Kaeah Lombardo
"Isa lang ang hinahangad ko, Kaeah. At iyon ay para sa iyo," said by the old man who's now standing in front of me. "I hope you will learn your lesson there."
Lesson? Where? What's that for?
Matagal na akong nag-aaral pero wala akong natutunang lesson. Is that even a word? Pathetic peoples.
I laughed histerically as if he was telling a nonsense joke. He was saying things that I'm not aware of. I don't even know this shitty old man. Sumulpot na lang siya sa kung saan at kinausap ako. And that, he was a complete stranger.
I looked straight into his eyes.
"Kung sino ka mang matanda ka na wala na rin namang silbi sa mundo at malapit nang mamatay, you better leave." I smiled, controlling myself not to burst out my anger. "I'm so sick of your mouth. Alis!"
Hindi ko na napigilan pa ang sarili. Tumalikod ako at dinampot ang putol na kahoy sa likuran ko.
Itinutok ko iyon sa matanda.
He just smiled at me. Sandali lang ay dahan-dahan na itong umatras habang hindi pinuputol ang pagkakatitig sa akin. Seconds just passed, his face turned to a dead serious expression.
Napaatras ako.
Hinawakan ko ang aking ulo nang makaramdam ng biglang pagkahilo. Napahawak ako nang mahigpit sa dibdib ko. I... I can't breath!
"Ikaw," I heard him whisphered. "Ikaw ang magdedesisyon kung kailan ka makababalik. Be good, Kaeah. You will be freed soon."
"Shut up!" I shouted as I glared at him.
What is he talking about? Baliw ang matandang ito. I will be freed soon? I am free and I'm not even inside the jail!
Muli akong napahawak sa ulo ko. Umiikot ang aking paningin, nasusuka. I also tasted my blood coming out from my mouth. What's happening? Bumigat ang katawan ko hanggang sa hindi ko na kinaya, tuluyan na akong bumagsak sa sahig. My breath was heavy and it's making my heart skip.
"F*ck—ah!" I screamed out the pain.
"Goodbye, Kaeah."
That's was the last sentence I heard before I passed out.
——
Chapter 1
"D*mn it! Grabe na."
I glanced at my dad when I heard him mumbled. He was watching a news from the TV. Nang tingnan ko kung ano ang mayroon, tipid akong napangiwi sa sarili. Nagsasawa na ako sa araw-araw. Pare-pareho lang ang ibinabalita sa telebisyon.
"Dad, wala ka bang pasok sa trabaho?" I tried to sound formal despite of how I wanted to be sarcastic.
Nakakunot siyang tumingin sa akin.
"Tsh! Stop watching nonsense na. We have our own life, Dad."
He shook his head. "I just got curious. Parang nitong nakaraan ay sunod-sunod ang mga namamatay. Karamihan pa sa kanila ay mga may anak na binubuhay. How pity," he seemed disappointed.
Itinigil ko ang paglalaro sa cellphone ko at ipinatong muna iyon sa ibabaw ng mini table para tumayo. Naglakad ako palapit kay daddy at pumwesto sa likuran niya. I slowly rubbed his forehead that made him smile a bit.
"Thanks," he whispered and after that, he closed his eyes.
"Don't be stressed because of that, okay? Hindi naman talaga nawawalan ng krimen bawat araw. Let's normalize it."
Ang krimen ay krimen. Kahit gaano pa katutok ang gobyerno sa kasong ito, hindi pa rin nila mapipigilan ang bilang ng mga pagdami nito. Their attention was only direct on people's money. Baka nga wala pa silang pakialam, e. They're just acting as if they cares. Pero ang totoo, wala naman silang ginagawa kundi magpakasarap.
I took a deep breath. Nagbaba ako ng tingin kay daddy saka umirap. Palagi na lang ganito si daddy. Gigising sa umaga at manonood ng tv para lang ma-stress. If I were him, I would just prefer to go out and have some fun. Like, painting a different things that made by blood? Or some experiment, something like that.
I chuckled because of my thought. I suddenly felt excited.
Napatingin ako sa phone ko nang tumunog iyon. It was my ringtone. "Dad, I have class now pala. Are you good here?" tanong ko.
He smiled as he looked up to me. "Of course. I will just ask Kharissa to go here."
That's when the smile on my lips vanished.
I laughed my irritation away. "Sure."
