KABANATA 6
SNOW POV.
Kampante akong naglakad katabi ang aking mga ka'grupo papasok ng arena. Ako ang nasa gitna nilang lahat, ang nasa kaliwang bahagi ko ay sila Marvin Cedrick, Faith Monroe, Llyod Smith, at Keana Delaney habang ang nasa kanan na bahagi ko ay sila Kurstin Anderson, Jane Harris, at si Drake Samson. Nang makapasok kami ng tuluyan ay sakto namang binanggit ng Emcee ang aming grupo.
'Nightmare'
Nightmare ang pinangalan sa amin sapagkat para kaming panaginip na tinatakutan ng lahat. Kahit matulog ka dala-dala mo pa rin ito. Kami ang nasa pinakaunang rango ng Gangster World, hinding-hindi mo kami mapapatumba agad sa simpleng sugat lang ng armas mo.
Nagkagulo't nagingayan ang lahat ng magpakawala ako sa aking kamay ng isang dagger at inihagis ito sa ere't sinalo gamit ang dalawang daliri. Isa lamang ang ibig sabihin ng aking ginawa, na handa ako sa anumang pagsubok na dadaanin ko sa islang pupuntahan namin.
'Hindi mo siya kalaban snow.' Ang salita ni kuya ang laging pumapasok saaking isip.
Kung totoo ang sinasabi niya, hindi rin dapat ako kalabanin ng bagong hari. Dahil kung hindi, uunahin ko talaga siya!
Napatingin ako sa dereksyon ng bagong hari, nakita ko rin na tinititigan niya ako kaya bago ko pa mapigilan ang sarili'y nakindatan ko na siya. Napatawa ako ng palihim ng makitang bumusangot ang mukha niya at inirapan din ako.
'Hindi ko alam na bakla pala ang bagong hari... maganda't madali ko lang makukuha ang loob niya.'
Napangisi ako sa naisip. Or not?
"At sa pagkakataon na ito, masasaksihan natin lahat ang pagsisimula ng panibagong riot sa pagitan ng ating bagong Hari at bagong Reyna," Naalerto kami pare-pareho ng magsilapitan ang mga naglalakihang tauhan ng mga elders. Nakilala ko sila dahil sa tattoo nilang pare-pareho sa braso.
Lumaban ako sa kanila ng makitang may itinurok sila kanila Keana at pati na rin sa ibang grupo lumaban kami nila Marvin pero nang makita nila ang kahinaan ni Marvin ay napatumba nila ito agad at naturukan.
Patuloy pa rin ako sa paglaban, mas marami ang lumaban sa akin ng makita nilang ako nalang ang nakatayo. Halos manghina ako ng makitang isa-isa na nilang binubuhat ang walang malay na katawan ng aking mga kaibigan.
Pinagsisipa ko ang mga binti't pag-aari nila pero nagulat nalang ako ng may maramdaman akong tumusok sa leeg ko. Habang nakikipaglaban ay kinapa ko ito at ganun nalang ang bigla ko ng ang makapa ko'y isang karayom.
Nanghihina akong napaluhod at nahihilong napasubsob pahiga ng sahig. Tiningnan ko ang hari na nakapikit na't hawak na rin ng mga tauhan ng mga elders. Hanggang sa hindi ko na kinaya't napapikit na ako dahil sa hilo pero bago ako tuluyan mawalan ng malay ay narinig ko pa ang sinabi ng isang taong lumapit sa akin.
"Sabi ko na nga ba't hindi ka matuturukan agad kahit na ang lalaki ng mga lalakeng pinalaban ko sayo, hindi mo ako binibigo kahit kailan, Queenhell, pero alam ko mabibigo mo rin ako sa tandang panahon, at sisiguraduhin ko sa araw na iyon. Mawawala ka sa posisyon mo."
Nagising ako ng paulit-ulit pero paulit-ulit din ako nakakatulog dahil sa sobrang hilo na nararamdaman ko. Basta ang alam ko lang tuwing nagigising ako nahihilo ako at naririnig ko rin ang ugong ng elikoptero at sa palagay ko'y nakasakay kami kanina. Nakatulog ulit ako pagkatapos nun at nagising nalang ng may bumuhos ng tubig sa akin.
