Naging mabilis ang pangyayari. Sa West kami nagpakasal. Kita ko ang walang emosyon nitong pigura sa buong kasal namin. Pilit na ngiti lang din ang binigay ko sa mga pamilya namin habang siya ay puro tango naman sa mga bilin sakanya.
Hindi na ako kina nanay sumakay kundi sa sasakyan na ni Tristan. Walang imik at tahimik ang buong byahe naming umuwi sa bahay niya.
Sino ba naman kasi ang sasaya kung ang pinakasalan mo ay ang hindi mo naman inaasahan at hindi naman talaga gusto mo. Nakakadismaya iyon at ramdam ko siya.
Halos humigpit ang kapit ko sa seat belt ko nang maramdaman ang pagbilis nito sa pagtakbo ng sasakyan niya. Napapikit ako ng mata dahil sa takot na nararamdaman.
"Gusto ko pang mabuhay." Bulong ko sa sarili na sa tingin ko ay ako lang ang nakakarinig.
"Bakit mo ako hinayaan." Walang emosyong sambit niya sa akin habang ang mata ay nasa daan parin. Napatingin ako sakanya.
Napaiwas din ako. Hindi ko alam kung anong maganda o tamang isagot sa tanong niya.
"H-hindi ko alam." Kinakabahang sagot ko.
Hindi na muli itong nagtanong. Bumalik muli ang katahimikan sa buong byahe namin hanggang sa makarating kami sa bahay niya.
Ito iyong dream house niya.
Pagdating namin at pagpasok ng sasakyan niya sa loob ay siya ang unang lumabas ng sasakyan. Huminga ako ng malalim bago ko binuksan ang pintuan at lumabas narin. Pumasok agad ito sa loob na hindi man lang ako niyaya. Sabagay, isang pagkakamali lang ako. Bakit niya ako tratratuhin ng maganda?
Napatayo ako ng tuwid ng sumalubong sa amin ang dalawang katulong na mukhang mga bata pa ang itsura at isang namang matandang lalake na siyang nagbukas ng gate sa amin kanina.
Kita ko ang mangha ngunit may pagtanggap sa mukha ng dalawang kasambahay sa akin.
"Welcome po madam. Ako po pala si Nina at eto naman pong kasama ko ay si Andeng. Iyon naman po si Manong Ambo." Tukoy sa matandang lalake na ngayon ay buhat na ang mga gamit ko.
"Welcome po madam. Pasok na po tayo." Imbita ni Andeng sa akin.
Sumama ako sakanila sa loob.
Malawak ngunit simple ang disenyo ng bahay. Hindi ganoong kabongga at maraming palamuting nakasabit o nakadikit wall. Parang plain lang na tanging mga appliances ang laman dito at mga gamit na importante ang makikita. Hindi rin ganoon kataasan ang hakdanan papunta sa taas. Sa kwarto namin.
Biglang nag-init ang mukha ko. Mag-asawa na kami at obliga ba talagang iisa ang kwarto namin ngayon? Umiling ako.
Wala kaming maayos na relasyon at hindi pa namin lubos kilala ang isa't isa maliban sa akin na halos araw-araw ay updated ako sakanya noon.
Updated ako sa lahat ng mga gusto niya. Mga kasama at kaibigan niya. Malabo at malayo daw iyong mangyari kung sa pamumuhay palang ay magkabila na ang mundo. Eh paano naman kaya sa amin? Lupa ako at langit siya pero naabot ko siya. Iyon nga lang ay sa maling paraan.
"Madam. Dito po tayo." Turo ni Andeng sa akin sa itaas at nagpauna na si Manong Ambo sa pag-akyat ng gamit ko.
"Andeng." Mahinang tawag ko dito na kinatigil at lingon sa akin ng hahakbang na ito sa hakdanan.
"Bakit po madam?" tanong nito.
"Ahm. S-Saan ako kukwarto?" May pag-aalinlangang tanong ko. Nagkatinginan sila ni Nina bago ibinalik ang tingin sa akin.
"Sa kwarto po ni Sir madam." Sagot ni Nina.
Biglang dumagundong ang dibdib ko. Sa kwarto nga talaga niya.
"Halina po kayo madam." Aya sa akin ni Andeng at sumama nalang ako.
Pagbukas ng pinto ng kwarto ay napaawang ako sa linis at ganda dito. Naghalong dark at light gray ang kulay ng wall na binagay sa ibang mga gamit na narito. Ang bed ay black and white. Carpeted ang floor at may mga couches din dito. May ibang shelves sa gilid at puno ng libro at may dalawang kwarto na ang isa ay binuksan ni Andeng para ipasok ang maleta ko.
"Aayusin na po ba namin madam?" Paalam ni Andeng pero umiling ako.
"Ako nalang ang mag-aayos. Salamat." Sagot ko na kinangiti nilang dalawa ni Nina.
"Kapag may kailangan po kayo ay tawagin niyo nalang po kami sa baba." Magalang na bilin sa akin na kinatango at ngiti ko sakanila bago nila ako iniwan dito sa loob ng kwarto.
Huminga ako ng malalim at inamoy ang bango dito sa loob. Malamig sa ilong ang amoy at ramdam mo na malinis na malinis ang may ari dito. Ang kulay, style at disenyo ng bahay ay sakto sa taste at dream house ni Tristan na pinakita niya one time sa social account niya noon.
Nilibot ko pa ang paligid ng biglang bumukas ang pinto mula sa likod ko at napalingon ako. Namilog ang mata ko ng makitang nakatapis lang si Tristan na lumabas na agad ko ring kinaiwas.
Para akong naghabol ng hininga at halos kabog ng dibdib ko ang naririnig ko ngayon.
