Chapter 6
"Kumusta ang pag-uwi mo sa inyo?" Tanong agad ni Mirabelle.
"Ayon, muntik na ako makapag- asawa," sagot ni Ereen.
"Ano?! Iyon na nga ang sinasabi ko eh," sambit agad ni Christiania.
"Ano ba kasi nangyari, huh?"pag-uusisang tanong ni Celso. Kaya ayon, nagkaroon ng storytime ang magka-ibigan.
"So, ganon pala iyon. Alam mo Ereen? Hindi naman sa paglalait no? Pero to be honest lang, ang pangit ng culture at tradition niyo," comment agad ni Christiania.
"Oo nga parang magkahawig kayo ng mga kapatid nating Muslim sa paraan ng pag-aasawa. Di ba nga parents ang siyang na didisisyon sa inyo, right ?" dugtong at tanong na rin ni Mirabelle.
"Oo parents ang siyang nag didikta ng buhay namin pati na rin sa kapalaran namin kaya nga yung iba na mga kabataan don sa lungsod sila madalas pumupunta kahit wala naman silang alam kung paano mamuhay sa lungsod para lang makaiwas sa ganoong situation.
Kaya kung minsan nabubuntis lang din yung ibang babae sa amin kase pinangakuan lang ng lalaki ayun, nag tiwala na agad kaya yun buntis ang inaabot at kapag na buntis na saka lang uuwi sa kanila kaya yun, sinasabi ng mga tao na hindi maganda manirahan sa lungsod kasi doon mo daw makikita yung mga bisyo at masasamang gawain," mahabang kwento ni Ereen.
"Kahit ganon thankful ka pa rin sa parents mo kase hinintay ka muna nila bago sila nag disisyon. Sa ganong paraan makikita mo na mahal ka ng parents mo at sinusupurtahan ka pa din nila," sambit ni celso.
"I know that. Kaya nga thankful ako sa parents ko at humanga na din kase mahirap tumanggi sa Datu lalong- lalo na kung ang Datu mismo ang siyang pupunta sa bahay niyo at magtatanung tungkol sa pag-aasawa.
Sa tribo namin kapag tinanggihan mo yung Datu parang pinapahiya muna siya," dagdag na sambit ulit ni Ereen.
"Hay, ano ba naman yan? Bakit parang seryoso ata usapan niyo? Anong mayron?" tanong agad ni Ace na siyang kararating lang.
"Wala,"wika agad na sagot ni Mirabelle.
"Anong wala? Seryoso nga kayo diyan eh." Sabi ulit ni Ace.
"Si Ereen kase muntik ng makapag -asawa don sa kanila," sambit ni celso.
"Ano?!" gulat na tanong ni Ace.
"Good morning class!" Bati agad ng teacher nila kaya ayun hindi na natuloy ang usapan kase dumating na yung teacher nila.
Tulad ng dati pinasulat lang naman sila ng new year resolution nila at kung ano ang naganap noong Christmas at new year sa buhay nila. Ater that dismiss na yung klase.
Habang ng lalakad si Ereen pa uwi nang bigla siyang tumigil dahil sa motor na nasa harap niya sabay sabi ng driver na...
"Ereen, halika. Ihatid na kita." Pag aalok nito.
"Ace? Ikaw? Ayaw ko. Tsaka malapit lang bahay namin,oy. Huwag na." Tanggi ni Ereen.
" Sakay na sabi eh," pangungulit na sambit ni Ace.
Sumakay na lang din si Ereen kasi hinaharangan kasi nito ang daan at saka nakukulitan na din siya dito.
"Ayos ka lang ba?" Tanong agad ni Ace sa naka angkas na si Ereen.
"Oo naman. Bakit? Mukha ba akong hindi ayos?" tungon agad ni Ereen.
"Matamlay ka kase. Baka gusto mo mag pahangin muna tayo," pag-aalok ni Ace sa dalaga.
"Okay lang ako. Ihatid mo na lang ako sa bahay please," sambit ni Ereen.
Kaya no choice na si Ace kahit gusto muna niya makasama ito at makipagkwentohan. Inihatid na lang niya ito sa bahay nila.
Kinabukasan sa school maagang dumating si Ace. Tiningnan niya agad ang upuan ni Ereen kung nandoon na ba ito subalit wala pa ito kaya nagtaka siya.
"Bakit wala pa siya? Usually, maaga naman yun dumarating ah?" bulong ni Ace sa sarili.
"O,Ace ? Dumating ka na pala?" Sambit ni Mirabelle.
