- Kabuuan: 62
บทที่ 1
“พี่เต ถ้าอริสโต อริสจะเป็นเจ้าสาวพี่เต พี่เตต้องแต่งงานกับอริสนะ” เสียงเจื้อยแจ้วว่าอย่างเอาแต่ใจ ม
บทที่ 2
บทที่ 2
เตชินรู้ตัวว่าเผลอทำเสียมารยาทจึงเลื่อนสายตาไปยังคนถาม “ผมทานข้าวกับแม่มาแล้วครับอาภพ แค่น้ำผ
บทที่ 3
บทที่ 3
“เออ... ก็ไปสิ แต่รถพ่อให้ครูเหนือยืมไปใช้ รถหนูพ่อเอาไปถ่ายน้ำมันเครื่อง ไปกับพี่เตเขานะ” เ
บทที่ 4
บทที่ 4
เจ้าหมาตัวโตได้รับความช่วยเหลือจากมือหนาใต้ถุงมือยางสีขาวในอีกฝั่งของเตียงเหล็ก มันสะดุ้งทันท
บทที่ 5
บทที่ 5
“คุณเอ๋จับแน่น ๆ ไม่โดนแขนหมา จะเจ็บ...” น้ำเสียงเจือแววข่มขู่ คนที่ช่วยกันจับสุนัขอยู่จึงออ
บทที่ 6
บทที่ 6
ด้วยใจรักการยิงปืนมาตั้งแต่อายุสิบแปดปี เป็นนักกีฬาทีมชาติชนะเลิศเหรียญทองประเภทปืนสั้นมาตรฐา
บทที่ 7
บทที่ 7
“พ่อคะ..” เรียกครั้งหนึ่งผ่านประตูรถเมอร์ซิเดสเบนซ์สีดำสนิท ขณะที่คนพ่อดันแย่งหน้าที่สารถีเ
บทที่ 8
บทที่ 8
“คลินิกอยู่ข้างหน้านี่เอง เอ่อ.. แล้วลุงต้องวนกลับไปรับนายหัวไหมครับ? คุณอริส” คุณลุงไม่ค่อยแ
บทที่ 9
บทที่ 9
“ขอบคุณที่มาให้กำลังใจอริสานะคะ... โอลิมปิกเกมส์ปีนี้ไม่ได้เหรียญทอง ขอโทษทุกคนจริง ๆ ยังไ
บทที่ 10
บทที่ 10
สองหนุ่มสาวต่างวัยคงได้ปรับความเข้าใจกันเป็นที่เรียบร้อยด้วยฝีมือของอริสา เมื่อเช้าวันต่อมา
บทที่ 11
บทที่ 11
“เห็นเจ้าเล่ห์ ๆ แบบนี้ หนูรักใครรักจริงนะคะลุงชา ถ้าพูดถึงความเหมาะสม หนูว่าหนูมี ขอเป็นหนึ
บทที่ 12
บทที่ 12
‘เราเคยเจอกัน... ที่เกาหลี...?’
[จำไม่ได้จริงหรือครับ?]
