Disclaimer
|Catalog
- Tag(s):
- มหาเศรษฐี
- อิงประวัติศาสตร์
- ความรักที่เจ็บ
- ครอบครอง
- คู่รักที่ทรงพลัง
- เจ้าชาย
- โศกนาฏกรรม
โชคชะตาเล่นตลกกับเธอหรือไร แค่ต้องการเดินทางมาท่องเที่ยวแต่กลับถูกลักพาตัว เธอตื่นขึ้นมาในห้องที่ไม่คุ้นเคยมิหนำซ้ำยังมารู้ความจริงอีกว่า ชายรูปหล่อที่ตนตบหน้าในคืนนั้น ดันเป็นกษัตริย์แห่งประเทศซากวัย ความซวยยังไม่หมด เมื่อฝ่าบาททรงยืนยันต้องการให้เธอเป็นสนม แต่มีหรือคนอย่างนิลลนาจะยินยอม ต่อให้ใหญ่มาจากไหน เธอไม่เคยเกรง แต่แล้วทำไมจากพระพักตร์บึ้งตึง ดันกลับกลายมาเป็นอ่อนโยน เวลายิ่งผันผานหัวใจยิ่งแปรเปลี่ยน
Huling Update
Editor's Choice
Rekomendasyon
![I LOVE YOU, KUYA [BOOK1]](https://image.finovel.net/upload/image/novelPhoto/2022042514/20220425143608_671.jpg)
Komento sa Aklat (1310)
- Kabuuan: 116
จิตเสน่หา
เสียงกดชัตเตอร์ดังทั่วสนามหญ้าขนาดใหญ่ ญาติพี่น้องต่างพากันแสดงความยินดีกับบัณฑิตจบใหม่ นิลลนา วาดวิจิตเสน่หา
ครอบครัวทั้งสามขึ้นรถเพื่อเดินทางกลับบ้าน รถเคลื่อนเข้าสู่บ้านเดี่ยวราคานับสิบล้าน ด้านหน้าเป็นสนามหจิตเสน่หา
ร่างบางรีบก้าวยาว ไปยังรถบีเอ็ม ของขวัญสมัยเรียนที่พ่อซื้อให้ เธอเปิดประตูนั่งประจำที่คนขับ แล้วเคลืจิตเสน่หา
ครู่หนึ่งนิลลนาได้ยินเสียงฝีเท้าพร้อมชายรูปร่างสูงใหญ่โบกมือยิ้มระรื่น ชายคนนั้นมีดวงตาสีฟ้า ผิวขาวจจิตเสน่หา
ข้อมือบางถูกรั้งไว้ทันที แล้วตวัดให้หันกลับมา โน้มใบหน้าเข้าใกล้จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นรดใบหน้า นิจิตเสน่หา
แสงแห่งอรุณรุ่งอีกวันสาดส่องนิลลนาค่อยขยับลุกจากเตียงกว้าง วันนี้คือวันที่สองแห่งการท่องเที่ยว ถึงเมข้อตกลง
อรุณแห่งวันใหม่เข้ามาเยือน นิลลนายกมือกุมศีรษะ เพราะอาการปวดตุบบริเวณขมับ เปลือกตาค่อยๆ เปิดออกรับแสข้อตกลง
คำพูดแสดงถึงเจตนา นึกโมโหครามครั้นเหตุใดนางถึงได้ดื้อดึงนัก แค่พระองค์พึงใจ ไม่ว่าสตรีนางใดต่างปรารถข้อตกลง
อัสลันสวนทางรีบทำความเคารพ เห็นสีพระพักตร์แล้ว หญิงไทยคงสร้างเรื่องหนักใจให้ไม่น้อย ไม่เคยเห็นฝ่าบาทข้อตกลง
คนตัวเล็กสาวเท้าไปยังฉากกั้นปลดเสื้อผ้าตนเองออก มองดูในกระจกเห็นร่องรอยของพระองค์อย่างชัดเจน ขอบตาเรข้อตกลง
