"Bulaga!" bungad na panggugulat nina Ria sa dalagang si Aileen nang makarating ang mga ito sa bahay nila.
"Hindi mo ba kami papapasukin?" ani Trixie as she tapped Aileen's shoulder.
"Nakita namin umalis ang Mama at Papa mo kaya kami nagpunta rito para samahan ka," dagdag nito habang kumikindat sa dalaga.
Hindi pa man din sumasang-ayon si Aileen sa mga ito, agad nilang tinanggal ang kamay nito na nakasandal sa hamba ng kanilang pintuan. Umupo ang mga ito sa sofa na parang sila ang may-ari ng bahay. Nakatungtong ang parehong paa nina Jamaica at Ria sa maliit na mesang nasa harapan ng sofa habang sina Jasmine at Trixie naman ay nakataas sa mismong sofa. Ang mga lalaki naman ay maayos ang pagkakaupo sa isang sofa na pantatluhan lang. Aileen sighed as Ria throw her slippers in front of her.
"Ano bang dahilan kung bakit kayo naririrto?" Anito nang matamaan siya ng tsinelas ni Ria.
"Bakit parang galit ka?" sarkistang pagtatanong ni Ria.
"I'm not too stupid para hindi malaman kung ano ang pinaplano n'yo. Don't you think, gano'n ako kahina para hindi ko mapansin agad?" Aileen acrossed her both arms in front of her chest.
"Ganito naman talaga ang ginagawa ng magka-kaibigan 'di ba?"
"Magka-kaibigan? Sino ang nagsabi sa inyo na payag akong maging kaibigan n'yo?" Nagkatitigan sila ni Ria nang masabi niya iyon.
"Why did you accept our friend request in social media if you don't want to be a part of our friendship?"
"Seriously? Ngayon tinatanong mo ako kung bakit ko inaksep ang friend request n'yo? As far as I know, you asked me if we can be mutual in social media so, what's wrong with you? Wala akong sinabing pati sa reality, magkaibigan tayo."
"What's wrong with me? Ito." Anito at tinulak ang dalaga dahilan para matumba ito.
"Tama na," ani Joshua sa kalmadong boses.
"Nakakatawa ka, Ria. Ang lakas naman pala ng loob mong manggulo sa hindi mo pamamahay. Kung iniisip mong duwag ako, nagkakamali ka. Sino naman kasi ang matatakot sa isang katulad mo kung wala ka namang ipagmamalaki sa iba? Ria, wake up baka kasi nananaginip kang, ikaw ang magaling. Remember, palagi kang nandadaya sa exams n'yo." Nanlaki ang mga mata ng magka-kaibigan sa sinabi ni Aileen.
"Ano?"
"Nagulat ka ba? Madali ka lang pala kilalanin eh," anito sa nanggagagong ngiti sa dalaga.
"Kaya kung ako sa inyo, huwag n'yo ako pakiki-elaman. Dahil hindi n'yo magugustuhan ang karmang naghihintay sa inyo."
They was about to leave in our house as she speaks, "By the way, I have Nikki and Jelai. Silang dalawa lang sapat na. Hindi ko kailangan ng maraming kaibigan, lalo na ipapahamak at iiwan ako sa ere. Hindi naman ako si Joshua. Hindi rin ako gano'ng kabait para magdusa sa kasalanang hindi ko ginawa. He's cute but weak person."
"Wala kang alam." Ani Alex.
"No, I know. Sayang naman ang pagiging representative mo Joshua, kung hahayaan mong masira ka ng mga kaibigan mo? Bagay pa naman sa'yo ang gusto mong maging in the near future. See you around, atty. Joshua Constantino!" she smiled at him geniunely. Ramdam ng binata ang sincerity sa tinig ng dalaga. All along hindi pala siya nakalimutan ni Aileen.
"Have you met her before, didn't you?" Ani Ria sa binata. "So, siya pala ang girl na palaging nasa isipan mo." Habol pa nito bago umalis.
