GWEN.
Maaga akong pumasok sa office para sana hindi agad ako magkaroon ng problema kay Ms. Perez.
Pero nananadya ata itong si Mr. Ortiz at may inutos pa sakin. Kaya eto ako ngayon.
I'm already 10 minutes late pero hindi ako gaanong nagmamadali.
Wala sa bokabularyo ko ang salitang taranta.
Lumabas na 'ko ng elevator nang makarating ako sa 16th floor kung nasaan ang office ng Marketing Department. May sari-sarili kasing floor building ang bawat department.
Pagkalabas ko palang ay tinginan na sakin ang mga empleyado.
Akala siguro nila nandito ang CEO dahil nandito din ang secretary niya.
I maintained a straight face and walking posture.
I bet I look confident right now but hell, my heart is intensely whipping as I'm getting nearer and nearer to her own office.
Nakikita ko na ang main team members ng Marketing Dept and they look uneasy habang patanaw tanaw sa may office ni Ms. Perez.
"Uhm, excuse me?" I said to get their attention.
Napalingon sila sakin at bakas ang gulat sa mga mukha nito.
"M-Ma'am Gwen. What are you doing here--- I mean. . . H-How can we help you?" he said, all tensed. Nakatayo rin ang iba pa habang nakaharap sakin.
I checked his ID.
"Mr. Arellano?" I asked while looking at him with my blank expression. Halata ang paglunok nito, pagkatapos ay tumango.
"First of all. Call me Ms. Gwen. Second, don't be too formal with me. I'm just an ordinary employee like you guys." Sabi ko at tiningnan sila. Pansin kong medyo nag-loosen up naman yung mga katawan nila dahil para bang kakainin sila ng buhay kanina.
"And lastly, I'll be the secretary of Ms. Perez for the mean time." sabi ko na ikina-nganga naman nilang lahat.
"Po?? S--Seryoso po kayo M-Ms. Gwen??" Mr. Arellano asked.
"Do I look like I'm kidding?" I asked back.
Mukhang magso-sorry sana siya pero nakuha ang atensiyon ng lahat sa bumukas na pinto ni Ms. Perez at lumabas doon ang isang babaeng mukhang paiyak na.
Agad itong linapitan ng iba.
"Anong nangyari, Ash? Okay ka lang?" nag-aalalang sabi nung isa.
Tumango naman ito at pilit na ngumiti.
Mainit na naman ba ang ulo ng leader nila? Tsk tsk.
"I gotta go everyone. I'm already 15 minutes late." I said then gave them a brief smile.
Naglakad na ko papunta sa may pintuan at ramdam ko ang mga tingin nilang nakasunod sakin.
"Anong ginagawa ni Ms. Gwen dito?"
"I heard siya daw yung magiging temporary secretary ni Ms. Per---"
"What???"
I bit my lower lip first before knocking.
Kalma lang heart.
I took a deep breath and nakataas na din ang isang kamay ko para kumatok sana pero hindi ko inaasahan ang biglaang pagbukas ng pinto at pagbungad sakin ng nilalang na matagal ko nang pinangarap na mapagmasdan sa malapitan.
P-Pero sobrang lapit naman ata...
Mukhang nagmamadali siyang lumabas kaya. . .
Damn.
Halos magkadikit na ang mga katawan namin and our face were about three inches away from each other.
I know medyo gulat ang mukha ko ngayon.
And I literally stopped breathing!
I also heard some of them gasped.
Maybe sa gulat din sa biglaang paglabas ni Ms. Perez. And maybe they're now worried about me, knowing this lady's attitude.
Para akong tuod dito samantalang siya ay parang wala lang.
Walang ganang nakatingin lang siya sakin na medyo salubong pa ang kilay.
"This is a doorway, Miss. So with all due respect, may I excuse myself?" she coldly said.
Oh crap. She's talking to me!
I want to talk. And I need to. But sht this mouth.
For a long time, my brain never been this blank.
Pansin kong mas kumunot ang noo niya.
And the next thing I knew is humakbang pa siya papalapit sakin so I took a step backward automatically. At mas lalo atang nagwala ang mga lamang-loob ko.
Damn, Gwen.
You're trying to move on, right?
So bakit ganito pa rin katindi ang epekto niya sayo??
And just now, I doubted my decision for being here. Tsk.
"S-Siya daw po ang magiging secretary niyo for the mean time, Ms. Perez." someone said.
This is the first time I felt thankful for a person that's interrupting something.
Dahil sa pagsalita niya ay nabaling sakanya ang mga tingin ni Ms. Perez na ikinahinga ko naman nang maluwag.
Parang bigla akong natauhan kaya agad akong umayos ng tayo at ekspresyon.
Hindi pwede 'to.
I need to act normal and sane infront of everyone, especially her.
Nilingon niya ulit ako.
"Ikaw yung sinasabi ni Mr. Romero?" she asked.
"Yes, Ms. Perez." I answered formally. She's basically my boss right now.
