Disclaimer
|Catalog
- Tag(s):
- แอบชอบและอบอุ่นหัวใจ
- ตอนจบที่มีความสุข
- ครอบครอง
- หวาน
- รักหวาน
- ผู้แข็งแกร่งแสร้งทําเป็นเล่นงานคนอ่อนแอ
- โศกนาฏกรรม
- อ่อนแอถึงแข็งแกร่ง
นางถูกพี่สาวยึดเอาความดีความชอบไปเสวยสุขคนเดียวไม่พอยังถูกจับตัวให้สวมรอยแต่งงานกับบุรุษที่รักพี่สาวสุดซึ้ง พันธนาการเส้นหนึ่งแม้มิตั้งใจแต่กลับรัดรึงนางไว้ตลอดกาล **** เด็กหญิงใจกล้าถูกพี่สาวผู้น่ารักอ่อนหวานช่วงชิงความดีความชอบไป กระทั่งพี่สาวได้เป็นถึงท่านหญิงสูงศักดิ์นางที่เป็นน้องสาวก็ถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง ต่อมายังถูกจับตัวยัดใส่เกี้ยวเจ้าสาวมอบให้อ๋องโฉดฉายามัจจุราชกลืนเมือง ถูกจับแต่งเข้าวังอ๋องแทนพี่สาวยังไม่พอ นางยังถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีไร้ยางอายแย่งงานมงคล นี่มันเรื่องบ้าอะไร?
Huling Update
Editor's Choice
Rekomendasyon
Komento sa Aklat (51)
- Kabuuan: 162
ตอนที่1 สองพี่น้องกลางพนา 1
เฟิงลี่เด็กหญิงใจกล้าถูกซือเร่อผู้น่ารักอ่อนหวานที่เป็นพี่สาวฝาแฝดช่วงชิงความดีความชอบไป
กระทั่งพี่สาตอนที่1 สองพี่น้องกลางพนา 2
กระนั้นด้วยความเหมือนกันทุกสิ่งกระทั่งนิสัยจึงทำให้เขายากจะแยกแยะพวกนาง จำต้องสลักชื่อลงบนไม้กฤษณาห้ตอนที่1 สองพี่น้องกลางพนา 3
เด็กหญิงไม่รอช้า รีบฉวยโอกาสยามที่เขายังไม่ได้สติทำความสะอาดบาดแผลอย่างลึกล้ำก่อนจะล้วงเข้าอกเสื้อตนตอนที่1 สองพี่น้องกลางพนา 4
เด็กหญิงไม่ทันได้ปฏิเสธก็ถูกมือใหญ่อุ้มเอาไว้ทั้งตัว
ชายผู้นั้นมิได้ฉุดกระชากเพียงอุ้มนางอย่างทะนุถนอตอนที่2 ท่านหญิงหยี่ซิน 1
ซือเร่อเองก็ดูแลเจิ้งเทียนฉีที่นั่งเก้าอี้เข็นอย่างดีเช่นกัน นางรักและเคารพท่านอ๋องไม่ต่างจากบิดาแทตอนที่2 ท่านหญิงหยี่ซิน 2
นางพยักหน้าเบาๆ “ข้าลืมไปแล้วจริงๆ ว่าตนเองเพิ่งบอกท่านพ่อบุญธรรมไปว่าชอบสีชมพูแบบเดียวกับองค์หญิงเจตอนที่3 หมายตา1
“เสี่ยวเล่อน้อยของลุง เติบใหญ่เป็นชายหนุ่มเต็มตัวแล้ว”
เสี่ยวเล่อ เป็นนามที่ชินอ๋องเรียกหลานชาตอนที่3 หมายตา2
ซือเร่อใช้เวลาแต่งกายงดงามเกือบครึ่งชั่วยาม
เมื่อพึงพอใจกับความงามของตนแล้วจึงได้เดินกรีดกรายอตอนที่3 หมายตา3
ยิ่งได้ฟัง ม่านตาดำของซือเร่อยิ่งหดแคบ ได้ยินสาวใช้ร่ายคำยาวเหยียดต่อเนื่องว่า “แคว้นที่ถูกตีแตกยังเตอนที่4 ตามหาพี่สาว 1
หานไต้เล่าไปเรื่อยๆ คล้ายกับกลัวว่าชั่วชีวิตที่เหลืออาจจะไม่มีโอกาสบอกความจริงที่ซุกซ่อนแก่เฟิงลี่อีตอนที่4 ตามหาพี่สาว 2
เด็กสาวพยักหน้าทั้งน้ำตา การอยู่ในป่าคนเดียวเป็นเรื่องที่นางไม่ปรารถนาเช่นกัน
หลังจากนั้นเพียงสามวันตอนที่5 กาลเปลี่ยนคนเปลี่ยน1
ทุกสิ่งแปรผันตามกาลเวลา คนเราก็เช่นกัน
ยามเป็นเด็กน้อยแม้ไร้เดียงสาและโง่เขลาเบาปัญหาเพราะด้อยตอนที่5 กาลเปลี่ยนคนเปลี่ยน2
จิ่วเม่ยค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ สงบสติและอารมณ์หึงหวงแห่งตนให้เจือจางลงไป เพื่อใคร่ครวญให้ลึกซึ้งถึงเหตุผตอนที่6 สืบความจริง1
คืนนี้เป็นอีกคืนหนึ่งที่เฟิงลี่ไม่กล้าเข้าห้องส่วนตัว เพราะมัวแต่หลบเลี่ยงสามีของผู้อื่นนามว่าหลิตอนที่6 สืบความจริง2
“อาเม่ย...ข้ามีเหตุผลที่ทำเช่นนี้ ข้าชอบเฟิงลี่ก็เหตุผลส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนหนึ่งก็เพราะฐานะของพี่ตอนที่7 ดำเนินการตามแผน
วันรุ่งขึ้น
บนเตียงอุ่น หลิวอี้ตื่นขึ้นมาก็พลิกกายบอกรักภรรยาด้วยความร้อนเร่าอีกหนึ่งรอบใหญ่ กตอนที่8 รักแรกพบ 1
วังฝูอ๋อง...
