#TOE
Chapter 3
Pawis na pawis na ako habang tinatahak ang daan patungo sa classroom namin. Late na akong natulog kagabi dahil nag-review pa ako para sa quiz namin ngayong araw kaya ang ending ay late rin akong nagising.
Malalaki ang hakbang ko lalo na't sampung minuto na akong late. Ang terror prof pa naman namin ang first subject ngayong araw at na-late pa ako kaya paniguradong mapapagalitan na naman ako.
Nang makarating ako sa harap ng classroom ay hindi muna ako pumasok agad at sumilip muna. Ang tahimik na ng mga kaklase ko kaya paniguradong andyan na ang terror prof namin.
Hinay-hinay kong binuksan ang pinto para hindi ito gumawa ng tunog. Sa likod kasi ako dumaan para hindi halata.
"Ronquillo, Solaire Amelia?"
Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang pangalan ko at tumingin sa harap. Lahat na sila ay nakatingin sa akin ngayon. Ngumisi ako. Yung ngisi na natatae.
"P-Present," sagot ko at umupo agad sa upuan ko na napapagitnaan ng dalawa kong kaibigan.
"You're late," ani ng lalaki sa harap.
Kumunot ang noo ko at tiningnan siya nang maayos ko na ang mga gamit ko. Nakita ko naman ang pag-ayos ng upo niya at bahagya pa siyang tumikhim.
"Alam ko, pasensya na," paghingi ko ng paumanhin at nag-iwas agad ng tingin. Kinuha ko ang aking libro at binder. Sinimangutan ko pa si Anna dahil sinisiko niya ako.
"And why are you late, Ms. Ronquillo?"
Bumuntong hininga ako bago ko inangat ang aking tingin. Nakataas na ang kanyang kilay ngayon pero hindi nakatakas sa akin ang pagtaas ng gilid ng labi niya.
Sino ba itong lalaking ito? Bakit ba kailangan ko pang sabihin ang rason? Sa suot niyang uniporme masasabi kong hindi naman siya isa sa mga prof.
"Late akong nagising."
Nakita ko ang paghimas niya sa kanyang baba habang nakatingin pa rin sa akin.
Ano ba itong lalaking ito? Mukhang manyak naman.
"That's not a valid reason, Ms. Ronquillo," bawi niya naman.
Narinig ko ang tawanan ng mga kaklase ko. Pati ang dalawa kong kaibigan nakikitawa!
"Give me a valid——"
"Ano bang pake mo?" taas-kilay kong tanong.
Nawala ang tawanan ng mga kaklase ko at mukhang pati ang lalaking nakaupo na parang hari sa harap ay natigil sa tanong ko.
Nakakainis kasi. Pwede namang magpatuloy nalang siya sa pag-check ng attendance. Ang OA niya sa part na kailangan ko pang magbigay ng valid na rason. Kahit nga yung terror prof namin hindi nanghihingi ng valid na reason. May problema ba siya sa akin?
"It's not that it's my business, but I am just doing what Professor Santos asked me——"
"And by asking me a valid reason why I'm late is part of your job?" putol ko sa kanya. Medyo nahiya ako sa sinabi ko. Hindi ako sanay na mag-english talaga. Nakakahiya ka talaga, Sol.
Agad na sumilay ang ngisi sa labi niya. Bakit ba siya nakangiti? Hindi bagay sa kanya lalo na't halata sa mukha niyang suplado siya. Nagmumukha lang siyang manyak kakangiti niya.
"Hala, ngumiti siya," rinig kong bulong ng kaklase ko sa likod.
Bumuntong hininga siya at tumingin sa kanyang relo. Inangat niya ang kanyang tingin at nagtama ang aming mga tingin.
"Ms. Ronquillo, I want you to pass an essay to me before lunch," aniya at may kung anong isinulat sa white board. "Give me a valid reason why you are late today."
Kumunot ulit ang noo ko at akmang tatayo na para sugurin siya nang pigilan ako ni Emily.
"Hayaan mo na girl, pogi naman," nakangiti niyang bulong sa akin.
Napailing na lang ako at wala nang nagawa. Kahit naman siguro magwala ako rito ay hindi pa rin titigil yang lalaking yan. Sino ba siya? Kung makaasta daig pa ang terror prof namin.
Natapos ang unang subject na tahimik lang ang lahat. 'Wag na nating isama yung parte kung saan ako palagi ang tinatawag niya kapag may ipapasagot siya tapos magbabardagulan na naman kami. Nakakainis na talaga. Ilang minuto matapos ang bangayan namin kanina ay may kaklase rin akong kakadating lang pero hindi niya man lang tinanong kung bakit na-late.
