- Kabuuan: 35
เรื่องวุ่นวายในเช้าวันเสาร์
เจ็ดโมงเช้า วันเสาร์ ต้นเดือน
วันนี้มันควรจะเป็นวันที่มีความสุขวันหนึ่ง เพราะฉันไม่ต้องตื่นแต่เช้า รี
นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม
“บอกมาตรงๆ ว่านายเป็นใคร”
“ของขวัญวันเกิดของคุณไง”
“นี่ฉันไม่มีเวลาเล่นเกม ไม่ว่านายจะเป็นใคร อย่ามายุ
เรื่องไม่คาดฝัน (อีกเรื่อง)
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นระหว่างที่กำลังจะตักข้าวไข่เจียวใส่มะเขือเทศคำสุดท้ายเข้าปาก ไม่รู้ว่าเป็น
เหตุผลของการกลับไป
ผมค่อยๆ วางร่างไร้สติของอิงลดาไว้บนเตียง จากนั้นก็คลี่ผ้าห่มบางๆ ที่อยู่ปลายเตียงมาคลุมจากปลายเท้าจน
อนาคต...ที่ดูเหมือนไม่มีอนาคต
เสียงประตูห้องเลื่อนเปิดเบาๆ ปลุกผมให้ตื่นจากภวังค์ เสียงฝีเท้าคู่หนึ่งก้าวเข้ามาในห้อง โดยไม่หันไปก
นายกลับมา แต่ฉันอยากกลับไป
ถ้าคุณคิดว่าที่พักอาศัยของโลกในอีกสองร้อยปีข้างหน้า จะมีสภาพอย่างที่เห็นในภาพยนตร์ไซไฟเกี่ยวกับอนาคต
ความจริง ความฝัน ความในใจ
หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง ในที่สุดแพขนตาหนาของชายหนุ่มที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงก็กะพริบช้าๆ จากนั้นเขาจึง
โลกอนาคต
“วันนี้ ผมจะไปทำงาน นัดนาธานเอาไว้ว่าจะเข้าห้องแล็บเพื่อตรวจดูความเสียหายของเครื่องมือ” ผมเอ่ยกับหญิ
เรื่องบังเอิญ
บ่ายวันนั้น ฉันเดินตามร่างสูงออกมาจากห้องแล็บทางด้านหลัง เพราะเขาบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย พอพ้นบริเ
เรื่องเล่า ผ่านกาลเวลา
ทีมวิจัยวุ่นวายอยู่กับอุปกรณ์ซึ่งพาฉันมายังโลกในยุคอีกสองร้อยปีนั้นตลอดบ่าย ไอแซคเข้าไปขลุกอยู่กับที
เหมือนจะเป็น...ข่าวดี
ระหว่างที่นาธานขับรถพาฉันกลับไปยังมหาวิทยาลัย โทรศัพท์ที่ติดอยู่กับนาฬิกาของเขาก็ดังขึ้น
“ไอแซคต้องไป
การตัดสินใจ
วันรุ่งขึ้น ฉันติดรถของไอแซคไปที่มหาวิทยาลัยอีกเหมือนเดิม แต่แทนที่จะนั่งอยู่ในห้องแล็บ ฉันขอเดินไปห
การเริ่มต้น ของการลาจาก
ฉันเองก็พูดไม่ออก เพราะตัวเองก็ไม่รู้ว่าผลกระทบของการย้ายข้ามเวลาของฉันมันจะมีอะไรตามมาอีก ในเชิงวิท
การเริ่มต้น ของการลาจาก (2)
ไม่น่าพูดเข้าเรื่องเลย ฉันคิด บอกตัวเองว่าไม่อยากให้บรรยากาศมันแย่ลงไปกว่านี้
“ถ้างั้นหาร้านที่บรรยาก
ผู้ชายที่ไม่เคยรักใคร
ฉันแต่งตัวเรียบร้อยและพร้อมที่จะนอน ไอแซคจัดห้องเสร็จและออกจากห้องไปสักพักแล้ว เดาเอาว่าเขาคงไปนอนเช
ความหวังดี
ระหว่างที่ไอแซคไปแต่งตัว นาธานติดต่อฉันกลับมาผ่านไอบุ๊กที่เจ้าของห้องให้ไว้ เขาส่งข่าวสั้นๆ แล้วก็วา
ฉันหรือเธอที่เปลี่ยนไป
ทริปไปเที่ยวตลอดบ่ายวันนั้นไอแซคแทบจะเอาเวลาทั้งหมดไปพูดคุย หัวเราะ ทำความคุ้นเคยกับเอริกา สาวน้อยหน
ผมรักคุณ