นิลลนาขยับกายยกมือบีบขมับได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่ว พลิกร่างตะแคงมองเห็นสาวใช้ประจำกายกำลังเก็บที่นอนอย่าพระอาทิตย์ไม่ยุติธรรม
ทหารพยักหน้ารับรู้ นาเดียผายมือเชิญแล้วก้าวนำ ดวงตาเรียวสวยกวาดมองรอบๆ เห็นนางกำนังเดินสวนทางแล้วมองพระอาทิตย์ไม่ยุติธรรม
คนเป็นน้องจับเท้าตัวเอง มือกุมหน้า นิลลนาจ้องมองศัตรู ปกติไม่ชอบมีเรื่อง แต่ถ้ามันจำเป็นก็ไม่ถอยเหมืพระอาทิตย์ไม่ยุติธรรม
ดึกสงัดเสียงหนูตามพื้นห้องวิ่งกันขวักไขว่นิลลนาหดขากวาดตามองรอบๆ ด้วยความหวาดกลัว แสงไฟสลัวไม่ได้ช่วจันทร์เจ้าแผนการ
ร่างบางกอดเข่ากัดฟันกรอดความกลัวอันเคยมีเลือนหาย แม้ยามราตรีมาเยือนเนิ่นนานแต่ภายในกลับร้อนระอุเหมือจันทร์เจ้าแผนการ
หัวใจราชองครักษ์กระตุกวูบ เกิดประหม่าหากนางรู้ว่าเขาหลงรักคงเมินหนีไม่มีทางไยดี ต้องเก็บอาการตนเองใหจันทร์เจ้าแผนการ
ร่างสูงใหญ่ก้าวออกจากห้องหยุดยืนด้านหน้า ทหารสองนายหันมองแล้วทำความเคารพอีกครั้ง
“เจ้า!” อัสลันชื้มือจันทร์เจ้าแผนการ
ข้าราชบริพารทัดทานถึงเพียงนี้ มาซาฮาฟมองดูร่างบอบบางอีกครั้งตัดสินใจสาวพระบาทออกมาจากห้อง ทรงหันพระวจันทร์เจ้าแผนการ
“ท่านคาซาลพระสนมเป็นอย่างไรบ้าง”นาเดียเอ่ยถาม
“ไม่เป็นไรแล้วล่ะนาเดีย เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง”คาซาลตอบแล้จันทร์เจ้าแผนการ
สองร่างเดินเคียงคู่กันมาโดยมีทหารคอยติดตามหอบหิ้วข้าวของ เป็นภาพไม่น่ามองสักเท่าใดที่ต้องสะพายปืนถือจันทร์เจ้าแผนการ
คนถูกเอ่ยถึงเงียบกริบ ใครอยากเป็นที่โปรดปรานกัน หากส่งกลับเมืองไทยตอนนี้ได้ยิ่งดี อยู่ไปก็เท่านั้นไหจันทร์เจ้าแผนการ
อัสลันระบายลมหายใจออกมาทันใด เกือบสองเดือนแล้วนางยังคงหนักแน่นต่อความรู้สึกของตนเอง พระสิริโฉมฝ่าบาทจันทร์เจ้าแผนการ
กษัตริย์มาซาฮอาฟไม่ได้สนใจต่อแรงต่อต้านอันน้อยนิด เพราะรสน้ำผึ้งอันหวานล้ำกำลังซึมซาบในพระทัย เอวคอดจันทร์เจ้าแผนการ
เมื่อสาวใช้คนสนิทออกจากห้องนิลลนารีบตระเตรียมไวน์ขาวรสเลิศที่เธอบอกให้นาเดียนำมาเพื่อฉลองค่ำคืนอันแสนกน้อยเฝ้าคืนรัง
ทรงสาวพระบาทออกนอกห้องบรรทม อัสลันก้มศีรษะทำความเคารพสังเกตท่าทีฝ่าบาทแล้วเข้าใจในทันที ดูเหมือนความนกน้อยเฝ้าคืนรัง
ผลั่ก!