บ่ายวันนี้ซือเร่อรู้สึกหูตาพร่างพรายคล้ายกำลังมีดอกไม้เบ่งบานเต็มไปหมด เพราะตำหนัตอนที่8 รักแรกพบ 2
ประโยคเกี้ยวพายาวเหยียด ซือเร่อได้ยินก็ให้รู้สึกเขินอาย โดยเฉพาะคำว่า ‘มีใจผูกสัมพันธ์’
หลังจากสนทนากตอนที่9 พึงใจ 1
สัมพันธ์ชายหญิงเป็นปริศนา ถ้ามีพรหมลิขิตต่อกัน เจ้าจะรู้ทันที เมื่อได้มองสบตา[1]
แสงตะวันส่องสตอนที่9 พึงใจ 2
เมื่อเห็นเด็กสาวสะดุ้งตัวเบาๆ เจิ้งเซียวเล่อจึงมองยิ้มๆ เอ่ยเย้าว่า “ข้าชอบที่เจ้ามีสภาพน่าขบขันเช่นตอนที่10 ของกำนัล1
อากาศเดือนแปดวันที่สิบห้าแม้ยังไม่มีหิมะตกลงมาแต่ก็เริ่มเข้าสู่ฤดูเหมันต์แล้ว
ภายใต้แสงตะวันส่ตอนที่10 ของกำนัล2
คุณหนูตระกูลใหญ่ สตรีชนชั้นสูงหรือแม้กระทั่งองค์หญิงยังไม่มีสิทธิ์ล่าด้วยตนเอง หากอยากได้มาครอบครองยตอนที่10 ของกำนัล3
เมื่อมาถึงห้องรโหฐานของตำหนักอ๋อง พบว่าชินอ๋องเองก็ยังไม่เข้านอนเช่นกัน เขากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ทตอนที่11 คุมขัง 1
ทางฝั่งเฟิงลี่
นางเองก็เอ่ยคำใดไม่ออกเช่นกัน
เพราะตั้งแต่ช่วงบ่ายหลังจากวิ่งหนีชายผู้นั้นมาไกลโตอนที่11 คุมขัง 2
ในหลุมลึก
ในความโชคร้ายของคนผู้หนึ่งยังมีความใจร้ายของสวรรค์ซ้ำเติมอีกชั้น
เฟิงลี่ทั้งเจ็บทั้งหตอนที่12 คาดไม่ถึง1
หลายเดือนแล้วที่เจิ้งเซียวเล่อคอยบัญชาการอยู่ชายแดนเหนือมิได้กลับเมืองหลวง
แต่กระนั้นเขายังคงสตอนที่12 คาดไม่ถึง2
“จางฉวน! เหตุใดยังไม่ตามมา?”
กระแสเสียงทรงอำนาจแฝงโทสะของเจิ้งเซียวเล่อดังขึ้น ดึงสติของหัวหน้าองครักตอนที่12 คาดไม่ถึง3
ทั้งสามที่กลายร่างเป็นผู้อื่นไปแล้วต่างพากันเข้ามายังโรงน้ำชาในเวลาต่อมา
ภายในห้องส่วนตัวที่แพตอนที่13 เร่งงานแต่ง 1
หลังจากตรองอยู่อึดใจ จากนั้นเสียงทรงอำนาจจึงสั่งการ
“จางฉวน เจ้ารีบไปสืบมาว่าเดือนแปดวันที่สิบตอนที่13 เร่งงานแต่ง 2
เป็นวัวเป็นม้าแล้วอย่างไร เวลากระชั้นชิดเกินไปเช่นนี้ หากจะสืบหาตัวนางย่อมต้องใช้เวลามากนัก ไม่ทันกาตอนที่14 ก่อนแต่งงาน1
เรือนบัญชาการประจำค่ายทหารฝั่งตะวันตก
ลานฝึกซ้อมของกองทัพมีทหารหลายร้อยนายกำลังวิ่งรวมพลตามเสีตอนที่14 ก่อนแต่งงาน2
เฟิงลี่ไม่ตอบ ดวงตากลมโตส่องประกายงดงามจ้องมองใบหน้าหล่อเหลานิ่งๆ ไร้ซึ่งปฏิกิริยาใดๆ ไม่ว่าจะยอมรับตอนที่14 ก่อนแต่งงาน3
อ๋องหนุ่มตกใจจึงเบี่ยงหน้าออก หลบเลี่ยงริมฝีปากนาง ครั้นเห็นเพลิงปรารถนาในแววตานาง กลีบปากบางก็เหตอนที่15 แผนการงานมงคล1
การแต่งงานของเหล่าเชื้อพระวงศ์ต้าเจิ้งไม่สำคัญว่าพี่ต้องแต่งก่อนน้อง แต่สำคัญที่ความเหมาะสมอันสูงตอนที่15 แผนการงานมงคล2
ความพะวงถูกสลายหายไปจากแววตา นางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยกล่าวต่อ
“อีกอย่าง เจี้ยนอ๋องเคยเจอหม่อมฉันครั้งเตอนที่15 แผนการของซือเร่อ
แผนการของซือเร่อมิได้ซับซ้อน หากแต่ต้องละเอียดรอบคอบถึงขั้นใจร้าย
แน่นอนว่าหากให้น้องสาวฝาแฝดสตอนทีี่15 รายงานตามจริง
ทางฝั่งเจ้าบ่าวบนหลังอาชานำขบวน
แม้ใบหน้าหล่อเหลายังคงเย็นชาไม่เผยอารมณ์ออกมา หากแต่ใครไหนเลยจตอนที่16 ยาสั่ง1
ชุดแต่งงานสีแดงมงคลกับมงกุฎหงส์อันงดงามเปรียบเสมือนพันธนาการรัดรึงที่จองจำร่างกายกับหัวใจไว้ตลอดกตอนที่16 ยาสั่ง2
เมื่อได้อยู่ในห้องเพียงลำพังสองต่อสอง
เจิ้งเซียวเล่อให้รู้สึกว่าหัวใจสั่นไหวเล็กน้อย เขาใจสั่ตอนที่17 ความวุ่นวายในห้องหอ
ก่อนที่หญิงงามผู้เป็นพระชายาจะสูญเสียตัวตนไปมากกว่านี้ หมอชราแซ่หวังพลันส่งเสียงจากนอกห้อง
