"Huwag na huwag kang makikipag-usap sa mga taong hindi mo kakilala."
Bahagya akong nagulat nang bigla niya iyong sinabi. Nang umangat ang paningin niya sa akin ay nakita ko sa kaniyang mga mata ang sakit habang ginagamot niya ang sariling sugat. Nagpumilit akong gamutin siya kanina subalit hindi niya ako pinayagan. Aniya'y kaya niya raw itong gawin mag-isa.
Lumunok ako ng malalim sapagkat hindi ko alam ang isasagot. Kahapon at kanina lamang ay may nakausap akong estranghero.
Dapat ko ba iyong sabihin sa kaniya?
"Opo, Papa." mahina kong tugon. Pinigilan ko pa ang aking sarili na mautal habang binibigkas iyon
Marami siyang mga ipinagbabawal sa akin. Mga patakaran na kailangan kong sundin. Sa aking palagay ay wala akong karapatang tumanggi roon subalit kahit marami akong sinusunod na mga sistema, na minsan ay nakakapagtaka para sa akin, kahit kailan ay hindi ako nagreklamo.
"Pa, saan po ba nanggaling iyang sugat niyo?" takang tanong ko sa kaniya. Akma pa akong lalapit upang sipatin iyon subalit agad niya akong sinesyasan kung kaya't napatigil ako sa ambang paglapit.
"Sumabit lamang ito sa sanga ng isang puno." tugon niya ng hindi nag-aangat ng tingin sa akin.
But I know he's lying.
Palagi ko siyang nahuhuling nagsisinungaling. Maraming beses na. Hindi ko na mabilang. Aaminin kong marami akong natutunang mga bagay sa kaniya, subalit ang pangingilatis ng kaniyang emosyon at mga ipinapakita ay nakasanayan ko na. Alam ko kapag nagsisinungaling lamang siya.
Tumango lamang ako bilang pagsang-ayon.
"Ilang libro na ang nabasa mo?"
Iniba niya ang usapan. Inasahan ko na iyon. Kasunod ng pagsisinungaling, ay tatanungin naman niya ako ng kung anu-anong mga bagay.
"Marami na rin po... Papa."
"Ilan?"
"Nasa isang libo na."
"Dagdagan mo pa ng isang daan bago matapos ang linggong ito." hudyat iyon na kailangan ko nang ipagpatuloy ang aking pag-aaral.
Tumango ako at nagsimulang maglakad patungo sa librarya ng mansyon. Malaki iyon at napakaraming libro ang makikita sa bawat hanay.
Tuwing ganitong oras ay kailangan kong magbasa ng isang libro o higit pa dahil iyon ang bilin niya sa akin. Isang napakahalagang bagay daw na marami akong nalalaman.
Nakakatapos ako ng isa o higit pang libro maghapon. Subalit dahil minsan ay dumarami ang pinapagawa sa akin ay hindi ko iyon kaagad napagtutuunnan ng pansin.
Tumunog ang pinto nang pihitin ko ang sedura nito. Bumungad sa akin ang napakalawak at napakataas na librarya ng mansyon. Hanggang ngayon ay natutuwa pa rin ako sa tuwing pagmamasdan ko kung gaano karami ang mga librong naririto. Maliwanag ang silid dahil ala una y media pa lamang ng hapon. Salamin ang mga bintana noon kung kaya't malayang pumapasok ang liwanag mula sa araw.
Nga lang ay dahil sa napakalawak nito ay hindi naman nalilinisan. Puro alikabok na ang mga libro at nababahala ako na baka masira at anayin.
Lumagitik ang hagdan na gawa sa kahoy nang tapakan ko ito. Sadyang luma na rin talaga ang lahat ng mga gamit sa mansyon na ito.
Bumalik ako sa isang lamesa na naroon matapos kong kuhain ang libro na babasahin at aaralin ko ngayon.
Branches of Philosophy.
Ginugol ko ang aking oras sa buong hapong iyon sa pagbabasa ng mga libro sa loob ng librarya. Nang sumunod na araw ay nakasama ko si Papa sa pag-eensayo kung paano depensahan ang sarili.
Nasasabayan ko na ang galing niya, alam ko iyon. Kumpara dati ay alam kong dalubhasa na ako sa mga itinuturo niya. Mahusay na ako pagdating dito, ang tanging hinihintay ko na lamang ay iyong pagkakataon na pupurihin niya ang mga kakayahan ko.
Nang sumunod na araw ay balisong at pana ang muli kong pinagtuunan ng pansin. Mas magaling na ako ngayon kung ikukumpa dati na kung saan ay palagi akong nasusugatan. Kaunting galaw ay nagkakagalos ako. Masyado akong mahina noon. Ngayon ay alam kong sanay na sanay na akong gumamit nito.
