เมื่อถึงหน้าห้องของกานต์จู่ๆสโนว์ก็เริ่มรู้สึกกังวลเมื่อเห็นประตูห้องทำงานของร่างสูง สโนว์มองไปที่ลูกบิดประตูด้วยความลังเล เพราะเขาไม่รู้ว่าถ้าเขาเปิดออกไปเขาจะต้องเจอกับอะไรบ้าง และอีกฝ่ายจะไล่เขาออกมามั้ย และถ้าไล่ออกมาเขาจะทำยังไงต่อ ในหัวของเขาเอาแต่คิดเรื่องแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาอยู่ตลอด
แต่ก็เอาเถอะ ในเมื่อเขามีแม่ของร่างสูงที่คอยเข้าข้างเขาอยู่ตลอดเวลาแบบนี้ ยังไงเขาก็คงไม่โดนจับไปโยนทิ้งที่กลางทะเลหรอกมั้ง เมื่อสโนว์คิดได้แบบนั้นเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆและเอื้อมมือไปเคาะประตูทันที

ก็อกๆๆ

" เข้ามา " กานต์อนุญาตเสียงเรียบ เพราะเขาคิดว่าเป็นเลขาของตัวเองที่นำเอกสารมาให้เขาเซ็น โดยที่กานต์นั้นไม่รู้มาก่อนเลยว่ากำลังจะปล่อยให้ความวุ่นวายได้เข้ามาในห้องทำงานของตัวเองโดยไม่รู้ตัว
" สวัสดีครับคุณสามี " เสียงทะเล้นของสโนว์เอ่ยทักทาย ทำให้กานต์ที่ก้มหน้าอ่านเอกสารในมือถึงกลับเงยหน้าขึ้นมามองทางต้นเสียงทันทีด้วยความตกใจ
" มึง!! "
ร่างสูงของกานต์มองใบหน้าที่เปื้อนยิ้มของสโนว์อย่างไม่อยากเชื่อสายตา เพราะเมื่อวานเขาพึ่งแสดงออกไปเองว่าเขาไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวอะไรกับอีกฝ่ายอีกแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่สโนว์พูดออกมานั้น ร่างบางจะทำมันจริงๆ ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกตกใจไม่น้อยเหมือนกัน
" จุ๊ๆๆพูดไม่เพราะเลยนะครับที่รัก " สโนว์ชี้นิ้วจรดที่ริมฝีปากของตัวเองแล้วเดินมานั่งตรงหน้ากานต์ ซึ่งมีเก้าอี้ว่างอยู่ โดยที่เขาไม่คิดจะถามหรือขออนุญาตอีกฝ่ายเลยสักนิด เพราะรู้ดีว่ากานต์คงไม่อนุญาตแน่ๆ
" ใครที่รักมึง ออกไปจากห้องกูเดี๋ยวนี้! ใครให้มึงมาที่นี่ " กานต์เอ่ยปากไล่สโนว์ด้วยความโมโห แต่มีหรือว่าคนอย่างสโนว์จะรู้สึกอะไร
" ก็โนคิดถึงพี่นี่ครับ " เมื่อพูดจบสโนว์ก็เดินอ้อมมาหากานต์แล้วนั่งลงที่ตักกานต์แล้วเอามือไปคล้องคอของกานต์เอาไว้อย่างรวดเร็วโดยที่กานต์เองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว
" มึงทำเชี้ยไรเนี้ย ปล่อย! แล้วรีบลงไปจากตักกูเดี๋ยวนี้ ก่อนที่กูจะเอาคนมาลากมึงออกไป! " กานต์เองก็พยายามแกะมือที่ติดหนึบของสโนว์ออกแต่ไม่ว่าจะพยายามที่จะเอาออกแค่ไหนก็ไม่สามารถที่จะทำได้ เพราะสโนว์เองก็ฝืนไว้พอสมควร ยิ่งกานต์พยายามดึงออกมาเท่าไหร่สโนว์ก็ยิ่งรัดแน่นมากขึ้นเท่านั้น