Dinaanan lang ako at pumasok sa isang kwarto na mukhang walk in closet iyon. Paglabas nito ay nakatshirt at short nalang.
Pumasok akong sunod roon. Napahawak ako sa dibdib ko. Para akong naninigas at hindi alam kung anong gagawin. Siguro ay ibabaling ko nalang sa pag-aayos ng mga gamit ko.
Nang matapos ako sa pag-aayos ay agad ko nang kinuha ang pantulog kong damit. Lumabas ako at sinilip ko muna kung naroon siya pero hindi ko na ito nakita. Agad akong pumasok sa CR at nagshower.
Pagkatapos ko ay agad kong inayos ang sarili bago lumabas at bumaba. Nasa paglilibot ang mata ko ng makasalubong ako ni Nina.
"Tatawagin ko palang sana kayo madam. Kain na po." Aya nito sa akin na kinasunod ko.
"Si Tristan?" tanong ko dito ng makaupo ako kaharap ang parihabang lamesa.
Sa gilid ako umupo kaharap ang mga pagkaing inihanda sa mesa.
"Nasa veranda po sa likod madam. Tinawag ko na po kanina pero parang hindi na po siya kakain dahil nakahawak po siya ng isang bote ng alak." Saad niya na kinalungkot ko.
Nilalamon lalo ako ng konsensiya ko. Sirang sira ko ang buhay niya.
Kumain ako mag-isa. Kahit na ang hirap lunukin ay pinilit ko magkalaman lang ang tiyan ko. Bago ako bumalik sa kwarto ay sinilip ko siya sa kinaroroonan niya. Nakaupo na ito at mukhang malalim ang iniisip.
Takot akong lapitan siya at mas lalong higit na kausapin din siya. Dumeretso na ako sa kwarto at hiniga nalang ang sarili sa kama. Pinilit kong matulog pero hindi ako malatulog dahil sa nakailaw na lampshade sa magkabilang gilid ng kama. Hindi ako sanay na may ilaw.
Papatayin ko na sana ng biglang bumukas ang pinto. Agad akong nagkunwaring tulog.
Naramdaman ko ang paglapit niya at paglubog ng kama sa tabi ko. Malakas ang dagundong ng dibdib ko pero hindi ko iyon pinahalata.
Maya maya ay wala na akong naramdamang gumagalaw. Bahagya kong minulat ang mata ko para silipin siya pero bigla akong nagulat at biglang nanigas ng maramdaman ko ang kamay niya sa tiyan ko.
"T-tri-tristan." Utal at kinakabahang awat ko dito.
Alam niya kung paano ako paglaruan sa tiyan hanggang sa unti unti itong umaakyat na kinataranta at bangon ko rason para matanggal ang kamay niya sa loob ng damit ko.
Umalis ako sa kama pero na nanatili parin itong nakahiga. Tulog ba? Nagtaka ako. Lumapit muli ako para tingnan ng biglang niyang haklitin ang kamay ko rason para mapahiga muli ako sa ibabaw niya.
"Gusto mo ito diba?" Bulong sa akin na halos magkadikit na ang tip ng ilong namin at amoy ko ang alak sa mainit na hininga nito.
"Tr-tristan. Lasing ka." Sagot ko dito pero mahigpit ang hawak niya braso ko." Nasasaktan din ako." Daing ko na kinangisi niya.
"Pumasok ka sa mundo ko. Kaya panindigan mo. You still have time to refuse this morning but you didn't."ngumisi ulit ito. "Ganyan mo ba talaga ako kagusto huh? Graciel?" Tuya niya. I gulped.
Gusto kong sabihin na oo. Gustong gusto ko siya na kahit mali ay pinasok ko. Na kahit maraming nasaktan, pinili kong huwag talikuran at pagdusahan ang resulta ng ginawa ko. Pero ang pagpasok sa buhay niya ay hindi ko pinagsisihan at kinokonsiderang bangungot kundi pangarap na kailangan ko paring pumasok sa butas ng karayom para malampasan ang mga nag-aabang pagsubok sa buhay ko bilang asawa niya.
"Tri-tristan." Tawag kong muli pero sinakop na niya ang labi ko.
Mabigat at magaspang ang hatid nito sa akin. Hinawakan niya ang likod ng ulo at likod ko para hindi ako makawala hanggang siya na ang nasa ibabaw ko. Marahas ang dating ng pag-angkin niya sa akin. Para akong nabubugbog at halos lahat ay madiin na parang pinaparamdam sa akin na kailangan kong ikasisi ang ang desisyong pinili na makasama siya.
Mabilis niyang napunit ang damit pantaas ko maski sa pambaba.
Masakit ang mga kagat at hampas niya sa baba namin. May pwersa at halong pagkamuhi. Walang pag-iingat na parang sa ganitong paraan niya nabubuhos lahat ng galit niya sa nangyari.
Namumuo ang luha sa mata ko at kusa na itong tumulo dahil sa bigat at sakit na pinaparamdam niya sa akin. Gusto ko mang pigilan siya pero kasalanan ko rin kaya kailangan kong pagdusahan. Kailangan kong harapin.
Makalipas ang ilang oras na paulit-ulit niyang pag-angkin sa akin ay nakatulog siya. Napagod. Ako naman ay tahimik na umiiyak sa tabi niya habang nakatalikod ako sakanya.
Alam kong pangarap ang maabot ang lalaking matagal kong gusto pero kabaliktaran ang pinaramdam niya sa akin ngayong abot ko na siya. Pero kahit na ganoon ay mananatili parin ako sa tabi niya. Kalakip ng pangako noon hanggang ngayon na siya lang ang mamahalin ko habang nabubuhay ako.