"Georgina, ayos ka lang ba talaga? Bakit napunta na diyan ang topic? Ano ba talaga ang nangyari ha?"
I heave a sigh before facing her. "Sa bahay na ako nakatulog kagabi at hindi na ako tumuloy pa 'dun sa apartment na 'yun. Akalain mo 'yun, Addie. Sinabihan ba naman ako ng lalaking 'yun na ganoon ako kadesperada para magpapansin sa kanila? Saka kung makapagsabi siya ng get out, parang ginawa niya nalang din akong pusang gala. Nakakainis, sobrang yabang niya talaga!" halos lumabas na ang ugat sa leeg ko dulot ng pagpapalabas ng sama ng loob.
"Talaga? Sinabi niya 'yan? How dare him talk to my best friend like that?Gusto mo bang resbakan kita?" akma na sana siyang tatayo pero pinigilan ko siya.
Napairap ako. "Tumigil ka nga diyan. Don't worry, sinabi ko na 'yan kay Mr. McGrail, siya na daw ang bahala sa kanila."
Ngumuso siya. "Ang kapal naman ng lalaking 'yun para pagsalitaan ka ng ganyan," napailing nalang ako at nagpatuloy na sa pagkain.
"AAH! NANDITO SILA!"
"OH MY GOODNESS, SIS! DOES MY MAKE-UP LOOK OKAY?!"
"THAT'S ODD! THEY'RE REALLY HERE?!"
Awtomatiko akong napatakip ng tainga dahil ang mga babaeng estudyante na nasa cafeteria ay bigla nalang nagsisigawan at nagtitilian. Matitining ang boses at nakakairita.
"Anong nangyayari?" nagtatakang humarap ako sa kaibigan ko. Nakalunok ba sila ng microphone o ano? Ang sakit talaga sa tainga!
"No way!" gamit ang dalawang kamay ay napatakip pa siya sa kanyang bibig na tila naeexcite.
"Those boys na pinagpapantasyahan dito sa school- nandito sa cafeteria natin! OMG! That's new, dahil bihira lang naman silang pumupunta ng cafeteria because they already know that this will happen. Ano kayang ginagawa nila dito?!" tili niya.
Pinaikot ko ang aking mata. Ang tagal ko na dito sa school sapagat pagdating diyaan ay lagi akong outdated at wala talaga akong pakialam. Hindi naman kasi ako katulad ni Addison na alam lahat ng nangyayari sa school lalo na pagdating sa harotan. Malaki at malawak kasi ang campus at marami ring buildings. Mapaanak man ng celebrity o anak ng mahahalagang tao ay dito na nag-aaral. Sinuwerte lang naman akong makapag-aral dito dahil sa scholarship ko.
At nagsikumpulan naman ang mga estudyante sa mga lalaking papasok sa cafeteria. Hindi ko gaanong makita ang mga itsura ng mga ito dahil tinatakpan ito ng iilang mga babae.
"Ay! bakit kaya wala si Knox? akala ko talaga kompleto sila, sayang naman," Inaangat pa niya ang kanyang leeg upang makasilip.
Ipinagpatuloy ko nalang ang pagkain at hindi na ito binigyan ng pansin. Sobrang ingay talaga, hindi ba sila magkakasore- throat niyan?
"Akala ko naman magtatanong ka kung sino si Knox. You're such a kill joy." simangot niya.
Napairap ulit ako. "Bakit ko naman itatanong kung sino 'yang Knox na yan? Hindi naman ako yayaman diyan. Hindi niya rin naman magagamot ang lola ko at lalong hindi niya naman ako matutulungang mapasa ang mga bagsak na grades ko," sabat ko habang walang ganang nginunguya ang pakain.
"Grabe ka ha! If ever lang naman na ma-curious ka eh," nagpout pa siya na parang batang inagawan ng lollipop.
"I-sheshare ko nalang 'to sa'yo para aware ka. Si Knox Zeigler ang pinakakilala sa grupo. Ang tagapagmana ng Zeigler group. Ito lang naman ang number one real estate company ng bansa. Siya ang pangalawang anak ni Dastan Zeigler. Isa siyang half german at half australian pero may dugong pinoy parin sa mommy niya. Narinig ko sa usap-usapan na napakainitin ng ulo niya, mayabang at minsan suplado. He's known as the captain ball of the soccer team. Dahil anak siya ng isang bilyonaryo at napakagwapo, syempre chick magnet siya, kaya pinagkakagulohan talaga. Magaling sa sports at matalino," mahabang kwento niya.