Dad didn't have a chance to speak again because I hurriedly ran upstairs and entered my room after saying it. Kahit na nababalutan ng pagkainis, kalmado pa rin akong nag-ayos ng gamit ko at mabilis na naligo.
Kumukulo talaga ang dugo kapag naririnig ang pangalan ng babaeng iyon. She's a freaking flirty b*tch.
Hindi na ako nagtagal. Umalis agad ako ng mansion without saying a goodbye to my dad. Nagpahatid ako driver ko. We went straight to our school at maya-maya ay naglalakad na ako papasok sa gate.
When I got inside, I automatically roamed my eyes around. Ineexpect kong makita siya agad pero napanguso lang ako. Wala pa siya rito. Sumandal na lang ako sa pader at pinagkrus ang mga braso.
I sighed and was about to get my phone inside my bag para tawagan siya pero hindi ko na naituloy. I already saw him walking towards the gate. He's here.
Tumakbo ako para salubungin siya.
"Hi, Oliver!" I greeted. His expression immediately changed when he saw me. Hindi ko iyon pinatuunan ng pansin, instead, I wrapped my arm around his and smiled playfully. Ang akala ko, maghihintay na naman ako sa kaniya nang sobrang tagal. Nakakangalay!
"I told you to stop waiting, Kaeah," his voice was cold as ice.
I pouted my lips.
"But I want to wait for you here!" reklamo ko. "I told you, Oliver. I really like you!"
Hindi niya ba naiintindihan iyon? He's asking me again, and again, and again!
Nagbaba ng tingin sa akin si Oliver at sinalubong ang mga mata ko. He grabbed my arm wrapped around him and dropped it away. Masamang tingin ang ipinukol niya sa akin as if I did something horrible to him. Napalunok ako, sa kaniya lang ako nakararamdam ng ganitong kaba.
"You like me? Damn it, fine!" nagtitimping sabi niya. "But how about me? I don't like you. I never like you kaya tumigil ka na. Pakiusap, Kaeah. Pakiusap."
Natigilan ako.
Tumitig ako kay Oliver at isa lang ang alam kong dahilan kung bakit ganito siya magsalita sa akin. I smiled sarcastically as I felt the pain inside my chest. Kumikirot ang dibdib ko na parang may tumutusok na karayom sa loob-loob nito.
I cleched my fist. I, then, looked up to Oliver and met his cold eyes. Umapaw ang galit sa dibdib ko. My hands were shaking as if I want to kill someone right now.
Yes, someone. I freaking want to k*ll that someone...with my own hands.
He just need to push my button.
"Why do you always need to repeat that?" I asked him.
He shrugged his shoulder, na parang walang pakialam. "Because that's what I feel, Kaeah. And also... to make you stop."
Tears started to form in my eyes but I manage to stopped it right away. I smiled mischievously. Sa tuwing hinihintay ko siya ay ito ang paulit-ulit niyang ipinapamukha sa akin.
"Is it because of Irish, huh?"
Just by mention her name, I felt loath. I hate her big time.
Mas tumalim ang tingin sa akin ng lalaking kaharap ko. "Don't you dare, Kaeah. Huwag mong subukan na galawin si Irish dahil ako ang makakalaban mo," ngayon ay naramdaman ko ang galit sa tono niya.
That b*tch.
Iniwan akong tulala ni Oliver sa gitna ng daan at nakatanaw lang sa kaniyang likuran. Pinanood ko siyang maglakad papalayo. I gasped. Tumingala ako sa langit kasabay ng mariing pumikit, pinigilang bumagsak ang luha. Pagkatapos ay huminga ako ng malalim.
"You really need to hurt me every morning," I whispered.
Naglakad ako patungo sa classroom. I am in second year of college and taking a business management course. It was already my plan since I was a kid. I want to have my own business just like my dad. At first, I dreamed to be a popular artist because that was my mom's alike. But when she died, I decided to just follow what my dad wants for me.
Pagkaupo ko sa upuan ko ay pabagsak kong inilapag ang bag ko sa sahig. Saka ko isinandal ang ulo ko sa upuan at pumikit.
I can feel my best friend's stares to me. Hindi ko siya pinansin dahil wala rin akong ganang makipag-usap sa kaniya. I can see her as my fake friend lalo na rin sa pagiging involve ni Oliver. Hindi lingid sa kaalaman ko ang lihim niyang pagkagusto rito.