จังหวะนั้นเธอชนเข้ากับใครคนหนึ่ง ดวงตาเรียวสวยช้อนมองเห็นหญิงสาวรูปร่างอ้อนแอ้นผิวสีน้ำผึ้ง ดวนกน้อยเฝ้าคืนรัง
ฮายิรีบวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็วหลังจากได้ยินความลับของพระสนมแห่งตำหนักบุปผชาติ สองเท้าวิ่งอย่างรวดเร็ใจไม่ปรารถนา
รถจอดเทียบหน้าราชวังร่างบางถูกรั้งให้เดินตามโดยราชองครักษ์ กษัตริย์มาซาฮาฟพาทุกคนมารวมกันยังห้องโถงใใจไม่ปรารถนา
ทรงเอื้อมพระหัตถ์เชยคางมนเพื่อสบตา แววตาของเธอยังคงวาววับจับพระเนตรน่ามอง เครื่องหน้าบ่งบอกถึงความดืใจไม่ปรารถนา
ฮายิรีบจัดแจงช่วยบรรดาป้าๆ ในครัวจัดอาหารใส่ถาด นิลลนารับแล้วก้าวยาวไปยังห้องของนาเดียทันที ประตูห้อใจไม่ปรารถนา
ทรงทอดพระเนตรนาฬิกาฝาผนังบ่งบอกเวลาเกือบสี่ทุ่ม ทรงหยุดพระหัตถ์ซึ่งกำลังทรงพระอักษร บิดพระวรกายเพื่อใจไม่ปรารถนา
หญิงสาวชะงักฝ่าบาทจะทรงมาไม้ไหนอีก ทั้งที่ก่อนหน้ายังจงใจกระทำราวกับต้องกรให้เธอเป็นของพระองค์ แต่ตอหน้าที่ของราชา
เกือบสามชั่วโมงการประชุมแผนการกำจัดกลุ่มโจรอันลือชื่อเป็นไปอย่างเคร่งเครียด กษัตริย์มาซาฮาฟทรงใช้ควาหน้าที่ของราชา
นิลลนาครุ่นคิดนอกจากฝ่าบาททรงทำธุรกิจกับต่างชาติแล้ว ยังต้องเสด็จออกปราบโจรผู้ร้ายอีก คงต้องมองใหม่เหน้าที่ของราชา
คนถูกทักทายกัดริมฝีปาก คำพูดถูกกลืนหายเมื่อนึกถึงเรื่องที่สนมเอกถูกลงโทษลดขั้น นิลลนาถอนหายใจเฮือกใหหน้าที่ของราชา
เที่ยงคืนลมเปลี่ยนทิศฝุ่นทรายปลิวเข้าหากษัตริย์หนุ่มขมวดพระขนง ใช้กล้องส่องดูพวกมันอีกครั้ง ศึกครั้งหน้าที่ของราชา
ราชองครักษ์ดำเนินการระเบิดหน้าทางเข้าทันที ฝุ่นภายนอกตลบอบอวลเวลานี้รถถึงและเฮลิคอปเตอร์ต่างประจำตำแหัวใจแสนทรยศ
พระวรกายสูงใหญ่ถูกนำเข้าสู่ห้องผ่าตัดอย่างเร่งด่วน อัสลันขบกรามยืนด้านหน้าขอบตาแดงก่ำ เพราะเขาทำให้ฝหัวใจแสนทรยศ
คนฟังแววตาหม่น อย่างพระสนมนะหรือจะยินยอม ขนาดฝ่าบาททำดีเช่นนั้นพระสนมเองยังแสดงสีหน้าราวกับไม่รู้สึกหัวใจแสนทรยศ
คนถูกถามอึกอักจะให้บอกเช่นไร ในเมื่อทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะอีกฝ่ายต้องการให้เธอเลิกยุ่งกับท่านอัสลัหัวใจแสนทรยศ
นาเดียช้อนสายตามองเจ้านาย เคยเห็นพระสนมร้องไห้ไม่กี่ครั้งแล้วหลังจากนั้นไม่เคยเห็นอีกเลย คงเพราะนางเหัวใจแสนทรยศ
กษัตริย์มาซาฮาฟทรงทอดพระเนตรนาฬิกาฝาผนัง เกือบเดือนแล้วพระองค์พักรักษาพระวรกายในตึกแพทย์ของพระราชวังหัวใจแสนทรยศ
อารีมาและนางสนมองค์อื่นกัดฟันแน่น มองดูร่างสูงใหญ่เดินลับหายไป อัสลัน... เพราะมีฝ่าบาทให้ท้ายเลยกล้าหัวใจแสนทรยศ
