- Kabuuan: 103
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
เสียงเพลงดังกระหึ่มไปทั่วผับสุดหรูย่านดัง นักท่องราตรีมากมาย ออกมาโยกย้ายส่ายสะโพก พลางบดเบียดเคล้าก
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
สามทุ่ม ร่างเพรียวระหงส์ในชุดเดรสสีม่วงเข้ม ก้าวลงจากชั้นบน ผมถูกรวบมัด ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยโทนสีม่
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
ดวงตาเรียวสวย ปรายมองอย่างจงใจ ไปยังโต๊ะของชายหนุ่ม ผู้เป็นเป้าหมายในเกม นภดลเพื่อนร่วมงานของด็อกเตอ
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
กันตธรเหลือบมองกิริยาทั้งคู่ แล้วแสร้งทำไม่สนใจ พูดคุยกับเพื่อนสาวต่อ อยากทำอะไรก็เชิญ เขาไม่สนหรอก
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
ร่างสูงใหญ่นั่งประจำคนขับ แล้วเคลื่อนรถออก สอดส่ายสายตามองหาที่พักเหมาะๆ เขาหันมองคนหลับเห็นขยับกายเ
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
ภายในห้องสวีทโทนสีครีมเงียบสนิท มีเพียงเสียงลมหายใจของสองคน ผิวกายเปลือยเปล่าเย็นเฉียบ จนทำให
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
คนฟังกัดริมฝีปาก ให้กระโจนข่วนหน้าตอนนี้ รังแต่จะเสียเปรียบ เวลานี้อยากอยู่คนเดียว อยากให้เขาไปให้พ้
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
รถยนต์จอดเทียบหน้าโรงแรม ร่างบางกระหืดกระหอบ กวาดตามอง ลงบันไดหินอ่อนด้านหน้า จับประตูเปิดออกนั่งเบา
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
คนตัวเล็กนั่งกัดฟันแน่น เมื่อพ่อโยนไอแพดตรงหน้า แม้ว่าบิดาจะทำเช่นนี้กับเธอหลายต่อหลายครั้ง แ
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
กันตธรยกมือไหว้รู้สึกประหม่าเพราะสายตาเจ้าสัวรัฐพิมุกต์ค่อนน่าเกรงขาม แล้วยิ่งข่าวออกมาในด้านไม่ดียิ
วันแห่งการเปลี่ยนแปลง
เสียงโทรศัพท์ปลุกให้มือบางรีบเช็ดน้ำตา เธอหยิบมันขึ้นมาเมื่อเห็นเบอร์เธอรีบกดรับพร้อมกับกรอกเสียงอัน
คู่อาฆาตหมายเลขหนึ่ง
ร่างสมส่วนในชุดแต่งงาน เกาะอกสีขาวนวลขนาดพอดีตัว รับกับผิวขาวเนียนละเอียด เผยให้เห็นช่วงไหล่ม
