Nagising ako dahil sa tunog ng aking cellphone. Kinapa ko iyon sa gilid ng aking kama at pikit-matang sinagot ang kung sinumang tumatawag.
"Hello..."
"Are you still sleeping?" Napamulat ako ng mata nang narinig ko ang boses ni Zero. Inalis ko sa tainga ang cellphone at tiningnan ko ang screen. Alas-otso na pala ng umaga.
"Tumawag ka. Malamang nagising ako," nakabusangot kong saad kahit na hindi naman niya nakikita ang hitsura ko. Narinig ko siyang pagak na natawa sa kanilang linya.
"Sorry. Naisturbo ko pa ang masarap na tulog ng mahal na prinsesa." Napa-face palm ako sa sinabi niya.
"May kailangan ka?" Napahikab ako.
"Uhuh. I'm going to fetch you around 10 AM." Napaayos ako ng higa at nangunot ang noo sa sinabi niya.
"Bakit? Sa'n tayo pupunta at kailangan mo pa akong sunduin?" Bumangon ako sa pagkakahiga dahil medyo nawawala na ang pagkaantok ko.
"Basta. I hang up now. Basta susunduin kita diyan."
"Teka sa'n ba—" Hindi pa ako tapos magsalita nang bigla nalang niyang binaba ang tawag.
Napabuntong hininga nalang ako at napabalik muli ng higa sa aking kama. Halos isang araw na rin ang nakalipas magmula nang nakita ko si Eon airport. Siguro naman hindi niya ako nakilala noong time na iyon 'di ba?
Bakit kasi minsan ang tanga ko? Haist!
Ngayon ko lang na-realize na talagang hindi pa ako handang harapin silang lahat. Kahit na gustuhin mo man, may parte pa rin sa akin na ayoko ko munang magpakita; na hindi pa talaga ako sigurado sa desisyon kong magpakita.
Bumangon ako at nag-ayos ng sarili. Wala akong ideya kung saan ba kami pupunta ni Zero kaya nagsuot lang ako ng simpleng black high waist jeans at red printed T-shirt. Kumain muna ako dahil hindi pa ako nag-aagahan, hanggang sa sumapit ang alas-dyes ng umaga, eksakstong narinig kong may nag-doorbell. Tumayo ako sa sofa at pumunta sa pintuan upang buksan iyon. Bumungad sa akin si Zero na malawak ang ngiti.
"Let's go?" Nginitian ko siya pabalik bago ako tumango. Bumalik ako sa sala para kuhanin ang aking sling bag ko saka ako lumabas ng unit.
"Saan ba tayo pupunta?" Napatingin ako suot niya na mukhang wala naman kaming espesyal na pupuntahan dahil sa parehong casual lang ang aming suot. Pumasok kami sa elevator.
"Malalaman mo rin kapag nakarating na tayo." Dahil sa mukhang wala talaga siyang planong sabihin sa akin kung saan kami pupunta ay hindi na lamang ako nagtanong.
Sumakay kami sa sasakyan niya pagkarating namin sa parking lot. Tinanong pa niya ako kung nagugutom ba ako at saan ko gustong kumain, ngunit umiling ako sa kaniya, bukod sa nakakahiya ay busog pa naman ako dahil kumain ako bago kami umalis.
"Mall?" tanong ko nang pumarada ang sasakyan sa isang SM. "May bibilhin ka lang naman pala, bakit kailangan kasama pa ako. Wala akong taste of fashion, Zero." Pinabuksan niya ako ng pintuan.
"Cause we will both going to buy clothes. I'm your escort at the party later so I need to buy my partner a dress that will suits you." Napanganga ako sa sinabi niya hanggang sa hinila na niya ako papasok sa loob.
"Wait! Mamayang gabi na ba 'yon!?" Tumango-tango siya sa akin kaya mas lalo akong napamaang.
Syete! Mamayang gabi na pala iyon, pero bakit ko kinalimutan?! At saka pumunta pala kami rito para bilhan niya ako ng maisusuot mamaya? Urgh! Hindi nga pala ako nakabili ng dress noong nagpunta ako ng ma dahil sa biglaang pagkakita ko sa kapatid ni Eon, napa-face palm nalang ako nang naalala kong sinundan ko pa talaga sa airport si Camille para lang makita si Eon. Haist!
"Uh, Zero ano kasi... ako nalang bahalang bumili ng susuotin ko mamaya..." Ayaw ko namang siya pa ang magbayad ng susuotin ko. Qouta na talaga ako sa sobrang laki na ng utang ko sa kaniya.
"No, it's fine—"
"Sa akin hindi." Napahinto siya. Napabuntong hininga na lang ako. "Alam kong ilang beses mo na itong narinig, pero ayaw ko nang dagdagan pa ang mga utang na loob ko sa iyo, dahil sa rami na ng ginawa mo sa akin, hindi ko na tuloy alam kung paano kita babayaran pabalik," wika ko at napayuko na lamang. Sana lang ay maintindihan niya.
