Hurt
 
 
Pagkatapos ng ilang picture taking ay agad na umalis si Aeron na parang nagmamadali. Out of curiosity ay sinundan ko sya.
  Dumiretso sya sa likod ng school kung saan madilim at wala ng masyadong dumadaan na tao.
  I continued following him and when he stopped, I hide behind the big tree. I can see a shadow of a woman, and seconds passed, they talked. And that girl's voice is very familiar to me, it's Zephanie's.
   “Aeron, let's stop, naguiguilty na ako! Kaibigan ko si si Inah, and I can't afford to see her crying because of you!” matapang na sabi ni Zeph kay Aeron.
  Nakikinig lang ako habang iniisip ang mga possible reasons ni Zeph.
  “You agreed! Kahit anong gawin mo, may kasalanan ka na sa kanya, you could've just decline my offer in the first place,” malamig na tugon ni Aeron.
  “Alam mo ba kung 'gano ako nabulag sa offer mo, dahil sa pagkagusto ko sayo? Yes, I'm selfish back then, pero ngayon I can't let my selfishness ruin our friendship, kaya mabuti pa 'wag mo nang ituloy 'yang binabalak mo,” Zeph said with so much anger.
  “I'm warning you, Zephanie, 'wag mong sabihin kay Inah Ang totoong balak at nararamdaman ko,” pagbabanta pa ni Aeron.
   Nanginginig ang mga kamay ko at mahigpit ako na kumapit sa dress ko. Pinipigilan kong gumawa ng ingay dahil baka hindi ko na marinig ang mga sasabihin nila.
  “Alam mo ba kung 'gano ako nasasaktan habang sinasabi mo saking si Shekinah pa rin ang gusto mo? At kung 'gano kasakit na ako pa ang gagawin mong instrumento para magkabalikan kayo? You want to make her jealous?! Hindi pa ba sapat na ginagamit mo rin ang kapatid nya?” dinig ang sobrang panginginig ng boses ni Zeph habang sinasabi ang mga iyon.
  He's using Sherina to make me jealous? Tuluyan na akong napaupo sa damuhan at parang naninikip ang dibdib ko.
   Hindi. It's not Zephanie's fault, wala syang kasalanan. She's my bestfriend, hindi nya ako kayang saktan. And probably hindi nya alam ang totoong rason ni Aeron.
  I concluded that he also want to make me feel how he felt when I'm cheating with other boys back then. Gusto nyang patunayan na hindi lang ako ang may kakayahan na gawin 'yun.
  But it's not fair, bakit si Zephanie pa? Bakit si Sherina? Maraming iba, pero bakit sila?
  “I agreed because I think kapag tinulungan kita, makakalimutan mo rin sya at magugustuhan mo rin ako, pero hindi eh, you still love her. Ano bang 'meron sa kanya na wala sa ibang babae na tulad ko Aeron?!” humihikbi nang nagsasalita si Zeph.
  Bago pa ako nakatayo ay may tumawag na sakin mula sa gilid ng puno.
  “Inah, ano bang ginagawa mo dyan sa damo?!” maarte pero may halong pag-aalala na tanong ni Ramila.
  They probably know by now na narinig ko sila. And I swear I'm not 'gonna let them pity me.
“Inah?!” I heard Zephanie's concern by the way she called my name.
  Nang lumingon ako sa kanila, Aeron is currently hugging Zephanie. Napatigil din si Ramila dahil sa nakitang sitwasyon ng dalawa.
  Aeron slowly distanced himself to Zeph, and looked at me with worried eyes. He tried to open his mouth to speak but it seems like he's out of words.
  “Inah, 'tara na,” Ramila said while removing some leaves in my dress. Hindi ko alam kung bakit 'ganon, am I that bad friend to them? 
  I stand up and tried to walk fast when Zephanie grabbed my hand, inalis ko agad 'yon, naiirita ako, naiinis. I walked again without facing her, she just keeps on following me without saying a word.
  I bet Aeron is now back to his another girl to flirt with, and I don't care. Kung 'noong isang buwan ay determinado akong maibalik sya, ngayon hindi na.
  He can date and kiss anyone, but if he's thinking that I'll be jealous, I'm not.
  “Inah please mag-usap tayo, mage-explain ako,” Zephanie said while walking.
  Hinarap ko sya, hindi ko alam kung bakit tumulo ang luha ko kanina, although they don't deserve my tears.
  “Go, tell me how you flirt with my ex and how you planned to hurt my feelings,” I said without letting any emotion be seen in my face and voice.
  “Inah, hindi yan totoo... please kaibigan mo ako kaya making ka naman 'sakin,” she said almost begging.
  I scoffed. “Yan nga eh, kaibigan kita, pero bakit nagawa mo 'yon? Is Aeron even worth it para sirain mo ang pagkakaibigan natin?”
  “I was drowned by my selfishness, hindi ko inisip na magkakaganito, please Inah,” yumuko na sya at umiyak.
 
   “Let's talk some other time, I'm tired.” I said then immediately run to our car. Nandoon na rin ang mga gamit ko na dinala na pala ni Ramila kanina bago ako hanapin.
