KABANATA I: Rediline Lopez's POV
Pag mulat ko sa aking mga mata at tumambad sa akin ang kulay abong kisame at mabilis kong napagtantong hindi ito ang bahay ni lola.
"Oh honey dear, you're awake," boses ng isang 'di kilalang babae ang una kong narinig kaya bigla akong napaupo.
"Nasa'n ako?" tanong ko at iginala ang aking paningin.
May apat na tao rito sa silid at para bang hinintay nila akong magising. "kayo ba 'yung humahabol sa akin? Saan niyo ako dinala?!" pasigaw kong tanong ngunit parang hindi namannnila ako naririrnig.
Hindi kaya bingi sila kaya hindi nila ako naririnig? Nayari na hindi ako marunong mag sign language.
"Oh dear, we're not bingi," sambit ng babaeng nakaupo sa aking tabi.
"P-papaano? Mind reader ka!"
Papaano niya nabasa ang isipan ko. Ano bang klase silang nilalang? Aswang? manananggal o tikbalang?
"Vampire," simpleng sagot ng isang matangkad na lalaking nakatayo malapit sa pintuan ng silid.
Napako ang tingin ko sa kaniya. Bampira ba talaga sila? Hindi naman masyadong maputla ang kaniyang balat gaya ng sa pelikula, mapupulang labi at mapupungay na mga mata. maganda rin ang hugis ng kaniyang pangangatawan gaya ng mga nababasa kong storyang piksyon patungkol sa mga bampira.
"S-sino kayo at nasaan ba talaga ako?" nauutal kong tanong gawa ng pagka-kaba na baka kagatin o patayin ako ng mga ito.
Mabilis na lumapit sa akin ang lalaking kanina ay nakatayo malapit sa pintuan at hinila ako nito pababa ng kama. Naramdaman ko ang pag kirot ng aking sugat sa tagiliran kaya't napadaing ako sa sakit.
"Aray! Bitawan mo nga ako!" sigaw ko rito at binitawan niya naman ako.
Bakit ganon? Hindi ba dapat hindi niya ako bibitawan at mas lalong hihigpit ang hawak niya sa akin. Gano'n yung mga nababasa ko sa libro eh.
"Crazy," sambit niya at nagtawanan naman yung tatlo.
Shit! Nababasa ba nilang lahat ang nasa isipan ko?!
"Yes, dear. By the way what's your name honey?" Malambing na tanong nung babaeng naka pulang damit na kanina ay nakaupo sa kama sa aking tabi.
"Ba't ko sasabihin? Sino ba kayo?" Wika ko na medyo may pagka sarkastiko.
Hindi sila sumagot at sa isang iglap ay nakaladkad ako nung lalaki palabas ng bahay. Matalim ang tingin sa akin ng mga nasa paligid na tila ba'y pinapatay na nila ako sa kanilang mga isipan.
Nanigas ako sa aking kinatatayuan ng may isang lalaking may malaking pangangatawan ang lumapit sa amin. Yumuko ito sa aking kasama na para bang nagbibigay galang.
"Lord Emanuel has arrived, my Lord," sambit niya.
Tumango lang ito rito at muli akong hinila pasama sa kaniya. Hindi ko maintindihan ang mga nangyayari at parang nawala ako sa aking pag-iisip, napagtanto ko nalang na nasa isang malaking silid na kami.
"Magpalit ka at ayusin mo ang sarili mo," madiin nitong wika sa akin.
Nataranta ako at mabilis na kinuha ang damit na nakalapag sa kama. Lumabas ito ng silid kaya naman kinuha ko na ang pagkakataon upang makatakas.
Hindi ko makakadaan sa bintana ng kuwarto kaya dadaan nalang ako sa bintana ng banyo. Sumampa ako sa inidoro upang maabot ko ang bintana.
Nang makalabas ako ay mga naglalakihang puno ang tumambad sa akin. Mukhang sa likod ito ng mansion kung saan ako dinala ng lalaki. Hindi ko na ininda ang sakit ng aking sugat at mabilis na tumakbo upang makaalis sa impyernong ito.
