- Kabuuan: 41
สตรีในชุดคลุมขนหมาป่าสีเงิน
1
สายลมแห่งทุ่งหญ้าพัดผ่านแผ่วเบา กลิ่นอายของทุ่งหญ้าทำให้นางรู้สึกสงบใจ ดูเหมือนว่ามันจะเป็นสิ่งที่ท
องค์หญิงฝาแฝด
2
กลุ่มอาชาของราชทูตจากเป่ยฮั่นใกล้เข้ามา กองทหารแคว้นซีตันออกมารอต้อนรับรวมถึงองค์ชายหนานเจินหยางและ
ฝูงสุนัขป่า
3
ความรู้สึกที่ถูกจ้องมอง หนานอันรั่วรู้สึกได้ เมื่อมองไปยังฝั่งตรงข้ามสายตาของนางก็ปะทะเข้ากับสายตาค
คำสัญญา
4
ร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือดของหนานรั่วซีถูกเขาพาไปส่งที่ตำหนักของนาง รอยแผลจากการถูกสุนัขป่ากัดที่แขน
เริ่มต้นเดินทาง
5
คณะราชทูตจากเป่ยฮั่นจากไปได้ไม่กี่วัน หนานรั่วซีก็ฟื้นขึ้น แพขนตาของนางสั่นไหว พระพี่เลี้ยงเห็นการเ
สหายเพียงคนเดียวของนาง
6
คนจากซีตันเดินทางเรื่อย ๆ ไม่เร่งรีบ ระหว่างทางมีปะทะกับพวกกลุ่มโจรบ้างประปราย แต่ทุกที่ที่พวกเขาผ่
ผิดคน
7
ข่าวการมาเที่ยวเป่ยฮั่นของคนจากซีตัน ทำเอาหยวนไป๋เจียนรู้สึกตื่นเต้นจนไม่เป็นอันทำอะไร เขาคิดถึงหนา
จุดเริ่มของโศกนาฏกรรม
8
กระทั่งฟ้าใกล้มืดพวกพี่ ๆ นางจึงกลับมา ในมือพวกเขาเต็มไปด้วยสิ่งของมากมาย หน้ากาก ว่าวลม โคมไฟ ขนมข
จดหมายจากซีตัน
9
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ทั้งหมอเย่ลู่และหนานรั่วซีก็ตกลงว่าจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้ เมื่อจัดการทุกเรื
ภายใต้เงา
10
เย่ลู่ไม่วางใจให้นางไปเมืองหน้าด่านเพียงคนเดียวเขาจึงบอกว่าจะออกมาซื้อสมุนไพรในเมือง แล้วให้นางติด
คำสัญญานั้นไม่ใช่ของนาง
11
หยวนไป๋เจียนนำนางขึ้นม้าไปพร้อมกัน กลิ่นสมุนไพรลอยเข้ามาในจมูกเขาเพียงแวบหนึ่ง เป็นกลิ่นที่เขาคุ้น
ความอ่อนโยนของเขา
12
วันทั้งวันของหนานรั่วซี ครุ่นคิดถึงเรื่องของหนานอันรั่วว่าเหตุใดนางจึงหายตัวไป นางตกทะเลจริงหรือไม
เขาคือเหตุผลของข้า
13
ไม่กี่วันต่อมาคนจากซีตันก็มาถึง หนานเจินหยางค่อนข้างตกใจที่หยวนอ๋องผู้อ่อนแอกลายเป็น จักรพรรดิที่ย
ปกป้องถนอมนาง
14
หยวนไป๋เจียนอุ้มนางกลับมาที่เรือนพักด้วยท่าทีไม่พอใจ สองพี่น้องมีเรื่องอะไรกันนางก็ไม่ยอมบอกเขา ใน
ถามย้ำอีกครั้ง
15
อีกหนึ่งสิ่งที่หยวนไป๋เจียนคิดไม่ตกนั่นก็คือเรื่องกลิ่นเครื่องหอมที่หนานอันรั่วใช้ จำได้ว่านางไม่ช
บาดเจ็บแทนเขา
16
ระหว่างเดินทางหนานเจินหยางคิดไม่ตกเรื่องน้องสาว แม้จะมีความกังวลในใจมากมายหลายอย่าง แต่ในเมื่อนางต
คำสัญญาสำหรับรั่วซี
17
หลังจากคนพวกนั้นยอมสวามิภักดิ์ต่อหยวนไป๋เจียนจนหมดสิ้น เขารีบควบอาชากลับวังที่อยู่อีกไม่ไกลอย่างรว
พัวพันจนเป็นปมแน่น
18
รั่วซีฟื้นขึ้นในเช้าวันถัดมา อาการบาดเจ็บที่แขนขวาส่งผลกระทบต่อนางนิดหน่อย โชคดีที่ไม่ได้บาดเจ็บหน
เขากำลังจะแต่งงานกับผู้ใด
19
หนานเจินหยางไปขอร้องหยวนไป๋เจียนเรื่องของอายง เขาไม่ได้บอกทั้งหมดว่าเหตุผลเพราะอะไร แต่อ้างถึงผู้น
พิสูจน์
20
หลังจากพบอันรั่วอีกคน หยวนไป๋เจียนกลับเข้าวังอย่างเลื่อนลอย เมื่อตั้งสติได้ก็พบว่าตนเองมาหยุดอยู่ท
อยากรู้ความจริง
21
เขาตั้งใจไม่ไปเข้าหอกับนางเพราะทำใจไม่ได้ที่นางไม่ใช่หนานอันรั่วสตรีที่เขารัก การที่เขายังฝืนทนแต่
ท่านหญิงผู้น่ารัก
