"Congratulations, Mel and Ace!" 
I smiled when I saw them greeting us, may pa-confetti pa nga.
"Thank you, you don't know how happy I am." I emotionally said.
"Me too!" my boyfriend said.
We hugged them, we are so emotional that time, after that dramatic time we celebrate, yay! We are graduated!
"Amelia, can I talk to you?" Ace said.
I smiled at him, "Of course, what are we going to talk about?" I happily said.
He held my hands, we walked until we reached the park, parke kung saan kami unang nagkita.
"W-What are we doing here?" I stuttered when asking.
I am nervous? Yes, I am, hindi ko alam kung anong nasa isip ni Ace at pumunta kami rito, there was in my mind that telling a positive and negative thoughts.
"Naalala mo no'ng una tayong nagkita rito?" he said, smiling.
I smiled too, I always remember that day, I was broken that day then he appeared, comforting me.
"I was so broken that time because my ex ghosted me, ta's nalaman kong ikakasal na siya." I said.
"I promised to you that time, I will never do that thing to you, I will never leave you, I will never hurt you the way he do." he said.
I smiled when I remember that day, yes, he promised, and until now I'm still holding to his promises.
"But..." he sighed.
I can feel my knees are shaking because of too much nervous, why he is saying that thing to me now?!
"I-I don't want to do this now, but... I-I need to." he said, tearing up.
I held his both hands and faced at him, what his trying to say? Are he going to leave me or what?
"W-What? Can you tell me what's going on?" I asked him.
"I-I'm going to America, M-Mommy said that I need to work there, pero babalik ako, babalik ako para sa 'yo. Babalik ako, I will just chase my dream. I'll come back here, that time we can build our own family." sabi niya.
I'm shocked, alam ko namang his parents especially his mother doesn't want me, hindi niya iyon alam dahil ang bait naman nila kapag kasama ang boyfriend ko.
"T-This is you want?" I said, stuttered.
"Aminin ko man o hindi, gusto ko rin matupad ang pangarap ko, gusto ko rin ng magandang kinabukasan, hindi lang para sa 'kin kundi para sa 'yo rin." sabi n'ya at huminga ng malalim.
"Hindi kita pipigilan, Ace, disesyon mo 'yan, girlfriend mo lang ako, ikaw pa rin ang masusunod." sabi ko kahit hindi bukal sa kalooban ko.
"S-Salamat, babe, salamat, pinapangako kong kapag natapos ko ang kontrata ro'n ay uuwi ako rito, susunduin kita at do'n tayo magpapakasal."
Kita ko sa mata niya kung gaano siya kasaya, s'yempre, pangarap niya iyon, kahit ako kapag nabigyan ng gano'ng offer I will be happy like that.
"Let's celebrate our last day," he happily said.
"L-Last day?" I asked.
He sighed again, "I'm sorry for not telling you this but, today is my last day here in Philippines, by tomorrow I will be going to America,"
Hindi ako nagsalita, akala ko isang buwan o higit pa bago siya umalis 'yon pala ay bukas na agad, bukas na bukas wala man lang na palugit kahit isang araw.
"Pero it's okay! Maganda na iyon para madali akong maka-uwi, pangako, babe. Gagawin ko lahat para mapaaga ang pag-uwi ko." sabi niya at ngumiti pa.
Hinalikan niya ang likod ng palad ko at ngumiti, ito na naman ang mga alaga kong paru-paro na nag-aaway away sa loob ng tiyan ko.
Aaminin kong kahit matagal na kami, hindi pa niya ako nahahalikan sa noo, pisngi o maging sa labi, tanging hawak kamay at halik likod palad palang ang nagagawa niya.
"Hihintayin kita." sabi ko at ngumiti.
"Hihintayin mo talaga ako kahit 2 years 'yon," sabi niya.
Saglit lang ang 2 years, saglit lang iyon dahil madali lang ang oras, saglit lang kaming magkakahiwalay, palagi ko iyang iisipin.
"'Pag balik ko rito, papakasalan kita." sabi niya.
Napangiti naman ako, kaya excited akong maka-uwi siya rito, e. Mahal na mahal namin ang isa't isa.
Naglakad lakad kami hanggang sa mapagod ako, nagpahinga muna kami sa isang upuan sa gilid at pinanood ang mga batang naglalaro.
"Mamimiss kita," I whispered, trying to hold my tears.
"Saglit lang 'yon, babe, saglit lang talaga, pag-dating ko rito, bubuo tayo ng sarili nating pamilya." pagkumbinsido niya.
Ngumiti ako, nagtagal kami ng ilang minuto ro'n hanggang sa biglang may umilaw at tumugtog doon sa likod ko, napatingin ako roon no'ng unti unting umilaw ang isang Christmas lights.
"W-Wow."
"Ahm, Amelia Fern." tawag sa akin ni Ace.
Nakakunot noo akong tumingin sa kaniya noong makita kong lumapit siya sa magandang mga ilaw.
"Hmm?"
