Papunta na kami ngayon sa Isla Romantika. Doon kasi matatagpuan ang Bahaghari Village.
Noong una ay ayokong sumama sa kanila pero ngayon ay parang na-e-excite na ako pumunta sa naturang isla at makarating sa Bahaghari Village.
Sa pangalan pa lang obviously maganda talaga, sabi ng bangkero sa'min. Dati nga raw ang daming turistang pumupunta sa Isla Romantika.
Pag-aari kasi ang islang ito ng mga Arcoiris. Piling - pili lang ang mga naninirahan dito. Kalahati ng islang ito ay sakop nang Bahaghari Village kung saan mismo ang angkan ng mga Arcoiris ang nakatira at ng mga napapangasawa nila.
Ang mga angkan naman ng mga taga-silbi nila ang 1/4 na naninirahan sa isla.
Ang iba ay dayo na, pero related pa rin sa mga nakatira sa Arcoiris Village.
Ayon sa bangkero, sobrang ganda nang naturang isla dati. Ngayon ang mga dumadayo na lang doon na mga katulad naming mahihilig sa adventures.
"So after that incident wala nang ibang tumira doon?" Tanong ni Trexie.
Expected na, sa barkada namin na siya ang kadalasan ang magtatanong.
"Meron naman, ang mga kamag-anak ng mga dating nagsisilbi sa angkang Arcoiris." Bibong sagot ng bangkero.
"Why them? Paano 'yong related ng angkan Arcoiris? Where are they?" Curious na tanong ni Therese.
"Kasi hindi nila maiwan ang Isla Romantika. Hindi naman nasalanta ang buong isla eh. Sa katunayan nga po niyan ay sagana pa rin ito sa yamang lupa at yamang dagat. Sabi ng kalola- lolahan ko po, away bata lang po ang totoong dahilan kaya nagkagulo sa Bahaghari Village. Sa kasamaang palad ay nauwi sa gan'on ang away na 'yon. May mga lumikas sa ibang lugar pero ang iba ay nanatili pa rin sa islang 'yon. H'wag ka lang talagang magtangkang pumasok sa naturang village, malabo ka nang makakalabas. " Malungkot na kwento ng bangkero.
"Pero alam niyo po ba, ang village na yan ay hindi nangunguha nang hindi nila kaano -ano. " Dagdag pa niya na mas lalong ikinagulo ng isipan ko.
"Ano pong ibig mong sabihin?" Hindi ko mapigilang magtanong na rin.
" May mga pumasok na nakakaligtas din naman. Iyong mga walang angkan na nakulong sa abandonadong village. " Magulong kwento ng bangkero.
"Papaanong meron, e sabi nang balita na mga babae lang ang kinukuha at ang mga lalaki ay umuuwing wala na sa katinuan." Pati si Trexie ay naguluhan na rin. Hindi na namin tinantanan ng tanong ang bangkero.
"Hindi lahat nang nasasagap ninyong mga balita at kwento ay totoo. Syempre, matagal na akong pabalik balik sa islang ito. Kaya kabisado ko na ang totoo sa hindi." Seryosong paliwanag nang bangkero sa'min.
"H'wag ka nang magpaligoy-ligoy pa Kuya." Sabat ni Jerome na kanina pa nakikinig .
"May mga nakakaliligtas din d'yan na mga babae at hindi related sa mga nakakulong sa loob ng village na 'yan. Sila 'yong mga walang kahit isang angkan na nasa loob ng village. Safe ang mga estrangherang babae maliban nalang sa mga estrangherong lalaki. Mas wala silang chance na makalabas. Sa kwento kasi nila ang mga babae ang hindi nakakalabas d'yan. Oo, tama sila pero kapag ikaw kunware." Turo niya kay Sarah.
"Kamag-anak mo ang isang taga-silbi nila na naging bato, so, kapag pumasok ka d'yan ay katulad ng kamag-anak mo sa loob, magiging bato ka rin. Kung angkan mo naman ang isang Arcoiris, maglalaho ka nalang na parang bula. Kapag wala kang kahit isang kadugo sa loob ay safe kapag babae, pero kapag lalaki ay automatic goodbye ka na sa mundong ito. " Mahabang paliwanag ni Kuya sa'min. Gumulo pa lalo ang isipan ko. Bakit ang daming haka-haka.
"Nandito na pala tayo," putol ng bangkero sa'min.
Hindi ko namalayan na dumating na pala kami sa naturang isla. Ang lawak pala niya at ang lapad, maganda at maputi ang buhangin.
Kulay asul ang tubig at ang sarap magtampisaw dito. Kaso nakakatakot lang na baka may mga pating na nag-aabang na para gawin kaming ulam.
Pagkatapos magbayad ay nagpaalam na kami sa bangkero at naghabilin pa siya sa amin.
"Mag-iingat kayo. Nawa'y gabayan kayo ng Poong Maykapal. " Pagpapaalam niya sa amin.
"Sige po ingat din po kayo, salamat!" Habol sigaw ni Gio.
Kumakaway lang kami sa kanya.
Naglalakad kami sa pinaka-pier nang isla.