‘คุ้น ๆ น่ะค่ะ ไม่ถึงกับจำไม่ได้เสียท
บทที่ 13
บทที่ 13
“มัวแต่เล่นมือถือแบบนี้ มีได้ชนต้นไม้สักต้นแน่ ๆ ให้ผมขับดีกว่าไหม?” เตชินไม่ได้เอะใจอะไร เพ
บทที่ 14
บทที่ 14
พย็องชัง เกาหลีใต้ : 10 FEB 2018, 8:30 PM
- Black Out Time -
“นี่คุณ... ตกลงเป็นหมอ... จริ
บทที่ 15
บทที่ 15
ใต้เสื้อโค้ทตัวโตของชายหนุ่มมีแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวครีม กางเกงสแล็คดำ และเป็นเพราะว่าเขาไม่ได้ต
บทที่ 16
บทที่ 16
อึดใจเดียวก็ถึงคอกม้าซึ่งถูกปิดกั้นไว้ไม่ให้บุคคลภายนอกเข้าเป็นการชั่วคราว พิภพบอกลุงคนเฝ้าม
บทที่ 17
บทที่ 17
พิภพจัดการทุกอย่างเรียบร้อยโดยให้สิทธิพิเศษอัพเกรดห้องพักให้แขกย้ายไปข้างในรีสอร์ต ขณะที่ไอศ
บทที่ 18
บทที่ 18
หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นมองค้อนคนข้างกันก่อนกลับมามองทาง ดวงตาร้อนแรงที่จับจ้องมาอย่างเต็มไปด้วยเ
บทที่ 19
บทที่ 19
เขาใหญ่แฟมิลี่แคมป์รีสอร์ตแอนด์ฟาร์มอยู่ในช่วงปิดทำการ หลังจากที่อริสาส่งข้อมูลกล้องวงจรปิดใ
บทที่ 20
บทที่ 20
“ว้าย!” ร่างบางเซถลาล้มลงก้นจ้ำเบ้า มือแปะพื้นหินอ่อนเย็นทรงตัวไว้ไม่ให้หงายฟาดไปข้างหลัง ขณ
บทที่ 21
บทที่ 21
จะรออะไร... เธอน่ะได้กำไรเต็ม ๆ !
คิดเท่านั้น วงหน้างามพริ้มพรายค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปหาคนที่เ
บทที่ 22
บทที่ 22
รอยบุ๋มปรากฏบนแก้มขาวเนียนราวกระจกใสที่มีเคราเขียวครึ้มขึ้นแซมไล่ไปตามกรามแกร่ง ดวงตาสว่าง
บทที่ 23
บทที่ 23
“เรื่องมันผ่านมาตั้งนาน ฉันไม่รู้ค่ะ ไม่เห็นจะจำได้ มาทวงอะไรตอนนี้ล่ะ?” น้ำเสียงว่ารำคาญ ยา
บทที่ 24
บทที่ 24
หนุ่มใหญ่วัยห้าสิบสองชะงักนิ่ง ความทรงจำอันพร่าเลือนผุดวาบขึ้นมา เพราะคำพูดของตัวเขาเองเมื
บทที่ 25
บทที่ 25
ความรู้สึกแปลกประหลาดก่อตัวขึ้นในใจหญิงสาว ไม่มีเหตุผลอะไรมาก ขณะที่ดวงตารุ่มร้อนคู่นั้นมักจ
บทที่ 26
บทที่ 26
กางเกงยีนสีซีดส่ายไปมาเพราะสะโพกเต่งตึง ชายเสื้อโปโลสีชมพูอ่อนยังเลิกขึ้นเล็กน้อยจนเห็นแผ่นห
บทที่ 27
บทที่ 27
“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องไปหรอก ฉันขี้เกียจเดินละ ไปหาร้านนั่งกินกาแฟ ถ่ายรูปสวย ๆ ดีกว่า” เธอตอ
บทที่ 28
บทที่ 28
แม่ตามใจเขาทุกอย่างไม่เคยขัดใจแม้สักเรื่อง หลังเวลาเลิกงานของแม่คือเวลาของเขา ขณะที่ลูกชายไม