คู่อาฆาตหมายเลขหนึ่ง
เสียงหัวเราะของเขาผสานกับบิดายิ่งทำให้สุดจะทน ก้าวฉับๆ หนีเข้าห้องนอนเพราะไม่อยากฟังคนเสแสร้งแกล้งทำ
คู่อาฆาตหมายเลขหนึ่ง
กันตธรยกมือค้างเพราะคิดเรียกแล้วหดกลับ แม้ใจสงสารแต่ทำอะไรไม่ได้ เขาเองไม่เคยรักใครมาก่อนเรื่องมีครอ
คู่อาฆาตหมายเลขหนึ่ง
ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกามันบอกเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว หมดเวลาทำงานคอมพิวเตอร์ถูกปิดลง เจ้าของห้องอ้าปา
คู่อาฆาตหมายเลขหนึ่ง
ร่างสูงยืนเท้าเอว จ้องมองคนที่นอนอยู่บนเตียง พลางคิดหาวิธีจัดการกับผู้หญิงเจ้าปัญหา เสื้อผ้าเธออยู่ต
คู่อาฆาตหมายเลขหนึ่ง
เมริยาชะงักอึกอักพูดไม่ออก จะเอ่ยปากว่าเธอเมาก็ดูจะน่าเกลียดเกินไป เห็นสีหน้าของบิดาเขาแล้วรู้สึกเหม
เรื่องวุ่นบนเตียง
เวลาผ่านไปจนรุ่งเช้า ร่างเปลือยเปล่ากำลังกอดก่ายกับหญิงสาวอยู่บนเตียงกว้าง จนกระทั่งแส
เรื่องวุ่นบนเตียง
รถแท็กซี่จอดหน้าโรงพยาบาล ยศราชย์เปิดประตูลงแล้วก้าวมายังฝั่งเธอ ร่างเล็กค่อยๆ ออกมาจากรถ บุรุษพยาบา
เรื่องวุ่นบนเตียง
เมริยานั่งมองตนเองในกระจก หลังจากช่างมากมายผลัดเวียนกันแต่งตัวให้ วันนี้เป็นวันมงคล เธ
เรื่องวุ่นบนเตียง
“มีอะไรกันหรือเปล่า?”วิพลถาม
“อ๋อ เปล่าค่ะเข้าไปด้านในกันเถอะค่ะคุณพล”โสภิตารีบปฏิเสธพร้อมดึงสามีให้เ
เรื่องวุ่นบนเตียง
หลังจากถ่ายรูปกับแขกภายในงาน จากนั้นถึงเวลาส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอ ผู้ใหญ่อวยพรสองคนให้รักมั่
เรื่องวุ่นบนเตียง
แควก!
เสื้อนอนของเขาขาดเป็นทางเผยแผงอกอุดมด้วยมัดกล้ามเนื้อ
“เฮ้ย! นี่คุณจะหื่นเกินไปแล้ว”กันตธรร้องเส
เรื่องวุ่นบนเตียง
จวบจนรุ่งเช้า เสียงนาฬิกาปลุกหัวเตียงเริ่มทำงาน ชายหนุ่มชันกายลุกขึ้น เป็นกิจวัตรที่เคยทำประจ
เรื่องวุ่นบนเตียง
เมื่อเห็นแววตาดุๆ ปนสงสัยส่งมาทำให้หญิงสาวชะงัก รีบสนใจอาหารตรงหน้าต่อ วิภาคมองบุตรชายแต่กลับต้องสะด
เรื่องวุ่นบนเตียง
ชายหนุ่มอยากช่วยเหลือแต่เกรงภรรยา ไม่ได้กลัวแต่เขาแค่ให้เกียรติเมริยาเพราะอย่างไรเธอก็คือเมียแต่ง จำ
เรื่องวุ่นบนเตียง
เอี๊ยด!
