Ilang minuto pa at nakarating na sila sa ilog. Alas siyete pa lang ng umaga kaya malamig pa ang hangin at silang dalawa lang ang tao. Isa ito sa pinakapaborito niyang lugar. Lagi syang naliligo dito noong bata pa siya. Umupo siya sa may batuhan habang tinatanaw ang tubig.
"Maganda pa rin siya at maagos. Asul na asul ang tubig. Dapat yata nagbaon ako ng damit para nakaligo."
Sa totoo lang gusto talaga nyang magdala ng bihisan pero nahihiya naman syang maligong kasama ito. Kahit mabait ito sa kanya hindi pa rin naman siya sobrang kumportable dito.
Nilabas na lamang niya ang kanyang cellphone at nagsimulang magtext. Sakto namang nagdatingan lahat ng mga messages.
Nagreply siya sa mga text at pagkatapos ay pinatay nya ang kanyang cellphone.
“Wala kang tatawagan?”
“Tama na ang text. Kapag tinawagan ko sila magtatanong lang ang mga yon. Basta alam nilang okay ako at buhay tama na yon.” sagot niya rito.
“Magtatampo sa iyo mga kaibigan mo.” komento nito.
“Gaya ng sinabi ko alam na nila yon.”
"Magtatagal ka ba dito?" tanong nito.
“Hindi ako sigurado depende.” nag-aalangang sagot niya.
"Piyesta kasi sa isang linggo. Maganda dito pag piyesta may perya at contests. Masayang mamasyal marami kang mapapanood. Minsan sasamahan kita.” Offer uli nito.
"Kinacareer mo ang pagiging tourist guide ha. Baka mamaya icharge mo ako niyan. ” Biro niya dito.
"Kung ganoon man hindi pera ang hihilingin ko sayo." sagot nito.
Nacurious siya sa sinabi nito pero bago pa man siya makapagtanong kung ano ang gustong hingin nito ay tumayo na agad ito.
"Oras ng paliguan si Brownie."
Pinuntahan nito ang kalabaw kinalas sa kariton. Naghubad din ito ng pantalon. Nakaboxer short ito. Medyo nagtago pa ito sa likod ng kalabaw para hindi niya Makita.
"Conservative din pala." nakangiting isip niya.
Dahil abala ito sa paliligo at pag-aasikaso ng kalabaw eh Malaya niya itong napagmasdan. Slim ito pero halatang sanay sa hirap dahil well developed na ang mga muscle kung baga ito yung mga tipo na dahil batak sa trabaho walang taba sa katawan marahil dahil sa vegetarian din ito.
Kahit sampung taon halos ang age gap nila hindi ito intimidated sa kanya.
Una itong lumapit at nagpakilala, his smile was so genuine at very contrasting ang personality nito sa itsura. Kahit sa paglilinis ng kural ng baboy at ngayon sa pagpapaligo sa kalabaw eh seryoso ito at ni hindi ngumingiti, parang suplado. Pero kanina habang papunta sila sa ilog lagi nitong inaacknowledge ang mga nakakasalubong bata man o matanda lahat yata kakilala nito at nginingitian.
"He’s the type everyone would want to be with." She said to herself. At aminado siyang hindi siya immune sa natural charm nito.
Ilang minuto pa ay hindi na siya nakatiis kinuha niya ang cellphone at kinunan niya ito ng stolen shots. Mabuti na lang at mataas ang pixel ng camera at may zoom kaya malinaw ang kuha nya kahit medyo malayo ito. Nakailang kuha din siya bago tinago ang cellphone. Medyo nahihiya rin naman siyang pagmasdan ito kahit sa malayo. Ilang sandali pa ay umahon ito sa tubig.
Doon niya rin napansin na may nakatayo sa may di kalayuan na isang lalaki. Doon din ito lumapit.
May dala ang lalaki na mga tilapia. Ito siguro yung tinutukoy ni Paolo na mangingisda. Nag-uusap ang dalawa at parang nagkakatuwaan, medyo nacurious siya kaya lumapit siya sa mga ito.
Napansin naman siya agad ni Paolo.
"Pareng Edong ito nga pala si Anne, kapitbahay naming nagbabakasyon dito." pakilala nito sa kanya.
"Hello, nice to meet you." bati niya dito. Akma niyang iaabot ang kamay dito pero nahihiya itong umiwas.
"Huwag mo na kong kamayan malansa kamay ko madudumihan ka nakakahiya naman sayo."
"Mahilig ako sa isda kaya okay lang." She took his hand and smile at him. She decided to be nice to everyone katulad ni Paolo.
"Salamat sa tilapia ha. Ang dami nito." Si Paolo
"Bigyan mo na lang si Miss Anne para naman matikman nya yang huli ko.”
"Anne na lang. Masyado naman ang paggalang mo sa akin. Ito ngang Paolo na ito mas matanda ako sa kanya pero Anne lang ang tawag sa akin."
"Bakit gusto mo bang Ate ang itawag ko sayo?" tanong ni Paolo.
"Subukan mo lang at hindi na ako bibili ng gatas sa iyo at tutulong sa pagkuha ng pakwan." birong pagbabanta niya dito.
"Biro lang hindi naman bagay na tawagin kang ate dahil hanggang balikat lang kita." pang-aasa uli nito.
"Sige na matangkad ka na ikaw na ang guwapo ang mabait ang masipag." Tumawa ito sa mga sinabi nya.
“What's so funny?” pinameywangan pa niya ito.
"Hindi ko alam na ganoon pala ang tingin mo sa akin. Salamat masyado tuloy gumanda ang araw ko." nakangiting sagot nito.
"Hindi mo ba alam ang ibig sabihin ng salitang sarcasm?" balik niya dito.
Nakatingin lang naman si Edong sa dalawa na nakangiti.
"Sige iwan ko na kayo at mukhang istorbo ako. Magaling kang pipili ha Paolo," turan nito sabay ngiti sa kanya.
"Nagkakamali ka ng akala." Gusto niya itong itama.
“Oo nagkakamali ka. Hindi ako ang magaling pumili kundi siya. Alam mo na matangkad, guwapo, mabait at masipag.”
He's making fun of her. Pero hinayaan niya lang ito. Mamaya na lang niya ito kakausapin pagkaalis ni Edong.
“Sige na ibati mo na lang ako sa misis mo. Minsan dadalaw ako.” paalam na ni Paolo dito.
“Salamat sa isda.” habol niya rin dito.
Pagkaalis ni Edong, kinausap niya si Paolo.
"Iniisip siguro noong tao may relasyon tayo. Bakit mo ako pinigilan itama yung maling akala niya? At higit sa lahat gumatong ka pa."
"Pinuri ka naman nya. Sabi nya magaling daw akong pumili. Tsaka hindi yon tsismoso." paniniguro nito.
“Hindi yon ang ibig kung sabihin ayaw ko lang...”
“Ayaw mo akong maging boyfriend kahit sa tsismis lang. Hindi ba talaga ako karapat-dapat?" medyo nagulat siya dahil mukhang sumama talaga ang loob nito.
“You know that's not what I meant, hindi ka nakakatuwa. Ako pa ngayon ang masama.” sinimangutan niya ito.
“Sorry hindi ko naman sinasadya. Gusto ko lang namang isipin niya na okay ako.” hinging pasensya nito.
“Anong pinagsasabi mo? Hindi kita maintindihan.” nacurious siya nasabi nito. May dinaramdam ba ito?
“Matagal na nya akong gustong magkagirlfriend para mawala na yung guilt niya sa pang-aagaw sa babaeng minahal ko." kuwento nito.