"You are my song playing so softly in my heart. I reached for you, you seem so near and yet so far."
Simula pagkabata dalawang pamilya na ang kinalakihan ni Micaela. Ang tunay niyang pamilya at pamilya ng best friend niya.
Hindi niya inaasahan na magugustuhan niya ang kuya ng best friend niya na si Terrence. Naging sobrang close sila sa isa't isa at naging sweet ito sa kanya na akala niya ay pag-asa na iyon para mahulog din ang loob nito sa kanya. Ngunit isa pa rin pala itong pangarap,na kahit nasa malapit ay malayo pa rin.
Isang pangyayari ang magtutulak sa kanyang umalis.
Sa paglipas ng maraming taon ay napunta siya sa Japan at nagtrabaho. Sa pag-uwi niya ng Pilipinas ay binalak na niyang sagutin ang masugid niyang manliligaw ngunit nakita niya si-Terrence na nag-paalala sa kanya kung gaano niya pa rin ito kamahal.
Magkakaroon na ba ng pag-asa ang feelings niyang hindi nawala sa paglipas ng panahon? O, isa pa rin itong pangarap?
maganda sya may aral ,sana marami ding katulad mo na may pag mamahal sa Bata at nakaka unawa,good job .sana maging ihemplo ka ng mga Bata.
11d
1
Larry Pelagio
100
11d
0
Za Nah
nyas
23d
0
Jona Umali
𝒏𝒊𝒄𝒆
25d
0
Gabriel D. Palquiran
hi my name is gabrielpalquira i am 22 year old
27d
0
Lampatan Bainor
may on opinion dapat kung ano lang po yung kayang ibigay saatin ng ating mga magulang at mag pasalamat nalang Tayo dahil yun lang yung kaya nilang ibigay sa atin at wag ng maghangad ng mga bagay na Hindi nila kayang ibigay satin dahil Hindi nila kayang ibigay dahil mahirap lang po yung pamumuhay nila dapat nga po mag pasalamat pa po Tayo sa ating mga magulang dahil kahit anong hirap na pinagdadaan nila ay kinakaya pa rin nilang pag aralin ang kanilang mga anak kahit anong hirap man yan kaya nila
31/07
0
Monica Omania Caballero
Ang Ganda Ng storya 🥰
22/07
0
MoniqueThrixie
this its so good ang ganda!
21/07
0
AndalesAlthea
mbjj
19/07
0
Sharmaine Aguitong Beldad
good story 🥰
17/07
0
Kabuuan: 40
Prologue
Prologue "ANAK! Pumunta ka raw sa bahay ng best friend mo," ani ng Nanay ni Mikay na si Ressie, haba
CHAPTER 1
[CHAPTER 1] MICAELA "Mikay, gumising ka na! Baka maubusan na tayo ng pandesal sa bakery!" malakas na
CHAPTER 2
[CHAPTER 2] MASAYA AKONG nagising isang umaga. Natapos na ang masayang bakasyon ko at ngayon pasukan
CHAPTER 3
[CHAPTER 3] UWIAN na nang araw ding iyon. Kasama ko si Tiffany maglakad palabas ng gate. Nakita namin
CHAPTER 4
[CHAPTER 4] NANGALUMBABA ako sa harap ng bintana habang pumapatak ang ulan sa labas. Pero hindi roon
CHAPTER 5
[CHAPTER 5] MASAMA ang loob ko nang makauwi ako ng bahay. Agad akong pumasok sa kwarto ko at nagkulon
CHAPTER 6
[CHAPTER 6] MICAELA NASA LOOB na ako ng classroom. Tanaw ako nang tanaw sa labas ng bintana. Hinihint
CHAPTER 7
[CHAPTER 7] KINAGABIHAN ay sobrang lumakas ang hangin at ulan. Sabi ni papa ay may bagyo raw. Nakara
CHAPTER 8
[CHAPTER 8] KINABUKASAN ay bumuti na ang lagay ng panahon. Tatlong oras lang yata ang tulog ko dahil
CHAPTER 9
[CHAPTER 9] NAABUTAN kong binabalutan ng elastic wrap ang paa ni Terrence ng nurse habang nakaupo siy
CHAPTER 10
[CHAPTER 10] Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa mga oras na iyon. Kinakabahan ako ng sobra
CHAPTER 11
[CHAPTER 11] NAPAG-USAPAN namin ng mga kaibigan ko ang tungkol sa ate ni Krishna at na-confirmed nga
CHAPTER 12
[CHAPTER 12] HINDI maalis ang ngiti sa labi ko kapag naaalala ko ang nangyari kanina kay Tiffany. Par
CHAPTER 13
[Chapter 13] HINDI ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Ngumiti si Terrence at lumabas mula sa kusina si
CHAPTER 14
[Chapter 14] KILIG NA KILIG ako ng makauwi sa bahay. Itinago ko iyong kwentas na ibinigay ni Terrence
CHAPTER 15
[Chapter 15] ISANG linggo ang matuling lumipas. At napagdesisyunan na nga ni Terrence na sasali siya
CHAPTER 16
[CHAPTER 16] "MIKAY," tawag sa akin ni Tiffany. Nakapasok na pala siya sa loob ng bahay namin nang hi
CHAPTER 17
[Chapter 17] "HAYAAN na muna natin siya papa." Pagpapagaan ko ng loob ni papa. Ayoko na ikalungkot pa
CHAPTER 18
[Chapter 18] TERRENCE ISINAMA ako ni Alondra papuntang canteen nang makita niya akong naglalakad galin
CHAPTER 19
[CHAPTER 19] "MIKAY! Punta ka sa bahay mayang gabi ah, birthday ni kuya," ani Tiffany habang naglalak
CHAPTER 20
[CHAPTER 20] "MAMA anong gagawin natin sa kanya," natataranta kong sabi kay Mama. Hinawakan ni mama an
CHAPTER 21
[CHAPTER 21] "ANAK kain ka na!" tawag ni Papa nang kumatok siya sa pinto ko. Nagising ako dahil do'n.