"Feeling ko talaga ikaw ang Solaire sa tweet ni Terrell noong nakaraan," wika ni Anna habang nginunguya ang fries na kinakain niya.
Tumango naman si Emily bilang pag sang-ayon. Kakagaling lang nilang dalawa sa cafeteria para bumili ng pagkain habang ako ay nagpaiwan at nagsusulat ng essay.
Lecheng lalaki, napilitan pa akong magsulat ng essay. Ewan ko ba anong problema nun sa akin at ako ang pinag-iinitan. Lalo pa akong naloka nang malaman kong sa susunod na linggo pa ang balik ni Prof. Santos. Edi buong linggo akong magtitiis? Pambihira.
Nang dahil sa sinabi ni Anna ay bigla kong naalala ang nangyari noong nakaraan.
"Nanganganib ang buhay mo, Sol," sagot ni Emily.
Kumunot ang noo ko sa kanyang sinabi. Tiningnan ko si Anna na nakatulala lang habang nakatingin sa kanyang cellphone.
Inabot ni Emily sa akin ang kanyang cellphone at ipinakita sa akin ang tweet ng taong hindi ko alam kung sino.
Terrell Gabaldon
@terrellgbldn
where the hell on earth are you, solaire?
Nanlaki ang mga mata ko sa nabasang tweet. Ako ba ang Solaire na yan? o baka naman hindi? Ibinalik ko kay Emily ang kanyang cellphone.
"Baka naman ibang Solaire yan," sabi ko.
"Weh? May ibang Solaire pa ba sa Claude? Ang unique kaya ng pangalan mo!" ani Anna.
Impossibleng ako ang tinutukoy nung Terrell dahil una sa lahat, hindi naman kami magkakilala. Ni hindi ko pa nga nakikita yang Terrell na yan.
"Paanong nanganganib ang buhay ko?"
Nagtinginan silang dalawa bago ako tinabunan. Pati tuloy ang mga andito ay nagtataka sa inaakto ng dalawa.
"Sikat si Terrell dahil una sa lahat, first born siya ng Gabaldon——"
"Hindi ko nga kilala ang mga Gabaldon na yan eh."
Sinamaan nila ako ng tingin.
"Basta!" ani Anna. "Mayaman, pogi, matalino, suplado——"
"Kung suplado, bakit marami pa ring nagkakagusto sa kanya?" tanong ko.
"Magbasa ka ng WattPad nang malaman mo kung gaano ka-attractive ang mga suplado!" sabat ni Emily.
"Ayoko nga."
"Safe ka pa ngayon dahil first name lang naman ang nasa tweet niya pero sa oras na malaman ng mga fans niya kung sino si Solaire, maghanda ka na!" naiiyak na sabi ni Anna.
Basta naiinis pa rin ako sa kanya. Sa sobrang inis ko dinamay ko yung kaklase kong na-late rin. Sabi ko sa kaklase ko na kailangan niya ring gumawa ng essay. Aba, alam kong hindi patas ang mundo pero sa mundo ko, uso ang salitang patas!
"Alam mo ba kanina pa tinawag yung pangalan mo pero noong dumating ka tinawag niya ulit pangalan mo. Napaghahalataan siya!" kinikilig na sabi ni Emily.
Kumunot ang noo ko.
"Tapos palagi pa siyang nakangiti!" sabat ni Anna.
Napailing na lang ako at hindi na lang pinansin ang dalawa. Kailangan ko pang ipasa itong lecheng essay bago maglunch.
Hindi rin nagtagal ay pumasok na ang aming history professor at dahil favorite student niya ako ay ako ang inutusan niyang kumuha ng mga history books na related sa topic namin ngayon.
Habang naglalakad papunta sa library ay napapatingin ako sa mga estudyanteng nakatambay sa labas ng mga classroom nila.  Ang iba ay kumakanta, nagkkwentuhan, naghahabulan, nagtatawanan. Sana all masaya.
Nang makapasok ako sa library ay hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa at kumuha na ako agad ng mga librong nasa listahan na ibinigay ng history professor namin. Marami-rami rin at mahihirapan talaga akong dalhin ito. Grabe, hindi na ako magpapabida sa susunod.
Ilang minuto rin bago ako natapos. Nahirapan talaga ako sa pagdala sa dami ng libro kaya nang mabundol ako ng mga estudyanteng naghahabulan ay nahulog ito lahat. Ang mga nakabundol sa akin ay hindi man lang ako tinulungan!
Malakas akong bumuntong hininga bago nagsimulang damputin ang mga libro.
"Madapa sana kayo," bulong ko.
Napatingin ako sa babaeng tumulong sa akin sa pagdampot ng mga librong nasa sahig. Binigay niya sa akin ang mga libro nang matapos.