อัสลันชะงักสีหน้าตื่นตระหนกถอยร่นออกมา ไม่อยากให้ลูกน้องต้องพลอยโดนอาญา เขาก้าวตามพระองค์พระสนมต่างไแผนลับแผนร้าย
ร่างบางยืนทอดอาลัยจนถึงบัดนี้ฝ่าบาทยังไม่เสด็จมาหายังตำหนัก ลมหายใจแผ่วเบาถูกทอดถอนออกมาหลายต่อหลายคแผนลับแผนร้าย
นิลลนาอ้าปากเพื่อค้านแต่ริมฝี่ปากกลับถูกปิด ปลายนิ้วเรียวจิกพระปฤษฎางค์เพื่อลดทอนความหวาดหวั่นในอก รแผนลับแผนร้าย
ห้าทุ่มกว่าพระสนมอารีมาเสด็จออกนอกตำหนัก นางกำนัลสองคนติดตามมาด้วย เธอหยุดยืนหน้าตำหนักสำหรับตอบรับอแผนลับแผนร้าย
มาถึงห้องพักผ่อนนางกำนัลตำหนักพระสนมอารีมาทรุดกายลงหมอบกับพื้น เธอตระหนกเล็กน้อยที่เห็นสตรีร่างเล็กหแผนลับแผนร้าย
เจ้าของร่างบางยืนมองแผ่นหลังของสตรีผู้งดงาม แม้นางแสดงท่าทีปกติแตกต่างจากแววตาในวันนั้น แต่เหตุใดในอแผนลับแผนร้าย
ยารีหน้าซึดเผือด อันจาเลยลากมือเพื่อนให้จัดการทำตามคำสั่งพระสนมเสียหากยังรักชีวิตตน สองคนเลยจัดการถอแผนลับแผนร้าย
เจ้าชายเซบาสขยับใกล้พระแท่นบรรทมมากขึ้น เพียงครู่เดียวพระวรกายกลับอ่อนแรง แข็งขาพาลสั่นเทาอย่างไร้สาแผนลับแผนร้าย
อัสลันให้ทหารพาตัวเซบาสออกมา ส่วนนิลลนาฝ่าบาททรงอุ้มนางไว้แนบพระอุระ อารีมาจ้องมองด้วยความริษยา นาเดแผนลับแผนร้าย
“สิ่งที่ข้าทำคือการให้ความยุติธรรมแก่นาง จะลงโทษตอนที่ผลออกมาคงยังไม่สายไม่ใช่หรืออาริกมัน ระหว่างสืแผนลับแผนร้าย
คนตัวเล็ดทรุดกายลงนั่งสะอื้นไม่หยุด ทรงทอดพระเนตรแล้วพระทัยกลับร้าวราน เป็นครั้งแรกที่ทรงทรมานเช่นนีแผนลับแผนร้าย
บทสนทนาจบลง กีเยาะห์พานางกำนัลใหม่มาถึงห้องพักในตำหนัก นิลลนากวาดสายตามองรอบๆ มันกว้างและงดงาม ห้องถแผนลับแผนร้าย
นางกำนัลใหม่หวังสนทนาต่อแต่เสียงเรียกด้านนอกทำให้จำต้องแยกย้าย นิลลนามองมือตนเองแล้วยิ้มเยาะ หากเป็นความจริงกับความกลัว
เจ้าชายเซบาสทรงยืนทอดพระเนตรความวุ่นวายผ่านหน้าต่าง สองราตรีผันผ่านพระองค์ถูกเฝ้าระมัดระวังโดยราชองคความจริงกับความกลัว
อัสลันลุกยืนจนอีกคนสะดุ้งแทบตกเก้าอี้
“ข้าไม่ได้ถามว่าเจ้าผิดหรือไม่ ข้าแค่ต้องการรู้ว่าวันนั้นเกิดเหความจริงกับความกลัว
อัสลันคิดหนัก หากพระสนมอารีมาได้ตำแหน่งมเหสีไป คงเกิดเรื่องใหญ่ในวังแน่นอน อาริกมันจะกลายเป็นผู้ทรงอความจริงกับความกลัว
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
ห้องพักสองสาวเปิดออก นาเดียเห็นเพื่อนร่วมงานยืนอยู่ด้านนอก เธอหันมองอดีตเจ้านายในห้ความจริงกับความกลัว
ซ่า!