  Tulala akong nakatingin sa salamin ng sasakyan hanggang sa makarating sa bahay.
  When I entered our house, dim lights are open, so that means they're already asleep. No one even congratulated me. What a bad yet lucky day for me.
  Kinabukasan ay maaga akong nagising, walang pasok ngayon dahil sa event kagabi. I take a shower then go downstairs to eat breakfast, and great! They're all here.
  Dad is sitting in the middle while Tita Simone is in the right while Sherina is in the left side of Dad.
  Lumapit na rin ako para kumain.
  “Good morning,” bati ko pa saka lumapit kay Dad para humalik sa pisngi nya. Ganon din kay Tita Simone, napairap pa ako habang ginagawa 'yon. Nakamasid lang si Sherina sa ginagawa ko.
  “Good morning, Inah, I heard nanalo ka 'raw sa pageant kagabi? Congratulations!” masayang sabi ni Tita Simone na malawak pa ang ngiti.
  “Thank you Tita,” I responded then proceed to my seat to eat. Tumikhim si Dad at nakita kong patapos na syang kumain, hindi naman nagsasalita si Sherina, as always.
  “Mauna na ako sainyo. Sherina let's go.” sabi pa ni Dad saka umalis na kasama si Sherina.
  Nagtatakang sinundan ko sila ng tingin at mukhang nakita 'yon ni Tita Simone kaya ipinaliwanag nya 'sakin.
  “Sherina wants to see your Dad's workplace as an Engineer, you know, my daughter also wants to be an Engineer kaya pumayag na ang Daddy mong isama sya,” proud na sabi pa nya.
  Dad also wants me to be an engineer someday, pero alam ko sa sarili ko na hindi ko kaya 'yon, kaya I declined. General Academic Strand ang pinili ko 'cause I'm still undecided with my future career. Wala namang masama doon, maliban na lang kay Dad.
  How can I pursue something that I don't love? This strand can help me in figuring out what I want in the future, isa lang naman ang problema, kailangang mag bridging lalo na kung kulang ang subjects na naituro sa kukunin mong course sa college.
  Pinagpatuloy ko na lang ang pagkain hanggang sa matapos ay dumiretso na ulit ako sa kwarto.
  Nahiga ulit ako sa kama at muling inalala ang nangyari kagabi.
  Aeron still loves me. He's using Zephanie ang Sherina to have revenge.
  Zephanie is my friend since junior high school, alam kong may crush sya kay Aeron noon, pero nang maging kami ni Aeron ay sinabi nyang itinigil na nya para 'sakin.
  She knows everything I did when I'm in a relationship with Aeron. How I cheated and how I ruined everything. I was too young that time, and of course natural lang na maging malapit ako sa iba't ibang lalaki dahil na rin sa medyo pagrerebelde sa pamilya.
  Abala ako sa pagtitig sa maputing kisame nang biglang tumunog ang cellphone ko dahil sa tawag ni Ramila. Sinagot ko naman agad.
  “Dzai! Zephanie's going to U.S!” naghihisteryang sabi nya the moment I put my phone in my ears.
   Nagulat ako pero nakabawi rin agad. Guilty sya kaya sya aalis? 'Kala ko ba maguusap pa kami?
  “Hayaan mo na, maybe that's her way of saying sorry to me.” malumanay na sabi ko pero nakakuyom din ang mga kamay.
  Aalis sya nang hindi man lang kami nakakapag-usap nang maayos. Kaibigan ko ba talaga sya?Kung 'ganon 'wag na nyang susubukan pang bumalik, from this day on...wala na akong naging kaibigan na Zephanie ang pangalan.  
   Well, I guess that's what immaturity does. I don't care if they call me immature or whatsoever, this is what I feel and they don't have the rights to judge me.
  Matapos ang ilang oras na pagmumuni-muni ay nagdesisyon akong lumabas ng bahay.
  I wore my white fitted crop top, partnered with high waisted shorts and a white shoes. I braided my hair to the side.
  I decided to go to some places where I can breathe freely and think deeply.
  I'm on my way to my planned route when Ramila called me again.
  “Hoy Inah, wala ka talagang balak na pigilan man lang si Zeph?” bungad na tanong nya.
  “It's her choice and decision, Ramila. I don't have the rights to stop her.” I said.
  “Eh halata naman kasi na kaya sya aalis dahil 'don sa pinag-awayan nyo, lintek na Aeron 'yan,” naiirita pa nyang sabi.
  “Nag-away kami? For as long as I can remember, we did not fight. I said I'll talk to her some other time because I'm tired, hindi ba sya makaintindi ng 'ganon? Aalis sya dahil sa walang kwentang dahilan? That's an act of immaturity, Ramila.” halos walang hingang sabi ko.
  Narinig kong bumuntong-hininga na lang sya saka ibinaba ang tawag. Napasandal na lang ako sa upuan ng sasakyan at napapikit.
  Nang makarating sa isang store  na malapit sa bahay namin ay agad akong bumili ng drinks. Beer and soju. Hindi naman halatang minor ako kaya hinayaan lang ako nang bumili ng nagbabantay.
