"Alice! Lumabas ka, 'wag mo ako'ng pag-tataguan." Sigaw ni Lux sa kabilang room.
Napatakip nalang ako sa bibig ko dahil ayokong guomawa ng kahit anong ingay. Kasalanan naman kasi nya e! Hilahin ba naman ako tapos sasabihan niya ng 'I want you' kaya bagay lang sa kaniya ang make-up na nilagay ko sa mata niya.
"Alice!" sigaw ulit niya.
Kainis siya, sigaw ng sigaw. Mabuti nalanh at nasa dulong bahagi kami ng building kaya walang nakakarinig sa sigaw niya.
Speaking of dulong bahagi. May iba akong naramdaman sa rooom na tinataguan ko. Feeling ko may nakatingin sakin sa likod.
Gusto-gusto ko ng lumabas pero natatakot ako na baka iba naman ang abutin ko kapag nakita ako ni Lux.
Huminga ako ng malalim bago sumilip sa may butas. Nakita ko doon si Lux at isa isang binuksan ang pinto ng mga rooms.
Napa mura nalang ako ng mahina dahil malapit na sya sa room nato.
Malakas ang pagkasirado niya ng pinto kapag hindi ako nakikita. Kung maka kilos siya ngayon ay parang papatay ng tao. Napapikit ako ng mabuti ng may bumagsak mula sa likuran ko. Naka upo ako sa sahig, naka harap sa pinto.
Bigla nalang tumaas ang balahibo ko ng naramdaman kung naglalakad siya papalapit sa'kin.
Kung sino ka mang nag-lakad sa likuran ko. Huwag kanh lumapit sa akin. Ayaw ko pang mamatay! Kasalanan 'to ni Lux e. Kung hindi niya sana ako hinabol kanina e'di sana hindi kami napadpad dito! Nakakatakot kaya ang lugar na 'to.
Natatakot ako,Takot ako sa mga multo. Naalala ko pa noong nag-kwento samin si Lola ng horror story, nahimatay ako dahil sabi nia may nakatingin daw sa likuran ko.
Simula noon. Palagi na akong tumatabi kila Mommy and Daddy sa pagtulog. Pero, Simula ng umalis si Daddy sa amin hindi na ulit ako nakatulog sa kwarto nila.
Dahil ayoko na makita si Mommy na umiiyak. Galit na galit ako kay Daddy dahil iniwan niya kami.
Iniwan niya si Mommy, iniwan niya ang mga anak niya.Yumuko nalang ako dahil naramdaman kung may tumulo na luha galing mata ko.
Bakit ba ako umiiyak? Nako naman oh. Pinunasan ko ang mga luha ko at pinakalma ang sarili k---
Nanigas ako ng may bigla malamig na kamay na humawak sa balikat ko. Nandito na siya!hinawakan nyia ang balikat ko! Multo siya! Multo!
"Are you lost baby girl?"
Hindi ako lumingon dahil nakakatakot ang boses niya. Boses lalaki, ibig-sabihin lalaki ang multo. Pero parang pamilyar sa akin ang boses niya. Parang narinig ko na dati, hindi ko lang matandaa. Nalilito ako.
"Alice!"
Isa.
Bilisan mo Lux! Bksan mo na ang pinto!natatakot na ako!
"Tangina, nasaan ka, Alice?!"
Dalawa.
Nandito ako sa huling room! Gusto ko 'yang isigaw sa kaniya.Gusto ko ng umalis sa room nato. Nakakatakot, may multo. sinabi niya. Please! Ayokong mag-asawa ng multo!nakakatakot. Baka kapag nag-ano kami tapos mabubuntis ako tapos mag-ka-karoon ako ng anak na multo! Ayoko! Hindi ako papayag!
Mas gusto ko pa na vampire siya kesa sa multo.
"Alice! Magsalita ka!"
Tatlo.
"Hinding Hindi kana makikita ng Kasama mo."
Humigpit ang pagkakahawak nya sa balikat ko. Ramdam na ramdam ko ang matutulis nyang kuko. Piste! Ayokong sumama sa kaniya! Baka kainin niya ako ng buhay!
"Ano ba, Alice!"
Apat.
Isang room nalang, isa nalang.
"KUNG MAKIKITA KA MAN NYA AY BANGKAY MO NALANG!!!!!!!"
"Ahhhhhhhhhhhhhh!!!" Malakas na sigaw ko.
Mabilis ako'ng tumayo. Tumayo papunta sa pinto at mabilis iyong binuksan. Natatakot ako!natatakot ako dahil sa isinigaw ng multo sa'kin!
"Babalikan kita!" Huling sigaw niya sa akin.
Ayoko na! Ayokonang mag-aral dito! Nakakatakot! Bakit ba 'to nangyayari sa'kin? Bakit ba nag-pakita sa'kin ang multo na iyon?
Sabi ni lola samin noon na kapag daw may multo sa isang lugar ay may tao daw na nag-pakamatay doon. Kaya sila nag-mumulto sa mga tao na pumupunta doon dahil ayaw nilang ma istorbo or something.
"Hoy! Balak mo bang tumira diyan?"
Napatingin naman ako sa nagsalita. Nanlaki ang mata ko ng makita ko si Lux na nakahiga sa sahig at..
Waaaaa!! Bakit nandito ako sa ibabaw niya? Paano ako na punta dito?
"Hoy babaeng baliw! Naririnig mo ba ako?"
Tinignan ko suya ng masama dahil sa itinawag nya sa'kin. Ano'ng baliw? I-pakain ko kaya siya sa multo? Takot 'din ba siya sa multo?