Hindi ko man alam ang dahilan kung bakit ito ang palaging itinuturo niya sa akin ay nakasanayan ko na at kalaunan ay nagustuhan na rin. Siguro ay kung titigil ako, hahanap-hanapin na ito ng aking katawan.
Nang sumunod na araw, Huwebes ay nanatili lamang ako sa loob ng librarya at nagbasa ng mga libro. Kahit naman iyon ang paulit-ulit kong ginagawa ay hindi ako nagsasawa, o kaya naman, pinipigilan ko ang aking sarili na magsawa.
Ilang araw akong hindi lumabas ng mansyon kahit na gustong-gusto kong pumunta sa talon at magbabad roon. Aaminin kong may dalawang dahilan kung bakit ako nanatili lamang sa loob ng mansyon sa mga nakalipas na araw. Una ay dahil iyon ang kailangan kong gawin--ang matuto. Ang pangalawa ay dahil may iniiwasan ako. Hindi ako susugal at magsasayang ng pagkakataon, lalo na kung makikita ko lamang ang taong iyon.
Isa pa, ang bilin ni Papa ay huwag akong makikipag-usap sa mga taong hindi ko kakilala. Hindi ko nabanggit sa kaniya na dalawang beses kong kinausap ang lalaking iyon.
Ayaw ko magsinungaling subalit ayaw ko rin naman malaman niya iyon. Isa pa ay wala na ring saysay kung ipapaalam ko pa iyon sapagkat wala na akong balak na makita pang muli ang lalaking iyon.
"Mawawala muna ako ng isang linggo." saad ni Papa habang naghuhugas ako ng mga plato sa kusina matapos naming kumain.
Kumunot lamang ang aking noo. Isang senyales ng aking matinding pagtataka.
"Saan ka pupunta, Papa?" awtomatikong tanong ko sa tuwing nagpapaalam siyang aalis. Dati ay umaalis rin naman siya subalit isa o dalawang araw lamang ang itinatagal niyon. Ito na ang magiging pinakamatagal.
Umiling lamang siya.
"Huwag ka ng magtanong." napababa ako ng tingin. Ang ekspresyon kong walang emosyon ay nagaya ko mula sa kaniya.
Madalas siyang walang reaksyon sa mga bagay-bagay o kung hindi naman ay galit. Madalang ko siyang makitang tumawa, minsan pa ay sa tuwing hindi sa akin nakaharap.
"May aasikasuhin lamang akong importanteng bagay." humakbang siya palapit sa akin at natakot ako na baka pagalitan niya ako dahil sa palagiang pagtatanong. "Kaya mo na ang sarili mo, 'di ba?" tumango ako. Nagulat ako nang tapikin niya ako sa ulo at tipid na ngumiti.
"Lumaki ka ng matapang at matibay, sa susunod ay magagamit mo na rin ang lahat ng iyong nalalaman."
Tumango lamang ako at ngumiti sa kaniya dahil ngayon lamang kami nagka-usap ng ganito. Kahit pa hindi ko lubos na maunawaan kung ano ang kaniyang ibig ipahiwatig. Madalas niya akong kagalitan sa tuwing nagkakamali ako. Mahigpit sa ano mang bagay subalit malaki ang pasasalamat ko sa kaniya. Siya ang kumalinga at nagpalaki sa akin sa loob ng mahabang panahon.
Hindi ko na napigilan ang sarili ko at niyakap siya.
"Papa..."
Hinayaan niya akong gawin iyon ng ilang sandali, matapos ay tinapik niya ako sa balikat at ako na ang kusang kumalas.
"Mag-iingat ka po, Papa."
Tumango siya at tipid na ngumiti bago tuluyang tumalikod sa akin.
Hapon na ngayon at kaninang umaga pa nakaalis si Papa. Ang sabi niya ay isang linggo siyang mawawala, matagal-tagal rin iyon kaya maaari ko sigurong masulit ang mga oras na wala siya? Balak kong mag-ensayo sa umaga, magbasa ng mga libro pagkatapos at sa hapon ay saka ako magpapahinga.
May mga lugar pa rito sa kagubatan ng Evening Glory ang hindi ko pa napupuntahan. Nga lang ay sa susunod ko na lamang iyon gagawin. Masyado itong malawak. Ni minsan ay hindi ko pa tinangkang pumunta sa pinakadulo nito.
Nagbihis ako ng puting bestida at saka dali-daling tumakbo palabas ng mansyon. Maglilibot at maliligo ako ngayon.