May namataan kami sa unahan na may maraming tao, may mga stalls din na magkadikit-dikit. Ito na ata ang pinaka-palengke nila dito.
Habang naglalakad ay hindi maiwasang maasiwa sa paraan ng pagkatitig nila sa'min. May iilan din na bumubulong bulong pa. May isang babaeng nakatawag sa atensyon ko. Hindi talaga nito inaalis ang tingin sa'min. Kahit na may kausap itong lalaking kaedaran ko lang ata.
"Puntahan mo agad si Ka-Edmundo, dahil may mga mahalagang panauhin tayo." Pagkatapos niyang sabihin ang mga katagang iyon ay mabilis namang umalis ito na hindi ko maiwasang sundan ng tingin.
" Asus! Kaya naman pala hindi mo naririnig ang tawag namin sayo!" Pitik sa hangin na may kasamang panunudyong ngisi ni Trexie.
"Ha? Ano ba kasi iyon? " Gulat na tanong ko kay Trexie. Nakikita ko pa ang mga mapang-asar na tingin ng mga kasama ko na ikinalito ko.
" I'm already starving! Kung ayaw ninyong kumain ay mauna na ako!" Paasik na walk-out ni Zed. Sinang-ayonan ko na lang din ito. Mukhang naintindihan ko na ang inaasta ng mga kasamahan ko.
Naghanap kami ng karenderya at nang makahanap kami ay nagpaplano kami ng mga dapat naming gawin.
Habang busy kaming nag-uusap ay may isang lalaking paikot-ikot sa karenderyang pinagkainan namin at kanina pa siya nakatingin sa aming siyam.
Parang sinisiyasat niya kami at hindi na siya nakatiis ay nilapitan niya si Zed.
May dinukot siya sa bulsa niya at tiningnan ito tapos tumingin ulit kay Zed.
"Ah, Iho excuse me. Kaano- ano mo si Gregory Emerson?" Tanong ng Mama na kanina pa kami pinagmasdan.
"Uncle ko po. Why? Hindi ko alam na may kakilala po siya dito." Takang tanong ni Zed.
"Anak ka ni Zachary Emerson?" Nakangiting tanong ni Manong na hindi namin kilala.
Zed just nod.
"Aba naman. Ako, ang Tiyo Ronnie mo. Kapatid ako ng mommy mo na asawa ni Zachary at bestfriend ko si Greg. " Malapad na ngiti ni Mamang Ronnie.
"Really? I don't know na dito pala sa islang ito tayo magkikita ulit. " Nakangiti na si Zed na kanina nalilito.
Nag bro-bro moves pa sila.
Pinakilala kami ni Zed sa Uncle Ronnie niya at nag-offer naman ito na sa kanila muna kami magstay.
"Wala talagang makakapigil sa tadhana. " Sabat ng asawa ni Uncle Ronnie habang nakatitig sa amin.
"Po?" Tanong ko sa kanya.
Nginitian niya ako at inaya umupo sa upuang kawayan.
"Alam kong dadating ang isang araw na mawawala ang sumpa sa abandonadong village na yan at isa sa mga darating ay ang angkan sa isa sa mga sanhi at pinag-uugatan neto." Matalinghagang wika niya.
"Hindi ko po kayo maintindihan Auntie." Naguguluhang tanong ko.
"Nakaligtas kayo kasi, isa sa inyo ang may pakana ng lahat ng ito. Makikita sa inyo ang katibayan na nagmumula kayo sa angkan ng Casquejo at Arcoiris. " Kwento ulit niya.
"Ano po? Kaaway nang angkan ko ang mga Arcoiris dati?" Sabat ni Gio.
"My great grandmother is a Casquejo heiress at wala namang nabanggit na may kamag-anak kaming Arcoiris. Maliban nalang sa kinuwento nong Ale sa inn na tinutuluyan namin sa San Remegio. May pinakita pa nga po siyang old family picture na may kamukha siya at kamukha ko. " Sabat ni Sarah at tinuturo niya ako.
"Ah so, mga apo kayo ni Señora Flordeliza? Sabagay hindi naman maikakaila ang hitsura mo. " Nakatingin siya kay Sarah.
"At ikaw siguro ang apo ni Señorita Maja? " Matiim na titig niya sa akin. Tiningnan niya rin si Gio.
"Ang mga pagkakamali nang kahapon ay nagsipagbalikan na. Alam niyo bang meron ding isang angkan si Señora Flordeliza ang nagpunta dito pero hindi siya pinalad, akala namin ay siya na ang susi pero nagkakamali pala kami. " Malungkot na saad neto.
"Si Tita Bridgette?" Sabay-sabay naming wika ni Sarah.
"Nasaan po siya?" Neexcite na tanong ni Therese.
"Kasama na siya ngayon ni Señorita Lourdes at Señorita Agnes. Wais ang Señora Flordeliza, alam niyang isa sa mga anak niya ang may kasalanan, pero imbes na ituwid ito ay hinayaan lang niyang lumaki ang hidwaan at itinakas ang tatlo niyang supling. Maswerte kayo dahil hindi niyo dinanas ang hirap ng angkan ng Arcoiris pero maniningil ang tadhana." Parang may sapak ata ang asawa ni Uncle Ronnie.