"Bakit parang hindi ko nakita ngayon si Halom?" tanong ni Eunice na kanlong si Yanna, ang anak nina Kayan at Luna.
"Nangaso siya kasama ang ilang kalalakihan, isa itong tradisyon na ginaganap dito sa kanilang lugar bago ikasal ang isang lalaki," sagot ni Mirah, kasalukuyan din itong nakatambay sa kubo ng kaibigan.
"Naikuwento na 'yan sa akin ni Luna, ang swerte n'yo namang pareho. Hindi ba, baby?" tingin niya sa sanggol. "Kailan kaya rin ihuhulian ng baboy-damo ang Tita Eunice mo?"
"Kung gusto mong ihulian ng baboy-damo, dito ka maghanap ng mapapangasawa mo, tiyak araw-araw kang iuuwian," singit ni Luna na kadarating lang galing kina Amang Nilo.
"Paano ako makakahanap eh lahat sila umiiwas sa akin. Pakiramdam ko nga tinubuan ako ng ketong na sila lang ang nakakakita."
Natawa ang mga ito sa sinabi niya. Hindi niya maiwasang sumimangot. Noong isang araw ay nakita niya si Halom kasama ang arogante niyang crush na si Limo. Nilapitan niya ang mga ito para magbigay na rin ng good impression sa binata ngunit hindi pa siya nakakalapit sa dalawa ay umalis agad ito nang mapansin ang paglapit niya. No choice siya kundi kausapin na lamang si Halom. Hayy, buhay nga naman!
Nang sumunod na araw ay naisipan nila ni Luna na ipagdiwang ang bachelorette night ni Mirah dahil bukas ay ikakasal na ito. Kasama nila si Mutya, mabait ito at hindi mailap sa kanya.
"Anong ginagawa n'yo rito?" tanong ni Mirah nang madatnan sila sa loob ng kubo nito.
"Ikakasal ka na bukas, ipagdiriwang natin ang huling araw ng pagkadalaga mo," aniya at ipinakita ang mga pagkain na nakalagay sa mesa. "Bawal ang alak kaya magpapakabusog na lang tayo sa pagkain."
"Saan n'yo naman ninakaw ang mga 'yan?" natatawa nitong tanong.
"Diyan lang sa tabi. Huwag ng maraming tanong, kumain ka na lang," isinubo pa rito ni Luna ang isang inihaw na karne.
"Masarap ba?"
Nginuya nito iyon, "oo."
"Ito pa tikman mo," isinubo niya naman dito ang binaltan niyang nilagang itlog.
Masaya silang kumain hanggang sa napansin ni Mirah na hindi nila ginagalaw ni Luna ang mga pagkain na kanina pa ipinapakain dito. Sa isang putahe lang sila kumukuha ng kaibigan, at sa mga nakahaing prutas.
"Ayaw n'yo ba?" inilapit ng dalaga ang isang inihaw sa bibig ni Luna na agad nitong inilayo.
"Busog na ako," ngingiti-ngiti nitong turan.
Bumaling ito sa kanya. Dinampot niya ang isang prutas at kinagatan ito, "sorry pero diet ako ngayon. Bawal masobrahan sa karne."
Mukhang nakahalata na sa kanila si Mirah dahil napapaisip ito. Ang cute lang nitong tingnan, sorry na lang dito dahil sila ang naging kaibigan niya. 
"Anong ka karne 'to?" tanong nito kay Mutya.
"Baboy-damo 'yan," siya na ang sumagot.
"Oo, baboy-damo 'yan," sang-ayon naman ni Luna.
Kunot-noong tumingin ito sa kanila. Kahit na gusto niyang tumawa ay pinigilan niya ito at baka tuluyan na silang mabuko.
"Mutya, hindi ko mapagkakatiwalaan ang dalawang 'yan. Anong ka pagkain ang mga ito?"
"Ouch!" hinawakan niya ang dibdib na tila nasaktan sa sinabi nito. "It really hurts!" 
"Sira!" 
"Ituro mo ang pagkain at bibigyan ka namin ng clue at syempre huhulaan mo kung ano ito. Mas masaya kapag gano'n," ani Luna.
Itinuro nito ang inihaw na may malalaking hiwa.
"Matalino silang hayop," una niya.
"Mahilig sila sa saging," dagdag ni Mutya.
"Huwag n'yong sabihin na tama ang iniisip ko?" Nanlalaki ang mga matang tumingin ito sa kanila.
"Hindi namin malalaman kung hindi mo sasabihin," pamimilosopo niya.
"Ang sama ninyo!" 