"What the fuck!" asik ko at dali-daling napatayo ngunit nabuwal ulit sa tinatayuan dahil sa biglaang pagkahilo.
"Get up, Babaita!" masama kong tiningnan ang lapastangang sumipa at nagbuhos ng tubig sa akin.
"Hoy lalake ka kahit hari kapa kaya kitang patulan!" mataray kong ani.
"Owh, talaga ba? Kahit babae ka kaya kitang patumbahin gamit ang aking mga salita—ano laban ka?" mataray at nakataas kilay niya pang ani.
"Sayang gwapo ka sana bakla nga lang." bulong ko. Parang nawala ang pagkahilo ko't napatayo nalang at nilapitan siya ng irapan niya ako. Naalala ko ang sinabi niya kanina.
"Kahit lalaki ka kaya din kitang patumbahin gamit ang aking mga salita, gusto mong masubukan?" nanginitan ko siya ng nakakaakit ng tuluyan na akong makalapit sa kaniya. Bahagya kong inayos ang maskarang tumatabon sa aking mukha.
"Who are you?" matalim ang kaniyang mga matang tumingin sa akin.
"Ikaw sino ka?" balik kong tanong. "bukod sa pagiging bakla, ano pa ang kaya mo?"
"Bakit interesado ka, gusto mo ko nuh?" napalatak ako dahil sa kahambugan na sinabi niya.
"Gusto, totoo ka ba? Hinding-hindi ako magkakagusto sa bakla! Bakla ka bakla!" akmang susuntukin niya ako ng may dumaang dagger sa pagitan namin.
Hindi lang iyon sapagkat nagsunod-sunod pa ang pagdaan ng ilang dagger. Tumakbo kami, lahat ng tinatakbuhan namin ay masukal. Ngayon ko lang napansin na nasa gitna kami ng masukal na kagubatan. Hindi na ako magtataka kung narito na kami ngayon sa Isla pero ang aking inaalala kung nasaan ang aking mga kasama.
"Yuko!" sigaw ng bagong hari.
Nabigla ako ng sipain niya ako sa paa dahilan upang mapadapa ako, pati siya'y dumapa rin kasabay niyon ay ang pagdaan ng malaking palakol sa aming likod. Nang makaalis iyon ay dali-dali kaming tumakbo palayo.
Nakita kong may paparating na palaso kaya umabante ako at pagkatapos ay kumapit sa balikat ng bagong hari at binalanse ang sarili habang sinipa ang punong nadadaanan namin. Lahat ng iyon ay nagawa namin sa pagitan lamang ng limang minuto. Hinihingal kaming napatigil sa isang puno.
"Meron kapang tubig?" sabi ng bagong hari.
"Diba mayroon sayo?" kunot-noong sabi ko. Napaiwas siya ng tingin. Tulad ko, naka maskara din siya kaya hindi ko man lang makita-kita ang reaksyon niya.
"I lost it..." halos pabulong niyang sabi.
Wala naman akong nagawa kundi bigyan nalang siya ng tubig pero bago ko 'yon makuha may napansin akong papel na nakadikit doon.
' 안녕 퀸헬, 친구 만나고 싶니? 먼저 왕을 죽이십시오. 둘째, 미로 한가운데서 찾아보세요 ... 행운을 빕니다! '
"Annyeong Queenhell, chingu mannago sipni? meonjeo wang-eul jug-isibsio. duljjae, milo hangaundeseo chaj-aboseyo. . .haeng-un-eul bibnida!" Basa ko sa sulat.
It says 'Hello Queenhell, do you want to see your friends? First, kill the king. Second, find them in the middle of a maze ... goodluck!'
"Anong meaning niyan?" doon ko lang napansin na kuryoso siyang nakatingin sa sulat na aking binabasa. Hindi talaga niya maiitindihan sapagkat nakasulat ito sa lengguwaheng Hangul.
Tiningnan ko siya ng matiim. Naalala kong muli ang sinabi ni Kuya na hindi sila ang totoo naming kalaban, sinabi niya rin na ang reyna at hari ay pinagsama upang mamahala ng gangster world hindi para mag-away. At itong sulat na ito, siguro paraan lang ito para maglaban ang dalawang nagtataasang rango. Para kung may mamatay sa aming dalawa ay may ipapalit ulit.