"Baka binibili lang niya ang grades niya? Bakit nakita mo naba siyang nag-aral? Baka wala naman 'yang ginagawa. Sa sports lang siguro magaling 'yan kasi obvious na bayolente," komento ko na ikinakunot ng noo niya.
Bakit? totoo naman ah. Kapag mayaman, nagagawa talaga ang lahat. Ang panget di'ba? magbigay ka lang ng malaking donation sa school, pwede na agad maghari-harian.
"Wag ka nga! Pataposin mo muna ako sa kwento ko, okay?" I mentally rolled my eyes. "I heared na meron siyang kapatid na nasa germany ngayon. I think his brother's name is Kade."
Nag-angat ako ng kilay nang biglang sumeryoso ang mukha niya.
"Tandaan mo ang sasabihin ko. Do not ever try to make him furious dahil nakakatakot siya kapag nagagalit, kahit nga mismong lalaking estudyante dito sa campus ay kinakatakotan siya. Alam na daw nila kung ano ang mangyayari sa kanila. Narinig ko lang din 'to sa usap-usapan na si Knox daw ang mastermind ng pinakamapanganib na gang sa bansa. Kilala mo naman siguro ang Primerese Gang, 'di ba?"
"Hindi," mabilis na sagot ko na ikinairap niya.
What are they.. parang goons o mafia lang na sa palabas ko nakikita? nag-eexist ba 'yun?
"Goodness me, Georgina. Sa bundok kaba talaga nakatira? Wala ka talagang alam sa nangyayari dito sa school, ano?"
Hindi na ako sumagot at nakinig nalang sa mga kwento niya. Hindi ko naman mapipigilan, mukhang ginanahan ata.
"Isa sa mga crush ko diyan ay si Russel Gleeson. But he's known to be called Russ. Cute siya at siya ang pinakamabait sa kanila. Siya ang tagapagmana ng hospital at health care center ng bansa. He's a half spanish at half pinoy. Hindi ko alam pero ang anghel ng itsura niya. Kilala rin siya sa pagiging seryoso, mahilig magbasa ng libro. Hindi ko makakalimutan 'yung mga araw na nagkatabi kaming nagbabasa sa iisang lamesa sa loob ng library. Akala ko talaga na nanaginip lang ako 'nun. Pero naniniwala parin akong magkacrush back rin siya sa'kin in the future."
Napailing na ako. Grabe na talaga ang tama ng kaibigan ko. Kung sabagay ay hindi naman masamang mangarap.
"Si Theo Williams ang pinakamatanda sa kanila. Isang half American at half pinoy. Ang pamilya niya ang namamahala sa Philippine exports. Pero alam mo ba na siya lang talaga ang consistent sa kanila pagdating sa pagkakaroon ng girlfriend? Ang iba kasi sa kanila ay palit ng palit ng gf. Five years na sila ng jowa niya na si Luanna or what they usually called Lulu. Akalain mo 'yun, may loyal sa kanila?"
Tinangoan ko nalang siya.
Alam na alam talaga ni Addison ang bawat detalye. Ba't kaya hindi nalang journalism ang kunin niyang kurso sa kolehiyo?
"Next is Keiran Coswell. Half Australian at half pinoy. Ang pinaka-mysterious at tahimik sa kanila. Kilala siya sa pagiging careless at snobber. Siya ang tagapagmana ng pinakamatandang angkan sa bansa. Mga governor ang angkan nila. Mahilig siya sa music at magaling tumugtog ng instrument. He outdone himself many times, at alam mo ba na ang ganda ng boses niya? Tahimik nga siya, pero napakalakas naman ng appeal niya sa mga babae."
"Si Ayato Fujimoto naman ang lively and laging hyper sa grupo. Ang tagapagmana ng pinakanotorious na airline sa Japan. Mahilig din siyang gumawa ng prank dito sa mga estudyante. Kaya tinatawag at kilala siyang prankster king ng school. He's a half-japanese at half-pinoy."