“ท่ตอนที่18 รู้สึกตัว
สิ่งหนึ่งซึ่งสำคัญและเหนือคาดการณ์ของซือเร่อ ก็คือการที่เจิ้งเซียวเล่อล่วงรู้แผนการร้ายกาจของนาง<ตอนที่18 โจรเด็ดบุปผา
ชั่วจังหวะเคลิบเคลิ้มเจิ้งเซียวเล่อรับรู้ได้ว่าเรือนผมของเฟิงลี่มีกลิ่นของยาบางอย่าง
เป็นกลิ่ตอนที่18 ทนไม่ไหว
เฟิงลี่ไม่อาจต้านทานความร้อนรุ่มที่กำลังเอ่อล้นท่วมท้นสุมทรวงในยามนี้ได้ไหว
ใครก็ได้ช่วยนาตอนที่19 แค้นเคือง
ล่วงเข้ายามบ่ายของอีกวัน
ร่างระหงชื้นเหงื่อยังคงนอนทอดกายเปลือยเปล่าอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงบนเตียตอนที่19 ถามไถ่
เจิ้งเซียวเล่อรับชาหอมกรุ่นที่หลี่เค่อรินให้ขึ้นจิบอึกหนึ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาไม่เอ่ยอะไรเลยแมตอนที่19 อยากเป็นอนุ
ตลาดใหญ่กลางเมืองหลวงมีร้านรวงมากมาย
แต่ละร้านเป็นเรือนใหญ่โตมีโถงกว้างมากกว่าหนึ่งชั้น ทั้งหรตอนที่20 กว้านซื้อ
ภายในห้องรับรองชั้นสองของร้านอัญมณี
โต๊ะเตี้ยสี่เหลี่ยมตำแหน่งประธานของห้องมีอ๋องสูงศักดิ์นั่งตอนที่20 ปวดใจ
วังเจี้ยนอ๋อง...
ห่างจากตำหนักจิ่นเล่อไม่ไกลคือเรือนเฝิงลู่ เจิ้งเซียวเล่อมอบเรือนแห่งนี้ให้เฟตอนที่20 หนทางรอด
พี่ได้เป็นถึงท่านหญิงคงมีอำนาจเงินทองมากมายเหลือกินเหลือใช้เกินไปสินะ ถึงว่าจ้างผู้อื่นทำเรื่อตอนที่21 หลบหนี1
แม้จะมีทหารยืนถมึงทึงเต็มไปหมด ทว่าทุกคนไม่มีใครขัดขวางการเดินไปเดินมาของแน่งน้อยผู้หนึ่ง
แน่งตอนที่21 หลบหนี2
ชุนอิ๋งคือสาวใช้อีกนางหนึ่ง ซึ่งยามนี้ถูกมัดอยู่ในตู้ หาได้ออกไปกับเฟิงลี่ไม่ เพียงแต่ซิ่วเซี่ยมิตอนที่22 หลงทาง
ชานเมืองแห่งนี้มีผู้คนคึกคักหนาแน่นไม่ต่างจากกลางเมืองหลวง สองฝั่งข้างทางเต็มไปด้วยบ้านเรือน ร้านตอนที่22 วิวาท
เฟิงลี่ยิ่งขมวดคิ้วแน่นขึ้น ไร้วี่แววขยับเขยื้อนแม้ครึ่งก้าว
หญิงสาวที่ห้อมล้อมพลันเงียบกริบสีตอนที่22 มอบนางให้ข้าเถอะ!
เรื่องตาลปัตรมาถึงขั้นนี้ เว่ยชิงหลิงต้องการเอ่ยบางอย่าง แต่จนใจที่ริมฝีปากตนไม่อาจขยับได้ดั่งใจ<ตอนที่23 มารับกลับวัง
ไม่นาน...กลางลานหน้าเรือนใหญ่ของจวนว่าการพลันปรากฏรถม้าทั้งหรูหราและโออ่าแต่ปิดม่านสนิทมิดชิดคันหตอนที่23 หนีไม่พ้น
ผู้คนในลานกว้างห่างออกไปที่กำลังพยายามมองมายังรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
ฝ่ายหนึ่งแค่นกนตอนที่23 กลับแต่โดยดี
หากว่าพี่สาวร้าย น้องสาวย่อมไม่ยิ่งหย่อนหรือน้อยหน้า ดั่งคำที่ว่า สายเลือดเดียวกัน
ขณะคิดฝ่ามืตอนที่24 คืนสถานะ
ข่าวนั้นแพร่สะพัดไปทั่วเพียงชั่วข้ามคืน
ทั่วเมืองต่างโจษจันกันว่าท่านหญิงหยี่ซินเพิ่งแต่งงานไดตอนที่24 คู่รักร่วมฝ่าฟัน
“หูจิง! ไปเชิญเสี่ยวเล่อกับสตรีไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำผู้นั้นมาพบข้า เสี่ยวเล่อต้องรู้ความจริงทั้งตอนที่25 ข่าวแพร่สะพัด
เมื่อทุกปัญหาได้ตกมาอยู่ในมือของผู้มีอำนาจอย่างชินอ๋องเจิ้งเทียนฉี ซือเร่อจึงสมปรารถนาทุกประการตอนที่25 บุรุษน่าชัง
ทั้งนี้ ข่าวใหม่ก็ยังไม่สามารถกลบข่าวเก่าเรื่องความเกรี้ยวกราดดุร้ายของพระชายาเจี้ยนอ๋องได้แต่อย่ตอนที่25 บรรยากาศแสนดีของสามีภรรยา
เหมันต์หนาวเหน็บ ช่วงเช้าหิมะโปรย ทว่าช่วงบ่ายกลับมีฝนพรำเบาๆ
อากาศเย็นตัวลงมากแล้ว แต่กระดานหตอนที่26 ความจริงของเราสอง1
ท่ามกลางราตรีที่คืบคลาน รอบด้านหนาวเหน็บ ทว่าในศาลากลับอบอุ่นอย่างประหลาด
อาหารมื้อค่ำรสเลิศถูตอนที่26 ความจริงของเราสอง2
“การแต่งงานของพวกเราคือปัญหา”
“ปัญหา?”
