KABANATA 7
Ilang ulit kong minura ang sarili ko sa isip ko habang nakapikit ako ng mariin. Why do I need to stammer infront of this jerk?
Hindi ako makatingin dahil nakikini-kinita ko na ang mapaglaro nyang ngiti. Hinagilap ko agad ang handbag ko para sana tumalilis palayo pero napatanga ako ng marinig na tumunog ang chain handle noon.
"Looking for this?"
Ang mapaglarong tingin na kanina ay iniimagine ko ay hindi ko nakita. Bagkus bumungad sakin ang seryoso nyang mukha at matiim na titig na tila isang leon na handang manakmal kapag nakalingat ang biktima.
Iginalaw galaw nya ang handbag sa harap ko pero agad ding inilayo ng akmang hahablutin ko iyon.
To hell with this guy. Hahayaan nya ba akong mabilad sa kahihiyang ito? I did just selpt on his shoulder!
"Nagpahid ka muna ng panis mong laway at ipangako mo sakin na hindi mo na aawayin si Genesis."
Napamulagat ako lalao at nanggalaiti sa galit. Tinangka ko uling hablutin ang bag ko pero tumayo na sya kasama yun. Napatayo ako bigla at nakahalukipkip na binulyawan sya.
"Excuse me wala akong panis na laway kaya kahit tumira ka pa sa bibig ko at mag party kasama ang mga kampon mo sa impyerno! At isa pa kung ayaw mong masaktan ko yan Gen mo, itali mo sayo at wag kayong haharang sa dadaanan ko!"
"Iba ka din ano? I let you sleep in my shoulder for three hours and then you're telling me that I'm sort of demon. Bakit kamag anak na ba kita ngayon?"
"Ang kapal ng mukha mong isumbat sakin yan? Bakit inutusan ba kitang isandal ako dyan sa balikat mo na feeling mo naman napakamacho!"
"Nahuli ka kase ng professor kanina. Sinabi ko na lang na ako na nag bahala sayo. I skipped classes for you baka hindi mo alam" he said sarcastically halatang nagpipigil lang ng inis sa akin.
Napipi ako bigla at nag iwas ng tingin.
Okay fine. Eh di ako na ang direct descendent ni Lucifer. Ako na ang masama. Sya na ang mabait. Tsk.
"Fine. Akin na yan, hindi ko na aawayin ang Gen mo"
"Hindi ako naniniwala"
Tiningnan ko sa mata at hindi na itinago ang pagod at frustration ko.
"Akin na ang pesteng bag na yan. Uuwi na ako" I said with an equal stone cold tone.
I don't know if he was stunned or nagkataon lang talaga ang paglambot bigla ng ekspresyon nya. Tahimik nyang iniabot sa akin ang bag na padabog kong kinuha sa kanya.
"Next time, if you're not feeling well don't just sleep near that damn window. Don't you know that our maniac classmates are feasting all over you?" aniya sa malamig na tono at iniwan ako.
Malakas ang kabog ng puso ko ng maiwan ako dun mag isa habang pinoproseso ang mga sinabi nya.
Is he pointing out my stupidity or he's concern? I hope it's the first because I don't have any plan of hurting myself again. Don't hope. Stupid.
"VERON I MISSED YOU" tili ni Aevy habang palapit sa akin akala mo ay isang siglo kaming hindi nagkita samantalang kahapon lang ay nag usap kami sa telepono ng makauwi ako sa bahay.
Pagkatapos ng kahihiyan ko kay Cullen, umuwi na ako. Pangalawang araw na isang klase lang ang pinasukan ko.
It's the fourth day since I arrived here and since it's Saturday, oumayag na lang akong makipagkita kay Aevy para 'magbonding' kuno. Kesa naman mamatay ako sa boredom. Kulang na lang bilangin ko pati ang mga dahon na nililipad ng hangin mula sa bintana ng kwarto ko.
"So what's the chika na bitch? Balitang-balita hanggang sa twitter na pinagdiskitahan mo daw si Gen ah" tanong nya agad ng makaupo sa harap ko.
Hindi ako sumagot dahil naiilang ako sa waiter na kumukuha ng order namin. Nang kaming dalawa na lang sa table ay saka ko hinayaan na kumunot ang noo ko.
"Anong pinagdiskitahan? Kasalanan nya yun kase pakalat-kalat sya" nakaismid kong depensa.
"Akala ko pa naman nagalit ka kase sya ang bagong apple of the eye ng Cullen mo"
Napairap ako sa pagbanggit nya sa pangalan ng lalaking iyon. Hindi pa rin ako maka get over sa kahihiyang tinamo ko sa damuhong iyon kahapon.
"Hindi nga ikaw si Veronica. Dati nagti-twinkle ang mga mata mo pag napapag-usapan si Cullen samantalang ngayon yung mukha mo parang mangkukulam na may maitim na balak" humalakhak sya ng malakas kaya pati ang ibang costumer ng cafe ay napapatingin sa kanya.
This girl. Binalewala nya lang iyon at nagpatuloy sa pagtawa.
Dumating ang order namin kaya hindi na ako nag react sa huling sinabi nya.
"So anong nalaman mo pala nung isang araw? Nasa ibang dimension ba ang dati mong mundo? Parallel universe na ba ito?" she asked shifting our topic.
I sigh.
"Hindi ko alam kung maniniwala ka Aevy pero... Nandito tayo sa nobelang isinulat ko."
"What?" literal na nakamulagat ang chinita nyang nata at ang inaasahan kong tawa mula sa kanya ay hindi ko narinig "As in? Sa true? Omg ang astig neto, nagbabasa lang din ako ng libro tapos nasa libro din ako!"
While I was shocked in her reaction, she giggled excitedly and tugged my left arm.
"So ano? Sino ba ang bida dito? Ganito mo ba ako idescribe? Sobrang ganda ko ba? Bakit Aevy ang pangalan ko at bakit pokpok ang mama ko?"
Hindi na sya mapakali kakatanong. Curious na curious sa mga bagay na pwede nyang malaman.
"Hindi ko alam okay?"
"Ay... Ganon" lumaylay ang balikat nya na kanina lang ay halos maging pakpak na sa sobrang excitement nya.
"Aevy, listen. Pag nagsusulat ako, nakafocus lang ako kina Gen at Cullen kaya hindi ko na rin tanda ng malinaw ang detalye tungkol sa iba, kasama ka na. Pati nga ako hindi ko alam na ganitong yaman ang ibinigay ko kay Veronica"
"H-Huh? Sina Cullen at Genesis ang protagonist dito? Meaning... Si Cullen hindi napapasayo?"
I nodded.
"Hindi mo ilalaban? Writer ka kayang-kaya mong baguhin ang kuwento na sinulat mo mismo"
Inilingan ko sya.
"Hindi Aevy, may mga kwento na nakasulat na ang katapusan at hindi na dapat natin pakealaman"
I felt a sharp pain inside my chest as I said those words.
No. Please don't little heart. You're fragile. You can't fall because you'll be broken. No one will be there to catch you.