Kinakabahan ako ngayong oras na ito, kinakabahan ako kasi iniisip ko kung anong gagawin niya, iniisip ko kung siya ba ang may pakana ng lahat na ito.
"I know, I will leave you very soon but I want you to know that hindi man ikaw ang una kong minahal pero pinapangako kong ikaw ang huli at wala ng iba, ikaw magpakailan pa man, mahal na mahal kita kaya..."
Dahan dahan siyang lumuhod sa harapan ko at may kinuha sa bulsa niya, napahawak ako sa bibig ko no'ng makita ang kumikinang na pilak sing-sing.
"Will you marry me?" he nervously asked.
Nag-uunahang tumulo ang luha ko sa pisngi ko dahil sa tanong niya, sunod sunod akong tumango dahil hindi ako makapag-salita nang maayos dahil sa pagkabigla. Nakita ko naman siyang napangiti at masayang tumayo.
"I love you." madamdaming sabi niya at niyakap ako.
Niyakap ko siya pabalik at umiyak na naman no'ng isuot niya sa akin ang sing sing, kasyang kasyang 'yon sa akin at bagay sa mapuputi kong balat.
"Papakasalan kita kapag bumalik ako, pangako, babe." sabi niya ngumiti, ngumiti rin ako.
Inihatid niya ako sa bahay pagkatapos no'n, gusto pa sana naming magsama kaso hinahanap na siya ni Tita Anna, his mother.
"Mommy! I'm engaged!"
Niyakap ko si Mommy at tinignan sa likod niya kung gaano kaganda ang sing-sing na binigay sa akin ni Ace.
"Congrats anak, Mommy is so happy for you!" she said and hugged me back.
"Thank you, Mom, where's Dad?" i asked her.
"On office again, alam mo naman 'yon napaka-workaholic," sabi ni Mommy habang umiiling iling.
"Ang ganda ng sing sing na binigay sa  'kin ni Ace, Mom, can't wait to our wedding!" I giggled because of excitement.
"Kailan ba kasal? Next month or next next month?" she asked.
"No, Mom, nagpropose siya sa 'kin kanina but he said aalis siya to fulfilled his dreams in America, 2 years contract." ngumuso ako.
Napangiti naman si Mommy at niyakap ako, pagkatapos namin do'n ay natulog na rin kami, pinicturan ko ang kamay ko, revealing my silver ring.
After that i posted that on my Instagram, captioning...
@AmeliaFernJuarez
Engaged to the man I loved. @AceClemente
Wala pang isang oras ay may mahigit 500 hearts na iyon, marami na rin na comment and puro 'yon lahat congrats.
Masaya ako noong gabing iyon pero nalungkot ako noong magising ng umaga, walang Ace ang gumising sa akin, walang Ace ang pinaghanda ako ng pagkain, at higit sa lahat walang Ace ang dumating marahil ay maaga siyang umalis ngayong araw.
Wala rin sila Mommy, they might be in company again, I will work there when I'm ready but not now because I still can't.
Malungkot akong kumain pagkatapos ay nanood ng T.V, para akong tanga'ng nanonood dahil wala naman akong maintindihan, lumilipad ang isip ko sa lahat ng bagay ngayong araw idagdag mo pang umalis na si Ace.
"Miss na agad kita." sabi ko at tumingin sa sing sing.
Kinuha ko sa kwarto ko ang phone ko para maichat ko siya, kanina pa pala ako umaga hindi nag-oonline baka may chat siya, sayang lang at hindi ako nakapagbigay ng pabaon sa kaniya.
Hindi nga ako nagkamali dahil may dm siya sa 'kin sa Instagram, napangiti nalang ako dahil kahit pati pagsakay niya sa eroplano sinabi niya sa akin.
Nagreply ako ng ingat at mahal na mahal ko siya, huminga ako ng malalim noong maibaba ko ang phone, mahigit isang libo na ang heart react ng post ko kagabi, hindi ko naman mareplyan isa isa ang nag-comment kaya nag-comment nalang din ako ng salamat sa kanilang lahat.
A 2 years without him is h*ll, I started working in our company, isang buwan nalang at uuwi na siya pero t*ngina isang buwan din siyang hindi nagrereply sa mga texts, chats, at hindi rin siya sumasagot sa mga tawag ko.
"I'm done with you!" I cried.
Tinanggal ko ang sing sing na ibinigay niya sa akin, I heard a news that tomorrow he will be going home na, aminin ko man o hindi, naghihintay at umaasa pa rin akong pupuntahan niya ako rito sa bahay namin at sasabihing naging busy siya, magpapaliwanag siya kung bakit hindi niya ako kinakausap.
Pero mali dahil kinabukasan, pupunta sana ako sa kanila pero nagulat ako sa nakita ko. Ang pangako niyang pakakasalan ako pagdating niya ay naging basura.
He was walking but he's not alone, he's wearing black tuxedo with his son and wife, my best friend.
Ako ang pinangakuan, pero sa kaibigan ko tinupad. Of course, my best friend was his first love.