isang earpods ko habang may mapang-asar na ngiti, saka sya naglakad palayo, pabalik sa upuan nya sa may front row.
  At dahil nalayo ang isang piece ng earpod ay nagkaroon ng statics ang isa pa na nanatili sa kabilang tainga ko. I was about to stand up nang dumating ang teacher namin.
  Naiinis na bumuga ako ng hangin at hinugot ang isang earpods sa tainga ko ibinulsa ito bago nakibati sa teacher namin na kadarating lang. And the boring class started.
  "So, dahil magkakakilala naman na kayo at alam na ninyo ang pangalan ng isa't-isa, pati na rin ang class rules ko at ang mga dapat ninyong asahan sa subject na ito ay pwede na tayong magsimula bukas."
  Tahimik lang ang lahat habang nakikinig sa sinasabi ni Mrs. Melendez na kahit papaano ay may sense na kaysa sa mga naunang klase ko.
  Physics ang subject na ito kaya naman hindi na rin nakapagtataka nang sabihin nyang mag-ready kami ng mga lab gows namin para sa mga pagkakataon na magpupunta kami sa laboratory. Isang buwan pa lang bago ang klase ay namili na kami ni mommy ng mga gamit na kakailanganin ko for this school year kaya naman ready na ang mga yon at nasa bahay lang.
  Mrs. Melendez also reminded us to make sure na magiging maayos ang mga sulat namin sa notebook namin para sa subject na ito dahil bago matapos ang semester ay kokolektahin ang mga notebook namin at iche-check ito for written works. The usual drill. All of our lectures, notes in dicussions, activities, and quizes should be neatly compiled in our notebook. Hindi naman problema sa akin yon. Kahit naman pre-med ang balak kong kuhaning course ay maayos pa rin ang sulat ko.
  Sa lahat nga daw yata ng magdo-doctor ay ako ang maayos ang sulat. Well, hindi naman porque doctor ka ay dapat kalaykay ng manok na ang sulat mo. As far as I know ay hindi required na kalaykay manok ang sulat ng isang doctor.
  "And that would be all for today, STEM - A. Good day and see you tomorrow."
  Finally, Physics class ended.
  Nang makalabas ang teacher namin ay kanya-kanya na din kaming ayos ng mga gamit. Huminga ako ng malalim at prenteng isinukbit ang bag ko sa balikat ko bago naglakad palabas sa bilis na siguradong maaabutan ko ang lalaking kumuha sa earpods ko. Nang nasa hallway na kami ay buo ang boses na tinawag ko sya.
  "Mikael Mendoza!"
  Isang tao lang ang tinawag ko pero dahil sira-ulo ang mga estudyanteng nakapalibot sa akin, lahat sila ay tumingin sa direksyon ko na akala mo sila ang tinawag ko. Napailing-iling na lang ako bago preskong naglakad patungo sa lalaking ngayon ay tumigil na sa paglalakad at nakangiting nakatingin sa akin.
  "Yes, magandang Heaven?"
  Nagpantig ang tainga ko nang marinig ang mga babae na kinilig nang banggitin nya ang pangalan ko sa ganoong paraan. I cringed. Kinikilig sila sa ganoon? Tsk, masyadong mababaw ang kaligayahan kaya naman mabilis mapaikot at kapag naloko ay iiyak-iyak at magda-drama sa social media, kasalanan naman nila dahil masyado silang marupok.
  Ah, tangang marupok.
  "Give me back my earpods." diretsong sabi ko nang makarating sa pwesto kung saan sya nakatayo.
  May mga babaeng pumapalibot sa kanya na animo ay isa syang gwapong young wester artist, eh hindi naman. Mababa lang talaga ang standards ng mga babaeng ito sa salitang 'gwapo'. Palibhasang sanay sa local at cheap.
  He widen his smile, "Diba, sabi ko, get it if you want it back."
  Tinapik nyang muli ang breast pocket nya habang may mapaglaro at mapang-asar na ngiti sa mga labi nya. I chuckled mockingly. Akala nya ba ay katulad ako ng mga babaeng kinasanayan nya na pabebe at hindi kayang sunggaban ang isang lalaki katulad ng gusto nya? Ha. Then he's wrong, definitely wrong.
  You messed up with the wrong bitch, Mikael.
  Nanlaki ang mga mata nya nang bigla akong lumapit sa kanya to the point na magdidikit na ang ilong naming dalawa. But because mas matangkad sya sa akin ay hanggang leeg lamang nya ako at nakayuko sya habang hindi makapaniwalang nakatingin sa akin.
  I smirked before I fished my hand inside his breast pocket. Nang mapasakamay ko na ang earpods ko ay ngumisi ako saka mapaglarong pinisil ang naramdaman kong maliit na bagay sa dibdib nya. Agad kong naramdaman ang paninigas non at mas lalong nanlaki ang mga mata nya.
  "S-shit!" he cussed.
  Hindi pa ako nasiyahan sa ginawa ko at bahagya pang tumingkayad para bumulong sa tainga nya habang marahan pa ring pinipisil ang bagay na iyon sa dibdib nya.
  "I wish you a great day ahead, Mikael."
  Sinadya kong gawing mapang-akit ang boses ko bago lumayo sa kanya at naglakad palayo, pero bago yon ay nang-aakit na kumindat muna ako sa kanya.
  And for the second time today, I leave him hanging. His mouth parted in shock habang ako ay natatawa na lang sa kalokohang ginawa ko.