Nasa sofa sina mama, papa at Skylar, si ate at Night ay nasa magkabilang single sofa at ako ay nasa lapag, sa harap ng mga pagkain.
Sinimulan na nila ang palabas. English iyon kaya mas lalo akong walang maintindihan. Ganda lang talaga ang ambag ko sa pamilya namin.
Biglang may tumapik sa akin sa kalagitnaan ng palabas.
“Hindi ‘to mukbang, ‘wag mong ubusin ‘yan,” sita ni Ate Star.
Nag-peace sign ako sa kaniya at tinigil na ang pagkain. Mamaya na lang uli kapag hindi na nila ako napapansin.
Nakinood na lang ako sa kanila. Hindi ko masyadong gets dahil bukod sa English iyon ay masyadong mabilis ang pagpapalit-palit ng subtitle. Nagpunta ako sa kusina nang maubos ang tubig na iniinom ko. Nahagip ng mata ko ang mga cellphone namin na nasa lamesa kaya kinuha ko ang sa akin dahil baka may importanteng message doon.
Pagkabukas ko ay marami agad na pumasok na notifications. Binuksan ko iyon at dinala ako no’n sa post ni Fifth na pinost niya 30 minutes ago.
Fifth Amasawa:
I badly want to see the heaven.
Maraming comments doon. Nagtatanong kung ayos lang ba siya o kung may problema ba. Tinignan ko ang comment ni Missy.
Miss Yanna:
@Langit, hmm?
Ni-replyan ko siya.
Langit Sakalam:
Ows? Hakdog ka.
Hindi ko na hinintay na mag-reply siya. Pinatay ko na ang cellphone ko at bumalik na sa sala. Natapos na pala nila ang isang episode at nasa susunod na.
“Grabe, parang hindi pamilya,” sumbat ko at humawak pa sa dibdib ko para makitang nasasaktan ako.
“Hindi ka naman nanonood. Ayos lang ‘yan,” ani Night na nakatingin pa rin sa TV.
Ngumuso na lang ako at bumalik na sa dating pwesto. Nabo-bored talaga ako sa pinapanood nila kaso ay wala akong choice dahil nagkasundo sila na ito ang panoorin. Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Nagising lang ako nang matamaan ng ilaw ang mata ko. Pinalitan na nilang muli ang kurtina at nagliligpit na. Pinikit ko ang mata ko nang makitang napatingin sa akin si mama.
“Alam kong gising ka na. Tumulong ka.”
Napanguso ako at tumayo na. Sayang, akala ko makakatakas na ako.
Dinala ko ang mga baso at plato sa kusina. Nandoon na sa lababo si Ate Star at naghuhugas ng ng pinggan. Napapakamot sa ulo si Skylar dahil ayaw umalis ni ate roon.
“Ako na nga sabi. Minsan lang naman.”
“Ay sipag, sana all.”
“Schedule mo ngayon, ate. Ikaw dapat ang maghugas.”
Nginitian ko lang si Skylar at hindi na nagsalita. Kahit naman schedule ko ngayon, hindi papayag si ate na ako ang maghugas kasi naka-pwesto na siya sa lababo.
“Ang pangit mo ka-bonding, Heaven. Natutulog,” puna ni ate habang naghuhugas.
Pumangalumbaba ako sa lamesa. “Pasensya, ‘di ko kasi maintindihan e.”
Pagkatapos maayos ang mga ginamit namin kanina ay tinulungan namin si mama maghanda ng dinner. Nang matapos ay ako na ang naghugas ng pinagkainan naming at pumanhik na rin sa kuwarto ko.
Binuksan ko ang cellphone ko at nakita ko ang mga messages galing kay Fifth at Missy.
Miss Yanna:
Heaven, huhu.
Itinadhana ba na tumanda ako mag-isa?
Ba’t naman ganito ang aking life?
Mukhang may ideya na ako kung bakit niya sinabi iyon pero sinigurado ko pa rin.
Ako:
Problema mo?
Agad naman siyang nag-reply.
Miss:
Na-ghost ako!
Ako:
Awts pain, pighati.
Hindi siya nag-reply at tumawag na lang. Hinintay ko munang mag-ring iyon ng limang beses bago ko sagutin.
“Ang sakit, girl! Pakiramdam ko durog na durog na ang aking heart.”
Mahina akong natawa dahil sa sinabi niya. “OA mo naman. Hindi ka na ba nasanay? Ilang beses ka na bang ghinost ng mga ka-chat mo?”
“Marami na pero iba kasi ‘to, Heaven. Sobrang sweet tapos matalino pa!”
“May idea ka ba ba’t ka ghinost? Kailan ka iniwan?”
“Wala akong idea. Ang ayos naman naming nagpaalam kaninang tanghali tapos nung tumawag siya kani-kanina lang ay bigla na lang hindi nagparamdam. Ni hindi ko man lang narinig ang boses niya!” Parang maiiyak na siya sa tono ng boses niya.
Bumuntong-hininga ako. Ilang beses na siyang iniwan ng kausap niya pero hindi naman umabot sa punto na parang maiiyak na siya. Ang sinasabi niya kasi noon ay may iba pa naman daw kaya ayos lang.
“Baka napangitan sa boses mo? Kinantahan mo ba?” biro ko.
“Ang ganda kaya ng boses ko! Nakakainis siya! Sana hindi masarap ulam niya bukas!”
Binigyan ko siya ng mga advice na naririnig ko kala mama. Pinakinggan niya naman iyon at sinabing hindi na uli siya makikipag-chat. Kahit hindi ako naniniwala sa kaniya ay hindi ko na sinabi. Kawawa naman e.
Nagpaalam siya matapos ang sampung minuto naming pag-uusap. Tatapusin niya muna raw ang mga activities niya dahil kailangan na iyon ipasa bukas.
Binuksan ko ang message sa akin ni Fifth sa akin pagkatapos.
Fifth:
Good evening, Heaven.
Kumain ka na?
Do you need help in your activities? I’m done with mine so, yeah.
I’ll sleep now. Talk to you tomorrow.
Good night.
Ako:
Good night din.
Nagulat ako nang makitang nagta-type siya ng reply sa akin.
Fifth:
Sweet dreams.
Ako:
Akala ko matutulog ka na?
Fifth:
I can’t sleep without your good night anymore.
Days, weeks and months passed by. Kung masaya ako noon ay mas masaya ako ngayon. Paanong hindi ako sasaya kung binubuo palagi ni Fifth ang araw ko? Hindi siya pumalya kahit isang beses. Palaging tatawag, papaalalahanan akong kumain at tutulungan ako sa mga activities ko.
Doon ko na-realize na ang rupok ko pala kasi may something na e. Kinikilig na ako lalo.
Habang nasa klase ako ay sinasagutan ko ang ibang activities ko. Ayoko na kasing magpasa nang late. Mas maganda kung matatapos na siya agad para wala na akong ibang iintindihin pa. Nagugulat pa nga ang mga teachers ko dahil palaging ako ang nauunang magpasa sa kanila.
“Ms. Heaven, can you please answer number 3?”
Tinigil ko ang ginagawa ko at nag-recite. Biglang nahagip ng paningin ko si Dakari na biglang ngumisi. Anong problema no’n? Lagi siyang ngumingisi kapag sumasagot ako. Hindi pa rin ba siya maka-move on sa sinabi ko months ago?
Hindi ko na siya crush. Finally! Naka-move on na ako sa kaniya. Ayos nga iyon kasi ayoko sa ugali niya. Parang wala siyang planong mag-seryoso sa buhay. Akala niya ba gwapo siya? Oo, gwapo siya pero kahit na! Ekis pa rin.