~𝙍𝙖𝙚𝙡𝙡𝙚 𝙋.𝙊.𝙑~
"Mommy..." Nagising ako sa maliit na boses na narinig ko
"Mommy. Gising ka na po" napabangon ako ng makita si Acel na ginigising ako
Binuhat ko siya saka inuupo sa lap ko
"Sorry baby. Na late ng gising si mommy" saad ko. Saka ko siya niyakap
"I will go now son." Napatingin ako ng umalis na si Vandryk.
Nandito pa pala siya? Maaga siya umaalis. Ngayon ko lsng aiya nakitang late na umalis.
"Kumain na po ako mommy." Tumango ako saka ngumiti sa kaniya.
"Play ka muna anak" ibinababa ko siya
Saka ako tumayo
"Mang Lena anong oras na po?" Tanong ko
"9 Am po maam" she said.
Grabe sobra ba akong napuyat ka gabi? Siguro kaiiyak.
Hindi ko rin alam na sa couch na ako nakatulog, kaiiyak ko kagabi.. hay ayoko na ngang maalala.
Umakyat muna ako sa kwarto, para maligo.
~~~
~𝙑𝙖𝙣𝙙𝙧𝙮𝙠 𝙋.𝙊.𝙑~
"How's Raelle?" I glared at him. Sino siya para itanong saakin ang bagay na iyan? Tch.
"Sungit mo brad. Tinatanong ko lang naman kung kamusta na yung asawa mo" he said. At mas lalo ko pa siyang sinamaan ng tingin
"Can you please shut up! Hindi ako si Raelle. Para itanong ang bagay na iyan!" Saad ko. Kaaga aga. Iniit niya ulo ko..Tch
He's my friend Andrei Macalatan. Nakilala ko lang siya dito din sa kompanya. Ang aga para tumambay dito sa opisina ko Tch.
"Ang init naman ng ulo mo. Nag tatanong lang kamusta na ba siya?" Ang kulit niya!
"Go there! Siya kausapin mo 'wag ako!" Naiinis ako. Na hindi ko malaman. Tch
"Sige. Alis na ako" he said saka siya tumayo
"Where are you going?" Tanong ko
"Pupunta sa bahay ninyo. Para kamustahin si Raelle" he said I glared at him.
Umalis na siyang nakangisi saakin. Tch problema niya
He know about us. Raelle and me. Siya lang naman sinabihan ko. Kaya okay lang Tch.
I called his number. Pero hindi niya sinasagot. Tinotoo niya talaga ang pag punta duon sa bahay
I dont care Tch!
~~~
~𝙍𝙖𝙚𝙡𝙡𝙚 𝙋.𝙊.𝙑~
Katatapos ko lang maligo. Kaya bumaba na ako sa sala, kung nasaan nandun si Acel
"Mommy!" He run papunta saakin. Binuhat ko naman siya. Kahit medyo mabigat na siya.
"Huwag ka masyadong tumakbo ah. Pag papawisan ka. Mag laro ka nalang ng toy mo" saka ko siya hinalikan sa pisngi
"Play ka muna ng toys" saka ko na siya ibinaba.
"Hey. Raelle, long time no see", napatingin ako ng may papalapit na lalaki saakin
Siya si Andrei. Friend of Vandryk, magkaibigan sila because of business, mula sa mga amain nila
"Okay lang naman. Kamusta kana?" Saad ko. Hes smiling at me
"Eto gwapo pa din. Hindi naman ito kukupas" natawa nalang ako sa sinabi niya
Ang hangin bigla.
"Kumain ka na muna. Nandito ka din naman" saad ko
"Yun.. ayon talaga ang pinunta ko dito sa bahay ninyo" psh. Kahit kailan talaga
Maloko parin.
"Mang Lena. Pahanda naman po ng pagkain si Andrei", utos ko. Tumango naman si manang Lena
"Big boy na si Acel ah parang daddy Vandryk na" saka niya nilapitan si Acel. Na nag lalaro
"Tito Drei!" Tuwang tuwa si Acel nang makita niya si Andrei. Ayun kase sabi ni Andrei. Na Drei nalang daw ang itawag sa kaniya. Tito Drei.