Ngunit habang tumatakbo ako ay biglang nauntog ang aking ulo sa patigas na bagay. Nag-angat ako ng tingin at tumambad sa akin ang lalaking kasama ko kanina sa silid.
Kulay pula ang kaniyang mga mata at sa isang iglap ay mahigpit akong sinakal nito dahilan upang mahirapan akong huminga.
"N-nasasaktan ako..." nahihirapan kong sabi.
"Tatakas ka?" Walang emosyong tanong nito.
"Please... G-gusto ko nang umuwi, baka hinahanap na ako ni lola," sambit ko, naramdaman ko ang pag-init ng aking mga mata at unti-unting pagtulo ng aking mga luha.
"Kneel down and beg me, can you do it?" bumali ang leeg nito at nakangising naghihintay gawin ko ang kaniyang nais.
Lumuwang ang pagkakasakal nito sa akin at unti-unti akong iniluluhod sa kaniyang harapan na siya namang aking sinundan. Iyinuko ko ang aking ulo habang ang aking mga kamay ay nakahawak sa magkabila kong tuhod na s'yang nakaluhod at dinadamdam ang mabatong lupa.
"N-nagmamakaawa ako sayo, hayaan mo na akong umuwi, h-hinihintay ako ng aking lola," nauutal kong sabi.
Itinalanga nito ang aking mukha paharap sa kaniya. "Show some respect human. Call me, my Lord," sambit nito.
Gusto kong lumaban sa kaniya, gusto ko s'yang murahin ngunit walang lumalabas sa aking bibig kung 'di ang pagmamakaawang makabalik na sa aking lola.
"Please my Lord, I'm begging you. H-hayaan mo na akong makabalik sa lola ko," sambit ko habang patuloy sa pag tulo ang aking mga luha.
"What's your name?" Tanong niya kasabay ng pagbitaw niya sa akin.
"R-red, Rediline Lopez."
"Red, I will send you home tonight but for now, go back with me and join us for lunch," wika niya.
Humawak ito sa aking balikat at itinayo ako. Mahigpit ang pagkakahawak nito sa aking palapulsuan habang pabalik kami ng mansion at pagkatapos kong magpalit ng damit at ayusan ang aking sarili ay dumeretyo kami sa dining hall kung saan maraming mga kawal ang nakabantay sa paligid.
"Don't do something stupid," blanko at walang emosyong sabi nito sa akin.
Nahihiya akong itanong ang pangalan niya. Ganon ba talaga siya? Laging walang emosyong ipinapakita?
"Just call me Sam."
"Samantha?" Taka kong tanong rito. Madalas kasi Samantha ang pangalan nang mga Sam ang nickname.
"Samuel," sambit niya. Kung sabagay, lalaki siya at malabong maging Samantha ang ngalan nito eh pambabae naman kasi iyon.
Lumapit siya sa lalaking nakaupo sa gitna at yumuko ito upang mag bigay galang at muli akong binalikan sa aking kinatatayuan.
"Introduce yourself," utos ni Sam.
Hindi ko alam ang sasabihin ko kaya kumaway ako nang humarap ito sa akin. "Hi po, I'm Rediline Lopez, Red for short. I'm turning 21 this year and I love being a human," wala sa sarili kong sabi.
Shit! Bakit ko ba sinabi iyon? Baka isipin nilang kinamumuhian ko ang kanilang lahing bampira. Ayoko pang mamatay.
"Don't you like being a vampire if ever, Red?" Tanong ng isang lalaking nakaupo at sa isang sulok at umiinom ng alak.
"N-not really."
"Red," napalingon ako nang tawagin ako ni Sam. "I want you to meet Calleigh Silvania, my dumbass sister." Sambit niya at itinuro niya ang babaeng naka pula.
"And the badass who wearing all black is Claire andra Silvania."
Biglang sumulpot ang isang lalaki sa aking tabi at inakbayan ako nito. "Call me Master Noah. Your blood tastes sweet my Lady, I'm looking forward to have a glass of it."
Lumayo ako sa kaniya at kumapit sa laylayan ng damit ni Sam dahil sa kaniyang sinabi. Tinikman niya ang dugo ko. Anemic na nga ako tapos kukuha pa s'ya sa dugo ko.