"Salamat," wika ko.
Tumango siya at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. Pamilyar siya sa akin. Kung hindi ako nagkakamali ay mukhang siya yung babaeng kumalaban doon kay Stella. Limot ko na pangalan niya basta rinig ko siya ang nanalo.
"Ikaw si Solaire?"
"Bakit mo alam ang pangalan ko?" kunot-noong tanong ko.
Pero imbes na sagutin ang tanong ko ay iba ang kaniyang sinabi.
"Terrell's standards got high huh," aniya at humalakhak. "Dang, this is going to be really interesting."
Kumunot ang noo ko habang pinagmamasdan siyang naglalakad papunta sa office ng SSG. Anong pinagsasabi niya? Baka naman ibang Solaire ang ibig niyang sabihin? May kapareha pala ako ng pangalan? Akala ko pa naman unique ang pangalan ko.
Nagkibit balikat na lang ako at bumalik na sa classroom. Mabuti naman at tinulungan nila ako pagkarating ko dahil pakiramdam ko konti na lang mababali na ang mga buto ko sa bigat.
Nang matapos ang history class namin ay agad akong tumayo at tinawag ang kaklase kong na-late rin. Malapit nang mag-lunch break kaya ipapasa ko na ito.
Habang naglalakad papunta sa Medical department ay naghahanda na ako agad ng rebuttal ko kapag naisipan na naman niyang iritahin ako. Ito namang kasama ko ang tahimik masyado. Alam kong tahimik din ako pero mas tahimik siya.
Hindi naman ganoon kalayo ang Medical department sa building namin kaya nakarating din kami agad. Nakakahiya pa dahil pinagtitinginan kami ng iba.
Nagtanong kami kung saan ang classroom ni Terrell at saktong sa kaklase niya pa kami nakapagtanong kaya sinamahan niya na kami.
"Ayun siya," ani ng kaklase niya at iniwan na kami.
Nakita ko agad siyang nakaupo sa may unahan habang pinapaligiran ng mga babae. Hindi naman siya nagsasalita at parang wala siyang pake sa mga babaeng kumakausap sa kanya. Ganoon ba siya kasuplado?
Huminga ako ng malalim bago naglakas ng loob na pumasok sa classroom nila. Sumunod naman sa akin ang kaklase ko.
Tumikhim ako pero hindi niya ata ako narinig kaya tumikhim ako ulit. Ang loko, hindi pa rin nakakarinig.
"Terrell," tawag ko sa kanya.
After one million years, narinig niya na rin ako.
Kumunot ang noo niya ngunit nawala rin nang magtama ang mga mata namin. Bumaba ang tingin niya sa papel na hawak ko at napalingon din siya sa kasama ko.
"O ayan na, aalis na kami," sabi ko at inilapag sa desk niya ang mga papel.
Dali-dali akong naglakad palabas. Nakakahiya kasi dahil pinagtitinginan kami. Baka ano pang isipin nila.
"Solaire!" Napapikit ako nang marinig ko ang pagtawag niya sa akin.
Nagpatuloy ako sa paglalakad at nagpanggap na hindi ko siya naririnig.
"Solaire, tawag ka ni Terrell," ani ng kaklase ko.
"Hayaan mo yun."
Malalaki na ang bawat hakbang ko. Halos tumakbo na nga ako.
"Solaire!"
Liliko na sana ako nang maramdaman ko ang paghawak niya sa pulso ko. Walang hirap niya akong hinila.
"Solaire——"
"Puro ka Solaire, hindi naman tayo close," sabi ko.
"Ms. Ronquillo," aniya. "I said, I need your reasons to be valid. I've read your essay and none of them are acceptable."
Kumunot ang noo ko. Nabasa niya agad ang essay ko? Ang bilis naman.
"Pinipilit mo kasi ako eh yun lang naman talaga ang rason kung bakit ako na-late. At isa pa, bakit mo ba binibig deal ang pagka-late ko?"
Nag-iwas siya ng tingin. Tingnan mo tong maangas na to.
"Kung wala ka nang sasabihin, aalis na kami ng kasama ko at nagugutom na ako. Hindi pa ako nag-recess para lang sa essay na yan," sabi ko nang mapansin kong wala na siyang balak pang magsalita.
Aalis na sana kami nang bigla siyang magsalita ulit.
"Eat lunch with me."
Kumunot ang noo ko at pati ang kaklase ko ay nanlaki ang mga mata sa narinig. Nilingon ko siya at nakita kong namumula ang tenga niya.
"Anong sabi mo?"
Tumikhim siya at tiningnan ako ng diretso sa mga mata.
"Eat lunch with me, Solaire."