Joshua's POV
"Paki-accept na lang kami mamaya if nakapag-online ka na. From now on, we're friends already. Kaya huwag kang mag-alala, narito kami," ani Ria kay Aileen. Ngumiti ito ng pilit kahit pansin ko naman ang pagpeke nito sa ngiti niya.
Umalis na kami at umuwi na rin siya. Hindi masyadong pamilyar ang personality niya. Hindi rin siya gano'n kasikat sa social media nang masilip ko ang timeline nito. Pero hindi ko maitanggi na may kakaiba sa babaeng ito.
"Ria Mendiolla added Aileen Delos Reyes to the group."
Masayang binati siya nina Ria at Trixie habang ako, "Welcome."
Sunod sunod na ang pagcha-chat ng mga kaibigan ko group chat kahit nag-out naman na si Aileen.
"Bakit ang aga mo yatang napirmi sa bahay, Joshua?" pagbibiro ni Mama na pagtatanong nang makapasok sa kwarto ko.
"Ma,"
"Bakit ka kako nandito at hindi mo kasama ang mga kaibigan mo?" taas kilay nitong sabi. Tumawa na lang ito nang hindi ako nakakibo agad sa sinabi niya.
"Mama, simula ngayon masanay na po kayo na lagi akong nandito sa bahay hanggang hindi nagsisimula ang college journey ko,"
"Ah ba, himala yata ang sinasabi mong iyan? Huwag mong sabihin na nagkaka-ganiyan ka dahil sa dalagang bagong lipat malapit rito sa atin?"
"Mama naman. Gusto ko lang po magpahinga at ihanda ang sarili ko sa bagong mundo na papasukin ko. Kayo na nga po ang nakapagsabi, mahirap sa college ang hindi nakafocus, 'di ba po? Kaya huwag n'yo na po ako kulitin sa bagay na 'yan," aniko as I hold her both hands. I smiled at her genuinely at ngumiti rin si Mama sa akin.
"Oh siya, bumaba ka na at malapit ng maluto ang niluluto namin ng Papa mo. Gusto niyang makasabay ka ngayong tanghalian," anito sa nakangiting mukha.
"Susunod po ako," she closed the door at naiwan akong mag-isa rito sa kwarto.
I visit her timeline again at nakita ko ang bagong post na naka-tag si Aileen. Gano'n na ba katagal nahiwalay si Aileen sa mga kaibigan niya para magpost sila na nami-miss na nila ito?
"Naisip mo na ba Joshua kung ano ang kurso na kukuhanin mo sa college? Dapat ngayon pa lang alam mo na kung ano ang goal mo, kung ano ang gusto mong maging bago ka pumasok sa college. Mahirap na kapag nagaya ka sa mga kaibigan mo. Hindi naman sa minamaliit ko sila, pero ayokong mahawa ka sa katamaran nila sa pag-aaral dahil hindi ka pinanganak sa mundong 'to para lang sumama sa kanila at gumawa ng kalokohan at sa huli, ikaw lang ang magbabayad. Joshua anak, bata ka pa lang ay nakitaan na kita ng potensyal at alam kong matalino ka, kaya umaasa ako na mararating mo ang magandang kinabukasan na naghihintay sa'yo. Huwag mong igugugol ang lahat ng oras mo sa mga kaibigan mo. Gamitin mo iyan para sa paghahanda mo sa college. Tanungin mo ang kapatid mo, bilang kuya ka niya, malamang na idolo ang tingin niya sa iyo pero kung puro kalokohan ang makikita niya sa'yo, ah ba baka maging sanggano ito sa school?" sinserong sabi ni Papa. Tumingin ako sa upuan ni Angela pero hindi siya lumilingon kay Papa, tuloy tuloy lang siya sa pagsubo ng pagkain niya.
"Gusto ko po sanang maging lawyer, Papa," aniko at napansin kong natigilan siya sa pagkain niya.
"Kung iyan ang gusto mo, kuhanin mo. Pero siguraduhin mo na kaya mong tapusin. Alam mo namang ganiyan din ang kurso ng pinsan mo pero naghinto lang sa kalagitnaan ng klase. Masyadong magastos ang kurso na iyan at alam mong hindi natin kaya pero kung gusto mo talaga na maging abogado, susuportahan ka namin ng Mama mo. Joshua anak," tumingin ito sa akin bago tinuloy ang sinasabi.
"May isa akong pabor bago ako tuliyang pumayag sa gusto mo," ramdam kong napa buntong-hininga si Mama sa sinabi ni Papa.
"Ano po iyon, Pa?" kinakabahan kong sagot rito.
"Layuan mo ang mga kaibigan mo at doon lang ako mapapanatag na matatapos mo ang kurso na ito at hindi ka masasangkot sa anumang kalokohang gagawin nila," anito at tinuloy ang pagkain. Lumingon sa akin si Mama at napatango na lang ako sa desisyon ni Papa.
"Papa, ako hindi mo tatanungin kung ano ang gusto kong maging?" ani Angela kay Papa.