"They want me to kill you so that I can find my friends." Seryoso kong sabi. Nakita ko pa kung paanong ang kaninang mukha niyang nakangiti ay madaling napalitan ng walang ekspresyon.
" 'Yan din ang sinabi nila sa akin," halos pabulong niyang sabi. "They want me to kill you also." dugtong niya pa.
Umigting ang aking panga. "Paraan nila ito." Alam kong hindi lang basta patayin namin ang isat-isa. Gusto nila mawala kami sa pwesto namin.
"Then kill me—"
"what—"
"Kung iyan lang pala ang paraan para maligtas mo sila then go, basta isasama mo sa pagligtas mga kaibigan ko." Nabigla ako sa kaniyang mga sinabi.
"No way! I can't do that. Sabay tayong pinasok dito, sabay din tayong lahat lalabas. Walang maiiwan!" Sigaw ko at walang ano-anong tumayo.
"So, anong gagawin natin ngayon?"
I smirked. "Let's play this game."
Nagsimula na kaming maglibot sa buong kagubat. Masyadong masukal at nahihirapan din kami kasi may bigla-bigla nalang tumitilapon sa amin na kung ano-anong klaseng sandata. Marami rin patibong kaya natatagalan talaga kami.
"Sandali." Nilingon ako ng Hari.
Hanggang ngayon hindi pa rin namin pinapakita ang mukha ng isa't-isa, masyado pang maaga para magtiwala. Tinaas ko ang isa kong daliri at sinenyasan siya na huwag maingay. Nakuha naman niya ang aking ipinapahiwatig at naghanda rin.
Nakarinig ako ng mga kaluskos at mga hakbang papunta sa amin. Ang tansya ko'y nasa sampu silang lahat at naririnig ko ang mga ingay nila mula sa kaliwang bahagi ko. Dahan-dahan naming tinago ang sarili sa mga naglalakihang mga puno.
Maya-maya pa'y nakarinig na ako ng mga papalapit na yabag.
"Nawala na sila pre!" rinig kong sabi ng isa na agad namang sinang-ayunan ng mga kasama.
"Tara, hiwa-hiwalay nalang tayo, para mas madaling makita!" Sigaw ng isa. Rinig kong muling nagsitakbuhan sila sa ibat-ibang dereksyon.
Tiningnan ko ang hari mula sa kabilang puno. Naglakihan ang aking mga mata ng makita siyang babatuhin niya ng dagger sa ulo ang isang kawal ng mga elders, malapit sa kaniya.
Sinenyasan ko siyang tumigil pero inirapan niya lang ako at tinuloy ang ginagawa. Napagtagumpayan niyang patayin ang isa.
"Hoy bakla!" sigaw ko sa hari.
Nakataas ang kilay siyang lumingon sa akin. "Gusto mo sayo ko naman 'to isasaksak, Babaita?!" maarte niyang sigaw at pinandilatan pa ako ng mata.
"No thanks, it's dirty!" ginaya ko ang maarte na sigaw niya pati na rin ang pandidilat ng mga mata.
"Maghiwalay na nga lang tayo, Babaits, dito nalang tayo kita! Ceh!" inirapan niya pa ako ulit at tumakbo na papunta sa ibang dereksyon, ako naman ay kasalungat ng kaniyang dinaanan.
Kahit hinihingal na sa kakatakbo pinilit ko pa rin na maging alerto sa mga nangyayari sa paligid ko. Nakakarinig ako ng ibat-ibang kaluskos na nangagaling sa mga patibong na natatapakan ko.
"Agh, m" Napadaing ako ng matamaan ako ng isang patalim na nakatusok sa bawat puno. Bumagal ang aking pagtakbo at sinira ang aking kamiseta upang ipantampal sa aking sugat nang matapos, dahan-dahan na akong naglakad muli habang sapo ang balikat na nasugatan.
Napatalon ako paakyat sa malaking puno ng makitang may papalapit. Umakyat pa ako sa isang sanga para mapantayan ang distansya ng taong dadaan. Dalawang tao ang dumating may hawak silang malalaking palakol.