"Namiss ako ni Acel ah. Miss mo si Daddy Drei?" Sinamaan ko ng tingin si Drei. Daddy siya diyan
"Andrei" pinanigkitan ko siya ng mata. Psh. Makapag biro eh
"Im just kidding at baka mabugbog ako ni Vandryk" he said. Kaya napahinto ako. Never naman siya nag karoon ng puso saakin.
"Usap muna kami ni mommy mo ah", he said. Saka namin iniwan si Acel na nag lalaro
Dumito kami sa pool area. Saka kami naupo.
"Bakit ka pala pumunta dito? Bukod sa kinamusta mo lang ako?" Tanong ko
"Yes. Totoo niyan kanina. Nasa office ako ni Vandryk. I askes him kung kamusta kana. Sinusungitan niya ako. Kaya sabi ko punta nalang ako dito" napatawa nalang ako sa sinabi niya
Kahit may pinag dadaanan ako. Nagagawa ko paring ngumiti o tumawa man lang
"Ito na po maam"
"Salamat manang Lena", saad ni Andrei. Pagkalapag na pagkalapag ng pagkain
"Ito seryoso... Okay na ba kayo ni Vandryk?" He asked. Kaya napayuko ako
The truth is alam niya din ang tungkol saamin. Krstine and Andrei the only know about me and Vandryk... Bukod saaming dalawa ni Vandryk
"Kailan ba kami maging okay?" Nakangiti kong saad. But it was a fake...
"Im sorry to asked this kind of question.... Nag aalala lang ako sayo.." he said kaya napatingin ako sa kaniya.. alam ko naman eh..
"O-okay lang..."
"Kaya mo pa ba? Tell me.. tutulungan naman kita.."
"K-kaya ko pa.. dahil mahal ko siya.." I started to cry..
"Hey... Dont cry baka anong magawa saakin ni Vandryk. Pag nakita kang umiiyak..",
"S-sa tingin mo may pake siya saakin??... Araw araw iniisip ko yan... Ni wala nga siyang pake sa nararamdaman ko.. umiyak man ako sa harap niya. Wala siyang pakiialam..." At namalayan ko nalang na may luha na palang tumulo mula sa mga mata ko
Sobra na kase ako nasasktan
Nagulat nalang ako ng bigla akong niyakap, pero isinawalang bahala ko ito.
He hugged me. While Im crying...
"Shhh.. Its okay. Gusto kong saktan si Vandryk, sa ginagawa niya sayo.... Pero hindi ko magawa dahil wala naman akong karapatan" he said.
I continue cry. May mga tao paring nag aalala saakin.. at nag mamahal.. bakit siya pa kase...
"Andrei. Why are you here?" Agad akong napabitaw ng yakap kay Andrei. Nang marinig ang boses ni Vandryk
Agad kong pinunasan yung luha ko. I saw him standing, habang nakapamulsa
"I just comfort your wife.." nagulat nalang ako ng sabihin iyon ni Andrei. Saka siya umalis...
Lumapit saakin si Vandryk
"Are you trying to seduce him? Huh?" Nagulat nalang ako sa sinabi niya.
Ano bang sinasabi niya..
"W-wala akong intensyon na gawin iyan..." Saad ko. At ito na namang bwusit na luha ko...
"Trying to lie huh? I saw it, dont ever to expect na magugustuhan ka ni Andrei. I dont like you and I dont love you. Siya pa kaya?" He said
Grabe na talaga siya mag salita..
"V-Vandryk... Ano bang mali ko?? " Umiyak na naman ako
At sa harap niya mismo... Ilang beses naman na akong umiyak sa harap niya. But he doesn't care about me...
"You know that. Kaya huwag mo na saakin itanong.. nothing special to you, remember that." He said then walked away.
Hindi ko na talaga alam ang magagawa ko sa kaniya. Sa oras na ulitin niya ang salitang iyon... Pero hindi ko kaya... Dahil pilit kong pinapatatag ang sarili ko...
Masyado niya nang siasagad yung sakit eh...
Sobrang mali ko. Sobra! Bakit ko ba nagustuhan ang katulad niya...