เสียงน้ำสาดเข้าใบหน้าจนเลยไปถึงลำตัว คนถูกสาดสะดุ้งลืมตาตื่น สายตานาเดียเริ่มปรับเข้ากับความมีดผความจริงกับความกลัว
ร่างกายแสนบอบช้ำโอนเอนจนแทบไม่มีแรงยืน ทุกครั้งยามเธอกำลังสลึมสลือราวกับต้องการหลับตลอดกาลมักถูกปลุกความจริงกับความกลัว
เมื่อเห็นอีกฝ่ายงบนิลลนาถลาจะเข้าหานาเดีย แต่รามิลยังคงหยุดเธอไว้เช่นเดิม คนตัวเล็กน้ำตาเอ่อมองเขาด้ตัดสิน
เท้าเล็กสองคู่ก้าวอย่างมุ่งมั่นเพื่อให้พบเป้าหมาย นิลลนาสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างเต็มที่รวบรวมกำลังตนเอตัดสิน
“ท่านกำลังคิดอะไร เราต้องไปช่วยนาเดียกัน จะมาหยุดสนทนากันให้เสียเวลาไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ” นิลลนาเร่ง สีตัดสิน
ร่างอรชรถอนสายบัวเพื่อทำความเคารพต่อกษัตริย์แห่งซากวัย รอยยิ้มอันแสนงดงามฉาบฉายบนใบหน้า มาซาฮาฟทอดพรตัดสิน
ช่วยกันแหวกพุ่มไม้เพื่อนำร่างคนเจ็บออกมา นิลลนาคอยสอดส่ายสายตามองรอบๆ ด้านหลังนี้เป็นที่ปลอดคน จนป่าตัดสิน
ทรงขบพระทนต์อดทนกับคำตอบของพระสนม นางไม่เคยรักพระองค์เลยแค่ต้องการอำนาจมาช่วยส่งเสริมตนเอง และหนุนพ่ผลลัพธ์ของกิเลส
รามิลเหลือบมองพ่อลูกหน้าตึง วันนี้เขาจักจดจำไว้
“ส่วนเจ้ารามิล ข้ารู้ความผิดของเจ้ากับอารีมาดี หลักฐาผลลัพธ์ของกิเลส
อัสลันลุกยืน อารีมาหันมองเห็นแววตาองครักษ์เปลี่ยนไป ชายผู้นี้กำลังท้าทายเธอ คิดว่าตนชนะแล้วหรือไร แวผลลัพธ์ของกิเลส
ดวงตาเรียวเหลือบมองคนของบิดา แววตาส่งหาเพื่อร้องขอ หวังว่ารามิลยังไว้ไมตรีเธอเช่นเก่าก่อน แต่ชายคนนัผลลัพธ์ของกิเลส
อัสลันหันมาทางเธอแล้วส่งยิ้มบางๆ ก่อนแยกตัวหายไป คนตัวเล็กยืนเกร็ง ทรงต้องการสิ่งใดจึงรั้งเธอไว้เยี่ผลลัพธ์ของกิเลส
คนตัวใหญ่หลบมานั่งตรงโซฟาในห้องแทน ครู่ใหญ่ประตูห้องพักฟื้นเปิดอีกครั้ง หมอเจ้าของไข้ก้าวเข้ามาทั้งสผลลัพธ์ของกิเลส
น้ำตาคนป่วยเริ่มไหลริน เธอปลอดภัยแล้วสินะ ทุกอย่างมันจบลงแล้วการทรมานอันแสนเจ็บปวดนั้น
“ไม่ได้มีเรื่อหนี่งในหทัย
ร่างบางสะดุ้งตื่นกลางดึกเพราะเพิ่งผ่านฝันร้ายมา นิลลนาลุกนั่งเหงื่อไหลตามผิวหน้า คนตัวเล็กสะบัดผ้าห่หนึ่งในหทัย
