ALAS-OTSO pa lang ng umaga nay agising na si Avrea, mas maaga kaysa sa gising niyang alas-onse. Seven PM to eleven PM kasi ang time slot ng programa niya sa radyo. Dalawang oras ang ginugugol niya sa biyahe pauwi sa bahay, maglilinis pa siya ng katawan at nagbabasa ng e-mails ng listeners pagkarating ng bahay kaya madalas alas-singko na siya kung makatulog. Pero nang araw na iyon, kataka-takang maaga siyang nagising. At bagaman kulang sa tulog ay maganda ang mood niya at buhay ang dugo.
Lumabas si Avrea sa terrace bitbit ang cell phone at manicure set, pagkatapos ay sumampa sa pasamano at nagsimulang maglinis ng kuko. Abala siya sa ginagawa nang biglang sumulpot ang Kuya Allen niya. Nakasuot ito ng exercise outfit at basa ng pawis kaya malamang na nag-workout ito.
“Bakit gising ka na, kurdapya?” tanong nito. ‘Kurdapya’ was a pet name her brother gave to her. Hindi niya alam kung saan nito napulot iyon. “Dapat natutulog ka pa. Mamaya mo niyan bangag ka sa shift mo sa trabaho. Saka nakakapangit kapag kulang sa tulog.”
“Ano ka ba naman, Kuya? Ang mga diyosang gaya ko ay maganda kahit puyat.” Hinampas niya ang braso ng kapatid.
Kaagad itong gumanti sa kanya. Isinaklob ng Kuya Allen niya sa kanyang ulo ang tuwalya nitong basa at amoy-pawis. Napatili tuloy siya.
“Yuck! `Kadiri!” sabi niya nang alisin ang tuwalya. Pabato niya iyong ibinalik sa kapatid na sa kasamaang-palad ay wala namang epekto rito. “Sabuyan kita ng toyo diyan, eh! Puwede ka nang i-adobo!”
Tinawanan lang siya ng kapatid at nagpapahid ng pawis na pumasok sa loob ng bahay.
Bigla na lang tuloy nawala ang maganda niyang mood. What to expect? Palagi naman siyang talo kapag nagkakaasaran sila ng kuya niya.
“Nagkakagulo na naman kayong dalawa ni Allen, ha. Agang-aga, baka nakakabulahaw kayo sa mga kapitbahay,” sabi ng mommy niya nang lumabas ito sa terrace bitbit ang pinggan na may lamang pandesal at isang tasa ng kape na ibinaba nito sa pasamano. “Mag-almusal ka muna. Kung ano-ano na ang ginagawa mo, wala pang laman `yang tiyan mo.”
“Thank you, Mommy.”
Dumampot siya ng isang pandesal at kinunan ang sarili na kunwari ay kinakagat iyon. She posted it on her social media accounts. That was how it works for figures like her. Natutuwa ang followers niya na siya ring listeners ng kanyang programa sa radyo na makita ang mga ganap niya sa buhay. But Avrea kept some things in private. Mayamaya pa ay magkakasunod na ang pagpasok ng notifications
niya.
Ang pogi naman!
Parang mas masarap iyong pandesal niya, DJ Rea!
My gosh, ang aga-aga pa ang init naaaaa!
Sino siya, DJ Rea? Baka puwedeng maireto mo ako sa kanya.
Her brows furrowed. Ano ang pinagsasasabi ng followers niya sa comment? Napa-zoom in tuloy siya nang bongga sa picture para tingnan kung sino ang tinutukoy ng mga ito. Baka mamaya, umepal ang kuya niya sa background. Pero hindi ang kapatid ang nakita ni Avrea na photobomber niya kung hindi si Cent.
Nilingon niya ang direksiyon ng bahay ng lalaki. Hayun ito sa harap at panay ang pag-i-stretching ng mga braso. Bawat galaw ng braso nito ay nagpe-flex ang biceps ng anak ng lintik. Hubad-baro pa kaya kitang-kita niya pati ang six-pack abs nitong akala mo ay kumikinang sa tama ng liwanag ng araw. Syet, ano kaya ang feeling maging pawis na naglalandas sa washboard stomach nito?
Sana pawis na lang ako…
Wait, what was she thinking? Kaagad niyang ipinilig ang ulo nang ma-realize kung gaano kahalay ang tinatahak na daan ng isip niya.
“Ano ba itong naiisip ko? Patawarin…” Mabilis na kinain ni Avrea ang pandesal at humigop ng kape pagkatapos ay ipinagpatuloy na ang paglilinis ng mga kuko niya sa paa.