22
อากาศตอนเย็นในช่วงวัสสานะฤดู จะค่อนข้างชื้นและมืดเร็วกว่าปกติ เขาหลับไปตั้งแต่บ่ายรั่วซีหลับไปเพีย
จับตัวหนานอันรั่ว
23
นับแต่วันนั้นเป็นต้นมาจักรพรรดิหนุ่มก็ไม่ย่างกรายไปที่ตำหนักคุนหนิงอีกเลย ข่าวลือมากมายถูกสร้างขึ้
ข้าไม่ใช่คนของที่นี่
24
หยวนหรงอี้มีเรื่องบางอย่างอยากถามพี่สะใภ้ของตน จึงรีบตากฝนมาเข้าเฝ้าที่ตำหนักคุนหนิง แต่เมื่อไปถึง
นางคือคนโง่
25
หยางอินเจี๋ยกลับมาจากการสะสางเรื่องราววุ่นวายในยุทธภพ เขาไม่เจอหนานอันรั่วที่โรงน้ำชา สภาพของโรงน้
ความขมขื่นในใจ
26
ตั้งแต่อุ้มนางมาจนถึงตำหนักเฉียนชิง หนานรั่วซีไม่พูดและไม่มองหน้าเขาเลยสักนิด หมอหลวงถูกเรียกตัวมา
นางไม่ใช่คนงี่เง่า
27
วัสสานะฤดูผ่านพ้นไป อากาศเริ่มเข้าสู่ความหนาวเย็น ลมสารทฤดูพัดเอื่อย ๆ รั่วซียังคงขอร้องหยวนไป๋เจี
ความลับของอายง
28
คืนวันนี้หยวนไป๋เจียนไม่ได้มาพักที่ตำหนักเฉียนชิงดังเช่นทุกวัน รั่วซีวางแผนการในหัวหลังจากกินยาที่
ความชอบของนาง
29
อาการของอายงค่อนข้างหนัก ดวงตาอยู่ในความมืดมาเป็นระยะเวลาหนึ่งทำให้ชิงเฟยต้องใช้ผ้าปิดตาและประคบสม
ตลอดชีวิตมันเป็นไปได้ด้วยหรือ
30
ไม่กี่วันอายงก็ร่างกายแข็งแรงขึ้น รั่วซีฝากจดหมายไปกับชิงเฟยที่มาตรวจร่างกายเพราะนางออกไปพบอายงด้ว
เราหย่ากันเถอะ
31
หยวนไป๋เจียนออกไปจากตำหนักตั้งแต่เช้าโดยที่ไม่รบกวนนาง พอตื่นขึ้นมาไม่เห็นเขาความรู้สึกโดดเดี่ยวถา
เขาต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
32
หนังสือหย่าถูกวางไว้บนโต๊ะในตำหนักคุนหนิง นางไม่ได้แตะต้องมันอีกหลังจากที่หยวนไป๋เจียนจรดพู่กันลงใ
ได้ทุกอย่างมาครอบครองยกเว้นครอบครัว
33
เกือบ 6 ปีแล้วที่สตรีผู้นั้นออกจากวังไป หยวนไป๋เจียนยังเก็บหนังสือหย่าของนางไว้เป็นอย่างดี มองลายม
นางหายไปไหน
34
ฝูกงกง แจ้งแก่หนานเจินหยางว่าหยวนไป๋เจียน ผู้เกรียงไกรนั้นดื่มสุราอยู่ที่ตำหนักคุนหนิง เขาจึงรีบไป
จะไม่ยอมทำพลาดอีก!
35
ยามเมื่อลมพัด กระดิ่งลมที่แขวนไว้บริเวณชายคาทำให้สตรีเช่นนางรู้สึกสบายใจ นางชอบดมกลิ่นของฤดูกาลต่
สตรีที่สูญเสียการมองเห็น
36
เพราะไม่ต้องการให้เขาหาตัวพวกนางแม่ลูกเจอ รั่วซีจึงหนีมาอยู่ไกลถึงชายแดนใต้ นางเคยอ่านหนังสือในห้อ
เดินทางไปหานาง
37
ข่าวจากเมืองทางใต้ถูกส่งไปยังเมืองหลวง นี่เป็นข่าวดีแรกในรอบหลายปีของหยวนไป๋เจียน เมื่อจดหมายมาถึง
ทำทุกทางให้นางให้อภัย
38
เขาฝัน!! เขาฝันว่าซีเอ๋อหนีเขาไปอีกครั้ง หยวนไป๋เจียนสะดุ้งตื่นในอีกวัน เขาพบว่าตอนนี้มีเด็กชายตัว
ความน้อยใจของเด็กชาย
39
แม้นางจะไม่ตอบคำถามของเขาว่าอาจื้อเป็นใครแต่หยวนไป๋เจียนก็พอจะเดาได้ว่า เด็กคนนี้เป็นบุตรของเขาอย่
ขี้แยราวกับเด็ก
40
หยวนไป๋เจียนแบกเด็กชายขึ้นหลัง พูดคุยเรื่องราวต่าง ๆ ให้เขาคลายกังวล จนกระทั่งเสียงเจื้อยแจ้วเปลี
บทส่งท้าย
ความซุกซนขององค์ชายเฉินจื้อและองค์ชายเฉินจง เล่นเอาฝูกงกงแทบอยากจะบ้านตาย เด็กชายสองคนไม่รู้ไปเอาเรี
สนุกมาก
04/04
0ดีค่ะ
18/01
0ดีมากกกกกกก
17/01
0ดีมากก็ชอบบ
11/01
0ดีมากกกกกก
24/12
0ดีมากกก
18/12
0สนุกมากคะ
13/10
0สนุกมาก ดี
04/10
0เนื้อหาเข้าใจง่าย
21/09
0ดีครับ
13/09
0