"Oo, maaga kasi ako nagising. Oo,iyon." Habang palinga- linga ito na parang may hinahanap.
"Si Ereen ba? Absent siya kaya ako muna ang hahawak ng susi sa classroom natin at saka sa attendance," sambit ni Mirabelle.
"Huh? Bakit siya absent?" Tanong agad ni Ace.
"Nagkasakit siya kaya yon. Hindi siya makakapasok ngayon." Sabi ni Mirabelle.
"Papaano hindi magkasakit nong kararating lang niya mula sa bukid nila nakita ko nag lalaba siya sa ilog maghapon at Ssaka after that, nakita ko namang nagwawalis sa bakuran kung saan umaambon pa naman." Litanya ni Christiania na kararating lang."
"Kawawa talaga si Ereen bugbug sarado yung katawan niya sa trabaho. Kung ako yun baka isang linggo lang o di kaya isang araw uuwi na ako sa amin,"sambit ni Mirabelle.
"Ganon talaga pag may pangarap nagtitiis," sambit ni Ace habang nakaupo sa upuan ni Ereen."
"Anong ginagawa mo? Diyan ka uupo?" tanong agad ni Christiania.
"Oo. Bakit masama?" Sabi agad ni Ace.
Saka kinuha yong bag niya at umaayos ng upo don kung saan nakaupo si Ereen tuwing pumapasok sa school.
"Sira ulo talaga to si Ace batukan kita diyan," sambit ni Christiania.
"Hayaan mo na yan. Don ka na lang tumabi sa akin," sambit ni Mirabelle.
Kaya yun hinayaan na lang nila si Ace.After one week saka lang muli pumasok sa school si Ereen.
"Morning," bati ni Ereen sa kararating lang habang ng wawalis siya at hindi nakatingin doon sa tao.Nagulat naman si Ereen na may yumakap sa kaniya.
"Ano ba? Bitawan mo nga ako?!" tarantang sambit ni Ereen.
"Ayaw ko nga," sambit nong tao.
"Ace ? Ikaw ba yan? Ano ba? Bitawan mo ako baka may makakita sa atin." Pag-alalang sabi ni Ereen.
"Wala pa namang tao.
Tayo lang dito sa loob hayaan mo na lang muna ako pwedi ?" Saka hinigpitan pa ang yakap nito.
"Bakit ba? Ano bang problema hah?" tanong agad ni Ereen.
"Miss lang kita. Isang linggo ka kayang absent," sambit nito.
"Ereen!" sigaw na papasok sa classroom ni Christiania saka niyakap ito.
Buti naman pumasok ka na?" sambit nito.
" Si Mirabelle pala saan?" tanong ni Christiania.
"Absent nag paalam sa akin kanina. Ako na daw mag sabi kay ma'am," sambit ni Ereen.
"Anong ginagawa mo diyan? Alis." Sambit ni Ereen sa nakaupo na si Ace.
"Mula ngayon dito na ako uupo," sambit naman ni Ace.
"Alam mo mula nong absent ka diyan na naka pwesto yan. Kaya yun hinayaan na namin ni Mirabelle."
"Diyan nalang muna ako tatabi sa pag upo," sambit ni Ereen.
"Dito ka lang. Hindi naman kita kakainin ano ka ba?" Sambit ni Ace.
"Diyan ka na lang Ereen. Si Celso katabi ko ngayon kaya diyan ka na," sambit ni Christiana.
Hindi na lang din umalis si Ereen. Umaayos na lang ito ng pag upo at saka kumuha ng note book at nag sulat.
Habang si Ace naman ay tahimik din na nakaupo sa tabi niya at kumuha din ng note book at iwan kung ano ang ginagawa. Basta si Ereen ng sulat ng Diary that time. Subalit habang nagsusulat siya napapansin niyang panay tingin sa kanya si Ace.
"Bakit ba?" Naiinis na sabi ni Ereen.
Timingin siya sa notebook ni Ace nakita niya ang mukha nito.
"Wow! Ang ganda ng pagkaguhit ng mukha niya kuhang- kuha nito ang hugis ng mukha niya.
"Wow marunong ka pala mag drawing ?" Sambit nito.
"Best in art kaya yan simula grade 1 hanggang ngayon," sambit ni celso.
"Oh, nandiyan ka na pala?" Gulat na sabi ni Ereen.
"Kanina pa kaya ako dito busy ka kase sa kakatitig kay Ace kaya hindi mo ako napansin," dagdag na sabi ni Celso.
Nahiya naman ng kaunti si Ereen kaya tumahimik na lang ito.