ร่างบางเซไปด้านหน้าตามแรงเบรกใบหน้าเรียวสวยสะบัดจ้องมองเจ้าของรถตาเขียว ในขณะที่อีกฝ่ายส่งสาย
คนในอดีต
ร่างบางแหงนหน้ามองตึกสูงระฟ้า ที่ตั้งบริษัทแอลเอส ก่อนหน้าเธอทำได้แค่เพียงขายข้าวแกงอยู่หน้าบ
คนในอดีต
ร่างบางถูกกระชากลากไปยังโต๊ะทำงาน รินณดาถูกเหวี่ยงจนข้าวของหล่นกระจาย แม้พยายามกระเสือกกระสนเอาตัวรอ
คนในอดีต
เสียงโทรศัพท์ในห้องดังขึ้น ร่างสูงชะงักคิ้วขมวดด้วยความสงสัย เวลานี้เขาไม่พร้อมจะรับโทรศัพท์หรือทำอะ
คนในอดีต
โสภิตาก้าวเข้าห้องพร้อมหญิงสาวอีกคนซึ่งคุ้นหน้ากันดี ใช่แล้ว... อิงนภา หญิงสาวที่ชื่นชอบสามีเธอยิ่งก
คนในอดีต
อิงนภาลุกพรวดจ้องมองแววตากร้าว เมริยาสบตาท้าทายอย่างไม่เกรงกลัวคนอย่างเธอดีมาดีไป ร้ายมาเธอร้ายตอบ ใ
คนในอดีต
ร่างบางโยนกายลงบนโซฟากำมะหยี่ หันสั่งเครื่องดื่ม ยศราชย์กวาดตามองรอบๆ เขาเริ่มรู้สึกไม่ดีตอนนี้สถานะ
คนในอดีต
หญิงสาวไม่สนใจฟังเสียงมือบางที่เกาะเขาไว้ทรงตัวไม่ให้ล้มเริ่มผละออก เอนกายหมายจะนอนลงอย่างใจหวัง แต่
ทางเลือก
เธอสบตาเขานิ่งครุ่นคิด สิ่งที่เขาพูด ใช่... เพราะความโมโหทำให้เธอไม่ได้สนใจอะไร ลืมไปด้วยซ้ำว่าตนเอง
ทางเลือก
โสภิตานั่งมองไหล่บางที่กำลังสะอื้น เธอกัดริมฝีปากแน่นด้วยความเดือดดาล นึกว่าจะหาทางกำจัดเมริย
ทางเลือก
ชายหนุ่มนิ่งครุ่นคิดพักใหญ่หยิบล็อกเก็ตมาเก็บ เห็นสีหน้าของคุณนายแล้วอดเห็นใจไม่ได้คงต้องทำเท่าที่คว
ทางเลือก
คนเป็นพี่วางสายเรียบร้อย รินณดามองโทรศัพท์สีหน้ากังวล อยากถามหลายเรื่องแต่ไม่กล้าเพราะพี่สาวคงไม่อยา
ทางเลือก
“แล้วคุณจะเอายังไง!”เธอถามเขาเสียงแข็ง
“นั่งลงซะ!”เขาสั่ง
เธอยอมนั่งลงข้างเขาสีหน้าบึ้งตึงด้วยความไม่พ
ทางเลือก
รุ่งเช้าวันใหม่ร่างบางขยับกายพร้อมกับเปิดเปลือกตา อาการเมาค้างยังคงสะสม หญิงสาวชันกายมือยกขึ้
เรื่องร้ายในวันอันแสนสงบ
เกือบอาทิตย์แล้วเธอนั่งร่วมห้องทำงานกับสามี พักหลังผู้ชายปากร้ายดูเอาใจใส่เธอไม่น้อยราวกับว่า
เรื่องร้ายในวันอันแสนสงบ
วิภาคจ้องมองภรรยาสีหน้าเต็มไปด้วยความแปลกใจ เมื่ออยู่ๆ เธอเดินมาหาเขาพร้อมออกความคิดเห็นให้พน
เรื่องร้ายในวันอันแสนสงบ
ร่างสูงคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำ หญิงสาวลืมตาโพลงขึ้นมาหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ ไม่อยากมองหน้าเขาไม่อ
เรื่องร้ายในวันอันแสนสงบ
โสภิตายืนยิ้มด้วยความดีใจเมื่อได้รับทราบข่าวดีจากสามี คราวนี้เมริยาจะไม่มีวันได้เผยอหน้ามาต่อ
เรื่องร้ายในวันอันแสนสงบ
ดวงตาจิงมองเมริยา เธอจะทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมให้ได้ ธรต้องกลับมาห่วงใย ใส่ใจเธอเหมือนก่อน
เรื่องร้ายในวันอันแสนสงบ
ร่างบางก้าวเดินอย่างเชื่องช้า ตามทางมีแสงไฟจากโคมทรงกลม ยังเห็นพนักงานในบริษัทออกมานั่งเล่นกั
เรื่องร้ายในวันอันแสนสงบ
แควก!