   After buying some chips and alcohol beverages ay bumalik na ako sa sasakyan. Halatang nagtataka naman si Many Raul, ang driver ko, dahil sa mga dala kong alak. 
  “Mang Raul, can you take me to the nearest or beach here?” tanong ko. Naguguluhan man ay tumango sya.
  Ilang minuto pa ay nakarating na kami sa isang beach. Walang masyadong tao at tahimik ang lugar. Mabilis akong lumabas ng sasakyan at pumunta sa tabing-dagat at umupo sa buhangin. 
  I drink 3 bottles of beer and 3 bottles of soju while looking at the setting sun.
  Iniisip ko pa rin ang lahat. Pero sa kabila 'nun ang puso ko kay Aeron pa rin, parang nawawalan ako ng interest sa kaibigan kapag sya na ang pinag-uusapan.
Wala akong pakialam kung gamitin nya ang kapatid o kaibigan ko, basta na sakin pa rin sya sa huli.
  At si Dad. Hindi ko na alam kung anak pa ba ang turing nya sakin o hindi na. I sighed.
  
   Habang papasok sa main door ng bahay ay parang bata ako kung maglakad, hindi alam kung saan kakapit kaya palaging natutumba.
   I walked again and finally I reached my destination. I laughed loudly at feeling ko nasakop ng tawa ko ang buong bahay dahil sa lakas.
   Open pa ang lahat ng ilaw kaya I'm sure nasa dining area silang tatlo kaya doon na rin ako dumiretso, habang papalapit ay may naririnig akong mga tawanan at masayang kwentuhan.
   And there, when I finally reached our dining area, I was stunned and dumbfounded. Aeron is sitting right next to Sherina and my father is busy laughing with Sherina's thoughts and stories.
  What a perfect family. They're happy even without my presence.
  Nasa pintuan na ako ng dining area ay hindi man lang nila ako napapansin. And Aeron, he really went this far, huh?
   Nang makabawi ay tuluyan na akong pumasok at umupo sa tabi ni Tita Simone, I don't care if she smells the alcohol in my body.
  Napatigil silang lahat sa pagkain at pagkukwentuhan. I stared at Aeron. I bet he's really happy when he's with Sherina, bakit kailangan pa nyang gamitin sya?
  “Uh, Inah, he's Aeron, Sherina's boyfriend,” Tita Simone broke the silence. So she already introduced him as her boyfriend.
  Umirap lang ako at sumandal sa upuan.
  “Inah! Where are your manners? Nasa hapag-kainan tayo.” biglang galit na sabi ni Dad. I looked at him.
   “Finally, pinansin nyo rin ako, Dad, kung hindi pa pala ako gagawa ng ikagagalit nyo hindi nyo pa ako papansinin. I also drink some hard liquors, Dad.” malaki ang ngiting sagot ko sa kanya.
  Mukhang lalo syang nagalit kaya napatayo na sya. Tiningnan ko si Aeron at Sherina. Aeron looked at me with worried eyes and stared at me. Nakangisi naman si Sherina at nakayuko.
    “Go to your room. Now!” galit na galit na sigaw nya. Nakangiti pa rin akong tumayo at kahit nahihirapan ay pinilit kong maglakad ng tuwid.
  And when I finally reach my room, my tears flowed like a river. Kaibigan, pamilya at ang taong gusto ko... pinagkakaisahan nila ako.
  Wala na. Ang sakit isipin na kayang kaya nila akong saktan sa mga sariling paraan nila.
  Ayoko na... Masyadong nakakapagod isipin na walang nagmamahal 'sakin.
  Umupo ako sa sahig malapit sa pinto at doon umiyak na parang bata.
  Sana nandito pa si Mommy, sana hindi sya umalis ng maaga, sana sinama nya na lang ako.
  Galit 'sakin si Aeron. Galit 'sakin si Dad. Pilit na tinatanggap ako ni Tita Simone at galit din 'sakin si Sherina. Zephanie betrayed me. Lahat na lang sila.
  Do I have to suffer just to fit in their standards? Tanggap ko naman na 'ganito lang ang kaya ng utak ko, pinanganak akong 'ganito. Wala akong maipagmamalaki. Mas lalo lang nila akong nilalagay sa sitwasyon na sila rin mismo ay nagagalit.
  I wiped my tears then decided to fix myself when I heard a knock on my door. No one knocks on my door, though. It's the first time.
  “Inah?” I heard Aeron's voice outside. Malumanay ang paraan ng pagtawag nya sa pangalan ko. It comforts me.
  “I heard you're crying, please open the door for me,” mahina at malumanay pa rin nyang sabi.
  My tears flowed again like crazy. Kahit ilang beses kong sabihin na ayaw ko na sa kanya, sya pa rin talaga ang pahingang kailangan ng sistema ko.
 
  “Umalis ka na, baka makita ka ni Sherina,” I said while trying hard not to cry.
  “Please, let's talk.”
  “I'll talk to you tomorrow sa school, I promise.” I assured him. Narinig ko ang buntong-hininga nya.
  “Okay.” he answered and I heard his steps while walking away.