"Aia?"
Napatalon ako sa gulat. Humarap ako at nakita si Ate Senya.
"Ate? A---anong ginagawa niyo po dito?"
Kinabahan ako. Nakita kaya niya si Sky? Kanina pa kaya siya dyan? Sana hindi niya nakita. Patay ako nito.
"Huh? Galing akong school. Kinuha ko ang sched ko, pasukan na kasi sa lunes. Ikaw saan ka galing?" Naglakad na siya papalapit sakin.
Sumabay na rin akong maglakad. Wala nga pala siya kanina nung nagpaalam ako kay Manang.
"Nakipagkita po ako sa pinsan ko. Pinadala ko kasi iba ko pang gamit." Pinakita ko ang bag.
Yoon ang plano namin ni Sky. Kaunti lang daw dalhin kong gamit, para kapag hindi ako natanggap ay hindi ako mahihirapan.
"Ahh, pinsan mo yung kanina?"
What? Nakita niya? Paano 'to? Hindi nila pwede malaman ang status ko.
"Akala ko mahirap ka lang, ang gara ng motor kanina." Nanliit pa ang mata niya sakin.
Isip, isip.
"Ahh, kaibigan po iyon ng pinsan ko." Sagot ko.
Oo tama, kaibigan ng pinsan ko. Tandaan mo 'yan, baka matanong ka na naman.
Nakapasok na kami sa gate ng nagtanong siya ulit.
"Kung ganon may kaya ang pinsan mo? Mukhang mayaman ang kaibigan niya eh."
Ano isasagot ko? Wala akong maisip. Sabihin ko hindi ko alam? Maniniwala kaya?
"Aia?" Nakatingin siya sakin at naghihintay sa sagot ko.
"Ahh, opo." Sana maniwala
Pumasok narin kami sa loob ng bahay.
"Kung ganon, bakit ka nagtratrabaho dito? Mukhang tinutulungan ka naman ng pinsan mo."
Bakit ang dami mong tanong Ate Senya? Hindi ako makapag-isip. Kaloka, nabigla ako!
"Ahmm, kasi... Kasi po... Ahh, nakakahiya na kasi eh. Masyado na po siya maraming nagawa sa akin, marami na po akong utang na loob, ayoko na pong dagdagan. Lubos akong nagpapasalamat dahil kahit malayo ko siyang kamag-anak ay tinutulungan niya po ako."
Siguro naman ay hindi na siya magtatanong sa haba ng sinabi ko o lalo siyang magtatanong dahil sa maraming nalaman? Haist! Nakakaloka ah!
"Ahh, ganon. Napakabait naman pala ng pinsan mo." Ngumiti siya.
Sasama na sana ako sa kaniya sa kwarto nang mapatingin ako sa hagdanan. Nakito ko doon si Kuya Felipe, nakatingin sa akin. Ngumiti na lang ako, ganon din siya.
Dumating ang tanghalian ay nagluto kami ni Manang ng nilagang baka, sa isang malaking kasirola kami nagluto. Siya taga halo at timpla, ako ang taga hiwa at taga bigay ng recipes.
Dumating si Ate Senya para magayos ng mga pinggan. Dumating na rin si Kuya Felipe na parang nag-aalilangan pa sa pagpasok.
"Dito na raw kakain ang Senyor, Solidad." Sabi niya kay Manang.
"Hindi na. Dadalhan ko na lang siya ng pagkain." Saad ni Manang habang nagsasalin ng ulam sa mga mangkok.
"Ayos lang daw. Nandito na."
Napatingin si Manang sa pintuan kung nasaan si Kuya Felipe, kaya tumingin rin ako sa kaniya.
Pumasok ang lalakeng nakahood, kahit nakasuot ito ay kita ang magulong buhok, may suot rin na salamin. Dire-diretso sa pagupo, nakayuko lang. Hindi nagsasalita.
Dahil sa atmosphere na naramdaman ko ay hindi ko alam ang gagawin, ang awkward din. Wala ni isa nagsasalita. Nakatayo lang ako sa tabi ni Manang, siya rin hindi makagalaw.
"Let's eat."
Dahil sa pagsasalita niya ay bigla silang nagsigalawan, kaniya-kaniya ng upo. Ako nananatiling nakatayo, hindi ko alam kung uupo na ako o hindi. Dahil ang bakante lang ay ang sa tapat niya. Hindi pa sila nagsisimula dahil nakatayo pa ako.
"Sit."
Kahit isang salita lang iyon ay mapapansin mo ang lamig sa kaniyang boses.
Naupo na ako sa tapat niya kaya nagsimula na silang kumain. Bumulong sa kaniya si Kuya Felipe at tumango naman siya, kumain na rin. Nagsalin na akong kanin at nilagyan ito ng sabaw, saka ako kumuha ng gulay at baka. Muli, napatingin ako sa kaniya. Hindi ko gaano makita ang mukha, nakayuko tas nakahood. Nasa bahay nakahood pa.
Tumikhim si Manang at tumingin sa akin. Bakit na naman? Kumain na lang ulit ako. Pero napapatingin ulit ako sa Senyor.
"May problema ba hija?" Napatingin ako kay Kuya Felipe at umiling. Bumuntong hininga si Manang saka tumingin ulit sakin.
