คำแนะนำ

cover

ร่ายรักกับดักใจ

วนาลักษณ์

ไม่รู้ว่าเป็นคราวซวยหรือสวรรค์กลั่นแกล้งกันแน่ เมื่อไฮโซสาวสร้างข่าวฉาวไม่เว้นแต่ละวันอย่างเมริยา สิทธิศักดิ์โสภณ ต้องตกกระไดพลอยโจน ถูกจับแต่งงานกับหนุ่มรูปกายภายนอกดูสุภาพบุรุษ ท่าทางสุขุมนุ่มลึก อย่างด็อกเตอร์ กันตธร วัชรเดชานนท์ เพียงเพราะสองคนถูกแอบถ่ายขณะเข้าโรงแรมด้วยกัน ทว่าเมริยาไม่เคยคิดเลยว่า ภาพลักษณ์ของชายคนนี้แท้จริงเป็นแค่ภาพลวงตากันตธรเองก็ไม่คิดเช่นกันว่าภาพลักษณ์ของเธอแท้จริงคือสิ่งหลอกลวง เมื่อเขาไม่ใช่อย่างที่เธอคิด และเธอไม่ใช่อย่างที่เขาคิด การอยู่ร่วมบ้านจึงกลายเป็นเรื่องวุ่นปั่นป่วน ********************************* “ชุดคุณเลือกเอาเองก็แล้วกัน เผื่ออยากใส่แบบวาบหวิวโชว์เยอะๆ แบบที่คุณชอบไง” ชายหนุ่มประชดแล้วยักไหล่ คนถูกเยาะเย้ยสุดทน อารมณ์เริ่มขุ่นมัวอีกครั้ง เมริยากัดริมฝีปากแล้วจ้องมองว่าที่เจ้าบ่าว “ใช่! อย่างฉันมันต้องแหวกมันต้องเว้าเอาให้เห็นถึงข้างในนั้นล่ะถึงจะเป็นสไตล์ของฉัน!” คนสวยย้อนจ้องหน้าเขาไม่วางตา “เชิญตามสบาย อยากจะแหวกขนาดไหนก็เชิญผมไม่ว่าอะไรหรอก”

เสร็จ สมบูรณ์
cover

กลรักวิวาห์ลวง

วนาลักษณ์

คุณเชื่อในคำว่า... รัก ... หรือเปล่า สำหรับเด็กสาววัยสิบสี่เธอเชื่อว่ารักนั้นมีอยู่จริง แรกพบสบตาเมื่อย้ายมาอยู่ในเมืองใหญ่เช่นกรุงเทพ เธอได้พบกับเขา พี่คม หรือคมฉณัฐ ชายหนุ่มผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยน แววตาทอประกายสดใส วินาทีนั้นเด็กสาวอย่างมิลันดาจึงเรียนรู้คำว่า รักแรกพบ แต่ทว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างใจหวัง เมื่อเขามีคนรักอยู่แล้ว มิลันดารู้ดีว่าเธอไม่มีสิทธิ์จึงเฝ้ามองเพียงห่างๆ และพยายามตัดใจ เหตุการณ์ไม่คาดฝันกลับเกิดขึ้น คนรักของเขาไม่ได้เป็นอย่างที่ใครคิด ภาพตรงหน้ามิลันดาสะท้อนในดวงตา คนรักพี่คมกอดจูบกับชายแปลกหน้า เธอเจ็บแค้นแทน ความเดียงสาไม่อาจทำให้มิลันดาเก็บงำความลับที่ตนเห็นได้ เธอนำเรื่องนี้ไปบอกเขา ผลตอบแทนกลับเป็นความเจ็บปวด เด็กสาวมิอาจทานทนจึงสารภาพความรู้สึกที่มี คมฉณัฐกลับไม่เชื่อคำพูดเหล่านั้น เพราะมิลันดายังเด็กมาก ชายหนุ่มปฏิเสธทันที ความเสียใจถาโถม มิลันดาไม่อาจแบกหัวใจเจ็บช้ำ ยอมกล้ำกลืนฝืนความรู้สึก พูดคุยเป็นปกติกับพี่คมได้อีกต่อไป เธอตัดสินใจหอบหัวใจอันบอบช้ำไปเรียนต่อยังที่ห่างไกล คมฉณัฐจะทำเช่นไร เมื่อมิลันดากลับมา จากเด็กส

เสร็จ สมบูรณ์
cover

บัลลังก์เสน่หา

กะรัต

เรื่องราวของความรักลึกซึ้งขององค์ชายฝานจิ้งที่มีต่อหยางเสีย สตรีผู้ปลอมเป็นชายเพื่อใช้ชีวิตเป็นข้ารับใช้ในกองทัพของพระองค์ ***** กาลก่อนข้าเศร้า...เคยเฝ้าถามลม ด้วยคู่ชิดชม... ข้าอยู่หนไหน เมฆขาวลอยเคลื่อน... วารีเลื่อนไหลไกล ข้าเหงาข้าไห้... ร้างไร้ใครรักข้า... สักคน ข้าถามจันทรา... อาทิตย์ ณ ขอบฟ้า มวลหมู่ปักษา... สกุณาทุกแห่งหน ราตรีลับคล้อย... คืนผันวันผ่านพ้น วนภูดลเอ๋ย... ฤาคนรักข้า...ไม่มี ครั้นทิวะกระหวัด... สานใยสิเนห์ผูกพา พันร้อยหนึ่งครึ่งชีวา... ใจข้าสุขล้นเหลือที่ สายรักดั่งดินจรดฟ้า... ค่าลึกบึ้งมหานที ตราบโลกสิ้นนานปี... ข้านี้...ไม่ขอปล่อยมือ

เสร็จ สมบูรณ์