But she knew how b*tch I am.
Hindi si Irish, ang ibang babae o kahit si Zai ang pwedeng bumagsak kay Oliver maliban sa akin. Kinompronta ko na siya, I threatened her that her parent's life will be endanger kung hindi niya ititigil ang kahibangan niya.
Yes, I meant that.
I can really do what I said. I have money. That's my card. Lahat ay nagagawan ng paraan, basta may pera ka. Taking some connection was just a piece of cake.
Matatanggal nito agad kung sino man ang magbabalak humadlang.
But I don't want to fool myself, also. Dahil kahit gaano karaming pera ang mayroon ako, hindi-hindi noon mababago kung sino talaga ang nagugustuhan ni Oliver. Hindi ko siya mabibili.
"Kaeah, hinintay mo na naman ba si Oliver sa gate?" Zai asked out of a nowhere.
I opened my eyes and threw a slight glance on her saka tumango.
"He hurt your feelings again, right?" She took a deep breath. "Why don't you stop na lang? I am starting to worry about you."
Natigilan ako saglit. My brow arched as I softly laughed. Why, my dear best friend? To take that advantage and flirt with him?
The laugh on my lips faded.
"I will get him," I said sharply. Napakurap siya. "He will be mine soon. Trust me."
Nagsunod-sunod ang klase. I was just doing nothing but stare outside the room. Wala naman akong narinig na kahit anong salita mula sa mga teachers na nagtuturo. It's either they are already used to my everyday's behavior, or they were scared that I might do something bad to them. They know me. I can even manipulate everything if I've wanted.
Pagdating ng dismissal ay dali-dali akong umuwi sa mansion namin. Lakad-takbo ang ginawa ko dahil masiyadong malawak ang garden namin sa labas.
My suspicion was correct, dahil pagpasok ko sa loob ay nanuot agad sa ilong ko ang amoy ng alak.
Sa sofa ay nakaupo pa rin si daddy, walang pinagkaiba sa posisyon na pinag-iwanan ko sa kaniya kanina. He was staring at the alcoholic drink as if he was in a deep thought. Bakas ang galit sa kaniyang ekspresiyon. May nakita pa akong ilang basag na bote na nakakalat sa sahig, mukhang ibinato niya iyon kanina.
I crossed my arms.
"Dad, bakit ka umiinom? May masama na naman bang nangyari?" I asked, confused. "You look so sad right now. Stressed ka lang kanina, ah? Where's your Khrissa?"
I almost rolled my eyes.
Nag-angat ng tingin sa akin si daddy na mukhang ngayon lang naramdaman ang presensya ko. Tumitig siya ng ilang segundo sa mukha ko bago umiling. He drank first before letting out a deep breath.
"If I only listen to your tita Maddy," he whispered bitterly, nanginginig maging boses niya. "Sana hindi ko na nga pinatulan si Kharissa! She's so fucking gross! Nandidiri ako sa kaniya! Putangina."
I covered my mouth in shock. Mabilis akong humakbang palapit at lumuhod sa kaniyang harapan. I swallowed before taking the alcohol from his hand.
"W-why, Daddy? I thought... you love her?"
"I thought, too. Pero noong mapanood ko ang video na sinend sa akin ni Maddy..." Umiling ulit siya. "I don't think I still love her. Tama ba 'yon, anak?"
"What video?"
"That's a sex tape. And... You won't believe me kung sino ang kasama niya habang ginagawa iyon." Mapait siyang tumawa. "Her brother. Fuck. Ang dumi-dumi!"
Sex with her brother, huh? I looked away and smirked a bit. Kharissa and her brother... That was interesting.
Naglabas ng sama ng loob si daddy sa akin. Hinayaan ko na rin siyang uminom nang uminom habang ako ay nakikinig lang. Titig na titig ako sa kaniya buong oras. I felt pity for him but I felt more relieved. At last, it happened already.
Their relationship was already ruined.
Nawala lang yata ang atensiyon ko kay daddy nang may tumawag sa akin. I saw Oliver's name on my screen that me smiled.
"Hi, Oliver! Break it down, yow!" I laughed jokingly.
I glanced at my dad for a moment and his eyes narrowed. Tumalikod na ako at nagsimulang maglakad palabas ng mansion.
