CHAPTER 3:
Levi POV
Habang ako'y naglalakad sa gilid ng kalsada ay siya namang pag iingay ng mga motor at iba't-iba pang mga uri at klase nang sasakyan sa gitna nito ,habang inaayos ang mga pinamili at tinignan kung may nakalimutan pa ba kong bilhin ay may bigla na lamang tumawag sa pangalan ko.
Napatingin ako sa motor na papalapit sa akin at nakasakay doon ang taong hindi ko akalaing makikita ko na siyang tumawag sakin.
Jusko maryosep!
Si--Si Sisa!
Charot!! Si pareng jeem lang talaga iyong nakikita ko!!
Nakangiti ito habang kumakaway sa akin habang patuloy sa pag andar ang sinasakyan nitong motor.
Tumingin lamang ako sa kanya at nagpilit nang ngiti at nagpatuloy na sa pag lalakad.
Kapal ng mukhang ngumiti!
Pagkatapos ighost kakyutan ko!
Aba!hindi nakakatuwang pangyayari!
It really hurt!
ang mag mahal nang gani2 kung sino pang pinili q Hindi makuha ng buo....
Habang nag lalakad naramdaman ko na Naman ang pagbilis nang tibok ng puso ko, at hindi mawaring ngiti dahil sa biglang ala ala na nagpapakita na nakasama ko siya.
Ay!ay!ay!
Rupok den!
Napailing na lamang ako at nagpatuloy nasa pag lalakad  at winaksi sa aking isipan ang mga nangyari sa akin kani-kanina lamang, dahil mas kailangan ko nang makauwi dahil ang mga tiyan ng kapatid ko ay naghihintay na sa dala kong pagkain.
Ilang minuto pa ang aking naging biyahe ay naka uwi na rin ako sa wakas sa aming tahanan, dali-dali akong pumasok sa loob para makapag saing, ngunit sa hindi ko inaasahan ay sumalubong sa akin ang umalingawngaw na pag-iyak ng bunso kong kapatid sa buong bahay inilapag ko muna ang mga pinamili ko sa lamesa bago hinanap ang kapatid ko.
Mabilis kong hinanap ang iyak nito at pumunta sa kung saan ko sila iniwan kanina pero pag dating ko do'n ay wala akong nadatnan.
"Tam-a na po!"sigaw ni jacob habang halata sa boses ang takot at pag-iyak
Umiiyak at humihingi ng tulong ang naririnig ko sa kung Saan at batid kong si Jacob iyon"Tama na po! Hin-di na po pasa-way po si ja-cob po! Ayaw na - aray po! Masakit po! A-te levi tu-long pa-palo si ja-cob"hingi niya pa nang tulong, mas nataranta ako kaya naman mas binilisan ko pa ang paghahanap sa kanya sa loob ng amin bahay.
"Tumahimik ka!"sigaw ng kung sino mang matandang lalaki.
"Masakit na po! Tama na po, hindi na po, Hi-hindi na po huhuhu papasaway jacob po please, please po tama na!"umiiyak na sigaw ni jacob na rinig na rinig sa buong bahay, mabilis kong sinundan ang sigawan at ang boses ni Jacob na umiiyak, nadatnan ko siya sa kwarto nila mama.
At nakita ko ang lalaking mapayat na medyo katangkaran, hawak nito sa kanang braso ng kapatid ko habang ang kaliwa ay may hawak na hanger at hinahampas ito.
Mabilis na nag-init ang ulo ko at binilisan ang paglapit sa kaniya,nakatalikod ito sa akin sapat na para di niya ko makita at mapansin.
Lumapit ako sa likod niya at marahas na hinila palayo sa kapatid ko.
Mabilis na lumapit sa akin ang kapatid ko at yumakap sa mga binti ko,humarap ako sa lalaking nanakit sa kapatid ko na may masamang tingin.
"Abah! Kaya Naman pala pakilamero ang Kapatid mo dahil kinukunsinti mong Babae ka!"sigaw ng matandang lalaki na batid kong nobyo na naman ng aking ina.
"Who you ba kase!?"hindi niya ko pinansin sa halip ay nag salita na lamang siya.
"Pag sabihina mo yang Kapatid mo! Nangengealam ng pera ko! Balak pa kong nakawan ng hayop nayan! Hindi ako magdadalawang isip suntukin yan pag pinakialaman pa ang pera ko!"pagkasabi niya no'n, ay tinignan ko ang kapatid kong nakayakap sa mga binti ko.