“ชอบห้องสมุดที่นี่จัง อยากให้สมัยโน้นมีแบบนี้บ้าง” ฉันมองไปรอบกาย ห้องสมุดขนาดกว้างใหญ่ มีหนังสือทุก
การกลับไป
ฉันได้ยินเสียงเพลง...เสียงเบาๆ ลอยมาตามลมจากที่ไหนสักแห่งไกลแสนไกล เพลงที่คุ้นเหลือเกิน ไม่รู้ว่าคิด
โลกแห่งความเป็นจริง
สวัสดีไอแซค
ฉันเขียนบันทึกฉบับนี้ ทั้งๆ ไม่รู้เหมือนกันว่านายจะได้อ่านหรือเปล่า แต่อย่างน้อ
เรื่องบังเอิญ
การดื่มกาแฟกับคุกกี้อบใหม่พร้อมหนังสืออ่านเล่นดีๆ สักเล่มมักทำให้โลกทั้งโลกของฉันหยุดนิ่ง แต่ครั้งนี
เรื่องที่ต้องแปลกใจ
เอกวัตรเดินตรงมาประตูร้านกาแฟ จากที่นั่งอยู่ทำให้ฉันเห็นรอยยิ้มกว้างได้อย่างชัดเจนของคนที่ได้ชื่อว่า
เรื่องที่ต้องแปลกใจ 2
มันเป็นเวลาเกือบปี นับจากฉันพบกับเอกวัตรที่ร้านกาแฟ ฉันตัดสินใจลาออก หางานใหม่ และตอนนี้กำลังหัวปั่น
ภาพลวงตา
หนึ่งปีผ่านไป ฉันยังเขียนบันทึกถึงไอแซคอย่างต่อเนื่อง โดยเชื่อว่าเขาจะได้อ่านมัน การได้เขียนทำให้รู้
ภาพลวงตา 2
ความสูงของหุ่นชีวะโคตรอัจฉริยะในโลกอนาคตตัวนั้นกับเจ้าของร้านนี่ใกล้กันมาก เพียงแต่ผู้ชายที่กำลังยืน
คุณห่วงผม
“พี่อิง พี่ชาติเรียกหาตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ ไปหาแกหน่อยดิ ไม่รู้มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่า”
ยังไม่ทันที่จ
เรื่องร้อนใจ
เอกวัตรเปลี่ยนรถใหม่เป็น SUV (Sport Utility Vehicle) รุ่นล่าสุดและกำลังนิยม เขาเป็นเช่นนั้นเสมอ ชอบข
การลาจาก
“กลัวว่ามันจะกลับมาเหมือนเดิมน่ะสิ ฉันกลัวว่าท้ายที่สุด ตัวเองก็จะถูกเขาทิ้ง ฉันไม่อยากรู้สึกแย่ๆ แบ
บันทึกเล่มนั้น
ผมปิดสมุดบันทึกเล่มนั้น ลุกขึ้น เดินออกไปริมหน้าต่าง มองวิวภายนอกที่ยังคงมืดมิด...จะให้ผมอ่านอะไรอีก
บันทึกเล่มนั้น (2)
2 พฤษภาคม…
กังวล สับสน และเครียด
งานเข้าหลายงาน เมื่อวานก็มีงานเขียนโปรโมทร้านมาอีกหนึ่ง
การตัดสินใจ
“พี่อิง เกือบเที่ยงแล้ว พวกเราจะไปกินข้าวที่ร้านไก่ทอดตรงข้ามตึกนี่ ไปด้วยกันไหม”
“...”
“พี่อิง”
“อะไร
การเริ่มต้นใหม่
ฉันวางขวดน้ำกับสมุดบันทึกเล่มเล็กลงบนโต๊ะทำงานริมระเบียง จากนั้นก็เปิดโน้ตบุ๊ก เริ่มทำงานที่ค้างไว้
รหัสรัก
เมื่อกลับเข้าห้องอีกครั้ง ร่างสูงกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง (ของฉัน) โดยมีหมอนใบโตหนุนหลัง ทำราวกับห
ใกล้
“อะไรนะคะ แค่รูป...งั้นเหรอ”
เขาจะบอกว่า เขาชอบฉันตั้งแต่เห็นรูป ยังไม่เจอตัว อย่างนั้นหรือ
“ใช่” เขาร
รหัสหัวใจ
“ปละ...ปล่อยสิ ทำไมอยู่มืดๆ ไม่เปิดไฟ”
ไหนว่าไม่สบาย ไหนว่าตัวร้อน แล้วไหนว่าเป็นแผล ทำไมถึงดูแข็งแรง
อ่านเพลิน
8d
0คีย
16d
0รู้สึกว่าอ่านได้ได้เพลินและได้จินตนาการด้วย
22d
0อ่านแล้วผ่อนคลายสนุกมีความเป็นผู้ใหญ่
27d
0เริ่ดด
24/03
0ดีมากกกก
18/03
0วุ่นวายในชีวิตนี้ดี
17/03
0สนุกสนานม่ก
09/03
0ดีครับ
07/03
0ขอบคุณตฃตรับ
02/03
0