Tinahak ko ang kakaibang direksyon sa palagi kong pinupuntahan. Ayoko munang magpunta sa Yahanak ngayon. May iniiwasan akong makita kaya ako na muna ang magkukusa.
Maingat akong tumapak sa mga matatalas na bato upang makarating sa gitna ng Balon.
Maliwanag ang buong paligid kahit na napakaraming malalaking puno ang nabubuhay sa paligid nito.
Malapad ang aking pagkakangiti nang makarating ako sa huling hakbang paibaba. Ngayon ay malinaw ko nang nakikita ang isang malaking bukal sa gitna. Sa ibabaw noon ay umaagos ang malinaw na tubig mula sa talon. Sa paligid naman nito ay ang magagandang hugis ng mga bato na may mga berdeng lumot na siyang mas nakapagpapaganda roon.
Mabilis akong naglangoy patungo sa dulong bahagi at hinayaan ang sarili na mabuhusan at mabasa mula sa umaagos na tubig sa itaas ng talon.
Ang ganda talaga...
Sa ganitong klaseng tanawin ako pinakanatutuwa. Sadyang malamig pero sulit. Akma kong tatanggalin ang suot kong bistida.
"Holy shit! It's so cold here!"
Bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang masulyapan siya na parang diring-diri sa tubig kahit dumampi lamang naman ang kaniyang mga paa.
Ano na naman ginagawa ng isang 'yan dito?
"I would rather take a bath in my shower than this ... Shit!"
"Anong ginagawa mo rito?" pigil-inis kong tanong sa kaniya.
Ayokong ipinakita sa kaniya na hindi ako komportable sa presensiya niya ngayon.
Tumingin siya sa akin at nagpanggap na para bang nagulat nang mabungaran ako subalit hindi umumbra sa akin iyon. Bigla ay malakas siyang tumawa.
"I'm planning to swim." natatawa niyang saad. Para bang napakahina kong tao sapagkat hindi ko kaagad nakuha iyon.
Saglit akong pumikit habang nagpipigil ng inis. Matagal akong hindi lumabas ng bahay dahil ayaw kong magkita na naman kaming dalawa. Pinili kong maglakad ng malayo mula sa mansyon upang dito maligo kahit mas malapit ang sa Yaganak at ngayon ay mukha niya agad ang unang makikita ko?
"Umalis kana nga lang." pag-uutos ko. Hindi ko gusto ang magiging kinalabasan ng aming pagtatagpo kapag nagtagal pa siya rito.
"Why are you so dying to get rid of me, huh?"
Umismid ako.
"Just go."
"Why? Don't fucking tell me this place is yours?" bakas ang kasarkastikuhan sa tono niya.
And damn! I can't believe that I'm having conversation again with this cursing machine.
"Akin naman... talaga ito. Ako ang unang nakapunta rito."
Humalakhak siya kaya mas lalo akong nainis.
"Ibig mong sabihin kapag ikaw ang unang nakakita ay pag-aari mo na ito?" natatawa niyang saad.
Lihim kong nakagat ang aking bagang habang pigil-inis na nakatingin sa kaniya.
"Well, if that's the case." nakangisi niya akong tinitigan. "I saw you first. Then can I also claim you as mine?"  
This person is unbelievable!
Inis na inis akong lumapit sa kaniya at mabilis siyang sinabuyan ng tubig. Nakakapikon ang mga sinasabi niya at hindi ako natutuwa.
"Son of a bitch! What the fuck is wrong with you?!" galit na tanong niya habang hindi makapaniwalang nakatingin sa basa niyang katawan.
"Ano, may sasabihin ka pa?!" inis kong saad. Hindi ko na rin napigilan ang sariling emosyon. Simpleng presensiya pa lamang niya ay naiirita na ako.
Tumingala ako sa kaniya sapagkat nakatayo siya sa makinis na bato habang ako ay nasa tubig.
Inis siyang tumingin sa akin subalit agad rin iyong napalitan ng ngisi. At kahit na ganoong nakakaloko ang kaniyang ekspresyon ay sadyang madilim pa rin ang kaniyang mga mata.
"Meron pa nga." Hindi ko inaasahan nang lumusong siya sa tubig kasama ako at bigla akong hawakan sa mga balikat.
Naramdaman ko kaagad ang mainit niyang mga kamay sa akin.
"Umalis ka nga." tinabig ko ang kaniyang mga kamay at bahagyang umatras mula sa kaniya. Tubig ang pagitan namin subalit nararamdaman ko pa rin ang madilim niyang awra.
"You are so damn cold." nakatingin siya ay sa mga braso ko. Kaagad siyang ngumisi nang magtama ang aming mga paningin.