"Pahinga muna tayo 'tol, pagod na akong maghanap sa bagong Reyna at Hari." Sabi ng isa. Nang makita kong binaba nila ang kanilang mga palakol ay sumabit na ako ng walang ingay muli sa sanga't tumalon mula sa puno hanggang sa isang taong nakatayo lang. Pinatamaan ko ng dagger ang isang lalaking naka-upo sa ulo at ang isa naman na pinatungan ko'y binalian ng buto sa leeg. Kasabay ng pagbagsak ng lalaki ay ang pagtapak ko sa lupa na nakaluhod ang isang paa. Kinuha ko ang katana ko na nasa likod at sinulatan gamit nito ang mukha ng dalawang lalaki.
'QH' bitch, no one can beat me!
Pagkatapos kong magawa iyon ay tumakbo na ako paalis. Muli, ay nakakita na naman ako ng mga armadong lalaki at walang awa ko silang pinugutan, sinaksak, at sinulatan gamit ang aking dagger at katana. Hingal na hingal ako ng halos maikot ko na ang buong isla pero ni isang dereksyon nito'y wala akong nakitang maze.
Ang Jeopardy Island ng mga Elders ay nahahati sa limang ruta. Ang unang ruta ay ang alam kong kuwartel ng mga elders at kung saan sila nagpupulong. Ang pangalawang ruta ay ang maze na sinasabi sa sulat kung saan nila itinago ang aming mga kaibigan. Ang pangatlong ruta ay ang sa tingin ko sa kung saan kami ngayon. Ang pang-apat na ruta ay kung saan ginaganap ang totoong laban. Nakapunta na ako doon sapagkat doon ako dinala ng aking mga paa noong nakapagtapos na ako ng mga ensayo bilang Reyna ng Gangster World. Ang huli o panglimang ruta ay ang lugar kung saan nila tinatago ang mga kayamanan ng buong gangster world, sinadyang ilagay doon ng aming mga sinaunang tagapagbantay ang mga kayamanan sapagkat naikulong din doon lahat ng uri ng mga masusukal na hayop. Hindi ka basta-basta makakapasok dahil nasa unahan ka palang baka napatay kana ng mga ito. Tulad ng pang-apat na ruta, nakapasok na ako doon dahil doon sa rutang iyon nagawa kong makapatay at magpa-amo ng leon para lang sa koronang inaasahan ko.
Mukang wala akong pag-asang makakita na pwedeng madadaanan dito!
Bumalik ako sa gitnang bahagi ng isla kung saan nakita ko ang bagong hari pero bakla na pabalik-balik. May mga dugo ang kaniyang damit kaysa noong unang kita ko sa kaniya. Ang astig niya sa aking paningin. Hindi ko man makita ang kaniyang mga mata dahil sa maskara, kitang-kita ko naman ang seryoso ngunit kaakit-akit niyang ekspresyon.
Badass gay!
Akmang lalapitan ko na siya ng biglang may magsilabasan na mga lalaki at pinalibutan siya. Akmang susugod na ako para tulungan siya sa mga kalaban ng madali lang niya itong mapatumba isa-isa.
Napabilib ako dahil sa kaniyang mga swag na pakikipaglaban. Nariyan din ang kaniyang mga atake, napapatumba niya ang kaniyang mga kalaban gamit lamang ang kaniyang kamao. Sipa doon. Sipa dito. Suntok doon. Suntok dito. Masyadong mabilis ang kaniyang mga galaw at kamao para isa-isahin ko pa ang kaniyang mga galaw.
Nakakahanga. 'yon lang ang masasabi ko sa sobrang galing niya.
Nang matapos niyang mapatumba lahat ng kalaban, tumingin siya sa dereksyon ko at unti-unti siyang lumapit.
Nakangiti ko siyang tinitingnan habang papalapit siya pero kabaliktaran nun ay sa kaniya. Sobrang sama, sobrang sama ng kaniyang paningin.
"Die!" sigaw niya para akong na'istatwa ng bigla niya akong atakihin habang bitbit ang kaniyang samurai na ngayon ay nakatutok sa dereksyon ko. No!