“I CAN’T believe this. I really can’t believe this!” Iyon ang patuloy na litanya ni Ada habang sinusundan si Rozen pabalik ng Clubhouse lobby. “Kung bakit naman kasi naisipan ko pang puntahan ang lalaking iyon sa Clinic? Sabi na nga ba at hindi dapat ako nagdididikit sa mga club members na ito. Dapat talaga, nakuntento na lang ako sa pagtingin-tingin sa kanila sa malayo. Dapat nakuntento na lang ako sa pagdi-daydream sa kanila. Buwisit! Ang dami ko ng taong nasaksihang nalukring ang buhay nang madikit sa isa sa mga club members, hindi pa ako natuto! Hayan tuloy!”
Asar talaga! Ano na ngayon ang gagawin niya? Okay lang sana kung kay Jigger siya involved. Walang problema iyon sa kanya. At least, gusto niya ang taong manggugulo sa buhay niya. Tiningnan niya si Rozen na nagmamadali pa ring maglakad habang may kausap na naman sa cellphone. Nagmaktol na naman siya.
“Bakit siya pa? Mapagtitiyagaan ko ang pagiging palikero nina Ricos at Daboi, ang pagka-paranoid ni Myco, ang insecurities ko sa kagandahan ni Cloud, ang kayabangan nina Mark Ashly at Richard Don. Pero hindi kaya ng powers ko ang kasamaan ng ugali ng Rozen Aldeguer na iyan.”
Napansin niyang huminto ito sa paglalakad at bumaling sa kanya, kunot ang noo na tila ba nagsasabing narinig nito ang sintimyento niya. Tumingin na lang siya sa langit at kinausap ang Diyos.
'Nakita na po Ninyo ang ugali ng lalaking iyon? Mabait naman po ako at nagpapakabait pa sa abot ng aking makakaya. Pero, Diyos ko, parang matutuyuan ako ng dugo sa lalaking iyon. Bakit sa kanya pa Ninyo ako itinambak? Nag-iipon po ako ng reward points. Huwag naman po sana Ninyo hayaang mawala ang lahat ng pinaghirapan ko nang dahil lang sa…sa kanya.'
Paglingon niya kay Rozen ay wala na ito. Marahil ay nakapasok na ito ng Clubhouse. Kaya nagmamadali na siyang sinundan uli ito. Ayaw niyang mawala ang maganda niyang trabaho sa lugar na iyon. kaya siguro ay pagtitiyagaan na rin niyang pakisamahan ang Rozen na iyon tutal ang kailangan lang naman niyang gawin ay i-report na maganda ang lagay ng kalusugan nito. At isang linggo lang ang ilalaan niya para roon. She had to get back to the Stallion Riding Club or else, mauunahan na siya ng iba kay Jigger. Pagpasok niya ng lobby ay nakita niyang magiliw na nakikipagkuwentuhan si Rozen sa dalawang babae.
“My father’s been expecting you, Roz. Interesado raw siya sa business proposal na ibinigay mo sa kanya at gusto niyang bumisita sa Sta. Barbara.”
“Oh, that’s nice to hear, Lena. I’m going to talk to your father maybe on Thursday. Have you had your lunch yet?”
“Hindi pa nga, eh. Samahan mo na kami, Roz.” Umangkla pa sa braso ng batang mayor ang babae at idinikit nito ang katawan nila. “Mas masaya kung makakasama ka naming mag-lunch. And then maybe we could go…to your place after. How about it?”
“I’d love that. Ang problema, may mga natanguan pa akong meeting ngayon sa labas ng Stallion Riding Club.” Sinulyapan nito ang relong pambisig. “At may isang oras na lang ako para makarating sa Laguna.”
“That’s too bad. Akala ko pa naman ay masosolo ka na namin.”
“Don’t worry, Lena. We’ll have our time.” Nakangiti pa nitong hinaplos ang pisngi ng babae.