"Do you want me to give you warmth?" ngisi niya.
I don't really understand the point of what he just said but, I don't... care.
"Bakit alam mong narito ako?"
Mas lalo akong nainis nang humalakhak na naman siya. Umatras akong muli nang humakbang siya ng isa palapit sa akin.
"What are you saying?" humakbang siyang muli habang hindi pa rin naaalis ang ngisi sa labi. "Natatakot ka bang makita ako?"
Bakit ako matatakot kung ganoon?
Tinitigan ko siya gamit ang kalmado kong ekspresyon. Bakit naman ako matatakot sa kaniya kung ganoon?
Tumaas ang kilay niya at parang nanghahamon nang makita akong humakbang palapit. Humakbang ako nang humakbang hanggang sa isang dangkal na lamang ang pagitan naming dalawa. Hindi ko na kailangang tumingala pa sa kaniya dahil ang aming taas malapit nang magpantay.
Pinapakititigan ko siya sa mata. Those midnight raven eyes. I loathe them. I really hate them.
Bahagya akong nagulat nang pasadahan niya ng tingin ang kabuuan ko.
"And you are so damn hot... "
Inis ko siyang sinuntok sa mukha at walang pasubaling itinulak siya sa tubig. Marahas na umapaw ang bukal dahil sa kaniyang pagtilapon. Hindi ko na nakita ang reaksyon niya sapagkat kaagad na akong nagmadaling makaahon.
I half-way celebrated when I had reached the fine stoned floor. Ngunit ganoon na lamang ang gulat ko nang bago pa man ako makaahon ay may kamay na humawak sa mga paa ko. Hinila ako noon papunta sa gitna ng bukal kung kaya't bahagya akong napasigaw. Isinipa ko ang aking mga paa subalit mahigpit ang hawak roon. Tuluyan niya akong hinila at isinandal sa bato ng patalikod. Nasa harapan ko ngayon ang makinis na bato ng talon. Umaagos ang tubig mula sa aking uluhan kung kaya't basang basa na ngayon ang aking kabuuan. Itinukod ko ang aking mga palad sa bato upang maging pansuporta sa sarili.
Sobrang lamig ng tubig.
Bago pa man ako makaharap ay mayroong katawan ang humarang sa aking likod. Naramdaman ko kaagad ang init niyon nang iharang niya ang kaniyang mga braso sa magkabilang gilid ko.
"Anong ginagawa mo?" muntik na akong mautal habang itinatanong iyon.
Hindi na ako nagtangkang lumingon pa sapagkat nararamdaman ko ang mukha niyang sobrang lapit sa aking leeg.
Hindi niya ako sinagot.
Umahon ang kaba sa aking dibdib nang hawakan niya ang aking kanang braso. Isang beses niya iyong pinasadahan at hinaplos paibaba sa aking mga palad.
"Why do you look so pale?"
"Lumayo ka nga!." sinikop niya ang aking buhok at inilagay ito sa isang banda.
Ilang beses akong lumunok. Ang aking dibdib ay mabilis ang pagtaas-baba.
"Lumayo ka." Naramdaman ko ang hininga niya sa aking leeg. Kinilabutan ako dahil doon.
"What?"
Bago pa ako tuluyang mawala sa wisyo ay agaran kong kinuha ang kamay niya at malakas na pinilipit iyon. Napaatras siya sa tubig kaya naman nakawala ako mula sa kaniya. Mabilis akong tumakbo paalis subalit nahawakan niyang kaagad ang aking kamay. Natumba ako at napasubsob sa kaniya. Bahagya pa kaming nagkagulatan subalit kaagad ko siyang sinipa ng malakas.
"Shit!" inis na usal niya.
Kaagad akong tumakbo paalis roon. Nakakailang hakbang na ako paakyat sa mga bato subalit rinig na rinig ko pa rin ang sigaw niya na para bang nasasaktan.
I doubtedly looked back at him and got shocked when I saw blood running down from his right hand.
That clumsy man!
Tumalikod ako muling humakbang ng isa paakyat subalit ayun na naman iyong malakas niyang mga sigaw. Baritono at malalim.
Inis akong bumaling muli sa kaniya. Bahagya akong nakonsiyensya nang makitang nahihirapan ang kaniyang mukha dahil sa sugat.
Pero maliit na sugat lamang iyon. Why does he have to act that way?
He's just...
"Shut up, you overacting!" inis na sigaw ko sa kaniya. Subalit mas lalo akong nakonsiyensya nang hindi niya ako sinagot. Sa halip ay nakatingin lamang sa kamay niyang dumudugo.