"Next is Yohann Park, the ultimate korean heartthrob ng school. Maraming company sa Korea ang nagrerecruit sa kaniya para maging idol pero ayaw niya dahil pagpipinta ang kinahiligan niya. I think he's an indie? not sure.m Katulad ni Keiran, mahilig din siya sa instrument pero hindi niya nga lang kasing husay tumugtog. Pangalawang crush ko siya dahil nung unang beses kong makita ang painting na gawa niya, sobrang naamaze talaga ako."
"Ang panghuli ay si Haiden Coleman. Ang dakilang playboy at womanizer sa miyembro. Isang half brazilian at half pinoy. Walang party girl na hindi nakakakilala sa kanya. Ang pamilya niya lang naman ang nagmamay-ari ng biggest events entertainment sa bansa. Lahat ng babaeng natitipohan niya ay nagiging girlfriend niya. Alam mo ba kung ilang babae na ang napaiyak niyan? Hindi ko na nga ata mabilang eh. Crush ko siya dati dahil sa lip labret piercing niya pero medyo na turn off ako nung nalaman kong kalahati ng mga babae dito sa school ay err- alam mo na.."
Okay?
Why is she blushing now?
"Lahat sila ay nanggaling sa wealthy at napakanotorious na pamilya, milyon-milyon narin ang followers nila sa social media. Mga inheritance ng malalaking kompanya, hotel, condominium, resorts at kung ano pa dito sa pilipinas. Since you are living under the rock. Ipapaalam ko lang sa'yo na si Maureen na mom ni Knox ang supervisor ng university na'to. Kaya mag-iingat ka sa kanya dahil baka patalsikin ka sa school na'to," mahabang kwento niya.
Pwedeng ko nabang tawaging united nation ang grupo nila? Puro kasi half dito, half ganyan..
At hangga't alam kong wala akong ginagawang masama at nag-aaral ako ng matiwasay sa paaralang 'to. Wala na akong pakialam kahit pagmamay-ari pa nila ang buong mundo.
Pero..
Hindi ko talaga maiwasang mapaisip.
Ewan... Sobrang familiar kasi nung pangalan na Russ.
Saan ko nga ulit narinig 'yun?
"Hey! Listen everybody! We're not going to waste our time here," Sigaw ng isang lalaki na nakapagtahimik sa buong babaeng naghihiyawan sa loob ng cafeteria.
Thank God.
Habang tumatagal ay sumasakit na din ang ear drums ko.
"We're actually looking for a student named, Georgina Seffrin. Does any of you know her?"
"Bibisitahin ko nga pala mamaya si lola sa ospi-"
Teka lang.. tama ba ang narinig ko?
pangalan ko 'yon ah?!
"Georgie!" napadaing ako sa biglang paghampas niya sa balikat ko. "Bakit ka nila hinahanap?! Kilala mo ba sila? Nako ha! Ang dami mo na palang sekreto sa'kin!"
"Ano?" umiling ako. " Hindi ko sila kilala. Bakit ko naman sila makiki-"
"Hey! you there! There she is, that's her!" hindi ko na naituloy ang sasabhin ko nang biglang sumigaw ang isa sa mga lalaking pinagkukumpulan nila. Nanlaki nalang ang mga mata ko nang agad ko itong makilala.
Natatandaan kong siya ang lalaking tinawag akong cutie at nagbukas sa akin ng pinto kahapon, at kasama niya pa 'yung iba? ibig bang sabihin nito- sila ang mga tinutukoy ni Addison?
"We've been searching for you all day. Dito ka lang pala namin makikita," anang lalaking papalapit sa direksiyon namin.
Hindi maipinta ang mga itsura ng mga babaeng nasa cafeteria at kabilang na roon si Addison. Hindi sila makapaniwala na ang kinababaliwan nila ay hinahanap ako?
Ang babaeng mistulang hangin lang noon para sa kanila.
Wait.
I did not expect this coming..
"Explain this to me later ha. Nagsisimula na akong magalit sayo," Bulong niya bago ako pinandilatan.
Wala naman talaga akong ideya na sila pala ang tinutukoy niya.
"Georgina, right? We need to talk to you in private, come with us," Sabi ng lalaking Russ ang pangalan. Narecognize ko na siya at ang pangalan niya dahil siya ang nagpapasok sa'kin kahapon. Kaya pala pamilyar ang pangalan niya sa akin habang nagkukuwento si Addie.