เสื้อเธอถูกกระชากออกจากร่างจนหมดสิ้น
“วันนี้ผมจะพาคุณขึ้นสวรรค์เอง คุณเมริยา”มันบอกเสียงพร่าพร้อ
โลกสีดำของเธอ
ร่างในชุดนอนเดินวนในห้องนอนสี่เหลี่ยม เม้มปากยกนิ้วกัดเบาเพื่อบรรเทาอาการเครียด สีหน้าท่าทางข
โลกสีดำของเธอ
เห็นท่าทางเอาจริงของเจ้าสัวแล้วรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ไม่นึกว่าพนักงานของเขาจะทำเรื่องวุ่นวายอีก เหตุการณ
โลกสีดำของเธอ
โสภิตารีบหยิบมือถือ ติดต่อคนที่เธอว่าจ้าง ให้ไปทำร้ายเมริยา เวลานี้หัวใจเธอร้อนรุ่ม ราวกับถูก
โลกสีดำของเธอ
ปัง!
เขาปิดประตูรถเสียงลั่นจนคนนั่งข้างๆ ถึงกับสะดุ้ง เมริยานั่งเงียบตลอดทาง ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรทำไม
โลกสีดำของเธอ
ชายหนุ่มรีบเดินเข้าใกล้ร่างบางแล้วเอื้อมมือคว้ามือเธอมากุมไว้ เมริยาจ้องมองเขาสีหน้าแปลกใจ สีหน้าเขา
โลกสีดำของเธอ
ยศราชย์มองมายังผู้หญิงอีกคน ชายหนุ่มสาวเท้าเดินไปหาช้าๆ แล้วหยุดยืนหน้าโสภิตา เธอมองสบตาเขาแล้วรีบหล
โลกสีดำของเธอ
ไม่มีเสียงใดออกมาจากริมฝีปากหยักลึก ส่งผลให้เธอหลับตาลงอย่างเขินอายก่อนริมฝีปากจะถูกจุมพิตอย่างอ่อนโ
โลกสีดำของเธอ
ธีร์ลอบสังเกตใบหน้าคนถาม เขารู้สึกผิดปกติตั้งแต่เห็นเธอคนนี้จ้องมองสร้อยไม่วางตา บางทีเธออาจเคยเห็นส
ความจริงอันแสนเศร้า
เมริยานั่งรอแพทย์หนุ่มซึ่งอดีตเคยเป็นคนรู้ใจ ทันทีที่เห็นร่างสูงเดินออกมาหญิงสาวรีบโบกมือทักท
ความจริงอันแสนเศร้า
สุภาวดีเม้มริมฝีปากอย่างชั่งใจ หากเขารับประกันความปลอดภัย เธอยินดีเปิดเผยเรื่องที่ได้ยินมา เพราะทุกว
ความจริงอันแสนเศร้า
ความกลัวทำให้เธอไม่อยากก้าว ใจสั่นจนอยากหนีหายจากที่ตรงนี้ แต่กลับทำได้แค่เพียงก้าวตามเขาเข้าด้านในเ
ความจริงอันแสนเศร้า
ริมฝีปากถูกกัดจนเป็นห่อเลือด ทั้งอับอายรู้สึกชาหนึบ ไม่นึกเลยว่าเธอจะถูกนำตัวมาพิพากษาถึงที่นี่ ใจกล
ความจริงอันแสนเศร้า
ยามค่ำคืนแสงจันทร์สว่างท่ามกลางความมืดมิด เมริยาแหงนหน้ามองฟ้าถอนหายใจออกมาหลายครั้ง ความกังว
อีกด้านของความสัมพันธ์