“ใช่แล้ว...” นางกลอกตาขบคิดหนักหน่วง “อันที่จริง หม่อมฉัตอนที่26 ความจริงของเราสอง3
คำถามของเจิ้งเซียวเล่อถูกเก็บเอาไว้จนรุ่งเช้า
บนเตียงอุ่น ชายหนุ่มนอนกอดร่างนุ่มเอาไว้ในอ้อมแขตอนที่27 มิได้นัดหมาย
หน้าประตูวังเจี้ยนอ๋อง
รถม้าหรูหราคันหนึ่งจอดนิ่งสนิท ก่อนที่ข้ารับใช้จะรีบนำตั่งเตี้ยมาวางเพืตอนที่27 ปัญหาสามีภรรยา
เมื่อเห็นภรรยาโวยวายจนหมดสิ้นเรี่ยวแรง
เจิ้งเซียวเล่อจึงแก้มัดให้อย่างใจดี อุ้มนางให้นั่งลงทีตอนที่27 เสื้อคลุมแทนใจ
หลังจากสงบสติอารมณ์ได้อย่างดีแล้ว เฟิงลี่จึงค่อยๆ วางถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างเบามือ รับฟังผู้อาวุโสนิ่ตอนที่28 ไร้ที่ติ
โถงเรือนรับรอง
เดิมทีโจวหลิวหลันยังรักษากิริยาสูงส่งนั่งรอเจี้ยนอ๋องอย่างสง่างามไร้ที่ติ แต่เนตอนที่28 รับทราบปัญหา
แผนการของซือเร่อนับได้ว่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติยิ่งนัก
แต่สิ่งหนึ่งที่ซือเร่อไม่รู้ก็คือเจิ้งเซียวตอนที่28 มังกรซ่อนเล็บ พยัคฆ์เก็บเขี้ยว 1
หลังจากคนสนิททั้งสองถูกไล่ให้ออกไปยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องที่ปิดมิดชิด สามีภรรยาจึงได้อยู่เพียงสองต่อสตอนที่28 มังกรซ่อนเล็บ พยัคฆ์เก็บเขี้ยว 2
และที่สำคัญสตรีนางน้อยผู้หนึ่งทั้งซื่อตรงและโผงผาง มิได้มีเล่ห์เหลี่ยมลึกล้ำมีอะไรล้วนแสดงออกทางสีหนตอนที่29 ถูกชะตา
เพราะทุกคราที่เจิ้งเซียวเล่อเข้าเฝ้าล้วนทำให้ผู้คนมีโทสะ อารมณ์เสียจนไม่เป็นอันทำอะไรได้เลยทั้งวัน อตอนที่29 โกรธ
หากเปรียบซือเร่อฉายแสงนุ่มนวลเสมือนดวงจันทร์ เฟิงลี่ผู้น้องย่อมประดุจดวงตะวัน สาดแสงแรงกล้าท้าทายตอนที่29 ตั้งใจฟัง
การถูกญาติผู้ใหญ่ที่สามีรักและเคารพ แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่ารังเกียจกันถึงเพียงนั้น เพราะพี่ซือซือโดยตอนที่30 ภรรยาข้าคือวีรสตรีไร้นาม1
เฟิงลี่ไม่สนใจเจิ้งเซียวเล่ออีกแล้ว พูดไปตั้งมากมายกลับฟังไม่เข้าใจเสียได้
หญิงสาวสะบัดหน้าเดินหนีอย่ตอนที่30 ภรรยาข้าคือวีรสตรีไร้นาม2
เฟิงลี่ฉุกคิดได้ว่าความผิดของพี่สาวรุนแรงเกินไป ถึงแม้ว่านางประกาศตัดสัมพันธ์พี่น้องไปแล้ว แต่ภาพทะเตอนที่31 อดีตของจิ่นกุ้ยเฟย1
ระหว่างทางเดินเชื่อมต่อภายในพระราชวังตาเจิ้ง ลมเย็นสายหนึ่งพัดโชยเบาๆ เหล่าบริวารเดินติดตามห่างออกไปตอนที่31 อดีตของจิ่นกุ้ยเฟย2
“เจ้ารู้หรือไม่? ว่าเหตุใดข้าจึงอยากเดินหมากกับเจ้า”
บุรุษผู้น้องตอบเสียงขรึม “เพราะท่านต้องการแข่งขัตอนที่31 อดีตของจิ่นกุ้ยเฟย3
เจิ้งเซียวเล่อและเจิ้งซงหยวนที่มีสัมพันธ์พี่น้องแสนแปลกประหลาด ล้วนเริ่มต้นจากเจิ้งเทียนหมิงผู้เปตอนที่32 ลับหลังพระชายา1
ภายในศาลาแปดเหลี่ยมกลางทะเลสาบ
รัชทายาทหนุ่มยังคงกล่าวเสียงทุ้มนุ่มกับผู้เป็นน้องชาย
“นอกจากข้าตอนที่32 ลับหลังพระชายา2
ครู่ใหญ่เลยเชียวกว่าข้ารับใช้จะดำน้ำแล้วดึงร่างเปียกชื้นของรัชทายาทหนุ่มขึ้นมาได้
จังหวะนั้นซืตอนที่32 ลับหลังพระชายา3
คนหนุ่มแน่น กำลังวังชาเต็มเปี่ยม เมื่อมีความต้องการแต่กลับมิได้รับการปรนเปรอให้ได้ปลดปล่อยจึงหงุดตอนที่33 ตำหนักบูรพา1