“Nakakadiri ang mga ito,” bulong niya. “Dito pa kayo nagkakalat ng kahalayaan. Inosente pa kaya ako. Haller! Tamaan sana kayo ng kidlat, mga imoral!”
“Sino?”
Napaurong siya nang magulat sa biglang nagsalita sa kanyang tabi. Pero may nabangga siya sa likuran niya. When she turned to face who it was, she was greeted by one of the most handsome faces in all the planet.
“J-Jigger!”
Ngumiti lang ito. “Sorry. I’m Trigger.”
“Ang guwapo mo…” No matter, she still loves that face. Natauhan lang siya nang tumikhim ito. “I…I mean, p-pasensiya na ho. Hindi ko kayo napansin.”
“Okay lang. Pero mukhang masama ang mood mo, ah.” Tiningnan nito ang direksyon nina Rozen bago muling bumaling sa kanya. “Jealous?”
“Ha? Naku, hindi, ah!” buong tanggi niya. “Crush ko si Jigger, eh! Tsaka…ikaw.” Kimi siyang ngumiti. “Ay…sorry po.”
“Okay lang.” May kinawayan ito. “Aalis na ba tayo?”
“Tayo?” Si Rozen na ang nagsalita. Nakalapit na pala ito nang hindi niya namamalayan. At gaya ng inaasahan, hindi pa rin maganda ang reaksyon nito ngayon habang pinagmamasdan siya. “Bakit kasama ka?”
“Belive me, Sir Rozen, hindi ko rin pinangarap na makasama ka,” nakasimangot niyang sagot.
“Si Jigger ang tinatanong ko.”
“He’s Trigger.”
“He’s Jigger. Katatapos lang naming mag-usap ni Trigger sa cellphone at nasa Lakeside Clubhouse siya.”
Tiningnan niya ang katabi. Ngumiti lang ito. Ngumiti na lang din siya. Kung ganon, masuwerte talaga siya ngayong araw.
“Ako ang second pilot ni Mark Ashly ngayon,” sagot ni Jigger. “Wala naman akong ginagawa kaya sumama na ako.”
“Kung tapos na kayong maglambingan, baka puwede na tayong umalis. Where’s Mark Ashly?”
“Oh, that,” sagot ni Jigger. “Nauna na raw siya sa helipad. I’m just here to inform you. So…let’s go?”
“Okay.” Nagmamadali siyang dumikit kay Jigger. “Sir, okay lang ba sa iyo na malaman ‘yung ano…”
“That you have a crush on me? Okay lang iyon. Sanay na ako sa mga ganyang confession. Oo nga pala, sumabay ka na kay Rozen. May dadaanan pa kasi ako sa Picka-Picka.”
“Ha…” Nakasakay na ito ng sasakyan nito bago pa siya nakapag-react. “Sayang iyon, ah.” Napalingon siya sa direksyon ng sasakyan ni Rozen nang marinig ang pagbuhay nito sa makina. Mabilis siyang lumapit. “Balak mo ba akong iwan?”
Hindi na niya hinintay pang sumagot ito at sumakay na lang sa backseat. “Bakit nandiyan ka? Dito ka sa passenger seat. Sabit ka na nga lang, pagmumukhain mo pa akong driver mo.”
“Hindi ko rin ginustong maging kabit mo.” Pareho silang natigilan sa sinabi niya. Ngumiti lang siya. Ni hindi man lang nabanat ang pisngi nito kahit para sa isang simpleng ngiti. Badtrip na naman siya nang lumipat sa passenger seat. “Bawal ba sa relihiyon mo ang ngumiti? Pero bakit nung nakikipag-usap ka sa dalawang babaeng iyon doon sa Clubhouse, kuntodo ngiti ka naman.”
“Walang rason para ngumiti ako sa iyo.”
Napasimangot na naman si Ada. There! There it is! Ang dahilan kung bakit ayaw niya sa lalaking ito. Nakakagigil ang ugali! Walang pakundangan kung magsalita.