ไม่กี่วันที่หยุดมือกับงาน บนโต๊ะแทบไม่มีพื้นที่วางของสิ่งอื่นได้เลย แฟ้มงานมากมายกองเสียล้นจนประธานบ
อีกด้านของความสัมพันธ์
ท่อนแขนเรียวถูกคว้าตวัดหันกลับมา เอวบางถูกรวบจนร่างนุ่มอยู่ในอ้อมกอดของอีกคน ดวงตาคมจ้องลึกลงไป มือบ
อีกด้านของความสัมพันธ์
เสียงประตูบ้านเปิดออกแม้จะแผ่วเบาแต่คนยืนด้านนอกกลับได้ยิน ญาทิสาเงยหน้าขึ้นมองเห็นรอยยิ้มสุดแสนสดใส
อีกด้านของความสัมพันธ์
มือหนาล้วงหยิบสร้อยคอพร้อมวางลงตรงหน้าของรินณดาดวงตาเรียวจ้องมองไม่วางตา สิ่งที่เห็นตรงหน้ามันทำให้เ
อีกด้านของความสัมพันธ์
สองร่างรอคอยเพื่อที่จะพบใครคนหนึ่งในร้านกาแฟร้านเดิม มือบางยกขึ้นปาดน้ำตาริมฝีปากถูกกัดเพื่อเ
อีกด้านของความสัมพันธ์
ความเจ็บแค้นฝั่งแน่นในอกเธอเหมือนตายทั้งเป็น ถูกเพื่อนและสามีสวมเขาสุดท้ายแล้วเธอเลยตัดสินใจหอบลูกหน
สักวันที่เราเข้าใจ
สุดท้ายแล้วเธอก็รู้ดีว่าเพียงดาราคือแม่แท้ๆ ต่อให้ไม่ตรวจดีเอ็นเอเพื่อยืนยันก็ตาม เมื่ออาพายืนยันในเ
สักวันที่เราเข้าใจ
เพล้ง!
มันแตกกระจาย เพียงดารารีบโอบกอดลูกไว้แน่นเมื่อเห็นแววตาของสามีตน เธอไม่ควรพารินณดามาที่นี่ตั้ง
สักวันที่เราเข้าใจ
เขาหันควับจ้องมองอารมณ์โกรธกรุ่นยังคงปะทุอยู่ภายใน จะไม่ให้ขุ่นเคืองได้ยังไงในเมื่อเธอบ่ายเบี่ยงเขาม
สักวันที่เราเข้าใจ
ราวหกโมงเช้า ร่างบางเปิดประตูห้อง สาวเท้าเดินลงมาจากชั้นบน เธอตรงดิ่งไปยังห้องครัว ซึ่งบรรดาส
สักวันที่เราเข้าใจ
เอกสารมากมายถูกกองไว้ตรงหน้า เธอพยายามศึกษามันด้วยไม่อยากเป็นภาระในเมื่อเจ้าสัวมอบหมายไว้ใจเธอมากถึง
สักวันที่เราเข้าใจ
ริมฝีปากบางกัดแน่น รู้สึกขัดใจ เขาทำเหมือนเป็นจ้าวชีวิตเธอทั้งที่ไม่ใช่ เรื่องในอดีตเธอไม่มีอะไรติดค
สักวันที่เราเข้าใจ
แม้เธอโวยวายตะโกนเท่าไหร่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย น่าทุเรศนักทำไมชีวิตเธอถึงได้มีแต่ผู้ชายจ้องแต่จะคอยเอา
สักวันที่เราเข้าใจ
ร่างบางสาวเท้าถึงโรงอาหารเห็นพนักงานมากมายกำลังนั่งทานอยู่ สุดท้ายแล้วเธอต้องตัดใจข้ามไปอีกฝากถนนเพร
ก้นบึ้งหัวใจ
หกเดือนผ่านไป...
