MAAGANG nagising si Grey nang umagang iyon. Ang totoo ay hindi siya nakatulog. Tiningnan niya si Faye na mahimbing na natutulog sa tabi niya. Hindi siya makapaniwalang nagawa niya iyon kay Faye. Ngunit wala siyang pagsisisi. Ginusto niya ang nangyari. Lasing man siya o hindi. Alam niyang ginusto niya 'yun.
Pagkatapos niyang malaman na birhen pa ito hindi na siya nagdalawang isip na itigil ang ginagawa niya kahit huli na ang lahat dahil may nangyari na sa kanila.
Iyak ng iyak si Faye habang paulit-ulit itong nagmakaawa na tumigil siya hanggang sa ito ay makatulog sa kakaiyak.
Hinaplos niya ang pisngi ng asawa at ayun na naman ang pakiramdam na pilit niyang inaalis sa sistema niya. Pakiramdam niya ay may kung anong nabubuhay sa katawan niya sa tuwing maglalapat ang mga balat nila. Ramdam niya ang kuryenteng dumaloy sa katawan niya na nagbibigay sa kaniya ng kakaibang pakiramdam.
Agad niya itong binitawan ng maramdaman ang pag-iinit ng kaniyang katawan. Ano bang meron sa babaeng ito at gano'n na lang ang reaksyon ng katawan niya?
Pinilig niya ang ulo at winaksi sa isip ang mga iniisip niya. Kailangan na niyang umalis. Baka kapag nagtagal pa siya dito, baka kung ano pa ang magawa niya.
Maingat siyang bumangon at nag-ayos ng sarili. Pero bago siya lumabas. Dinamitan niya muna si Faye.
Pababa na siya nang makasalubong niya si Manang Linda na paakyat ng hagdanan. Nakakunot ang noo at tila may hinahanap.
"Grey, nasaan si Faye? Saan siya natulog kagabi? Wala siya sa kuwarto niya?" sunod-sunod na tanong nito sa kaniya.
Napa-iwas siya ng tingin. "Nasa kuwarto ko siya Manang at kung magising siya, pakidalahan na lang ng pagkain."
"Ano? Bakit siya nandoon? Ano na namang ginawa mo sa kaniya?" Bakas ang pag-aalala at galit sa mukha nito. Mas lalo siyang na-guilty.
"Sige na Manang, huwag na maraming tanong, aalis na ako." Pagkasabi niyon ay mabilis na siyang umalis at iniwan ang ginang na naguguluhan sa inasta niya.
Mabigat ang loob na pinuntahan na lang niya si Khenzo sa bahay nito.
"Bro, aga natin ah! May problema ba?" he asked while mixing the drink he was holding.
"Malaki pare," naiiling na sagot niya sa kaibigan sabay inom ng beer na inabot nito.
"What is it?"
Tiningnan niya ito. Nag-aalangan kung sasabihin ba niya. "It's about my wife, Faye."
"Tsked. Anong meron sa kaniya? Gusto mo na ba siya? Uy aminim mo, gusto mo na ang asawa mo 'no?" Tudyo nito sa kaniya.
"Tumigil ka nga," uminom ulit siya bago magsalita. "May nagawa ako sa kaniya na siguradong hindi mo gugustuhing marinig."
"What?" His eyes widened in shock. "What did you do? Sinaktan mo na naman ba siya? Ikaw Grey ha sinabi ng huwag mo ng gagawin 'yun!"
He signed. "But I did and this time sumubra ako. I didn't mean to do it. Hindi ko lang talaga napigilan ang sarili ko."
"What?" nanlalaki ang mga matang tanong nito. "Anong ginawa mo? Sabihin mo?!"
"May nangyari sa amin," diretso niyang sabi, walang paligoy-ligoy.
Natahimik si Khenzo na parang pino-proseso pa nito sa utak ang narinig. "R-Really? But wait- how did that happened? You didn't force her, right?"
Kumuyom ang kamao ni Grey, guilty. "I did. I force her, Khenzo. I fucking force her to do it."
"Putek!" Natampal ni Khenzo ang noo saka inis na tiningnan siya. "Pare, ano ka ba naman. Hindi ka pa nakuntento sa pananakit mo sa kaniya tapos ngayon pinilit mo pa siya sa isang bagay na ayaw niya."
Khenzo is always like that. Kapag alam nitong mali siya palagi siya nitong tinatama. Well, he's Khenzo and his best friend.
"I know."
"Eh paano na ngayon 'yan anong gagawin mo? How about Celine? Kung mahal mo si Celine hindi mo magagawa 'yun kay Faye."
"I don't know." Hindi talaga niya alam. Blanko ang isip niya. Wala siyang mahanap na sagot sa isip niya.
"You don't know? Grabe!" Umiling-iling ito saka walang sabi-sabing ininom ang beer na nasa harap nito. "Woah ang sarap!"
"Tsked. Hindi ko naman na uulitin eh," pabuntong-hiningang tugon niya. Pagkatapos nang nangyari sa kanila ni Faye parang natakot na siyang saktan ulit ang asawa niya. Totoong sumubra siya sa ginawa niya.