"He mentioned many good things about you."
I smiled.
"And you're almost 20 minutes late on your first day here at the department." she added.
Bigla ko atang nabawi yung ngiti ko.
Ang lamig din niyang magsalita na feeling ko ay ramdam din ng lahat.
"A good thing, huh." dagdag pa niya.
Grabeee. Parang nanghahampas ang mga salita niya.
I can't be sure if she's being sarcastic or what. Parang nagsasabi lang siya ng katotohanan, and that's the thing that'll hit you hard.
I find it cool tho.
But I bet, it's hella frustrating with some.
Bago pa 'ko makapagsalita ay naunahan na niya 'ko.
"Wait for me inside. I'll just give this few papers to the Finance Dept." sabi niya bago tumalikod.
Medyo nagulat ako sa sinabi niya.
Akala ko kasi papagalitan niya 'ko.
Ready pa naman ako.
"A-Ako na po Ms. Perez ang magdadala niyan. Tataas pa po kayo---"
"Hindi pa naman ako baldado Mr. Arellano." sabi nito at nilagpasan na nito ang nag-alok sakanya ng tulong.
Tahimik lang ang lahat habang nakatingin sa papalayong si Ms. Perez.
"Okay ka lang, Ms. Gwen?"
Nabaling ang atensiyon ko sa nagsalita, kasama din yung nakita ko kaninang lumabas dito sa office ni Ms. Perez.
"I'm fine." sabi ko at binigyan sila ng tipid na ngiti.
"Nako. Hindi talaga 'ko makapaniwala na ikaw ang magiging secretary ni Ms. Perez. Sana maging okay ka lang Ms. Gwen. Pagpasensiyahan mo nalang minsan 'yang head namin. Ma-attitude ang lola mo. At strikto sa mga bagay-bagay lalo na pagdating sa mga ginagawa namin dito sa Marketing Dept." sabi nung isa.
"Okay lang yun Ate Karen. Crush ko pa rin si Ms. Perez kahit may kasamaan minsan ang ugali niya."
Nagulat naman ako sa sinabi nung isa.
"Nako, Ash. Eh kanina nga paiyak ka na eh. Anong crush crush ka diyan." Karen said.
"I thought everyone here hates her?" I asked.
Base kasi sa mga kwento eh masama daw talaga ang ugali ni Ms. Perez kaya I assumed na hate siya ng lahat.
"Hindi Ms. Gwen 'no." Ash objected.
"Anong hindi. Magaling sa trabaho si Ms. Perez, oo. Pero sobra na rin minsan pagdating sa ugali. Maybe para sa iba, nagiging motivation yun. Pero may mga taong mabigat masyado ang critics para sakanila. That's why she often hits people's nerves." Karen said.
"I know. Pero malakas ang feeling ko eh. Na defense mechanism niya lang yung ugaling pinapakita niya." Ash said. Nakaramdam ako ng lungkot sa sinabi niya. Maybe she's right. "At oo, nasasaktan ako sa mga sinasabi sakin minsan ni Ms. Perez pero truth really hurts naman kasi eh. Tsaka ewan ko ba pero feel ko rin yung concern sa mga salita niya. Parang gusto lang niyang mag-improve ako. Ibang way lang ang pagpapakita niya nun kaya hindi makita ng marami." she added.
"Ewan ko sayo, Ash. Sabihin mo, feeling ka lang at baluktot 'yang mga nakikita mo sa mga ginagawa at sinasabi ng boss natin." Karen said then rolled her eyes.
Nag-pout lang si Ash.
"Ikaw Ms. Gwen, ano sa tingin mo?" she excitedly asked. She seems a friendly one, huh.
Pero nabigla naman ako sa tanong niya.
"Ha? A-Ako?" parang tangang tanong ko. Bigla din kasi nitong nilapit ang mukha niya sakin na parang sinusuri ang pagmumukha ko.
Pasagot na sana ako nang magsalita ulit siya.
"Pero infairness Ms. Gwen. Ang ganda niyo po. And akala ko din po may pagkakatulad kayo ni Ms. Perez sa kasungitan. Pati yung pakikitungo niyo sa ibang tao. Hindi ko po kasi kayo nakikitang ngumiti eh. Sobrang nakaka-stress po ba ang pagiging secretary ng CEO? Ano pong---"
"Hoy, Ashlene Prianes. Lumalabas na naman ang kadaldalan at pagiging usisera mo ha. Halika na nga't magtrabaho na tayo. Pag naabutan tayo ni Ms. Perez, siguradong sira na naman ang araw ko." Karen said. "Mauna na kami Ms. Gwen." paalam niya saka hinawakan si Ash sa braso at hinigit ito papunta sa cubicle nila.
Napaisip naman ako.
I was a bit caught off guard because of Ms. Perez.
I actually don't want to have so much time with other people, like talking to them or just hearing them talk with each other.
But damn. I'm getting intrigued when it comes to her. Tsk.
Get to your senses Gwen Michelle.