ร่างบางยืนอยู่ด้านหน้าเรือนจำ หลังจากถูกปล่อยตัวออกมา เนื่องจากเธอเป็นนักโทษช
ก้นบึ้งหัวใจ
ร่างสูงยืนกอดอกพิจารณาเรือนร่างของสาวแปลกหน้าอีกครั้ง แล้วหยิบผ้าขนหนูหายเข้าห้องน้ำไป เสียงน้ำกระทบ
ก้นบึ้งหัวใจ
ริมฝีปากถูกเม้มแน่นนึกขัดใจ แต่เมื่อฟังถ้อยคำของเขามันทำให้เธอเริ่มสงสัย ชายญี่ปุ่นคนนี้เป็นใครกันแน
ก้นบึ้งหัวใจ
“ผมรักคุณเม”เขาบอกกลับอย่างรวดเร็ว จับมือเธอไว้มั่นดั่งคำสัญญาว่าเขาจะไม่เปลี่ยนความรู้สึกนี้ไม่ว่าเ
ก้นบึ้งหัวใจ
เด็กหญิงอาเจียนออกมาคนเป็นพ่อถึงกับหน้าถอดสี พยาบาลรีบวิ่งเข้ามาดูแลพร้อมจับร่างเล็กนอนลงบนเตียงกว้า
ก้นบึ้งหัวใจ
เธอชะงักจ้องมองเขา รู้สึกเหมือนน้ำท่วมปากการกระทำโดยไม่ยั้งคิดคงสร้างความเดือดร้อนให้เขาอีกแล้ว เพีย
ก้นบึ้งหัวใจ
เพียะ!
ฝ่ามือบางสะบัดเข้าเต็มใบหน้าเธอหมดความอดทนแล้ว นพปฏลรีบจับตัวหญิงสาวไว้ในขณะที่โสภิตาได้แต่ยิ้
ก้นบึ้งหัวใจ
ร่างสูงยืนนิ่งเหมือนคนโดนสาป ยิ่งเขาพยายามเค้นหาคำตอบแต่มันกลับไม่ได้อะไรเลย ทำไมกัน! หรือว่ารักที่เ
ก้นบึ้งหัวใจ
จังหวะเร่งเร้าส่งให้เสียงหวานครางแผ่วออกมา เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกสุขใจ เมริยาบริสุทธิ์สดใส เธอคือผ
วินาทีแห่งความทรงจำ
นพปฏลกวาดสายตาทุกตัวอักษรในหน้ากระดาษ ผลของการตรวจออกมาว่าโสภิตามีไขกระดูกที่สามารถเข้ากันได้
วินาทีแห่งความทรงจำ
เธอตัดสายมือยังกำโทรศัพท์แน่น แม้จะยังไม่เห็นหน้าลูกแต่ก็รู้สึกห่วงขึ้นมา ในวันที่เธอต้องบริจาคไขกระ
วินาทีแห่งความทรงจำ
มือถือถูกส่งให้กับโสภิตา เธอรับมาแววตาไหวระริกเม้มริมฝีปากไว้แน่นชั่งใจยอมแนบหูไปที่เครื่องในที่สุด
วินาทีแห่งความทรงจำ
เข้าเขตรั้วบ้าน โสภิตาเปิดประตูลงมาจากรถแท็กซี่ สายตาหยุดมองรถของสามีและคนขับรถ ความหวาดหวั่
วินาทีแห่งความทรงจำ
โสภิตายืนมองลูกน้อยในห้องปลอดเชื้อเห็นพยาบาลกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าเช็ดตัวให้ ใจพาลตื้นตันขึ้นมา
วินาทีแห่งความทรงจำ
สีหน้าทั้งสองต่างเจ็บปวดยากเสียเหลือเกินจะทำใจกับเรื่องราวเหล่านี้ แต่ก็ยากจะตัดใจ ด้วยรักที่มีให้มั