รถม้าหรูหราคันหนึ่งแล่นไปตามทางพร้อมข้ารับใช้คอยอารักขา ซือเร่อนั่งอยู่ภายในด้วยอารมณ์ขุ่นมัวตอนที่33 ตำหนักบูรพา2
ซือเร่อเดินกลับเรือนส่วนตัวโดยไม่ระแคะระคาย
ไม่รู้เลยสักนิดว่ายามนี้กำลังเกิดอันใดบนเตียงของสาตอนที่33 ตำหนักบูรพา3
เตียงตั่งไหวโยกโอนเอน ผ้านวมรองรับยับย่นเปียกชื้น กระแสเสียงแห่งการเสพสมดังแผ่วด้วยรักใคร่คล้ายมีคล้ตอนที่33 ตำหนักบูรพา4
หรือต่อให้ผ่านทางแม่สามีก็ควรจะถามความเห็นชอบของนางก่อนปะไร แล้วเช่นนี้การที่นางเลือกบุรุษที่ไม่มีอนตอนที่34 กักขัง1
อ๋องหนุ่มให้รู้สึกอึ้งและทึ่งกับการกระทำของพระชายา ได้ยินนางแค่นเสียงเย็นว่า
“พอได้แล้ว”
เจิ้งเซียวเล่ตอนที่34 กักขัง2
แต่ก่อนที่ใครบางคนจะต้องเอาผ้ามาซับ เสียงกระแอมไอพลันเกิดขึ้นจากนอกห้อง
“น้ำค้างลงแรงแค่แสงแรตอนที่34 กักขัง3
“อ้อ...”
ขนคิ้วดกดำของอ๋องหนุ่มเลิกขึ้นสูง นัยน์ตาหงส์เรียวยาวดูมีเสน่ห์บาดตาอย่างบอกไม่ถูก มุมปากสีแตอนที่34 กักขัง4
เจิ้งเซียวเล่อโบกมือให้ข้ารับใช้ในห้องออกไปให้หมด จากนั้นก็นั่งจิบชาหอมกรุ่น กินอาหารเช้าเงียบๆ ครู่ตอนที่35 ปลอมตัว1
สืบเนื่องจากข้อกล่าวหาร้ายแรงของเจี้ยนอ๋องถูกเปลี่ยนไปเหลือเพียงพี่น้องหยอกเย้ากัน การกักบริเวณจึตอนที่35 ปลอมตัว2
ยิ่งคิดยิ่งคันยุบยิบในหัวใจ เหล่าสาวงามพากันเพ้อฝันแทบร้องขอว่าให้ปิดหอเถอะ วันนี้ข้าไม่รับแขกอื่นแลตอนที่35 ปลอมตัว3
กระทั่งเจิ้งเซียวเล่อยังถูกเชื้อเชิญให้นั่งต่ออย่างเลี่ยงมิได้ ส่วนหลี่เค่อและจางฉวนรอเรียกสาวงามมานตอนที่36 เกี้ยวพาแม่ค้าขายยา2
ยามนี้สามีอ๋องของนางถูกลดทอนอำนาจลงขนาดนั้น หากไม่คิดหาลู่ทางที่ยั่งยืนมั่นคง ครอบครัวจักอยู่ดียืนยาตอนที่36 เกี้ยวพาแม่ค้าขายยา3
คุณชายอีกคนไต่ถามขึ้นว่า “แล้วแม่นางชุดแดงนั่นเล่า มีนามว่าอย่างไร? ช่างสง่างามเกินสตรีใด ข้ารู้สึกตอนที่36 เกี้ยวพาแม่ค้าขายยา4
องค์ชายสี่เดินเข้าหาเจิ้งเซียวเล่อเนิบช้า ถามยิ้มๆ “พี่รอง นางเป็นใครหรือ? ไฉนสามารถทำให้ท่านหลุดกิรตอนที่36 เกี้ยวพาแม่ค้าขายยา5
นั่นคือฝันร้ายอย่างที่สุด
รัชทายาทหนุ่มผู้นี้ มีหลังเรือนของตนเองที่วุ่นวายไม่พอ ยังคิดจะสร้างเรื่องมตอนที่37 สามีตัวดี1
เขาร่วมรักกับสาวงามนางนั้นจนอีกฝ่ายร้องขอชีวิตก็ยังไม่รู้สึกเหนื่อยล้า แต่ตรงกันข้ามกำลังวังชายังเพิตอนที่37 สามีตัวดี2
ซือเร่อปลายตามองสาวใช้คนสนิทนิ่งๆ ไม่เอ่ยวาจา นางรู้ดีว่าอีกฝ่ายเตือนเพราะหวังดี แต่จะให้นางกลับไตอนที่37 สามีตัวดี3
หญิงงามพริ้มเพรา รูปร่างอรชรยั่วยวน ท่าทางอ้อนแอ้น ท่าทีออดอ้อนน่าทะนุถนอม ยามหลั่งน้ำตาดุจหยาดพิรุณตอนที่37 สามีตัวดี4
หน้าประตูวังเจี้ยนอ๋อง
รถม้าหรูหราคันหนึ่งจอดนิ่งสนิท ก่อนที่ข้ารับใช้จะรีบนำเก้าอี้มาวางอย่างตอนที่38 ขอหย่า1
โจวหลิวหลันปีนี้อายุสิบสามปี
ท่าทีสูงส่งล้วนมีเฉพาะยามพบเจอบุคคลทั่วไปเท่านั้น หากอยู่กับคนคุ้ตอนที่38 ขอหย่า2
ม่านอวี้อุ้มเฟิงลี่คล้ายอุ้มปุยนุ่นกระนั้น ไม่นานก็ถึงหน้าเรือนหลัก
ประตูถูกผลักเข้าไปโดยที่สตอนที่38 ขอหย่า3
“เจ้ากำลังฝันร้ายหรือ?”
