" Where are we? " tanong ng lalaking naka-upo sa passenger seat. I really regret it! Why I even gave my phone to him! I was fooled by this damn guy!
" Hindi ko alam. 'Di ba, sa 'yo itong kotse? Bakit ako 'yong pinag-mamaneho mo? You're the one who supposed driving this, and not me! Kapag nalaman talaga ni Dad ang pinagagawa mo sa 'kin! He will definitely fire you! " reklamo ko.
" Mag-maneho ka na lang. And I'm not your driver. I'm your bodyguard. Kung gusto mong may mag-mamaneho diyan. Just tell your Dad to hire a driver. Hindi ako kinuha ng Dad mo para mag-maneho, nandito ako para bantayan ka. Twenty four hours," wika nito habang nakasandal sa headrest at nakaunan sa kaniyang sariling braso.
" Sa 'yo nga 'tong kotse. This is your damn car! Sinabi mo kanina na ibinigay sa 'yo 'to ni Dad! Are you insane at hindi ka ba nag-iisip? Gosh!" Halos mapabitaw ako sa manibela dahil sa inis ko.
" Be careful, mababangga tayo. Ayaw kong madisgrasya at mamatay kasama ka," nakapikit nitong wika. Ipinihit ko naman pakanan ang manibela dahilan para mapa-ayos s'ya ng upo dahil sa ginawa ko.
Relax ka lang diyan.
" What are you doing! Balak mo bang ibangga itong kotse? Nag-iisip ka ba?"
" Yes, I'm thinking." Halos mapangiti ako dahil sa reakyon n'ya. " Mag-mamaneho ka ba o ibabangga ko na lang ito dito?" tanong ko pa.
" Damn! Stop this car, you ugly wench!" singhal nito habang binubuksan ang pinto sa may passenger seat. Ako naman ang lumipat sa kina-pu-puwestuhan niya kanina.
At kung murahin niya ako parang mas mayaman pa siya sa 'kin. Well, hindi naman siya mukang mahirap para maging bodyguard. Baka nga pagkamalan pa siyang boyfriend ko kapag lagi kaming magkasabay. Nang maayos na ang upo niya sa driver seat at nakakabit na ang seatbelt sa katawan niya ay inilahad ko ang kamay ko. Tiningnan naman niya 'yon habang magkasalubong ang kilay.
" Give me back my phone, please? Mr. Bodyguard, " taas kilay kong wika habang nakalahad pa rin ang kamay ko sa kaniya. He sighed out of frustration. Napapikit pa siya para kalmahin ang sarili niya habang mahigpit na nakahawak sa manibela. 'Yan, matuto kang drive-an ang sarili mong kotse na ibinigay ng Dad ko. At kahit kailan, hindi na ako maniniwala sa lalaking 'to. As in. Never!
Kinuha naman niya sa bulsa niya ang cellphone ko at kinuha ang nakalahad kong kamay. Inilagay niya rito ng mariin ang cellphone ko at marahan na itiniklop ang palad ko gamit ang kamay niya.
" Ayan na, Ma'am, "
I gave him a sweet smile. Baka 'yon na nga ang pinaka-sweet na ngiti ang natanggap n'ya this whole life.
" Thanks, " sabi ko.
" By the way, what's your full name? " tanong ko sa kaniya habang s'ya ay nanatili ang atensyon sa pagmamaneho.
" H'wag mo ng alamin pa. I'm not interested to tell my name sa babaeng katulad mo," How rude of him. I ask him in a nice way, puwede bang sagutin n'ya naman ako ng maayos. Pinaglihi ba ang lalaking ito sa sama ng loob?
Napabuntong hininga naman ako bago nagsalita. " Well, madali lang naman ako kausap. I will just ask my Dad's secretary later," Anong akala niya sa 'kin? Hindi ko kayang gawan ng paraan malaman lang full name niya? At para saan pa kung Azello ako?
Buti na lang at may number ako ng secretary ni Dad. Isang pindutan lang at malalaman ko kung anong full name ng lalaking 'to. I dialed her number and she immediately answered it.
" Hello, Ms. Claire. Do you need something? Want me to a file an appointment to your Dad again? Anong oras ka babalik dito?" sunod-sunod na tanong nito sa kabilang linya.
" No. Gusto ko lang malaman kung anong full name ng bodyguard na hinire sa 'kin ni Dad. Can you tell me his name? " sabi ko gamit ang mahinahon na boses.
" Just ask him na lang, Ms. Claire. Marami kasing papeles ang iniwan ng Dad mo sa 'kin bago nagpunta ng meeting." Napakunot naman ang noo ko sa sinabi n'ya.
" Can you tell me na lang, please? Need ko lang kasi,"
" A-Ah. . .sure po. His full name is Forth Kenji Mende-" Saka ko ibinaba ang linya ko. Kenji huh? Not a bad name though. Kaso hindi bagay sa may ari.
" So? Your full name is Forth Kenji Mendez, not a bad name. Pero I will be honest. Hindi bagay sa-"
" Same to you. Your name is not suitable for you. Masyado kasing pang- anghel. Pero hindi anghel ang ugali mo, kaya you better choose a new name. Sana 'yong bagay like, Demonia?" Demo-what!
Pinaganda niya lang ang pag- pronounce ng name para lang magandang pakinggan. But, it's a big insult for me.
" Why would I choose that name? Angel na lang, bagay naman sa 'kin. But, ayos lang kung Demonia ang magiging name ko. That name will become angelic dahil sa anghel na magandang muka ko. And people won't judge me for sure. " paliwanag ko.
" They will judge you for sure," maikling wika nito at hindi na nagsalita pa.
" Alam mo ba kung saan ang baha-"
" Yes, hindi naman siguro ako tangang bodyguard gaya ng amo ko," putol na wika nito sa akin.
" So you already acknowledging me as your boss?" nakangiti kong wika pero ngiting mapang-asar.
" No way! Why would I acknowledge you as my boss. You're not my boss. Si Mr. Azello ang nag-papasahod sa 'kin at hindi ikaw. Kaya hindi ikaw ang boss ko, okay? " Saka niya inihinto ang sasakyan at lumingon sa akin habang naka-angat ang dalawang kilay at para bang nang-aasar.
" O-Okay?" Saka ako bumaba. Hindi na ako naghintay pa na pagbuksan niya ako ng pinto dahil hindi 'yon mangyayari. Useless bodyguard!
Pumasok na ako ng gate ng bahay. Damn! Dapat ibang sandals na lang pala ang sinuot ko. Puro paltos na ang paa ko.
Nakarinig naman ako ng malakas na busina sa likod ko.
" Tabi!" sigaw nito habang nakalabas ang ulo niya sa bintana. Wow! Akala ko ay hanggang gate lang. At may gana pa siyang i-park ang kotse niya dito. Matapos n'ya akong hayaan na bumaba ng kotse at ni-hindi man lang sinabi na mag pa-park siya dito sa loob!
This Bodyguard is really. . . . Arrgh!