“Hi…”
“Ay, uten mo!” bulalas ni Avrea nang biglang may nagsalita sa kanyang tabi. Nang lumingon sa gawing kanan ay nakita niyang naroon na si Cent, nasa labas ng terrace at nakasandig sa pasamano kung saan siya nakapuwesto.
“Sa akin naman talaga ito. Gusto mo ba sa `yo na lang?” nakangising sabi ng lalaki habang sapo ng isang kamay ang crotch nito.
Nag-init ang magkabilang pisngi ni Avrea sa biro nitong iyon. Sa inis ay tinusok niya ng nail polisher ang braso ni Cent.
Iyong nadedemonyo ka na nga ng isip mo pagkatapos dedemonyohin ka pang lalo ng isang ito. Kailan kaya papauwiin ni Satanas ang lalaking ito?
“Kung hindi ka ba naman sana nanggugulat diyan.”
Sumilip-silip ito sa loob ng bahay. “Nandiyan ba si Allen?”
“Oo, kadarating lang niya kani-kanina galing sa pagwo-workout. Baka nasa banyo na `yon, naliligo.”
“Ah… sige, uwi na ako.”
Tumalikod na si Cent at humakbang na palayo.
“Hoy, Cent!” tawag niya, pero hindi ito lumingon man lang. Alam niyang narinig siya ng lalaki, sa lakas ba naman ng boses niya.
Hindi naman lingid sa kaalaman ni Avrea ang nangyari sa Kuya Allen niya at kay Cent. Isa nga siya sa mga nalungkot noong masira ang magandang pagkakaibigan ng dalawang kumag.
Mayamaya ay nagpasya siyang bumaba mula sa pasamano at sinundan si Cent. Sa sala na ng bahay nito sila nagpang-abot.
“Cent!” Sa wakas ay nilingon na siya ng lalaki. “Gusto mong kausapin si Kuya Allen, tama?”
Nginitian siya ni Cent. Iyong ngiti na may bahid ng lungkot. And she did not know why it suddenly made her heart ache.
“Hindi pa tama ang panahon, Avrea.”
Napailing na lang siya.
“Kailan pa ba ang lintik na tamang panahon na `yan, ha, Cent?” Hindi niya napigilan ang sariling magsalita. “Maraming taon na ang lumipas. Apat na taon kung hindi mo alam ang magbilang.”
Cent patted her head. Bigla na lang bumilis ang tibok ng puso niya. Kung ang kape ang dahilan, grabe namang tapang ng pagkakatimpla ng mommy niya para kabugin ang kanyang dibdib. Hindi malaman ni Avrea kung ano ang gagawin para kalmahin ang sarili nang sandaling iyon. Bakit siya nakakaramdam ng ganoon sa harap ng lalaki? Hindi naman siya ganoon dati. Could it be…?
“Ang lagkit ng buhok mo,” mayamaya ay sabi ni Cent.
Bigla siyang napasimangot. May inilagay siyang hair treatment kanina pagbangon niya.
“May inilagay akong hair treatment at hindi pa ako naliligo.” Inalis niya ang kamay nito. “Sino ba kasi ang may sabi sa `yong hawakan mo ang buhok ko? Rerekla-reklamo ka tuloy riyan,” pagtataray niya para na rin pagtakpan ang nararamdaman.
Nagkibit-balikat lang si Cent at ikinuskos ang palad sa suot nitong sweatpants na para bang diring-diri. Kaagad naman niyang pinanlisikan ng mga mata ang lalaki pagkatapos ay nagmartsa na pabalik sa kanila.
Pagdating sa bahay ay nakaabang na sa kanya ang kapatid sa entrance pa lang ng terrace nila. Sa hitsura ng kapatid niya mukhang ano mang oras ay handa itong manakmal.
“Bakit ka galing sa bahay ng jerk na `yon?” tanong ng Kuya Allen niya.
Malinaw na si Cent ang tinutukoy nito. Wala naman itong ibang kaaway.
“Ah, kasi…” Mabilis na nag-isip ng maidadahilan si Avrea. “Hinahanap ko si Tita Erin. Ang tagal na kasi niyang sinasabi sa akin na kulayan ko ang mga kuko niya.
Akala ko, nando’n kasi wala siya sa kanila.”
Itinago niya ang mga kamay sa likod at pinagkrus ang mga daliri, tahimik na nagdasal na sana ay paniwalaan nito ang sinabi niya.
Mataman siyang tiningnan ng kapatid. “Kalalampas lang ni Tita Erin.”
“A-ah, talaga? Saan nagpunta?” sabi na lang ni Avrea, baka makakalusot pa.
“Hindi ko alam. Hindi ko na nausisa.”
“Ah, okay.” Kinain niya ang natitirang pandesal at iniligpit na ang kalat.