เสียงกระซิบทุ้มต่ำนุ่มลึกทำเฟิงลี่ตื่นจากนิทราทันที
ภายใต้แสงเทียนสลัวรตอนที่38 อิจฉาริษยา1
รุ่งอรุณมาเยือน หยาดน้ำค้างพร่างพรมไปทั่วบริเวณ ทั้งสดชื่นและเย็นฉ่ำไปถึงหัวใจ
เฟิงลี่ผู้เคี่ยตอนที่38 อิจฉาริษยา2
มิน่าเล่า! เจิ้งเซียวเล่อถึงยอมให้ถูกเนื้อต้องตัว
ในศาลาเมื่อวานหากนางไม่เข้าไปขัดจังหวะเสีตอนที่39 แผนการร้ายกาจ1
โจวหลิวหลันร่ายแผนการด้วยสีหน้าจริงจังว่า “พี่สะใภ้ใช้ความงามของตนไปยั่วยวนพี่เซียวเล่อให้ตกบ่วงในคืตอนที่39 แผนการร้ายกาจ2
เพราะตำรับยาลับประจำตระกูลโจวคือสวรรค์ประทานบุตรของแท้และดีจริง
อย่างไรก็ตามสิ่งที่เจิ้งเซียวเตอนที่39 แผนการร้ายกาจ3
สองสามีภรรยาหัวเราะให้กันโดยไม่สนใจใคร
ด้านหลังของพวกเขาคือแม่นางโจวหลิวหลันผู้ถูกลืม
นางเดินเบตอนที่39 แผนการร้ายกาจ4
เจิ้งเหวินไท่ปรายตามองนิ่ง เอ่ยเสียงขรึม “เจ้ารู้ดีว่าวันนี้ข้าจงใจพาเจ้าออกมาเผยโฉมต่อธารกำนัลด้วยจตอนที่40 อำนาจสั่งการ1
ฤดูฝนปีนี้ไม่ทราบว่าน้ำดีเกินไปหรือฟ้าพิโรธกันแน่
เนื่องจากฝนตกต่อเนื่องอยู่หลายวันราวกับบนสวรตอนที่40 อำนาจสั่งการ2
ขณะจะเอ่ยถึงสถานการณ์ภัยพิบัติร้ายแรงที่กำลังเกิดขึ้น หมายแจกแจงหน้าที่สำคัญให้แก่บุคคลที่มีอำนาจไปจตอนที่40 อำนาจสั่งการ3
ทั่วราชอาณาจักรนี้มีเพียงฮ่องเต้เท่านั้นที่ครองตำแหน่งสูงสุดมีอำนาจสั่งการเด็ดขาด แม้แต่ลูกหลานสืบสัตอนที่40 อำนาจสั่งการ4
ยังกล่าวไม่ทันจบประโยค เจิ้งเหวินไท่ก็โบกมือปฏิเสธ “เรื่องเจ็บป่วยล้วนเป็นแค่ข่าวลือ ไม่น่าเชื่อถือตอนที่41 สตรีร้ายกาจ1
สาเหตุนั้นล้วนเป็นเพราะเจิ้งซงหยวนบอกว่าชาที่ให้มาเป็นชาชั้นยอด มีถิ่นกำเนิดในป่าใหญ่ลึกลับยากค้นพบแตอนที่41 สตรีร้ายกาจ2
จื่อซิ่วผู้หยิ่งพยองคนนั้นได้ปีนเตียงรัชทายาทอย่างสุขสม ทั้งยังครองตำแหน่งสาวใช้คนสนิทของพระชายา ได้ตอนที่41 สตรีร้ายกาจ3
และโดยที่ไม่รู้ตัว การที่ซือเร่อเห็นคนสนิททำตัวคล้ายแมลงเม่าบินเข้ากองไฟเยี่ยงนี้ ความห่วงใยพลันผุดขตอนที่41 สตรีร้ายกาจ4
จากนั้นก็เริ่มมีเสียงสวบสาบเกิดขึ้น “อืม...รัชทายาท” ตามด้วยเสียงหอบหายใจกระเส่าพึมพำสั่นพร่า “อา...ตอนที่41 สตรีร้ายกาจ5
เจิ้งซงหยวนย่อมตามใจภรรยาผู้นี้ เพราะหวังในอำนาจจากชินอ๋อง แต่ไหนแต่ไรมาเขาจึงเกรงใจนางอยู่หลายส่วน
จตอนที่42 เคารพจากใจ1
แน่นอนว่านางพร้อมดูแลพี่สะใภ้คนงาม แต่คำสั่งห้ามออกจากวังแม้ครึ่งก้าวคืออันใด?