"Oh sige nga. Ano ba gustong maging ng anak kong si Angela?"
"Gusto ko maging doctor. Gusto kong manggamot ng may sakit kasi ang sabi ni Mama, mahina raw ang puso mo kaya gusto kong ako ang magiging doctor mo kapag nasa ospital ka Papa," natigilan na lang kami nina Papa at Mama sa sinabi ni Angelo. Lumingon si Papa sa kinauupuan ni Angela na namamasa ang mga mata nito.
"Angela, anak ko,"
"Papa, huwag po kayong mag-alala. Makakapagtapos kami ni kuya ng pag-aaral at mapapagamot ka namin. Magiging abogado si kuya at ako ay doctor. Look Papa, I got perfect scores in our quizzes at exams. Ang sabi ni Mrs. Guillermo, baka daw maging top one ako this year. Ang sabi rin ng mga teachers ko, nag-improve daw ako sa pag-aaral," proud nitong sabi kay Papa. Hindi na napigilan pa ni Papa at Mama na hindi maluha sa sinserong tinig ni Angela.
"Oh siya, magiging abogado ang kuya mo at ikaw ay isang napakagaling na doctor. Alam n'yo namang sobrang proud kami sa inyo mga elementary pa lang kayo. Suportado kayo ni Papa sa mga gusto n'yong maging," naiiyak na sabi ni Papa.
"Ang mga batang 'to talaga. Tapusin na nga natin ang pagkain at baka magkaiyakan pa tayong lahat rito?" pagbibirong sabi ni Mama. Nagkatawanan kami bago itinuloy ang pagkain.
Nasa grade eleven si Angela ngayon. HUMSS ang strand niya kaya siguro gusto niyang maging doctor kapag nakapagtapos ng college. Masipag at makulit na estudyante ang kapatid kong ito. Hindi siya gano'n kagalanting bata hindi tulad ng iba niyang kaklase. Bihira rin siyang magyayang maglibot sa mga Mall. Kumain sa mga restaurant at maggala sa mga resorts. Bata pa lamang kami ay nahiligan na niya ang maglaro ng gamot-gamutan. Siya ang doctor at ako ang pasyente. Babarilin niya ako para lang may pasyente siya kaya bilang kuya niya, ako lagi ang dapat taya sa laro namin at mapagparaya.
"Kuya Joshua, busy ka?" ani Angela nang nakatayo sa pinto ng aking kwarto.
"Hindi naman, bakit?"
"May kwento ako," anito at bigla na lang umupo sa kama ko.
"Tsismis o totoo?" pagbibiro ko rito. Sa tuwing magku-kwento kasi si Angela, puro tsismis mula sa iba ang topic.
"Totoo na ito promise," pangungulit nito. Hinanda ko ang pareho kong mga tainga para makinig sa kwento niya.
"Ikaw kuya, hindi ka pa ba nagkagusto?" anito nang sabihin niyang may crush siya sa bagong transfer sa school nila at klasmeyt niya pa.
"Of course pero ngayon-"
"Sino siya? Kilala ko ba? Kaibigan mo? O 'yung dalagang bagong lipat?" Sunod sunod nitong tanong sa akin.
"Masyado kang makulit pero ito ang tatandaan mo. Crush lang muna sa kaniya, okay? Magtapos ka muna ng pag-aaral mo," she chuckles as I changed the topic.
"You are in love with her! I knew it. Sa bagay, maganda at narinig kong matalino siya. I stalked her timeline and I found out, valedictorian siya sa tuwing guma-grafuate ng elementary at high school kahit nga senior high siya ang valedictorian at ito pa, marami siya nakuhang extra curriculum certificates," anito sa seryosong boses.
"Stalker,"
"Kuya, single siya gusto mong ilakad kita?"
"You don't need. I have someone living in my mind and in my heart. Kaya huwag ka ng mangulit pa tungkol sa kaniya. Malapit na matapos school year n'yo kaya huwag mong pabayaan ang mga scores mo. But, let me remind you Angela, don't expect too much from your teacher's words. Ayokong umasa ka at masaktan kapag hindi ikaw ang top one this year. I know you," she nodded.
"Angela,"
"Kuya?"
"I fell for someone's smile as I met her. Hindi ko alam kung bakit pero gusto ko siya palaging nakikita, gusto ko siyang makasama kahit hshe already ignored me. Alam mo 'yung masakit, Angela? Ang sakit kasi hindi niya ako maalala but she still living in my mind," her tears was gradually dripped on her face.
"Kuya," mahina nitong tawag sa akin. I hugged her as she reached my place.
"You know who's she? Her name is Aileen Delos Reyes and I met her nang masali ako sa magre-representative ng school natin. Her smiles, laughs and her kindness, ibang iba siya sa ibang babae na nakikilala ko," ramdam kong mas humigpit pa ang yakap niya sa akin. Narinig kong napa buntong-hininga siya bago nagsalita.
"Do you love her?" anito sa kalmadong boses.
"I do, Angela! I love her. I do always love her,"
"Perfect! Tutulungan kita kuya,"