Nagdalawang isip muna ako kung sasama ba ako sa kanila. Pero ano pa bang ibang option ko?
Umalis ako ng cafeteria kasama ang anim na kalalakihan na ito. Nauna na silang maglakad at nakasunod lang ako. Mabuti nalang at wala dito ang lalaking mayabang kahapon kasi kung kasama nila 'yon, baka kumulo na naman ang dugo ko.
Alam kong magtatampo si Addison sa'kin dahil dito. Bukas ko nalang ipapaliwanag sa kanya lahat.
Tahimik nila akong dinala palabas ng cafeteria. Nasa hallway na kami at wala na masyadong estudyanteng dumadaan.
"We're sorry about what happened yesterday," panimulang sabi ng isang lalaki.
"My name is Theo and these are Russ, Keiran, Ayato, Haiden and Yohann," isa-isa niyang itinuro at ipinakilala sa akin ang mga lalaking kasama niya.
"You have to come back," sabi naman ni Russ. It almost sounded like he was pleading.
Pinipilit ko naman ang sarili na 'wag mailang ngunit hindi ko mistulang magawa dahil sobrang lapit nila sa akin. Napapatingala ako dahil sa sobrang tangkad nila, hanggang dibdib lang ako. At isa pa, nakapalibot sila sa akin, kaya sino ba naman ang hindi maiilang sa ganitong sitwasyon?
Hindi ako nakasagot. Isa-isa ko lang silang tinitigan. Kung si Addison lang siguro ang nasa sitwasyon ko, siguradong abot langit na ang tuwa nun.
"Let's get straight to the point. Anong dahilan niyo para pabalikin ako? At ano ba ang gusto niyong sabihin. Bilisan niyo dahil may klase pa ako."
"Woah, feisty. I like that," biglaang sabat ni Haiden at nag wink pa.
Ito pala ang playboy at womanizer na sinasabi ni Addison. The lip-peircing guy. Ang lalaking tinawag akong cutie kahapon.
"Straight to the point ba ang gusto mo? Sige, unang-una pumapayag na kami na tumira ka sa loob ng apartment namin. Pangalawa, You have to convince Mr. McGrail na itutuloy niya ang soccer championship namin sa susunod na buwan. Nang malaman niyang hindi ka tumuloy sa apartment, he blackmailed us at inurong niya na ang laro. Pangatlo, 'wag na 'wag mong ipagkakalat sa iba na kasama ka namin sa iisang bobong. Is that clear?" Sabi ng koryano na alam kong Yohann ang pangalan.
"Wait lang ha, bakit parang ang dami niyo naman yatang kondisyon? Paano kung nagbago na ang isip ko? Paano kung ayaw ko nang tumira 'dun sa apartment nyo? At paano kung ayaw kong kumbensihin si Mr. McGrail? may magagawa ba kayo?" nakapamewang na sabat ko. Isa-isa namang nagsikunotan ang noo nila, tila hindi inaasahan ang sagot ko.
Syempre naman nagbibiro lang ako. Titira parin ako sa apartmento nila, hindi ko naman talaga pwedeng baliwalain ang napagkasundoan namin ni Mr. McGrail.
"So, are you just saying that you want us to kneel down in front of you?!" naiinis na sabi ng lalaking kulot ang buhok na sa tingin ko ang pangalan ay Ayato.
"Magandang ideya 'yun. Pero hindi kayo, kung hindi 'yong lalaking binastos ako kahapon. Saan ba siya? Bakit nga pala hindi niyo siya kasama?"
"Are you reffering to Knox? The hell! he will never do that," sabat ni Haiden.
"Knox is not an easy person as you think. He's a short tempered guy and hard as a rock. He doesn't even know how to apologize to us, paano pa kaya sa'yo?" Segunda naman ni Theo.
Hmm.. Knox you say? Maattitude pala talaga gaya ng sabi ni Addison.
"Fine, susubukan kong kausapin si Mr. McGrail tungkol doon sa sinabi niyo. Pero gusto ko paring subukan niyo na kumbensihin 'yung Knox na 'yun na mag sorry sa'kin tungkol sa mga sinabi niya kahapon. Kahit isang word na sorry lang ayos na sa'kin," huling bilin ko at umalis na sa harapan nila.
Aba syempre, hindi ko palalampasin at makakalimutan ang sinabi ng mayabang na 'yun.