เฟิงลี่มุ่นคิ้ว “ข้าเอตอนที่42 เคารพจากใจ2
แม้ปัญหาเหล่านั้นได้รับการจัดการอย่างดีแล้วก็ตาม ทว่าการตามหาผู้สูญหายยังคงดำเนินไปด้วยความยากลำบากตอนที่42 เคารพจากใจ3
ดวงตาเปล่งประกายกับท่าทางดีใจล้นเหลือของเด็กสาวปราศจากความเสแสร้งใดๆ นางไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่จริงๆตอนที่42 เคารพจากใจ4
ยามนี้เฟิงลี่มีอายุย่างสิบเจ็ดปี รูปร่างอ้อนแอ้นสูงระหงสมส่วนขึ้นมาก หลังแต่งงานยังได้ศักดิ์ฐานะเตอนที่43 ทำดีไม่ได้ดี
หลังจากได้รับยา คนป่วยหนักก็เริ่มมีอาการดีขึ้น คนป่วยที่เริ่มแสดงอาการก็ค่อยๆ หายดีเป็นปลิดทิ้งตอนที่43 หมาป่า
คุณหนูโจวอายุน้อยได้รับการประคบประหงมมาตลอด
มีอิสระดุจหงส์ฟ้าสยายปีกแข็งแกร่ง นิสัยใจคอจึงเปตอนที่43 ธนู1
ก่อนหน้านี้เฟิงลี่แยกแยะเสียงฝีเท้าของคนกับหมาป่าทำม่านอวี้อึ้งแล้ว
ยามนี้ยังทำธนูสำหรับล่าสัตอนที่43 ธนู2
เมื่อคำอธิบายจบลง ม่านอวี้ก็ไร้ข้อกังขาแล้วจนสิ้น นางมองเฟิงลี่ด้วยสองตาเปล่งประกาย ทั้งทึ่งและอึ้งอตอนที่44 รับไม่ได้
ทางฝั่งเฟิงลี่
หลังจากสั่งการให้ม่านอวี้ใช้วิชาตัวเบาทั้งวิ่งทั้งกระโดดทะยานกายจากต้นไม้หนึ่งไตอนที่44 โจรป่า
เมื่อเหตุผลแรกรับไม่ได้
นางพลันนึกถึงเมื่อครั้งที่ได้เจอกับโจวหลิวหลันกลางศาลารับลมในวังเจี้ยตอนที่44 เหมือนกัน
เมื่อเจิ้งเทียนฉีมาถึง คำแรกพบหน้ากลับมิใช่คำทักทายแต่กลับเป็นสีหน้าตกใจ
“เสด็จลุงเกิดอะไรขึ้น ไฉนคนขตอนที่44 หรือสัจจะเจ้าต้องแลกด้วยเกียรติข้า?
องค์ชายสี่กล่าวอีกว่า
“ระหว่างที่เดินทางร่วมกัน นางเล่าเรื่องสมัยเด็กให้หลานฟังมากมาย ยังเล่าเตอนที่44 ความจริงไม่อาจปิดบัง1
เจิ้งเซียวเล่อถามกลับ “ลุกขึ้นก่อนได้หรือไม่?”
อ๋องเฒ่าโบกมืออนุญาต อ๋องหนุ่มจึงลุกขึ้นแล้วนั่งลงตรงเตอนที่44 ความจริงไม่อาจปิดบัง2
เมื่อเป็นเรื่องของเฟิงลี่ เจิ้งเซียวเล่อให้รู้สึกจนใจอยู่บ้าง เขาค่อยๆ เล่าเรื่องราวของภรรยาอย่างตอนที่45 ตัวประกัน1
นั่นไยมิใช่การทำงานล้ำเส้นอำนาจของขุนนางท้องถิ่นอันหมายถึงไม่ไว้หน้ากัน
เจิ้งเหวินไท่จึงทำได้เพียงรับตอนที่45 ตัวประกัน2
ฟ้ามืดลมเย็นยิ่งดึกยิ่งเย็นเยียบหนาวเหน็บกัดลึกถึงกระดูก
ห่างจากคนของเจ้าเมืองเยี่ย เจิ้งเซียวตอนที่45 ตัวประกัน3
เหลือก็แค่รอเวลาให้โจรป่ากับหมาป่าสู้กันจนสูญเสียกำลังทั้งสองฝ่าย พวกนางย่อมหนีออกไปได้
วิธีนีตอนที่46 ข่าวมงคล
รุ่งสางมาเยือน
เมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมสิ่งใดไป เฟิงลี่ลืมตาโพลง ตื่นขึ้นมาอย่างตกใจ
โจตอนที่46 สามีแค่มารับภรรยา
วันนี้สามีได้ภรรยาช่วยปรนนิบัติและแต่งกาย รอยยิ้มทรงเสน่ห์จึงประดับบนวงหน้าหล่อเหลาไม่จางหตอนที่46 หน้าที่ปรนนิบัติญาติผู้พี่เป็นของญาติผู้น้อง 1
เพียงเท้าก้าวพ้นประตู เฟิงลี่พลันเห็นสตรีงดงามผู้หนึ่งยืนอยู่นิ่งๆ ที่หน้าห้องคล้ายกับจ้องมองเพื่ตอนที่46 หน้าที่ปรนนิบัติญาติผู้พี่เป็นของญาติผู้น้อง 2
คล้อยหลังเฟิงลี่ที่ทำคล้ายกับคู่สนทนาไร้ตัวตน ประหนึ่งจิ่นเยี่ยนคือวัตถุโปร่งใส เป็นอากาศธาตุ ไม่คู่ตอนที่46 มารยาสตรี
หลังพิจารณาเสร็จสิ้น จิ่นเยี่ยนจึงเอ่ยเสียงเย็นเยียบ “พวกเราต้องหลอกล่อนังนั่นไปทางริมระเบียง จากนั้ตอนที่47 รู้เท่าทัน