บทที่ 29
บทที่ 29
เจ้าของร่างสูงใส่รองเท้าเสร็จเรียบร้อยดี กระแทกเหยียบมันลงบนพื้นครั้งหนึ่ง ก่อนสาดประกายตาค
บทที่ 30
บทที่ 30
“อริส...! พ่อจะตัดบัตรเครดิตลูก พ่อไม่รับลูกเขยที่ไหนด้วย ถ้าไม่ใช่เตชิน!” เสียงตวาดไล่หลังพ
บทที่ 31
บทที่ 31
สองข้างทางธรรมชาติมีต้นไม้เขียวชอุ่มค่อย ๆ มืดสนิทลงตามเวลาใกล้พลบค่ำ ชายหนุ่มตัดสินใจหยุดรถ
บทที่ 32
บทที่ 32
“อาภพหลบหน้าพายทุกครั้ง ทำไม? ไหนอาภพว่าเป็นผู้ใหญ่ พายแน่ใจว่าผู้ใหญ่เขาไม่ทำกัน พายอายุเท่
บทที่ 33
บทที่ 33
ปัง ปัง ปัง! เสียงทุบประตูดังฉิวเฉียดไปนิดเดียว! เจ้าของร่างสูงวิ่งพรวดคลานไปหลบอยู่ใต้เตียง
บทที่ 34
บทที่ 34
“ก็... พวกเขาไม่มองหน้าผม ไม่รับไหว้ผม แต่พูดลอย ๆ ให้ผมเสียใจได้เป็นเรื่อง ๆ” นั่นคือการปั่
บทที่ 35
บทที่ 35
ตลอดวันทำงานที่ได้แต่คิดถึงแม่สาวตัวนุ่มนิ่ม พาลให้หัวสมองฟุ้งซ่านอยู่เป็นพัก ๆ มือไม่ว่างว
บทที่ 36
บทที่ 36
ท่าทางหาเรื่องของหญิงสาวสะท้อนออกมาทางน้ำเสียงและแววตา เธอไม่เคยชอบฟาร์มคู่อริที่หาเรื่องคน
บทที่ 37
บทที่ 37
“ลุงนะลุง... เหนื่อยจะตายห่า แรงงานทาสหรือไงวะเนี่ย...” บ่นออดแอดพลางหายใจหอบโยน ร่างกำยำในส
บทที่ 38
บทที่ 38
คิ้วเรียวเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปมอย่างเสแสร้ง “อะไรครับ? ของของนายหัว แป้งพับ ลิปสติก หรือว่
บทที่ 39
บทที่ 39
นายพิภพกลับมาถึงฟาร์มอย่างหงุดหงิด เพราะไม่สามารถเอาผิดอะไรนายเมธพนธ์ได้สักข้อหา ยังไม่สบาย
บทที่ 40
บทที่ 40
เจ้าของสุนัขที่ถูกสัตวแพทย์เทศนา พยักหน้ารับ “ค่ะ แต่ว่าฉันต้องพามันกลับบ้าน ฉันจะพามันไปเท
บทที่ 41
บทที่ 41
ริมฝีปากคู่งามเม้มเข้าหากันแน่นจนเหยียดตรง ก่อนเบิกตากว้างตกใจกับถ้อยคำสั้น ๆ
“เป็นเมียพี่..
บทที่ 42
บทที่ 42
“เรียกแบบไหน... ฉันก็รักหมอไอคนเดียวไหมคะ?” เลิกคิ้วถาม เลื่อนมือขึ้นล้อมกรอบวงหน้าหล่อเหลา
บทที่ 43
บทที่ 43
ร่องรอยสีแดงสดเป็นหย่อมบนผ้าสีขาวยับยู่ยี่ หมอนผ้าห่มกระจายไปคนละทิศทางตามลักษณะสมรภูมิรักด
บทที่ 44
บทที่ 44
“ถามแปลก แม่เลี้ยงอริสมากับมือ แม่ชอบอริสเหมือนอาภพกับน้าแก้วชอบเรา” ความคิดคำนึงที่มีต่อเพ
บทที่ 45
บทที่ 45
“ทำหมัน... พี่ว่าทำหมันเลยดีกว่า คอยดู พี่จะจับมันทำหมัน” พูดอย่างไม่พอใจ ส่งสายตาประกายคมว
บทที่ 46
บทที่ 46