Tumawa na lamang sila. 
"Ano 'to?" itinuro nito ang inihaw na may maliliit na hiwa.
"Mortal enemy ni Tom," si Luna na ang nagsalita.
"Tom?" naguguluhan nitong tanong.
"Butas ang panty mo sa kanila," natatawa niyang wika. Gumawa pa siya ng bilog gamit ang mga daliri at sinilip iyon. 
"What the hell!"
Hindi ata nito nakayanan ang nalaman, tumakbo ito palabas at inilabas ang kinain.
"Ayos ka lang?" 
"Che! magsi-alis nga kayo. Nandidilim ang paningin ko sa inyo."
Malugod nilang tinanggap ang pagpapaalis nito sa kanila. Masaya sila at successful ang kinalabasan ng bachelorette night nito.
"Kainin mo ito baka sakaling gumanda pakiramdam mo," inilapag niya ang itlog sa kamay nito at kumindat pa siya bago sumama sa papaalis na sina Mutya.
Alam niyang macu-curious ang dalaga sa itlog na ibinigay niya. "Apo 'yan ni Medusa," sigaw niya para marinig ni Mirah. Natawa na lamang siya sa isiping inihagis nito ang itlog sa kung saan. What a poor egg!
Makalipas ang ilang minutong paglalakad ay nagkanya-kanya na sila.
"Ingat na lang!" ani Luna at tinahak ang daan patungo sa kanilang kubo. Nagpaalam din sa kanya si Mutya bago ito nag-iba ng landas.
Naisip ng dalaga na maaga pa para matulog kaya naman napagpasyahan niyang maglibot. Napadpad ang kanyang mga paa sa ilog, sa 'di kalayuan ay may narinig siya. Out of curiosity ay pinuntahan niya ito, dahan-dahan siyang naglakad at tiningnan kung ano ang nasa likod ng malaking bato. Hindi 'ano' ang nakita niya kundi 'sino.' Maliwanag ang buwan kaya naman kita niya ang katawan ng adonis na naliligo sa ilog, ay este ni Limo pala. Kung sinuwerte ka nga naman! Nakatalikod ito, kahit na nakababad sa tubig ang ibabang parte ng katawan nito ay tiyak niyang wala itong saplot na kahit ano. 
‘A naked Limo in the middle of the night, hihhi!’
"Self maghunos-dili ka, mapagkakamalan tayong manyakis nito eh," mahina niyang sita sa sarili. 
Aalis na sana siya nang aksidente niyang maapakan ang nakausling bato na siyang dahilan ng paglagapak niya sa lupa na gumawa ng ingay. 
“Sino ‘yan?” sambit nito. 
Narinig niya ang pag-ahon ng binata sa tubig kaya agad siyang tumayo at naglakad paalis. Hindi siya nagtangkang lumingon sa takot na mamukhaan siya nito. Dahil sa pagmamadali ay ibang daan ang kanyang natahak. Isa na namang ilog ang bumungad sa kanya. 
Nanatili muna siya roon sa isiping hindi pa nakakaalis ang binata. Pinalipas niya muna ang ilang minuto bago bumalik sa kanyang kubo.
"Sinisilipan mo ba ako?"
“Anak ng tipaklong!” gulat na turan ng dalaga. Luminga siya sa paligid at nakita si Limo na nakasandal sa puno. “May balak ka bang patayin ako sa gulat?” dagdag pa niya habang sapo ang dibdib.
"Sinisilipan mo ba ako?” ulit nito sa tanong kanina at naglakad palapit sa kanya.
“Huh?”
“Tssk! Alam kong ikaw ‘yong nasa likod ng bato kanina. Ganyan ba talaga kayong mga taga laba~”
“Hoy! Hoy! Kupal ka!” hinarap niya ito at pinamewangan. “Una sa lahat hindi ako naninilip. Nagkataon lang na roon ako dinala ng aking paa at saka nang makita kita ay agad din akong umalis dahil masakit sa mata ang tanawin.”
Kumunot ang noo nito.
“Hindi porke taga labas ako huhusgahan mo na lang ako ng basta basta. Maging fair ka naman,” aniya. ‘Sus, paawa effect ka pa. Totoo namang sinilipan mo siya.’ 
“Kung gayon, anong ginagawa mo rito sa labas gayong gabi na?” malamig nitong tanong. Basa ang buong katawan nito at tumutulo pa ang tubig sa may kahabaan nitong buhok. Agad siyang pinamulahan nang maalala ang senaryong nakita kanina.