"Siya sa si Senyor Jacob Miller, pwedeng Senyor Jake rin. Siya ang amo natin." Simpleng saad ni Manang.
Napatingin ako kay Senyor Jake. Hindi manlang lumingon sa amin at nakayuko parin, patuloy sa pagkain. Tumango-tango na lang ako, saka sumubo.
Natapos siyang kumain ay nagpunas siya ng kaniyang bibig sa tissue at uminom ng tubig.
"I'll just go to the garden. Go there after that." Pagkasabi niya noon kay Kuya Felipe ay tumayo at lumabas na.
Tahimik parin. Napahinto narin ako sa pagkain. Bawat isa sa amin ay nakikiramdam. Si Kuya Felipe lang ata ang naglakas loob magsalita.
"Tapos na ako. Maraming salamat sa pagkain, masarap." Ngumit siya sa akin. "Sundan ko na ang Senyor." Paalam niya sa amin.
Nagsalita na rin si Manang.
"Kamusta, Senya? Nakuha mo na ba ang iskedyul mo?"
"Opo, Manang. Maghahanda narin po ako kaya magpapaalam sana ako na bibili lang ng mga gamit sa iskuwela." Papalit-palit lang ang tingin ko sa kanilang dalawa.
"Hmmm, sige. Isama mo na rin si Aia, para may katulong ka o kasama." Tumingin sa akin si Manang.
"Gusto mong sumama, Aia?" Tanong sa akin ni Ate Senya.
Natatakot ako, baka may makakita sa akin. Oo malayo kami sa bahay, napaka layo pero baka may makakita parin sakin dito. Wala rin namang sinabi na pwede o hindi pwede akong lumabas ng hindi siya kasama. Pero ayoko parin.
"Salamat na lang Ate, ayos lang po Manang." Ngumiti pa ako.
"Bakit? Wala ka naman nang gagawin. Sumama ka na sa kaniya para malibang-libang ka."
Umiling na lang ako. Ayoko talaga. Wala na silang nagawa pa.
Natapos kami kumain ay ako muli ang naghugas. Ngayon ay ako ang bantay sa dalawang aso. Seryoso, sa pagkakaalam ko ang aso ang bantay, bakit nabaliktad?
Nandito kami sa garden, sa bench. Nakapalumbaba ako, sila naman ay nakahiga dito sa lamesa. Totoo ngang wala na akong gagawin maliban sa pagaalaga sa mga aso. Pero okay lang, at least I'm safe.
Kapag pala di ko nakikita ang mga aso ay nasa kwarto sila ng Senyor. Siguro ay may ginagawa kaya pinapaalagaan, pero pwede naman niyang hayaan, I mean wala naman silang ibang ginagawa kundi humiga.
Lumapit pa si Prince sa akin kaya niyakap ko siya, nainggit siguro si Princess at nagpayakap din. Ang bango bango talaga. Naalala ko na naman si Bubwit, ano na kaya ginagawa ng asong yun? Umiiyak parin? Natawa na lang ako, kapag kasi tumatahol yun parang may batang umiiyak.
Kumalam ang sikmura ko, nagugutom ako. Dalawang oras pa lang nakakalipas nang naglunch kami. Haist, gutom na mga talaga ko.
"Let's go mga alaga." Masigla kong aya tsaka tumayo, sumunod naman agad sila.
Maghahanap ako sa kusina, baka meron doon pwedeng kutkutin. Nakarating kami sa kusina at nagbukas ako ng mga drawer. Hindi rin nagtagal ay nakakita ako ng drawer na puro biscuit. Kinuha ko ang Fita, tatlo. Oo, baka manghingi ang mga alaga. Sinarado ko ito tsaka kumuha rin ng bottled water. Ito ang unang napansin ko sa bahay na 'to. Ang dami nilang bottled water. Bumalik na kami sa bench. Tama nga ako, dahil nanghingi sila. Binigyan ko naman, pwede naman sa kanila ito.
Ilang oras muli ang lumipas, tinatamad na talaga ako. Ang tagal naman ni Ate Senya, wala tuloy akong makulit. Mag aalasais na rin.
Bigla akong nag crave sa ice cream, sana meron silang sangkap. Tumayo ako, sumunod ulit ang dalawa. Habang naglalakad muntikan pa akong madapa, paano naman sobra na ang dikit sa paa ko. Buti nakarating din agad.
Naghanap ako ng sangkap at kumpleto naman. Sabi ni Manang, pwede naman magluto ng kahit ano, basta huwag lang masyadong makalat o iwanan ang kusinang makalat.
Lahat ng sangkap ay nilagay ko sa table. Ang mga aso, nakapikit na. Sige, tulog lang, para walang istorbo.
Kumuha ako ng malaking bowl at binuksan ang tatlong nestle cream, at sinalin ito. Binuksan ko rin ang box ng cocoa powder, nagscoop ako ng tatlong spoon, tsaka hinalo. Marami akong nagawa at ayos lang, lahat papakainin ko, iyan lang ang alam kong gawin at confident ako dyaan kaya obligado silang kumain ng napakasarap na ice cream!
Nagsalin na ako sa mga maliit na lalagyanan, tsaka nilagay sa freezer. Binalikan ko ang mga pinagamitan at nilinis.
"Can I taste it?"