"Let's meet, Kaeah," Oliver mumbled over the phone. "Kitain mo ako!"
My brows furrowed for a minute because of his tone. But when I realized the reason kung bakit ganito siya ay napangiwi ako.
"It's already late, babe" sagot ko at tiningala ang kahel na langit, papalubog na ang araw. "My dad won't let me. He's so strict, you know-."
"Bullshit!" he cut me off. "Don't act innocent, Kaeah!" Ramdam ko ang galit niya. I smiled even more when I imagined his face right now, looking at me furious while greeting his teeth. "I will kill you-"
"In bed?" I asked mockingly.
"Fucking bitch. Stop kidding around because I'm fucking serious. Papatayin kita!"
I stunned.
What?
"Really, babe? After hurting me emotionally, you will hurt me physically now?" my voice broke.
"Huwag mo 'kong dramahan! Magkita tayo," walang pakialam na singhal niya. "dahil kung hindi, ako mismo ang pupunta riyan. I'll text the address."
Pinatay niya na ang tawag matapos sabihin iyon. I looked up that sky with a heavy feeling. Nakagat ko ang labi ko. Why is he like that? I just did it for a purpose. Napahinga ako nang malalim. Ramdam ko ang pamamanhid ng buong katawan ko.
Kahit labag sa loob ay pinili kong suputin si Oliver sa lugar na sinasabi niya. I haven't changing my cloth yet kaya naka-school uniform pa rin ako. Saka na lang ako magpapalit pag-uwi ko.
Pumasok ako sa isang madilim na eskinita 'di kalayuan sa subdivision namin, malamig rito at kakaiba ang amoy. I didn't know what's running on Oliver's mind but I just shrugged it off.
Wala akong naramdamang kaba o takot habang naglalakad mag-isa. Oliver is here naman.
Lumingon ako sa paligid nang makalayo-layo ako. Wala naman akong makitang ibang tao bukod sa akin at may ilang insekto pang dumadapo sa aking balat. Is he serious? Dito talaga?
I was about to continue walking but someone unexpectedly grabbed my arm tightly and slapped my cheek hard. Natumba ako sa lupa at napahawak sa mahapding pisngi. Pakiramdam ko ay namula agad ito.
"What the-" Hindi pa man ako nakakarecover isang malakas na sampal na naman ang dumapo sa kabilang pisngi ko. I tasted my blood from my lips, nagkapasa agad iyon.
Napamura ako.
"It's a wrong decision for you to meet me here," boses ni Oliver. When I veered at him, nanlilisik ang tingin niya sa akin na parang anong oras ay susugurin ako. Nangtatagis ang kaniyang bagang. "Anong klaseng tao ka, Kaeah?"
Pinilit kong tumayo, hindi iniinda ang pananakit ng pisngi.
"W-why did you slap me?" I asked unbelievingly.
Napasinghal siya sa inis. He was ready to slap me again but he restrained himself, bagkus ay mahigpit na hinawakan ako sa braso.
"I am the one who suppose to ask you, Kaeah! Bakit mo ginawa 'yon? Bakit..." Tears fell from his eyes. "Bakit mo... ipinagahasa ang nanay ko?"
Pakiramdam ko ay umakyat lahat ng dugo papunta sa ulo ko. Nanigas ang katawan ko at hindi nakapagsalita. Nanlalaki ang mga matang nakatitig ako kay Oliver. He knew... that fast?!
"D*monyo ka. Why do a girl like you exist?" puno ng galit na sabi niya habang namumula ang mga mata. "Dinumihan mo ang nanay ko at... sa tito ko pa. Why, Kaeah? You f*cking criminal!"
Hindi ako nagsalita, blangko lang ang ekspresiyon ko habang nakatitig sa mukha niya. Naghabol siya ng hininga at nang walang nakuhang sagot sa akin ay itinulak niya ako. I balanced myself kaya hindi ako natumba.
"I will put you in jail, b*tch." I noticed that his hand was shaking. Kung tutuusin, pwede niya na akong mapatay rito. No one would know.
"Mark my words."
Aalis na sana siya pero para akong natauhan dahil mabilis kong hinawakan ang braso niya. Muntik na akong matumba dahil sa malakas niyang paghawi rito. Makahulugan akong ngumiti sa masamang tingin ni Oliver.
"It's for the good, Oliver," I tried to convince him. "I don't have a choice. T-that's the only way for me to separate them. Hindi sila pwede!"