"Hindi pa ako inaantok kaya naman naisipan kong maglibot muna. Masama ba?"
"Kung sa labas ay nagagawa mo ang iyong naisin, dito sa lugar namin ay hindi. Bumalik ka na sa iyong kubo kung ayaw mong ibalik ka sa piitan." Tumalikod ito at naglakad paalis. 
Naglakad din siya pabalik sa kanyang kubo. Matapos magbihis ay natulog na siya.
Maagang nagising si Eunice para makapaghanda sa pag-iisang dibdib nina Halom at Mirah. Pagkatapos niyang mag-ayos ay nagtungo siya kina Luna. Nadatnan niyang pinapaliguan nito ang anak.
"Nasaan ang gwapo mong asawa?" 
Natawa ito, "nauna na siyang lumabas. Tutulong pa siya sa paghahanda."
Matapos paliguan si Yanna ay nag-ayos na rin si Luna. Makalipas ang ilang minuto ay nagtungo na sila kung saan gaganapin ang ikalawang seremonya. Ayon sa kaibigan ay ginanap ang unang seremonya kaninang pagsikat ng araw.
Pagkarating nila sa venue ay marami nang tao. Mayamaya ay dumating ang ikakasal. Pumunta ang mga ito sa harap ng altar at isinagawa ang ikalawang seremonya. Aaminin ng dalaga na natuwa siya sa paraan ng pagpapakasal sa lugar na 'yon. Simple lang pero napaka-genuine naman nito. 
Inilibot ni Eunice ang paningin para hanapin ang kanyang aroganteng crush, nakita niya ito sa tabi ng isang babae.
"Sino 'yong babaeng nasa tabi ni Limousine?" tanong niya kay Mutya sa mababang boses.
"Limousine?" naguguluhan nitong tanong.
"Ay este, ni Limo pala," aniya at inginuso ang kinaroroonan ni Limo.
"Si Ate Marikit ho iyon, Ate Eunice."
'So iyon pala 'yong bruha na tinutukoy ni Luna.’
“Magkasintahan ba sila?” 
“Naku, hindi po. Sadyang malapit lang si Ate Marikit kay Kuya Limo.”
“Higad kamo,” bulong niya. ‘Kung makalingkis naman sa binata wagas! At ito namang isa walang pakialam. Hay naku!’
Pagkatapos magsalita ni Amang Nilo ay hinintay niyang sabihin nito ang ‘you may now kiss the bride’ sa sarili nilang paraan ngunit hindi nangyari.
“Hindi ba sila maghahalikan?” tanong niya sa katabi.
“Hindi po,” nahihiya nitong sagot.
“Bakit naman?” Naguguluhan niyang tanong. “Hindi ba isang halik ang dapat tatapos sa seromonya?”
Umiling ito. 
Makalipas ang ilang oras ay inilabas nila ang mga pagkain at nagsimulang kumain ang lahat. Nagsimula ang kasiyahan, may ilang tumugtog at gumawa ng musika gamit ang mga kagamitang gawa sa kalikasan. 
Pagsapit ng gabi ay nagsindi sila ng malaking bonfire sa gitna. Doon nagsayawan ang mga tao. 
"Sayaw tayo," aya ni Luna kay Mirah.
"Hindi ako marunong," saad nito.
"Sa tingin mo ba alam ko rin ang sayaw nila?" aniya. Hinila niya ito patayo, "halika na, professional ang magiging tutor natin. Sayang ang ibinayad ko sa kanya kung hindi ito mapapakinabangan," natatawa niyang binalingan si Luna.
Nagtungo silang tatlo malapit sa bonfire at nagsayaw. Ginaya na lamang nila ang ginagawa ni Luna. Nang hindi na ito masundan ni Eunice ay bumuo na lang siya ng sariling step. In the end, nagkanya-kanya sila ng istilo ng sayaw. 
Masaya ang dalaga at nagkaroon pa siya ng isang kaibigan. Nalaman niyang pareho silang tatlo, pareho silang nag-iisang anak ng kanilang mga magulang. May kapatid sa ama si Luna pero hindi naman maganda ang trato nito sa kanya. Sa totoo lang ay mas may karapatan ang kaibigan sa ama nito, kahit na anak ito sa labas ay ito ang tunay na kadugo. Ayon dito ay sadyang minahal ng ama nito ang kanyang step mom at inako ang bata sa sinapupunan nito kahit hindi kanya, bagay na sadyang isinekreto ng pamilya nito. Minsan nga hindi niya maiwasang maawa rito noon, buti na lang at nasa mabuting kamay na ito ngayon.