"Don't go near him, he's a playboy," wika ni Sam.
Lahat ng ipinakilala niya sa akin ay may 'di kaaya-ayang salitang lumalabas sa kaniyang bibig pagkatapos bigkasin ang pangalan nila. May dumbass, badass, playboy, umayos nga ang tono ng pananalita niya ngunit hindi naman maganda ang lumalabas sa bibig niya.
"Oh, so you're the asshole?" Tanong ko at matalim itong tumingin sa akin.
Ngunit nabaling ang tingin namin nang inilapag ng kanilang Ama ang baso nito sa lamesang gawa sa salamin dahilan para makalikha ito ng 'di kalakasang tunog.
"Maupo kayo," anang lord Emanuel. Yun yung narinig kong pangalan nito na binanggit ng kawal kanina.
Pagkaupo namin ay nanatili akong nakayuko habang ang aking kamay ay nakapatong sa aking hita.
"Red..." Napatingala ako ng banggitin ni Calleigh ang aking pangalan.
Kunot noo itong tumitig sa aking leeg kung kaya't mabilis akong yumuko ng sa gano'n hindi niya makita ang namumulang bakas ng pagsakal sa akin ni Sam.
"I knew it. Sam, why did you hurt her?!" Maotoridad nitong tanong sa kaniyang kapatid.
"I didn't. she likes it, right?" Bumaling sa 'kin ang katabi kong si Sam kasabay ng pag patong niya sa kaniyang palad sa aking hita at hinaplos-haplos pa ito.
He's harassing me pero wala akong magawa at tila naging samento ang aking katawan.
Itinabing niya ang kamay kong nakapatong rito at unti-unting pinadausdos ang kaniyang palad sa loob ng maiksi kong pulang bistida na s'yang ipinasoot nito sa akin.
Please... Stop...
Alam kong nababasa nito ng malinaw ang aking isipan ngunit hindi parin ito natigil sa kaniyang ginagawa at mas lalo pa niyang ibinaon ang kaniyang mga kuko sa aking hita.
"Bro, you're hurting her," wika naman ni Noah na nakaupo sa bakanteng upuan sa kabilang gilid ko kasama ang isang babaeng may maikling buhok sa kaniyang tabi.
Napasinghap ako ng malalim nang alisin ni Sam ang kaniyang kamay sa akin. Napatingin ako sa aking hita na bahagyang nasugatan at may bahid ng dugo.
"Siya na ba ang iyong mapapangasawa, Sam?" Pagbabasag ni Lord Emanuel sa katahimikan.
Namilog ang aking mga mata ng mapagtanto ko kung ano ang kaniyang sinabi.
"Siya na nga, Ama." Sa sobrang pagkagulat ko sa sagot ni Sam ay inabot ko ang basong puno ng wine sa lamesa at ininom iyon hanggang sa maubos ito.
Nabaling ang aking mga mata sa gawi ng babaeng naka itim na si Claire. Nakataas ang isang kilay nito habang daretyong nakatitig sa akin na may halong pagtataka.
"Wala ka bang nalasahang kakaiba?" tanong nito sa akin.
Umiling ako.
"You just drink my wine, my Lady. Do you know that it contain a half glass of animal blood?" Sambit ni Sam dahilan upang mapatakbo ako pabalik sa silid kung saan ako nito idinala, at pagka-pasok ko sa banyo rito ay mabilis kong idinuwal ang aking ininom.
"Disgusting... An animal blood won't kill you, silly."
Tinitigan ko ito ng masama. "I know it won't, but for human sake, Sam, how can a human drink a fresh blood of an animal?" Wika ko bago mag mumog ng tubig.
"Kadiri, ang pangit ng lasa!"
"Tsk. Arte..." Dinig kong sambit nito bago siya tuluyang umalis mula sa pagkakatayo sa gilid ng pinto ng banyo.
Actually hindi naman gaanong pangit ang lasa nung nainom kong dugo. Ang sabi nila ay naglalaman ng kalahating basong dugo at wine yung nainom ko pero parang yung wine nga lang ang nalasahan ko.