เสียงตอบอีเมล์ดังขึ้นขณะเจ้าของเครื่องนั่งทำงาน คาซาลเปิดเมล์นั้นแล้วมองดูตัวอักษรภาษาไทย เขาไม่เข้าหนึ่งในหทัย
เขาอ่านแล้วอมยิ้ม มันเป็นอาการพึงพอใจ ซึ่งไม่แน่ใจเช่นกันว่าเหตุใดเขาถึงถูกชะตากับเจ้าของข้อความ ดูเหนึ่งในหทัย
รถเคลื่อนจอดหน้าพระราชวังทรงลงจากรถยนต์พระที่นั่งแล้วดำเนินเข้าสู่ฝ่ายใน ทหารติดตามพากันแยกย้ายเหลือหนึ่งในหทัย
สีหน้ากีเยาะห์แปรเปลี่ยนเป็นหนักใจหลังจากเห็นสีพระพักตร์ฝ่าบาทเมื่อไม่กี่วันก่อน ดูพระองค์ทรงเคร่งเคหนึ่งในหทัย
ทรงสบพระเนตรคนพูด แววตานางไม่ได้โกหก พระองค์พบปะผู้คนมามากมายย่อมแยกได้อันไหนจริงเท็จแม้ไม่ร้อยเปอร์หนึ่งในหทัย
นาเดียฟังแล้วเห็นใจ นางไม่ได้พบหน้าพ่อแม่มานาน ร่ำร้องกลับบ้านหลายครั้งแต่ฝ่าบาทไม่ยินยอม ครั้งนี้แวสิ่งสำคัญที่ต้องเลือก
รถส่งยาจอดเทียบหน้าทางเข้าตึกแพทย์ พระสนมเอกเสด็จมาพบคาซาล แพทย์หนุ่มคุกเข่าลงเพื่อทำความเคารพข่าวพรสิ่งสำคัญที่ต้องเลือก
ทรงกำกระดาษในมือขยำแน่น หลงผู้หญิงต่างชาติงั้นเหรอ อนุชาเป็นถึงเพียงนี้เอาไว้ไม่ได้เสียแล้ว ขนาดอารีสิ่งสำคัญที่ต้องเลือก
นาเดียหันกายเพื่อกลับยังตำหนัก หากฝ่าบาทเสด็จมากเรื่องคงแดง เธอจะตอบคำถามอัสลันอย่างไรดีไม่ให้เขาตำหสิ่งสำคัญที่ต้องเลือก
เธอปีนไปด้านหลังตามคำบอกของคาซาล มีเบาะวางเรียงแนวยาวเหมือนโซฟา ร่างบางเอนกายลงนอน เมื่อคืนตื่นตลอดแสิ่งสำคัญที่ต้องเลือก
คนตัวเล็กยิ่งฟังยิ่งโกรธกรุ่น เหตุใดเจ้าชายถึงลักพาตัวเธอมาเพื่อต่อรอง แล้วต้องการให้ฝ่าบาททำอะไรให้สิ่งสำคัญที่ต้องเลือก
ทรงกัดพระทนต์ขบคิดหนัก อารีมาทำให้ทรงตกที่นั่งลำบาก พระเชษฐาก็มาคิดแย่งชิงบัลลังก์เสียอีก ไม่อยากเชืสิ่งสำคัญที่ต้องเลือก
เจ้าชายทรงยืนผสานพระเนตรกับอนุชาต่างมารดา ในพระทัยร้อนระอุราวกับมีไฟเผาเมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่ตด้วยใจปรารถนา
ยามราตรีกาลมาเยือน อากาศเริ่มหนาวความมืดปกคลุมทั่วบริเวณ อัสลันพาลูกน้องแฝงตัวผ่านความมืด ทั้งหกหยุดด้วยใจปรารถนา
