- Kabuuan: 30
บทนำ
บทนำ
ในสถานที่เริงรมย์กลางเมืองปรากฏร่างระหงส์ของหญิงสาวในเสื้อกล้ามครอปสีดำสนิทโชว์เอวเล็กคอด บวกกับ
ทางเดียวที่เลือกได้
1
ทางเดียวที่เลือกได้
"ท่านยมทำไมพูดอะไรใจร้ายแบบนั้นล่ะคะ" หลังจากที่ยมฑูตพูดจบเจ้าของเ
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
2
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
"คุณหนูเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ" สาวใช้ถามผู้เป็นนายด้วยความห่วงใย แม้จ
งามจากจิตใจ
3
งามจากจิตใจ
“ข้าไม่งามใช่หรือไม่ผู่เย่ว์” ฮูหยินเอ่ยถามสาวใช้ข้างกายที่เดินตามอยู่ทางด
เจ้าไม่ใช่นาง
4
เจ้าไม่ใช่นาง
"ผู่เย่ว์จัดโต๊ะแล้วตักข้าวสวยให้ข้าที ตักเผื่อคุณชายอันสักชาม" เจียงถิง
ใจคนยากแท้…หยั่งถึง
5
ใจคนยากแท้…หยั่งถึง
"ไปทำอาหารกันเถอะผู่เย่ว์ อีกเดี๋ยวก็ได้เวลาไอเอฟแล้ว" กล่าวจบนางก
เจ้าคนแรกที่กล่าวว่าข้าไม่เหมาะกับรอยยิ้ม
6
เจ้าคนแรกที่กล่าวว่าข้าไม่เหมาะกับรอยยิ้ม
หลังจากกินข้าวเช้ากันสองคนในเรือนเสร็จเจียง
นังจิ้งจอกจอมเสแสร้ง
7
นังจิ้งจอกจอมเสแสร้ง
ย่านตรอกการค้าที่ผู้คนพลุกพล่านเนื่องด้วยตรอกนี้มีห้างการค้าสำคัญ
ข้าต้องการอิสระ
8
ข้าต้องการอิสระ
“คนสกุลเจียง เจ้าชักจะเหิมเกริมมากขึ้นทุกวัน ครั้งก่อนที่เจ้าตีเยี่ยนฟ
เจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใด
9
เจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใด
“ยามเซินแล้วท่านมาทำสิ่งใดที่เรือนข้าอีกเล่าคุณชายอี้เฉิน” เมื
ข้าเป็นห่วงเจ้าอย่างไรล่ะ
10
ข้าเป็นห่วงเจ้าอย่างไรล่ะ
"คุณหนูเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ" สาวใช้คนสนิทเอ่ยถามด้วยน้
อยากกินด้วยก็ตามมา
11
อยากกินด้วยก็ตามมา
"มาทำสิ่งใดตั้งแต่เช้าเช่นนี้" เจียงถิงถิงเอ่ยถามบุรุษเบื้องหน้
ให้ข้าด้วยเหตุใด
12
ให้ข้าด้วยเหตุใด
"นายหญิงรอง นั่นฮูหยินไม่ใช่หรือเจ้าคะ" หลินซางสาวใช้คนสนิทของซ่
ของสิ่งนี้มันคือ…
13
ของสิ่งนี้มันคือ…
ภายในห้องว่างของเรือนที่ไม่ไมีผู้ใดอาศัยอยู่ เจียงถิงถิงเดินตามสา
ข้ามาเรือนฮูหยินตนเองแปลกอย่างไร
14
ข้ามาเรือนฮูหยินตนเองแปลกอย่างไร
ย่างเข้าสู่วสันตฤดูและเป็นเกือบสามเดือนที่เจียงถ
นางเป็นของข้า
15
นางเป็นของข้า
“ข้าก็อยากกิน” หยุนฮ่าวหรานโพล่งออกมาเมื่อเห็นเจียงถิงถิงคีบบางอย่า
ต้องมาหาเจ้าบ่อย ๆ เสียแล้ว
16
ต้องมาหาเจ้าบ่อย ๆ เสียแล้ว
หลังจากเก็บผักเสร็จเจียงถิงถิงก็พาผู้ช่วยหนุ่มเข้าไปใ
อย่าให้ผู้ใดเห็น
17
อย่าให้ผู้ใดเห็น
หนึ่งชั่วยามก่อน
“เจ้าเอานี่ไปซ่อนไว้ในห้องนอนของเจียงถิงถ
ปิ่นหยกขาว
18
ปิ่นหยกขาว
“ของ ๆ นายหญิงรองอยู่ในห้องจะหายไปได้อย่างไร พวกเจ้าหาทุกทีแล้ว
เลิกโกรธได้แล้ว
19
เลิกโกรธได้แล้ว
“ข้าไม่อนุญาตผู้ใดจะกล้าค้นเรือนฮูหยิน ช่างเหิมเกริมเสียจริง เยี่
ร่วมหอ
20
ร่วมหอ
อากาศยามเช้าวันนี้เย็นกว่าทุกวันกระมัง ร่างกายขาวผ่องของเจียงถิงถิงจึงรู้
แผนการ
21
แผนการ
“เหตุใดเรือนฮูหยินจึงเงียบเช่นนี้” หยุนฮ่าวหรานเอ่ยถามจิ่งซินบ่าวรับใช้คนส
บุรุษเช่นท่าน
22
บุรุษเช่นท่าน
รูปร่างงดงามบอบบางเบี่ยงตัวหลบได้ทันคล้ายกับรู้เห็นเหตุการณ์เช่นนั้
ไม่มีสิ่งใดติดค้าง
23
ไม่มีสิ่งใดติดค้าง
“นี่พวกเจ้าทำสิ่งใดกันอยู่” ระหว่างที่คนงานกำลัง
ข้าก็เป็นครั้งแรกของเจ้า
24
ข้าก็เป็นครั้งแรกของเจ้า
รถม้าสามคันที่อันอี้เฉินจ้างมาขนของมุ่งตรงไปยังตรอกการค้าท
เปิดร้าน
25
เปิดร้าน
เพียงหกวันชั้นล่างโถงกลางของตึกไม้ด้านหน้าก็ถูกเจียงถิงถิงตกแต่งให้เป็น
ก่อกวน
26
ก่อกวน
เปิดร้านวันแรกผู้คนก็พากันมาลองลิ้มชิมรสจนร้านเต็มตั้งแต่เปิด เจียงถิงถิงนาง
ถิงถิง
27
ถิงถิง
“ท่านบอกว่าเงินกินบะหมี่นี่เป็นเงินอีแปะสุดท้ายใช่หรือไม่” เมื่อนึกถึงตอนอ
หลักฐาน
28
หลักฐาน
ผ่านพ้นวันเปิดร้านไปเพียงหนึ่งวันเจียงถิงถิงก็ให้คนนำเทียบเชิญไปส่งที่ตระ
ตัดสินใจ [END]
“ข้ารีบตามมาเกรงว่าเจ้าจะถูกญาติผู้พี่รังแก”
“เหตุใดข้าต้องรังแกนาง”
“คนอย่างหยุนฮ่าวหรานจะทำสิ่งใดข้า
ดีา
16/05
0เริ่ดดี
12/05
0ดีมากๆๆ
12/05
0สุดยอด
11/05
0เริ่ดมาก
11/05
0ดีมากกก
10/05
0ชอบครับ
08/05
0สนุกมากๆเลยครับ
07/05
0อยากจะบอกบทนี้ยิ่งมัน
06/05
0เริ่ดๆๆๆๆๆๆ
06/05
0