"Talagang hindi na dapat maulit ang ginawa mo," singhal nito sa kaniya. "Pambihira hindi ako makapaniwala."
Napayuko siya saka wala sa sariling napatitig sa hawak na beer. "Ever since I married her..." mahina ngunit sensirong aniya.
"What?" pabagsak na binaba ni Khenzo ang hawak na beer. "Hindi ko na alam ang sasabihin ko sa 'yo. Sana ay masaya ka sa ginawa mong pagpapahirap sa asawa mo. At sana rin hindi mo pagsisihan na sinaktan mo si Faye."
Hindi niya pinakinggan ang sinabi nito, nagpatuloy lang siya sa pagsasalita. "Wala akong ginawa kundi saktan siya. Hindi ko siya pinakinggan. Sarili ko lang ang iniisip ko," maninang bulong niya ngunit alam niyang narinig iyon ni Khenzo. "I'm asshole for hurting her like that. I'm so stupid."
"Tsked. Tsked. Buti alam mo."
He signed. "I know that already."
Pagkatapos niyang magpakalasing sa bahay ni Khenzo umuwi na agad siya pero hindi sa bahay nila ni Faye kundi sa condo niya. Hindi pa niya kayang harapin si Faye sa ngayon. Sigurado naman siyang hindi rin nito gustong makita siya pagkatapos ng ginawa niya dito.
"Hey there!"
Nagulat si Grey nang bumungad sa harapan niya si Celine. Hindi niya namalayan na nasa tapat na pala siya ng unit niya.
"W-What are you doing here?" naliliyong tanong niya rito ngunit tinaasan lang siya nito ng kilay dahil sa tanong niya.
"Well I'm here to visit you because you're not answering my calls," nakapameywang na sabi nito.
"Oh. I'm sorry about that I was just busy," paliwanag niya rito na sana ay paniwalaan nito.
"Busy of what?" madilim ang mukhang tanong nito. Tila hindi nito nagustuhan ang sagot niya.
Pabuntong-hiningang binuksan niya ang pinto ng condo bago ito sagutin. "Just busy, pasok ka." Nauna siyang pumasok at pabagsak na naupo sa couch.
"Answer me Grey, ano ba talagang nangyayari sa 'yo? Hindi ka naman ganito dati ah."
"Pwede ba tumahimik ka muna," sigaw niya. He feel irritated all of the sudden. "Kung ayaw mong mag-away na naman tayo tumahimik ka at iwan ako." Tumayo siya at dumiretso sa kuwarto. Nagkulong siya upang iwasan ang kasintahan.
"Babe! I'm sorry please mag-usap tayo," rinig niyang sigaw nito mula sa labas ng pinto.
"Celine, can you please leave me alone. Huwag muna tayong magkita."
"What? Why? Pinagbawalan ka ba ng asawa mo?"
Napailing siya. "Tama ka, asawa ko. May asawa ako at hindi na dapat ako nakikipag-relasyon sa 'yo. Kaya kung pwede pabayaan mo muna ako. Hayaan mo akong makapag-isip."
"Fine." Narinig niya ang pagkalabog ng pinto. Marahil ay umalis na si Celine. Napabuntong-hininga siya. Nakapikit na nahiga sa kama. Naguguluhan at nalilito siya sa nararamdaman niya. Iyong nangyari sa kanila ni Faye, hindi mawala sa isip niya.
NARAMDAMAN ni Faye na parang may humahaplos sa pisngi niya dahilan upang siya ay magising. Nang imulat niya ang mga mata nakita niya ang nakangiting si Manang Linda.
"M-Manang..." Babangon na sana siya nang maramdam niya ang kirot sa gitnang bahagi ng mga hita niya. Napangiwi siya sa sakit niyon. Dahil sa sakit na naramdaman niya ngayon lang, naalala niya ang nangyari kagabi. May nangyari ba sa kanila? No. Hindi pwede. Mabilis na nangilid ang luha sa mga mata niya na kaagad niyang pinahid.
"Hija, ayos ka lang ba?" nag-aalalang tanong sa kaniya ni Manang bago i-abot sa kaniya ang isang tray na puno ng pagkain. "Heto, kumain ka muna. Mukhang may dinaramdam ka. Sinaktan ka ba ng asawa mo? May sugat ka ba? Sabihin mo sa akin, Faye. Saan? Sabihin mo?"
"A-Ayos lang po ako," nauutal na tugon niya. Nahihiya siya. Isang malaking pagkakamali ang nangyari. "Okay lang po ako."
Lumamlam ang mukha ng ginang. "Sige, hindi na kita pipilitin. Kumain ka na muna."
"Salamat po," humihikbing aniya. Hindi siya makatingin sa kaharap. Hindi niya lubos maisip na may nangyari sa kanila ng asawa niya. Hindi dahilan na asawa niya ito, para sa kaniya ay mali iyon. Maling-mali.