เขามองคนงามที่พี่ชายจับประคองขึ้นยืนอย่างใคร่รู้ เห็นอีกฝ่ายช้อนตาหวานล้ำหยาดเยิ้มขึ้นมองคล้ายไม่จงใตอนที่47 แอบช่วย
วาจานั้นทำจิ่นเยี่ยนตกตะลึงนิ่งงัน ทุกคนถึงกับอึ้ง
แม้น้ำเสียงจะเล็กใสแต่กลับแฝงไว้ด้วยความน่าตอนที่47 ฟ้าไม่ยุติธรรม
ม่านอวี้ยามนี้เรียกได้ว่าเป็นทหารกล้าผู้โดดเดี่ยว ถูกทิ้งให้เคว้งคว้างเพียงลำพังกลางสนามรบหลังสิ้ตอนที่48 ไม่อาจควบคุม
เมืองซั่วหยาง คฤหาสน์สกุลเหอ
ชายหนุ่มรูปงามในชุดสีขาวนวลค่อยๆ นอนลงบนเตียงในห้องส่วนตัว ใบหน้าตอนที่48 คู่หมั้นคนงามมาถึงแล้ว
บุรุษที่มีสาวใช้อุ่นเตียง หากยังไม่แต่งภรรยาล้วนเรียกว่าบุรุษไร้พันธะไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ทว่าสาวใช้นาตอนที่48 คู่หมั้นของเขาคือสตรีผู้ควรได้รับการทะนุถนอม
โถงรับรองคฤหาสน์สกุลเหอ
บรรดาสาวใช้พากันหน้าแดงเห่อร้อนหัวใจเต้นผิดจังหวะกันถ้วนหน้า เมื่อในห้ตอนที่48 เหมาะสมกันยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยก
คนทั้งหมดสนทนาด้วยวาจาเปี่ยมมิตรมากไมตรีครู่ใหญ่ เหอคุนต้อนรับขับสู้แขกผู้มาเยือนอย่างดีเยี่ยมไร้ตอนที่49 เปลี่ยนแปลง
เจิ้งเหวินไท่เขียนแผนการแก้ไขปัญหาภัยพิบัติแบบระยะยาวส่งถึงพระหัตถ์ฮ่องเต้
ไม่ว่าจะเป็นการสร้าตอนที่49 ความจริงอันน่าแค้นใจ
พินิจเนิ่นนานจึงพบกว่าละม้ายคล้ายเฟิงลี่ถึงแปดส่วน
เจิ้งเซียวเล่อถามขึ้น “คนผู้นี้คือ?”
เจิ้งเทตอนที่49 ตอบแทนคุณด้วยชีวิต
น้ำตาที่นองใบหน้าอันงดงามราวสายฝนนั้นทำเจี้ยนอ๋องถึงกับละทิ้งกาลเทศะต่อหน้าผู้เฒ่าไปจนสิ้น
เจิตอนที่49 อำนาจยากสั่นคลอนของชายารัชทายาท
“เด็กดี ข้าต้องขอโทษเจ้าแล้ว”
ชินอ๋องเจิ้งเทียนฉีผู้ยิ่งใหญ่ล้ำฟ้าเอ่ยปากขอโทษออกมา หาใช่สามัญไม่
เฟิงตอนที่49 ผิดพลาดมหันต์
ชิงเยว่เป็นสาวใช้อุ่นเตียงที่ทำให้รัชทายาทหนุ่มหวั่นไหว เมื่อครั้งที่แต่งงานกับซือเร่อแค่ไม่กี่วัน
ขณตอนที่50 เกินทน
เพราะถึงอย่างไรซือเร่อก็ตั้งครรภ์แล้ว บุตรของนางย่อมเป็นสายหลัก เป็นทายาทผู้สืบทอด อยู่เหนือผู้คน มิตอนที่50 ไม่มีทางพลาด!
เมื่อซือเร่อมาถึงวังฝูอ๋องก็ให้สาวใช้ประคองถึงสองคน
นางเดินเข้าไปด้านในของตำหนักส่วนพระองค์อยตอนที่50 แย่งชิง
ขณะครุ่นคิด ซือเร่อพลันเจ็บแปลบที่หัวใจจนแผ่ลามลงไปที่หน้าท้องของตน ยิ่งเห็นชินอ๋องเอ็นดูเฟิงลี่ก็ยิตอนที่50 ไม่จำเป็น
ท้ายที่สุดซือเร่อก็ยังคิดไม่ได้
หญิงสาวไม่รู้ตัวว่าตนเองมีนิสัยอคติและเจ้าทิฐิอันไร้เหตุผลปราตอนที่50 โทสะชินอ๋อง
สตรีมีบุตรยากร่างกายย่อมเปราะบาง หากมีครรภ์แล้วยิ่งต้องดูแลทะนุถนอมอย่างดี มิเช่นนั้นอาจจะรักษาเอาไวตอนที่50 แบกรับความอัปยศ
เมื่อองค์รัชทายาทผู้เป็นถึงว่าที่องค์ราชันทำตัวเหลวไหล ไร้ความสามารถในการปกครองกระทั่งเรือสูญสิ้น-ถือกำเนิด 1
เรื่องราววุ่นวายทั้งหลายในราชสำนักต้าเจิ้งที่เกิดขึ้นและสิ้นสุดลงเหล่านั้นใช้เวลานานหลายเดือนทีเดสูญสิ้น-ถือกำเนิด 2 (ตอนจบ)
สองปีต่อมา...
ขณะที่เฟิงลี่กำลังดูแลบุตรชายบุตรสาว นางเพียรสังเกตเจิ้งเซียวเล่อกับเจิ้งเหวินไท
อ่านสนุกมาก
12d
0ดีมาก
20d
0สนุกดีค่ะ
27d
0ดีเริสส
09/04
0ดีมาก
25/03
0ลุ้นดี
15/03
0เขียนดีมาก
07/03
0ดีมากสนุก
06/03
0ดีเลย
17/02
0ดีมากสนุก
13/02
0