"Okay. If that's you want." Unti-unting sumilay ang ngiti sa aking labi.
“Talaga?”
"Hm." Mas lalong lumawak ang ngiti ko sa kaniya bago ako tuluyang nauna sa kaniya sa pagpasok sa loob.
Halos mahigit isang oras din kami ni Zero sa mall. Medyo natagalan lang dahil sa pagpili ng style ng dress na susuotin ko. Gusto niya kasi ay partner kami ng kulay ng susuotin at nagkasundo kami sa royal blue na kulay. Dinala niya ako sa isang fast food para makakain ng lunch kaya naman wala na rin akong nagawa. Matapos niyon ay naisip na rin naming umuwi dahil may kailangan pa siyang gawin.
"I'll pick you by 6 PM," wika niya pagkarating namin sa tapat ng aking unit. Nginitian ko nalang siya at napatango-tango sa kaniyang sinabi, nagpaalam na rin siya pagkatapos.
Dumiretso ako sa kuwarto at doon ko ibinagsak ang paper bag na aking dala, napahiga nalang din ako. Alas-tres palang naman ng hapon kaya puwede pa akong matulog at magpahinga. Napagod lang siguro ako kanina kaya dinalaw ako ng antok. Napabuntong hininga na lang ako at hinayaan ang sarili na makatulog.
Nagising ako bandang alas kwatro y medya kaya nag-ayos na rin kaagad ako. Nakakahiya namang pumunta doon na wala man lang kaayos-ayos ang hitsura. Pababa pa lang ako ng living room para pumunta ng kusina dahil medyo nauuhaw ako, nang nakarinig ako ng nag-door bell. Pumunta ako sa pintuan at binuksan iyon.
"Hi!"
"Ate Emi?" Bumungad sa akin ang mga dala siyang paper bags na hindi ko naman alam kung ano ang laman.
"Mukhang hindi nasabi sa 'yo ni Zero na pupunta ako rito para ayusan ka, saka rito na din ako magbibihis para naman may kasama ka." Tumango ako sa kaniya bago ko siya pina-pasok sa loob. “So let's start?" Napakurap-kurap ako sa kaniyang sinabi.
"A-ano bang gagawin ko?"
"Let's start with your make up," wika niya, kahit na pinakaayaw ko sa lahat ang maglagay ng kolerete sa mukha ay wala na rin akong nagawa dahil kailangan.
"Gosh! You look gorgeous, Zai! Sigurado akong mapapanganga sa 'yo ang kapatid ko kapag nakita ka niya." Sumarap ako sa salamin matapos ang isang oras na pag-aayos niya sa akin. Nakasuot na rin ako ng dress na binili namin ni Zero kanina, at si Ate Emi naman ay nag-aayos pa ng kaniyang make up.
"Hindi naman siguro." Sinipat ko ang sarili ko sa salamin. Wala naman masyadong nagbago dahil light lang ang make up na nilagay niya sa akin, ngunit ang magsuot ng ganitong dress na medyo sexy ang dating ay ang aking ikinangiwi.
"One hundred percent sure! Ang ganda mo kaya!" Napailing-iling ako sa kaniyang sinabi. Baka lumaki pa ang ulo ko dahil sa pamumuri niya sa akin.
Mag-aalasais na nang natapos si Ate Emi sa pag-aayos ng kaniyang sarili. Eksakto namang may nag-doorbell.
"He's here!" Tumingin siya sa akin at ngumisi.
"Go! Open the door so can see you."
Napailing-iling ako sa kaniya bago ako tumayo ng sofa at pumunta sa pintuan. Eksaktong pagkabukas ko niyon ay nakita ko si Zero na may kausap sa cellphone.
"Yeah. I'll hang up now."
"Napaaga ka yata," wika ko habang nilalagay niya sa kaniyang bulsa ang cellphone.
"Yeah, I actually—" Nag-angat siya ng tingin sa akin at napamaang na lamang nang tuluyan akong nasilayan. Napaikot nalang ang mata ko sa naging reaksyon niya. Syete! Ganito na ba ako kaganda para matulala siya nang ganiyan?
“Zero.” Winagayway ko ang kamay ko sa kaniyang harapan niya. Nabalik naman siya sa ulirat dahil do'n.
"I—uh, sorry." Sinipat niya ako mula ulo hanggang paa. Tingnan mo nga naman!
"Sabi ko na nga ba! Mai-starstruck siya sa 'yo! And ganda niya 'di ba?" Biglang sumulpot si Ate Emi sa aking likuran. Nagtama ang paningin namin ni Zero.
"Yeah... Sobra." Napakurap-kurap ako sa kaniyang sinabi niya. Hindi kaya lumaki ang ulo ko nito? Alam ko namang maganda ako, pero hindi niya naman kailangang ipahalata. My goodness gracious!
"Para namang ngayon ka lang nakakita ng maganda. Tara na nga!" wika ko bago ako naunang maglakad sa kanilang dalawa.