"Mukhang malalim ang iniisip mo. Ano ba talagang nangyari sa 'yo at dito ka natulog sa kuwarto ng asawa mo. Sinaktan ka ba niya?" Mukhang hindi na makatiis ang ginang na hindi nito nalalaman ang totoong nangyari sa kaniya ngunit hindi niya kayang tugunin ang tanong nito. Bumuntong-hininga ito nang hindi siya sumagot. "Hindi na kita pipilitin. Pasensiya ka na at nag-aalala lamang ako sa iyo. Sige maiwan na muna kita." Tumango lang siya bilang tugon.
Maraming tanong ang bumabagabag ngayon sa kalooban niya.
Bakit? Sa pagkakaalala niya, ito ang nagsimula at pinilit siyang gawin ang bagay na 'yun. Kaya bakit? Ano ang dahilan? Gusto niyang isiping na may halaga siya para dito ngunit ang dahilang wala ito ngayon sa tabi niya ang nagbibigay sa kaniya ng kasagutan.
Huwag ka ng umasa Sabrina Faye. Hindi ka niya mahal. Init lang 'yun ng katawan kaya't may nangyari sa inyo. Nagkataon lang na ikaw ang kasama niya.
Nakaramdaman siya ng sakit sa isiping iyon. Sakit na ngayon niya lang naramdaman. Pero bakit siya nasasaktan? Dahil ba nakuha na siya nito? Iyon ba ang dahilan o talagang may pagtingin na siya dito. Siguro nga ay may nararamdaman siya. Hindi man gano'n kalalim pero nararamdaman niyang meron. Kasi kung wala, hindi siya masasaktan ng ganito.
Pinahid niya ang luhang naglandas sa pisngi niya.
Tanggapin mo na lang Sabrina, hindi ka mamahalin ni Grey.
Pero kahit gano'n hindi niya mapigilang umasa. Na sana ay mahalin din siya nito.
"Bakit ba ganito ang buhay ko," asawa niya nga ito pero hindi naman siya ang mahal. "What a beautiful life."
Pagkatapos kumain niligpit niya lahat ng pinagkainan. Tatayo na sana siya nang muling maramdaman ang kakaibang sakit na iyon sa gitna ng hita niya. Ganito ba talaga kasakit iyon kapag first time. Nakakainis hindi pa yata siya makakalakad ng maayos.
Inayos niya ang bedsheet ng kama ngunit natigilan nang mapansin ang blood stain doon. Namula ang pisngi niya sa isiping iyon ang pruweba na nakuha na siya ng asawa niya. Mabuti na lang at hindi ito nakita ni Manang. Nakakahiya kapag nagkataon.
Sa ngayon, hindi pa siya handang magkuwento kay Manang. Sigurado siyang mas mag-aalala lang ito sa kaniya.
Nang makitang maayos na ang silid ni Grey bumaba na siya upang hugasan lahat ng pinag-kainan niya. Nakita niya si Manang na abala sa pag-aayos ng mga kurtinas sa sala. Lalampasan na sana niya para hindi na siya matanong ng tawagin siya nito.
"Faye!" Tawag nito sa kaniya sabay lapit. "Ako na diyan."
"Ako na po." Tanggi niya habang nakayuko ang ulo..
Natigilan si Manang Linda. "Okay ka lang ba, Faye?"
Mabilis na tumango si Faye. "Opo. Okay lang po ako."
"Maputla ka." Puna nito sa kaniya.
"Po?" Pinakiramdaman niya ang sarili at noon niya lang napansin na medyo masama nga ang pakiramdam niya.
"Faye, ako na ang bahala diyan. Magpahinga ka na lang sa kuwarto mo."
"Sige po, salamat." Tumango siya dito bago pumunta sa kuwarto niya at doon pinakawalan ang kanina pa niyang pinipigilang hininga. Napahawak siya sa kaniyang didbib saka pinakalma ang sarili.
Nahiga siya sa kama upang magpahinga ngunit hindi naman siya makatulog dahil kaka-gising niya lang.
Ilang oras din siyang nakatulala sa kawalan nang marinig niya si Manang.
"Faye, dinalhan na kita ng pagkain. Papasok na ako ha."
"Opo," sagot niya, nakahiga pa rin.
Nang makapasok ito, nilapag nito ang pagkain sa tabi niya. "Oh heto, kumain ka. Nag-aalala ako sa 'yo hindi ka kasi lumabas ng kuwarto mo."
"Pasensiya na po kayo, masama lang po talaga ang pakiramdam ko." Totoo 'yun, kanina medyo okay naman siya pero ngayon parang lalagnatin na siya.
"Patingin nga." Nilapat nito ang likod ng palad nito sa kaniyang noo. "Aba ay mainit ka nga. Teka kukuha ako ng gamot sa baba."
Tumango siya saka pinanood itong mawala sa paningin niya. Napangiti siya sa isiping maswerte siya dahil kasama niya si Manang Linda. Kahit paano ay may karamay siya. Sa isiping 'yun unti-unting nawala ang bigat sa dibdib niya.