CHAPTER 22
[Chapter 22] MAAGA akong nagising kinabukasan. Dahil umaga ang napili kong schedule ng byahe papuntan
CHAPTER 23
[CHAPTER 23] 7 YEARS LATER JAPAN "ANAK, baka naman pwedi ka ng bumalik dito sa Pilipinas. Na-mi-miss na
CHAPTER 24
Chapter 24] "HELLO ELA! I have a good news for you!" Masayang balita ni Elvira mula sa kabilang linya
CHAPTER 25
[CHAPTER 25] TERRENCE "MAGANDANG umaga po sir!" bati sa akin ng empleyado namin dito sa factory na si
CHAPTER 26
CHAPTER 26] MICAELA ARAW ng birthday ni Jaye. Pool party ang gaganaping party para sa kanya. And I'm e
CHAPTER 27
[CHAPTER 27] "ARE YOU okay?" nag-aalalang tanong sa akin ni Jaye. Simpleng tango lang ang sinagot ko
CHAPTER 28
CHAPTER 28 TERRENCE KANINA pa tumigil ang sasakyan ko sa tapat ng condominium building na tinitirahan
CHAPTER 29
CHAPTER 29 BUMIYAHE kami ni Terrence gamit ang latest BMW niya. I know it cost millions. Kung kaya na
CHAPTER 30
CHAPTER 30 NAHULOG yata ang panga ko sa sinabi ni Terrence. I look at him intently if he was kidding
CHAPTER 31
[Chapter 31] HINDI agad ako nakatulog ng gabing iyon. Iniisip ko kasi ang nangyari sa amin ni Terrenc
CHAPTER 32
CHAPTER 32 "ANG ganda-ganda mo na talaga anak!" masiglang puri ni Papa. Parang nabawasan ang kanyang
CHAPTER 33
[CHAPTER 33] "TERRENCE sa library!" maawtoridad na boses ni tito Orlando saka ito lumabas ng kwarto.
CHAPTER 34
|Chapter 34] MICAELA ISANG linggo ko nang hindi nakikita si Terrence o baka nga hindi talaga siya nagp
CHAPTER 35
Chapter 35] NAKITA ko ang pagtaas ng kilay ni Alondra nang makita ako at ang braso ni Terrence na nak
CHAPTER 36
[Chapter 36] TERRENCE "MIKAY please open this door!" sambit ko sa mariing tinig habang kinakatok ko an
CHAPTER 37
[Chapter 37] MICAELA LUMABAS ako ng kwarto ni Tiffany pagkatapos naming makipag-usap sa mga kaibigan n
CHAPTER 38
[Chapter 38] ISANG magarbong kasal ang ginanap sa simbahan ng Del Pilar at kasal namin iyon ni Terren
EPILOGUE
TERRENCE I'M HERE at my office in Manila dahil sa conference na ginanap kani-kanina lang. I'm missing
maganda sya may aral ,sana marami ding katulad mo na may pag mamahal sa Bata at nakaka unawa,good job .sana maging ihemplo ka ng mga Bata.
11d
1100
11d
0nyas
23d
0𝒏𝒊𝒄𝒆
25d
0hi my name is gabrielpalquira i am 22 year old
27d
0may on opinion dapat kung ano lang po yung kayang ibigay saatin ng ating mga magulang at mag pasalamat nalang Tayo dahil yun lang yung kaya nilang ibigay sa atin at wag ng maghangad ng mga bagay na Hindi nila kayang ibigay satin dahil Hindi nila kayang ibigay dahil mahirap lang po yung pamumuhay nila dapat nga po mag pasalamat pa po Tayo sa ating mga magulang dahil kahit anong hirap na pinagdadaan nila ay kinakaya pa rin nilang pag aralin ang kanilang mga anak kahit anong hirap man yan kaya nila
31/07
0Ang Ganda Ng storya 🥰
22/07
0this its so good ang ganda!
21/07
0mbjj
19/07
0good story 🥰
17/07
0