Tumingala siya sa akin habang umiiling.
"hindi po... ate nakita ko lang.... po. sa lapag po yung ......pera po... kaya po...pinulot ko po"hirap at umiiyak na paliwanag ni jacob.
Tumungin ako sa lalaking pumalo sa kapatid ko,umayos siya ng tayo at pinagmasdan kami.
"Lintik na bata ka! Magsisinungaling ka pa! Palalabasin mo pa kong masama!"lalapit pa sana ito para hampasin ang kapatid ko pero agad kong kinalas ang yakap ni Jacob sa binti ko at nilagay sa likod ko para iharang ang katawan ko at para hindi siya masaktan ng hanger na ipinangpapalo nang matandana lalaki na payatot.
Marahan akong napapikit, Nang malakas na tumama sa aking pisngi ang manipis na hanger na batid kong mamantal dahil sa lakas nag paghampas nito, naputol pa pati hanger namin.
Nanira pa nga!
"Ang titigas ng ulo niyo mga walang kwenta! Mga walang modo!"sigaw nang matandang lalaki na payatot na hindi ko alam ang pangalan.
"Sino ba kaseng may sabi sa iyo na dito la tumira!"sigaw ko pabalik,hindi ko na kayang hindi sumagot dahil sa sitwasyong ito kami na naman agrabyado.
"Aba sinisigawan mo pa ko!!baka nakakalimutan mo kung sino ako!"
"Yun na nga po! Nakalimutan ko Kung Sino ka ! Kaya Sino ka para respituhin! Ang kapal ng mukha mo eh hindi mo nga napapakain Kapatid ko! Tapos ikaw pa itong may ganang manakit! Abah hoy! Pasensya na ho ah! Pero mahiya ka Naman sa pagiging itlog mo! Baka ho ikaw ang nakakalimot dito!pamamahay po Namin ito!"
"Wala kang karapatan sigawan ako! Magiging asawa na ako ng nanay mo kaya gumalang ka at respituhin ako!"
"Respituhin mo mukha mo mukha kang p*wet ng kalabaw!"
"Abah!!!"ambang lalapit Siya sa akin at balak akong sampalin ng bigla ko siyang dinuro.
"Sige!subukan mo kong sakyan! If you want me to respect you! Find your to respect others! Tandaan mo po yan! Grade 5 palang nabanggit na nang teacher yan!siguro ho nung pinag aaral kayo ng magulang mo nasa likod ka ng school niyo at humihithit ng kung ano ano!"
"Bastos kang bata ka! Wag mo kong pangaralan!"
"Wag mo kaming sigawan! Nasa pamamahay ka Namin!"
"Wala ka dito kanina kaya pwede ba itigil mo yang tapang tapangan mo baka nga isang halik ko lang sayo umu*nggol ka na agad! Wala ka Naman dito kanina kaya hindi mo alam kung ano ang ginawa Niyang Kapatid mo kung ipagtanggol mo yan para ka Naman totoo, dapat sa mga ganyan nilulumpo!"
Masama ko siyang tinignan dahil sa bastos na bunganga Niya.
"Hindi ko na kailangan makita Lahat ng mga ginawa mo sa kanya kanina,at Wala akong pakealam kung tama o mali Siya! Ang punto ko dito Wala kang karapatan na saktan ang Kapatid ko dahil hindi mo Siya binubay at Wala ni kahit ni singko na galing sa iyo ang nagpakain sa kanya, hindi mo ba alam ang kasabihan na Lahat ng bata ay Hindi nagsisinungaling kapag nasasaktan na sila!"
"Kanina ka pa!hayaan mo na Lang na parusahan ko yang Kapatid mo at Mamaya na ako mag paparaos say-!"
"Napakabastos ng bunganga mong hayop ka! Kanina ka pa rin! Umalis ka dito sa pamamahay Namin! Para matapos na toh humanap ka na lang ng iba mong pararausan ng bulate mong itlog wag na Ang nanay ko! Ang panget mo na nga ang kitid pa ng utak mo!"
"Pot--!"
"At hindi Namin kailangan na bastos na tatay kagaya mo, Wala kang karapatan maging isang ama dahil masyado kang basto-!"
"Tumahi--! "
"At mas lalong hindi Namin kailangan ng pera mo! Tignan mo nga Sarili mo nga hindi mo mapakain ng maayos nanay pa kaya Nami--!"
Isang malakas na sampal ang narinig sa buong kwarto.
Natigilan ako sa pagsasalita at napahawak sa pisngi ko.
To be continued..