"Baliw ka diyan!" Inis kung sabi tsaka umalis na sa pagkakaibaw sa kaniya.
Tumayo na 'din siya at inayos ang uniform niya na medyo kumusot.
"Totoo naman talaga di'ba? Bigla ka nga'ng sumigaw doon e." Sabay turo sa pinto ng pinanggalingan ko kanina.
"M-may n-nakita kasi ako'ng multo." Utal-utal kung sabi.
Tumawa lang siya ng malakas. Aba,pagtatawanan ba naman ako! E kung i-paharap ko siya doon sa multo.Tignan lang natin kung maka tawa pa ba siya.
"Baliw!" Sigaw niya sa'kin.
"Kingina mo!" Mura ko sa kaniya.
Tinignan niya naman ako masama. Binelatan ko nalang. Nakakainis! Tawagin ba naman akong baliw e sa totoo naman talaga na may multo room na 'yun.
"Minumura mo ako? Baka nakakalimutan mo na may atraso ka pa sakin!"
"Atraso? Kasalanan mo 'din 'yan! Bakit mo ba
ako hinala at pag-sabihan ng kung ano-ano? Ayan tuloy, nalagyan ko ng make-up ang pangit mog mukha!" Inis kung singhal sa kaniya.
Kanina pa talaga ako napupuno sa kaniya! Ang sarap suntukin ng pa ulit ulit.
"Itong mukha na 'to? Itong poging mukha na 'to pinagsabihan mong pangit? Sira ba ang mata mo at hindi mo makita kung gaano ako ka pogi?"
Tinignan ko siya ng masama. Kainis 'to!pagsabihan ba namang sira ang mata ko!Pagsabihan ba naman na sira ang mata ko, e kung sirain ko kaya ang mata niya para makita niya kung gaano siya kapangit?
Aba, sumusubra na talaga ang kahanginan niya!mabuti nalang at 'di ako natangay.
"Pwe! Nakakadiri ka! Ano'ng pogi? Asan diyan ang pogi?" Tanong ko.
Huminga lang siya ng malalim bago sumagot.
"Baliw kana."
Tinalikuran niya ako at nag-simula ng maglakad pabalik sa room namin. Napanguso nalang ako, ang akala ko kapag nakikita niya ako ay pipingutin niya ang tenga ko o 'di kaya sisigawan.
Pero wala e. May pa tago-tago pa ako'ng nalalaman, ayan tuloy minulto ako sa room.
Patakbo ako'ng sumunod sa kaniya at sinabayan siya sa pag-lalakad. Napatingin ako sa kaniya, nakangiwi siya ngayon habang hinahawakan ang kabilang mata.
Ayan kasi! Kasalanan 'din naman niya 'no kaya wala akong karapatan na makosensya. Binalik ko ulit ang tingin ko sa harap.
"Aww." Mahinang daing niya.
Napatingin ulit ako sa kanya. Kitang-kita ang black eye niya. Napabuntong hininga ako bago hinablot ang necktie niya para mag-ka-pantay kami.
Huminto muna kami sa paglalakad. Tinignan ko ng mabuti ang mata niya tsaka hinawakan. Ang lapit ng mukha namin sa isa't isa.
"Aww."
"Halika na nga, gagamutin natin 'yan."
Binitawan ko na ang necktie niya at nag-lakad na ulit. Bakit ang pogi-pogi niya pa 'din kahit may black eye siya?
Pogi, binabawa ko na ang sinabi ko kanina. Hindi siya pangit, kasi pogi siya. Maganda ata ang lahi nila. May pag-ka half korean e.
Nag-simula na ulit kaming mag-lakad. Pilit kung umiwas ng tingin dahil sa tuwing napapatingin ako sa kasama ko ay nakaramdam ako ng awa.
Nakokosensiya na ata ako.
"Kasalanan mo 'to!" Paninisi niya sa'kin.
Tumigil ako sa paglalakad at nilingon sya. Napasimangot ako, alam ko naman e. Hindi na kailangan na ipamukha sa'kin.
Matalim ko siyang tinignan. Ayaw ko na makita niya na nakosensiya ako.
"E kung lagyan ko 'din ang kabila mong mata?!"
"Kaya mo?"
Tumawa ako.
"Na suntok ko nga ang isa mong mata di'ba?"
Nakita kong lumunok siya ng simulan ko siyang lapitan.
"'Wag kang lumapit!" Sigaw niya sa'kin.
Hindi ako nakinig at patuloy lang na lumalapit sa kaniya. Tignan lang natin kung maka pasok pa siya bukas!
"Sino nga ulit ung baliw?" Nakangisi kong tanong.
Namula ang dalawa nuyang pisngi.
"H-hindi ko alam!" Tanggi niya.
"Tinawag mo ako kaninang baliw di'ba?"
"H-hindi ah!"
Hindi daw oh.
"Lux alam mo mas popogi ka sa gagawin ko sayo." Nakangisi kung sabi.
Nakakatawa ang mukha niya, ang sarap niyang pag-tripan. Nakanguso pa siya ng kaunti at halata ang takot sa mga mata. Natatakot siya sa akin? O takot siya na baka masira ko ang gwapo niyang mukha?
"Alice ano ba! Na suntok mo na nga ang isa kung mata tapos dadagdagan mo pa?" Inis niyang tanong sa'kin.
"Bahala ka riyan! Sumunod ka sa'kin para magamot natin ang nasa mata mo."
"Kung maka suntok ka sa'kin kala mo naman close tayo!"
"Che! Tatahimik ka o dadagdagan ko 'yan?!" Inis kung tanong.
Tumahimik na siya at parang tuta na sumunod sa'kin.