ทหารยามหน้าประตูนับสิบถูกจัดการเรียบร้อย อัสลันรู้ดีจะให้พระสนมปืนกำแพงก็ใช่ที่นางเป็นแค่สตรี เขาจำตด้วยใจปรารถนา
ทรงสบพระเนตรกับแววตาอันชุ่มด้วยน้ำ แล้วมองผ่านไปบริเวณรอบลำคอ พระขนงขมวดเกร็งด้วยความไม่เข้าพระทัย มด้วยใจปรารถนา
คาซาลคุกเข่าหน้าพระพักตร์ ตั้งแต่เกิดเรื่องจนถึงวันนี้ไม่มีวันไหนที่เขาไม่สำนึกในความผิดตน ต่อให้ฝ่าด้วยใจปรารถนา
อาริกมันระบายลมหายใจ เมื่อเห็นสีหน้าบุตรสาวแสดงอาการไม่พอใจ
“ไม่มีใครสมหวังทุกอย่างหรอกนะอารีมา เจ้าเด้วยใจปรารถนา
นาเดียยิ้มบางๆ “พระสนมเสด็จกลับตำหนักเถอะเพคะ เพิ่งหายป่วยอย่ามายืนตรงนี้เลย” เธอเหลือบมองรอบคอ “รอบด้วยใจปรารถนา
คนฟังแก้มแดง “เหตุใดทรงเอ่ยคำหวานกับหม่อมฉันมากมายเช่นนี้ หม่อมฉันแทบรับไม่ทันแล้วเพคะ”
แววพระเนตรหม่สายลมแห่งโชคชะตา
ขุนนางแสดงสีหน้าหนักใจขึ้น อาริกมันส่งสายตาไปยังพรรคพวกฝ่ายตนอีกครั้ง และนั้นเป็นการกระตุ้นให้ทุกคนไสายลมแห่งโชคชะตา
พวกขุนนางต่างทำสีหน้าไม่สู้ดีนัก ทรงตรัสมาได้ถูกต้อง แต่พวกเขาเองก็ยอมไม่ได้เช่นกัน
“ที่ฝ่าบาททรงตรัสสายลมแห่งโชคชะตา
คนฟังน้ำตาแทบร่วง ดูพูดเข้าสิ เธอนอนไม่ได้หลายวันเลยต่างหาก ไม่มีวันไหนที่ไม่เสียน้ำตาแม้พยายามเข้มแสายลมแห่งโชคชะตา
คนตัวเล็กจ้องมองใบหน้าของนางกำนัลคนสนิท
“ไปรู้เรื่องนี้มาได้อย่างไรนาเดีย”
“เอ่อ...” คนถูกถามอึกอักเล็สายลมแห่งโชคชะตา
เธอสะอื้นกับแผงอก “ท่านพ่อจักให้ข้าทนได้อย่างไร ในเมื่อสิ่งที่ข้าคิดมันเป็นจริงแล้ว นิลลนาได้รับแต่งสายลมแห่งโชคชะตา
เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม สองคันนั้นจอดเทียบหน้าพระราชวังแวนเดอเลีย บุคคลที่ลงมากวาดตามองรอบๆ ด้วยคสายลมแห่งโชคชะตา
นิลลนาน้ำตาเอ่อคลอ แต่จำต้องกลั้นมันไว้ไม่อยากให้ไหลออกมา ดาริกาเหลือบมองหน้าพี่ชายเห็นแววตาหม่นลง นสายลมแห่งโชคชะตา
พวกนางเม้มริมฝีปากซ่อนความไม่พอใจเอาไว้ ในเมื่อไม่ถูกเลือกก็จำต้องกล้ำกลืนต่อไป
“หม่อมฉันทราบกันดีเพคสายลมแห่งโชคชะตา
ทรงทอดพระเนตรอัสลันแล้วแย้มโอษฐ์
“เจ้าไม่ต้องกังวลอัสลัน ทุกวันนี้ข้าระวังตัวอยู่แล้ว ข้าไม่มีทางให้อสายลมแห่งโชคชะตา