วินาทีแห่งความทรงจำ
ยศราชย์นึกแปลกใจปกติรินณดาไม่เคยนัดเขา แล้ววันนี้มันเกิดอะไรขึ้น เมื่อถึงเวลาจึงไปตามนัดแต่แล้วกลับพ
ท้องฟ้าสีเทาหม่น
นักข่าวหลายสำนัก ยืนรอทำข่าว การรวมสองบริษัทยายักษ์ใหญ่เมดิซินซันไชน์และเฮลฟ์ดีไซน์ โดยตำแหน่
ท้องฟ้าสีเทาหม่น
ในห้องนอนเมริยานิ่งเงียบกำลังครุ่นคิดบางอย่าง คนเป็นสามีนึกห่วงจึงหย่อนกายลงนั่งใกล้ๆ หลังออก
ท้องฟ้าสีเทาหม่น
ครึ่งชั่วโมงรถแล่นจอดเทียบหน้าโรงพยาบาล กันตธรตั้งท่าจะอุ้มภรรยาออกมาจากรถแต่กลับถูกปัดมือออก
ท้องฟ้าสีเทาหม่น
กันตธรไม่ได้สนใจอีกคน มือสองข้างเก็บซองยาใจรู้สึกเป็นห่วงภรรยามากกว่า ตอนนี้จะเป็นอย่างไร เวียนหัวมา
ท้องฟ้าสีเทาหม่น
ทั้งคู่ต่างนิ่งเงียบ กันตธรรู้ดีว่าภรรยาคงได้ยินเรื่องพูดคุยกันระหว่างเขากับอิงนภาเรียบร้อยไปแล้ว สี
ท้องฟ้าสีเทาหม่น
ถึงโรงพยาบาลแพทย์รีบเข้ามาทำการช่วยเหลือ สุดท้ายแล้วเธอไม่ได้แท้ง เพราะอาการเครียดเลยทำให้ร่า
ที่สุดของหัวใจคือคุณ
เมริยายกมือปิดปากอีกครั้ง เมื่ออาการแพ้เริ่มรุนแรงขึ้น เพียงดารารีบหาน้ำและผลไม้รสเปรี้ยวมาให
ที่สุดของหัวใจคือคุณ
เกือบสามชั่วโมงรถยังคงจอดเทียบข้างทางบรรยากาศโดยรอบเริ่มมืดมิด ตัดสินใจสตาร์ทเครื่องยนต์ยังไง
ที่สุดของหัวใจคือคุณ
ในรุ่งเช้าแสนสดใส ในรั้วบ้านสิทธิศักดิ์โสภณ ร่างเพรียวบางบัดนี้เริ่มอวบมีน้ำมีนวลมากขึ้น นั่ง
ที่สุดของหัวใจคือคุณ
ยศราชย์ขับรถมาถึงร้านอาหารในอาคารใจกลางกรุงชื่อดัง โดยมีแฟนสาวเดินเคียงข้างเข้ามาด้านใน พนักง
ที่สุดของหัวใจคือคุณ
ร่างบางก้าวเท้าถึงห้องนอนล้มตัวลงซบหน้ากับหมอน หยาดน้ำตาพาลไหลออกมาไม่หยุดเลย... จริงๆ แล้วเร
ที่สุดของหัวใจคือคุณ
ห้าเดือนแล้ว... ท้องของเธอใหญ่ขึ้นทุกวัน ช่วงนี้อาการแพ้ไม่ค่อยมีแถมยังอยากกินอาหารแปลกเสียอี
ที่สุดของหัวใจคือคุณ
เข้าสู่เดือนที่เก้าของการตั้งครรภ์ เมื่อยามเช้าในบ้านวัชรเดชานนท์ กันตธรเดินลงมาจากชั้นบนประค
ชอบมากอ่านสนุกมากคะ
13h
0ดีมากก
2d
0ควย
2d
0ชอบมากๆๆ
3d
0สนุกมาก
3d
0แค่เริ่มก็สนุกแล้ววว
4d
0ดีอ่านเเล้วสนุก
5d
0ดีดี
5d
0สนุกมากๆๆ
5d
0ชอบมากกกก
6d
0