ร่างบางในเดรสหวานสีชมพู ทั้งที่เธอไม่ค่อยจะได้แต่งตัวสวยบ่อยนัก เข้ากันกับคนข้างกายที่ใส่เส
บทที่ 47
บทที่ 47
“น่าเสียดาย เจ้าที่รักมาด้วยกันไม่ได้ ป่านนี้เล่นน้ำกับแม่บ้านของคุณพ่อเพลิน...” คนพูดหมายถ
บทที่ 48
บทที่ 48
“หมอไอไปเอายามาจากไหน มาเที่ยว ต้องพกยาขนาดนี้?” ถามหน้ายุ่งมองถุงยาบนหน้าตักที่มีของจากกระ
บทที่ 49
บทที่ 49
ชินดนัยส่งเสียงกวนประสาทมาตามสายตามประสา ถึงจะรู้ตัวว่าบางคนไม่ชอบใจนักกับการที่เขาโทรหาอริส
บทที่ 50
บทที่ 50
“ผมว่าพวกมันไม่น่าจะเป็นอะไรแล้วล่ะ อืม.. ฟาร์มปิดพอดี พนักงานไม่มาทำงาน หมอไปเก็บขี้ม้าละก
บทที่ 51
บทที่ 51
ปลายจมูกโด่งเป็นสันคมสูดกลิ่นหอมบนแก้มนวลอย่างชื่นอกชื่นใจ ปรามเสียงหวาน “ข้างในกลิ่นแรงครั
บทที่ 52
บทที่ 52
อริสาเป็นลูกคุณหนูเท่าไร เวลาเธออยู่ที่นี่กลับเป็นคนกินง่ายอยู่ง่าย นอนเยอะ! กว่าคนทั่วไป อ
บทที่ 53
บทที่ 53
ได้ยินคำว่า ‘ลูก’ มือที่ค้างอยู่บนอากาศหยุดลงกำมันแน่น ตัวสั่นเทาหายใจหอบเพราะความโกรธ และด
บทที่ 54
บทที่ 54
“นั่นอ่านหนังสืออะไร?” ไม่ทันได้คำตอบ แขกทั้งสองคนก็ปรากฏตัว ต่างคนยกมือไหว้กัน รวมถึงอริสา
บทที่ 55
บทที่ 55
“อาภพลืม ๆ เรื่องของผมกับอริสเถอะครับ น้าแก้วแค่เห็นว่าผมกับน้องน่ารักดี ไม่เห็นต้องไปคิดจร
บทที่ 56
บทที่ 56
“เจ้าหน้าที่จากกรมปศุฯ กำลังมา ผมตั้งไลน์กลุ่มใหม่มาสามกลุ่ม ให้ลูกศิษย์มาช่วย รุ่นไหนใครสมั
บทที่ 57
บทที่ 57
นายหัวฟาร์มม้าดูจะทำตัวหม่นหมองลงทุกวันจนคนรอบกายพลอยเครียดตาม
สิ่งหนึ่งที่เธอชื่นชมขณิกาคื
บทที่ 58
บทที่ 58
“เซ็นแล้ว... ผมมีของขวัญให้พี่สาวคุณด้วยนะ แต่ว่า... มันอยู่ในมือถือ ไม่รู้ว่าอยากดูไหม?”
“
บทที่ 59
บทที่ 59
มือหนากำหมัดแน่นแม้จะมีแค่รีโมตในมือ แววตาวาวโรจน์สาดประกายไปยังรายการตลก ซึ่งเขาไม่ม
บทที่ 60
บทที่ 60
“ไหวไหมลุงชา?”
ใบหน้าซีดขาวของชายวัยหกสิบขยับเบา ๆ มือกระชับอาวุธในมือไว้เหนือเข่า แม้เลื
บทที่ 61
บทที่ 61
กว่าสิบชั่วโมงที่ผ่านมาเขาไม่ต่างจากคนเสียสติ ในวินาทีที่อุ้มร่างโชกเลือดไปหาอาจารย์ในโรงพย
บทที่ 62
บทที่ 62
“ลูก...?” เป็นคำถามแรกของอริสา ที่ตอนนี้ก็ยังรู้สึกผิดในวินาทีที่เธอไม่ควรพรวดพราดออกไปหาอั
ดีเยี่ยม
1d
0น่ารัก
9d
0สนุกเริ่ดๆ
17d
0ดีมากก
19d
0ดีมากๆ
22d
1สนุก
25d
0อ่านสนุกมาก
04/04
0ยอดเยี่ยม
03/04
0เริ่ดเอด
29/03
0ดีมากกก
23/03
0