" ง่าาาพี่กานต์ครับ~ ขออยู่แบบนี่ก่อนได้มั้ยนะ~ น้าาาาา " สโนว์ไม่พูดเปล่าเอาหัวตัวเองถูไถไปกับไหล่ของกานต์อย่างออดอ้อน กานต์ตัวแข็งทื่อเพราะเริ่มทำอะไรไม่ถูกเพราะเขาไม่เคยเจอเห็นการณ์อะไรระยะประชิดแบบนี้มาก่อน ตัวของกานต์นั้นเริ่มรู้สึกสั่นไหวแปลกๆเมื่อเห็นสายตาที่เหมือนลูกแมวของคนตัวเล็กที่นั่งตักเขาอยู่ ไหนจะน้ำเสียงที่ออดอ้อนนั่นอีก ร่างกายของกานต์ที่ต่อต้านในตอนแรกค่อยๆโอนอ่อนลดแรงที่จะดึงอีกฝ่ายออก ซึ่งมันก็เข้าทางสโนว์เป็นอย่างมาก สโนว์ยกยิ้มในใจอย่างผู้ชนะ เพราะในที่สุดกานต์ก็ไม่สามารถผลักไสเขาออกไปได้ตามที่ร่างสูงตั้งใจอยากจะทำในตอนแรก ซึ่งนี่นับว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
" อยู่เฉยๆ มือมึงก็อยู่นิ่งๆด้วย " กานต์จับมือที่กำลังเลื้อยอยู่บนหน้าอกเขาออกแล้วมองอย่างดุดุ เพราะอีกฝ่ายทำท่าเหมือนจะลวนลามเขาอยู่ตลอดเวลา
" พี่กานต์นี่หุ่นดี๊ดี หน้าตาก็หล๊อหล่อมีเสน่ห์มากเลยอ่ะ " สโนว์พูดแล้วไล่สายตามองไปที่หุ่นของกานต์พร้อมมือค่อยๆลูบไล้ร่างสูงเบาๆ ทำให้กานต์รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นภายใต้กางเกงของเขา
กานต์มองคนที่กำลังสนุกอยู่บนร่างกายเขานิ่งเพื่อข่มอารมณ์
" จะหยุดได้รึยัง " กานต์ถามเสียงนิ่ง
" ถ้าโนไม่หยุดพี่กานต์จะทำยังไงหรอครับหื้ม? จะทำไมงั้นหรอ" สโนว์ถามเสียงอ้อน พร้อมกับช้อนตามองร่างสูงนิดๆ
" มึงไม่หยุดใช่มั้ย..ได้ " สิ้นคำพูดกานต์ร่างสูงกอดเอวของสโนว์แน่นคางเกยที่ไหล่แล้วแววตาก็จ้องใบหน้าหวานนิ่ง สโนว์ที่เห็นกานต์ทำแบบนั้นก็ตกใจและเริ่มดิ้นหนีออกจากกานต์เพราะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังไม่ปลอดภัยจากตรงนี้แล้ว
ในตอนแรกเขาเพียงแค่อยากจะแกล้งอีกฝ่ายเท่านั้น แต่พอเจอเข้าจริงๆมันก็ทำให้เขาไปไม่เป็นเหมือนกัน
" ปะ...ปล่อยนะ " สโนว์ออกแรงเพื่อที่จะลุกขึ้น แต่มีหรือที่คนอย่างกานต์จะปล่อยให้ร่างบางลุกออกไปง่ายๆ เพราะตอนนี้บั้นท้ายของคนบนตักมันกำลังถูไถช่วงล่างของเขาอยู่
" ถ้ามึงยังไม่หยุดนิ่ง กูไม่รับปากนะว่าจะเกิดอะไรขึ้น เพราะตอนนี้บางอย่างของกูมันกำลังเริ่มตื่นตัว และถ้ามึงยังไม่นั่งนิ่งๆให้กู กูอาจจะไม่รับประกันว่ามึง..จะมีสภาพยังไง ในตอนกลับไปที่บ้านของมึง " กานต์ยิ้มมุมปากแบบที่ใครมาเห็นก็อาจจะล้มตายได้เพราะมันเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และมีเสน่ห์มากๆ ซึ่งสโนว์ก็มองรอยยิ้มนั้นด้วยความหลงใหล แต่พอนึกถึงคำพูดของร่างสูงเมื่อสักครู่แล้ว เขาก็คงต้องขอถอยออกมาก่อน เพราะรู้สึกกลัวไม่น้อย
"......" สโนว์หยุดนิ่งตามที่อีกคนบอกทันที ถึงเขาจะใจกล้าบ้าบิ่นมาหาผู้ชายถึงที่แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่กลัวเรื่องอะไรแบบนี้เลย สโนว์เองก็เป็นคนที่กล้าได้กล้าเสียพอสมควรเหมือนกัน แต่ถ้าอะไรที่เขาชอบหรือรักจริงๆเขาจะกลัวและไม่กล้ามากกว่าปกติ อย่างเช่นตอนนี้ ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงยอมด้วยง่ายๆแล้วเพราะไม่ได้คิดอะไรแต่กับกานต์มันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด

++++++++++++