ใจนิลลนายิ่งเป็นห่วงพอทราบว่ายังไม่มีผู้ใดเข้าไปดูแล มือบางแกะมือนาเดียเพื่อให้ตนเองเป็นอิสระแต่อีกฝสายลมแห่งโชคชะตา
คนโดนยาสลบเริ่มเปิดเปลือกตาแม้ยังรู้สึกมึนงง ความหนาวเข้ากระทบผิวกายพาให้สั่นสะท้าน นิลลนาหายใจเข้าอสายลมแห่งโชคชะตา
เจ้าของชื่อลงจากเกี้ยวซึ่งซ่อนอยู่ด้านหลัง ทหารฝ่ายกบฏเปิดทาง พระองค์ก้าวเข้ามาหยุดยืนต่อหน้าอนุชาต่สายลมแห่งโชคชะตา
“เจ้าขอข้ามากเกินไปหรือเปล่าอารีมา”
“ถ้านี่มากไป ถ้าเช่นนั้นหม่อมฉันขอให้ฝ่าบาทสละราชบัลลังก์ให้เจ้าชสายลมแห่งโชคชะตา
ทหารเปิดประตูห้องขัง ด้านในมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกพื้นฐาน เจ้าชายถูกผลักให้เข้าไปด้านในแล้วปิดประตูลดุจดวงหทัย
นิลลนาชะงักเมื่อสายตาปรับเข้ากับแสงเห็นหญิงสาวในชุดแปลกตาก้าวเข้ามาพร้อมถาดอาหาร
“เจ้าฟื้นแล้วหรือ” นดุจดวงหทัย
ชายหนุ่มก้าวเข้าใกล้จนหยุดอยู่ตรงหน้า นาเดียเม้มริมฝีปากกลั้นน้ำตาเอาไว้ เธอไม่อยากให้เขาเห็น ท่านอัดุจดวงหทัย
นิลลนาแว่วเสียงบทสนทนา เธอไม่แน่ใจนัก แต่บิดาน่าจะมาหาเธอที่สถานทูต แล้วเหตุใดพ่อถึงอยู่ที่ซากวัย หลดุจดวงหทัย
นิลลนามองพาสปอร์ตในมือกับตั๋วเครื่องบินสำหรับกลับเมืองไทย ความจริงมันเป็นเรื่องปกติหากต้องกลับบ้าน แดุจดวงหทัย
คนถูกดุไม่ตอบโต้ เวลาของเขายังมีอีกมาก รอให้ถึงห้องหอที่ฝ่าบาทจัดไว้เสียก่อน จะคิดทบต้นทบดอกเสียทีเดดุจดวงหทัย
น้ำตาไหลรินออกมาไม่ขาด นิลลนายกมือซับหยดน้ำตาตนเอง แล้วร้องไห้ทำไมกัน เหตุใดจึงรู้สึกเจ็บปวด เศร้า แดุจดวงหทัย
ดวงตาคมกริบหรี่มอง เม้มริมฝีปากเพื่อไม่ให้ระบายยิ้มออกมา ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่านางยังไม่ตาย แทบอยา
ดีมากๆค่ะ
11h
0ไม่ค่อยสมจริงเท่าไร แต่ก็สนุกดี ถ้าสามารถทำให้นึกภาพจริงได้คือดีและยอดเยี่ยมมากๆๆเลย เรื่องนี้น่าอ่าน สนุกมากเรื่องคือต้องอ่านซ้ำ
22h
0ดีมากครับ
1d
0เยี่ยม
1d
0น่าอ่านแถมยังได้เงินกินขนม
3d
0ดีมาก
4d
0ชอบๆๆๆ
5d
0เนื้อหาสนุก
8d
0ดีมากกกกก
8d
0อ่านเพลินมากกชอบมากครับสนุกเนื้อเรื่องน่ารักอ่านง่ายมาก
8d
0