“Avrea, ayaw kong nakikita kang nakikipaglandian sa lalaking `yon, ha.
Nangangati itong kamao kong sapakin siya,” pagbabanta ng Kuya Allen niya. Ang sarap sanang isipin na may kuya siyang overprotective. But no, kay Cent lang ito ganoon. At siyempre, alam niya kung bakit.
“Kuya…” Pinamaywangan niya ang kapatid. “Ano ba ang sinasabi mo riyan na
nakikipaglandian ako kay Cent?”
Hindi niya alam kung saan ba napulot ng kapatid ang ideyang naglalandian silang dalawa ni Cent. Landian na ba kaagad ang lagay na iyon?
“Hindi nga ba, ha, Avrea?” Pinagtaasan siya ng kilay ng kapatid. “Dati naman, hindi mo pinapansin ang kumag na `yon. Pero ngayon, nagpupunta ka na sa bar niya. May pagsama ka pa sa penthouse ng ugok na `yon. At akala mo ba hindi ko alam noong isang gabi na nagmamala-Rapunzel pa kayo ng hinayupak na `yon? At ngayon, may pagpunta ka pa sa bahay niya!” litanya ng kuya niya. “Avrea, Cent is no good for you! Alam ko `yon dahil matagal ko siyang nakasama. All he did is mess around with girls and—”
Hindi na niya tinapos pa ang sinasabi ng kapatid at nagmartsa na pabalik sa bahay ni Cent na akala mo ay susugod sa giyera. At kahit pa anong tawag ang gawin ng kapatid ay hindi napigil niyon si Avrea. Oo, natatandaan niyang nagpunta siya sa bar ni Cent. Pero wala siyang naaalalang sumama siya sa penthouse nito.
“Ate Avrea,” bati ng kapatid ni Cent na si Vien nang masalubong siya papasok sa bahay ng mga ito.
“Nasa’an ang kuya mo?” tanong niya habang taas-baba ang dibdib kahit hindi naman siya tumakbo.
Ang ugok na iyon may hindi sinasabi sa kanya.
“Sino sa mga kuya ko ang hinahanap mo, Ate?” nakakunot ang noong tanong ni Vien.
Oo nga pala, marami itong tinatawag na kuya.
“Si Cent. Nasaan si Cent?”
“Naku, kaaalis lang ho.”
Nilingon ni Avrea ang lugar na palaging pinagpaparadahan ng motor ng lalaki. Wala na nga ang motor nito roon. Pero bakit hindi man lang niya napansing dumaan
si Cent palabas ng compound.
“Favor naman… pahingi naman ng number ng kuya mo.”
“Ah, sure.”
Dinukot ni Vien ang cell phone mula sa bulsa ng pantalon nito na mabilis niyang inagaw. Siya na ang nag-send ng number ni Cent sa number niya.
“Salamat at pasensiya na,” sabi niya nang ibalik ang cell phone kay Vien pagkatapos ay sumibad na pauwi sa kanila.
Cell phone kaagad ang hinanap ni Avrea nang makabalik sa kanila. Pero wala na iyon sa pasamano ng terrace kung saan niya iyon iniwan kanina.
“Mommy! Nasaan ang cell phone ko?” tanong niya nang makapasok sa loob.
“Ipinasok ko na sa kuwarto mo,” sagot ng kanyang ina mula sa kusina.
Patakbong nagpunta si Avrea sa kanyang kuwarto. Nang mahagip ng kamay niya ang cell phone ay gigil na tinawagan niya ang number ni Cent. Nakailang ring ang kabilang linya hanggang sa marinig niya ang boses ng operator na nagsasabing out of reach ang lalaki. Pero hindi sumuko si Avrea at paulit-ulit niyang tinawagan si Cent hanggang sa wakas ay sinagot na nito ang tawag niya. Babati pa lang ang kumag sa kabilang linya nang magsalita na siya.
“Hoy, Cent!” Mataas na kaagad ang tono ng boses niya.
“A-Avrea?”
Hindi niya alam kung matutuwa ba siya o maiinis. Hindi ba talaga kilala ng lalaki ang boses niya o nagpapanggap lang ito?
“Oo, ako nga! Lintik ka, Cent! Meron kang hindi sinasabi sa `kin!”
“Puwede bang ano, mamaya na lang tayo mag-usap? May importante kasi akong pupuntahan. Tumabi lang ako sa kalsada para sagutin ang tawag mo,” sabi nito.
Busy tone na ang sumunod niyang narinig. Pinagbabaan siya ng ugok na si Cent!
Naku, humanda talaga ito sa kanya kapag nagkita ulit sila. Kakagatin niya sa leeg ang lalaki.
Wait, parang hindi yata tama `yon, self.