"Nababaliw ka na ba?!"
"K-kapag naging sila, how about us? Kapag nagkatuluyan ang mama mo at ang daddy ko ay hindi na tayo pwede!" inis na sigaw ko. Umawang ang labi nito, hindi makapaniwala. "G-gusto mo ba 'yon? Hinahadlangan nila tayong dalawa!"
"Baliw ka na, Kaeah!" sigaw niya sa akin. "That's your reason? How many times do I have to tell you that I won't ever like you? Stop it, Kaeah!"
"Oliver..."
"Huwag kang lalapit sa akin. Nakakatakot ka..." Umatras siya agad dahil akma akong lalapit. "Hindi ko na alam ang gagawin ko sa 'yo. G-gusto kitang saktan, g-gusto kitang patayin!" Umiling ito. "But I am not like you. Hindi ako d*monyo!"
"No! No! I'm not a devil, Oliver! Pero hindi rin naman ako anghel para magpaubaya! Akin ka. Akin ka lang!"
"Dream on." Nginisihan niya ako bago sumeryoso. "Magkita na lang tayo sa korte."
Hindi ko na napigilan ang pag-alis niya. Naiwan ako rito sa madilim na eskinita habang nakakuyom ang kamao. Tumanaw ako sa kaunting silaw ng liwanag at galit na ngumiti. No, Oliver. I am not dreaming.
Mabagal akong naglakad pabalik sa pinanggalingan ko. Bumabagsak na ang talukap ko sa pagod. Pagdating ko sa bahay, ang lasing kong ama naman ang maabutan ko. What a day. I want to die.
"You did a great job!" May lumabas na kung sino mula sa dilim at pinalakpakan ako. Lumabas si tita Maddy na malawak ang pagkakangiti sa akin. She's my mommy's sister. "Very good, my niece."
I smiled. "Yeah. He gets mad at me even more. But well, I'm not the kind of person who regret what I did. It's already done. Tss." Napailing ako.
"That's my idea, dear. That thing will work, just be patient."
"Okay. Why are you here, anyway?"
Napangisi ito. "Since, I did you a favor-"
"It's not only my favor, auntie. Of course, you will like it too. You like my dad, right?"
Bumakas ang gulat sa mukha ni tita Maddy, mukhang hindi niya inaasahang malalaman ko ang sikretong iniingatan niya. She looked away for a moment before rubbing her forehead.
She forced smile to me. "Yes-"
I slapped her. Hindi lang isa, kung hindi dalawa. Nginisihan ko siya.
"Back off, b*tch. I don't like you for my dad," wika ko. "Walang sinuman ang...makapapalit kay mommy. Not Kharissa, not anyone and not you."
Umihip ang malakas na hangin. Hindi nawala ang galit na ngisi sa labi ko habang magkatitigan kaming dalawa. Hanggang sa napangiti si tita at unti-unting humalakhak. Pinanood ko lang siya.
"I knew it's coming," biglang sabi nito at inilabas ang kaniyang cellphone. Ipinakita niya sa akin ang video ng pangyayari sa pagitan namin ni Oliver kanina. "Ang lahat ng ginawa mo ay nakarecord dito, my dear. Hindi mo naman siguro gugustuhing malaman ito ng daddy mo, 'diba?"
Saglit akong natulala.
Damn.
Nakagat ko ang labi ko at kumurap.
"You think it's scary?" nang-aasar kong tanong. "How about this?"
Ako naman ang naglabas ng phone. Sinimulan kong i-play ang ni-record ko noong nakaraan bago kami magkausap. Bago kami magplano.
"Do something that will ruin their relationship, Kaeah. Kahit ano, iyon lang ang paraan para hindi na maudlot ang pagmamahal mo kay Oliver."
"Like what, Tita Maddy?"
At nagpatuloy ang recording haggang sa ipaliwanag niya ang kailangan kong gawin. Kitang-kita ko ang gulat sa mukha ni tita Maddy. Bumalatay ang takot sa kabuuan ng kaniyang mukha.
"Hindi ito magugustuhan ni daddy," I blackmailed her, too.
Hindi siya nakapagsalita.
Nilapitan ko siya at hinawi ang kaniyang buhok. Inilapit ko ang bibig ko sa tainga siya saka bumulong, "You can't outsmart me."