"I thought, mahal mo si Ria since you've done everything that makes her happy. Umasa ako Joshua, na si Ria ang nagugustuhan mo. Alam mo namang gustong gusto ka niya, 'di ba?" Ani Alex.
"Let's go," ani Jamaica sa mga kaibigan. Agad na nilisan ng mga ito ang pwestong kanilang kinatatayuan habang si Joshua ay nanatili sa kanyang pwesto.
"N-Natatandaan mo ako?" anito sa dalaga.
"Oo naman," ani Aileen na may ngiti sa kanyang labi.
"A-Alis na ako. See you around, Aileen!"
Halos isang linggo nang mangyari ang araw na iyon. Naging madalas na ang pag-uusap nila through personal and chats. They had a same vibes lalo na pagdating sa studies. Nagku-kwento na rin si Aileen kung bakit siya makakapag college.
"Tanong ko lang, Aileen. Bakit ba gano'n na lang ang galit mo sa Mama mo?" anito sa dalaga. Nakatambay sila sa teres ng bahay nito dahil wala ang mga magulang nito. Napa buntong-hininga na lang si Aileen sa tinanong ng binata sa kaniya. She felt uncomfortable.
"You know what, ang tsismoso mo rin pala? Ang hilig mong magtanong sa personal na mga bagay-bagay," ani Aileen na hindi lumilingon kay Joshua.
"I just wanna know why? Pero kung hindi ka handang magsabi, okay lang naman. Tatahimik na lang ako,"
"To be honest, hindi naman ako galit sa kaniya. I always feel sorry every time na nasasagot ko si Mama, pero I had no choice eh. Gusto kong mag-aral at makapagtapos but she always ignored it. Ayaw niya akong suportahan sa pangarap ko kaya ko siya nasasagot. I just wanna help my family to have a better life, better future. Alam ko naman, hindi gano'n kadali ang gagastusin sa medicine at law course pero iyon ang gusto ko. Kaya heto ako, tambay sa bahay na lang habambuhay," anito at nangingiti na lang si Joshua dahil sa reaksyon ng dalaga sa kanyang mukha.
"What? Why are you laughing?"
"Wala. Alam mo, ang saya ko nung nalaman kong natatandaan mo pa 'yung pangarap kong maging pero paano mo nalaman na nandaya si Ria sa exams niya?" napakunot-noo na lang si Aileen sa sinabi nito at sa huli ay tumawa ng malakas.
"Seriously? Tinatanong mo pa ako kung paano ko nalaman? Eh, lantad naman sa timeline niya 'no. I saw it- the conversation and comments kaya ko nalaman. Sorry ha, nagalit yata sila sa'yo,"
"Gano'n talaga si Alex. Medyo strict, pero ang totoo kasi, he was deeply in love with Ria pero ang gusto ni Ria ay ang taong kaharap mo," sarkistang pinagmasdan ni Aileen si Joshua- mata sa mata.
"So, sino ang gusto mo kung hindi si Ria?" umiwas ng tingin ang binata at agad nagpaalam kay Aileen.
He was about to leave her alone as she speaks, "Mahiyain ka pala sa taong nagugustuhan mo, Joshua?"
Napahinto na lang ito sa paghakbang dahil sa narinig niya mula sa dalaga. He was in shock. Lalo pang bumilis ang pagtibok ng kanyang puso nang hawakan siya nito sa braso. Hindi niya alam kung dapat niya pang lingunin ito o maglalakad palayo rito. His heart beat so fast.
"Sandali lang Joshua," ani Aileen nang umalis ang binata. Napasinghap na lang siya ng hangin bago ngumiti dahil sa naging reaksyon ng binata sa sinabi niya.
He was about to go to his bed as he saw one piece of paper on the top of his laptop. A note from someone na nagpatindig balahibo sa kaniya. "Layuan mo si Aileen kung ayaw mong mawala sa mundong hindi nakikita ang pamilya mo, Joshua. She's mine, all mine."