ภาพรวม
|แคตตาล็อก
- ฉลาก:
- มังกร
- ครอบครอง
- การอยู่รอด
- หวาน
- รักหวาน
- ผู้แข็งแกร่งแสร้งทําเป็นเล่นงานคนอ่อนแอ
- นักเดินทางข้ามเวลา
- อ่อนแอถึงแข็งแกร่ง
เมื่อบุปผาต่างขั้วสลับร่างเปลี่ยนวิญญาณ กายผสานกับวิญญาณที่เปลี่ยนผันจะมอบคืนวันอันสงบสุขได้อย่างไร?
อัปเดตล่าสุด
คำแนะนำของบรรณาธิการ
คำแนะนำ
หนังสือแสดงความคิดเห็น (30)
- ทั้งหมด: 156
บทที่ 1 ปฐมบท 1 สวีหลิงเยี่ยน1
เมื่อบุปผาต่างขั้วสลับร่างเปลี่ยนวิญญาณ
กายผสานกับวิญญาณที่เปลี่ยนผันผิดแผก จะมอบคืนวันอันสงบสุขได้อยบทที่ 2 ปฐมบท 1 สวีหลิงเยี่ยน2
“ข่ะ ข้าขอโทษ” สวีหลิงเยี่ยนค่อยๆ เอ่ยอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทว่าหนักแน่น “ต่อไปข้าจะพยายามให้มากกว่านี้บทที่ 3 ปฐมบท 1 สวีหลิงเยี่ยน3
จวนสกุลสวี
ในห้องโถงรับรอง นายท่านใหญ่สวีที่เดิมทีนั่งอยู่ในตำแหน่งประธานโถงอย่างสง่าสุขุม ยามบทที่ 4 ปฐมบท 2 หลิ่งหลิน1
บางคนเจอปัญหาเล็กน้อยกลับแพ้พ่าย แต่บางคนแม้เจอปัญหาหนักหนาสักเท่าใดกลับไม่เคยแพ้ภัย
ในเมื่อสวบทที่ 5 ปฐมบท 2 หลิ่งหลิน2
เสียงกระเส่าแหบพร่าอันน่ารังเกียจนั้นทำหลิ่งหลินตื่นเต็มตาในเสี้ยวเวลา ตรงกับจังหวะเดียวกับที่สายรัดบทที่ 6 ปฐมบท 3 สลับวิญญาณ1
โลกความจริงโหดร้ายเสมอ ต่อให้เก่งกาจปานใด กลับยังมีคนที่สามารถบงการชีวิตของเจ้าได้มิหยุดหย่อนบทที่ 7 ปฐมบท 3 สลับวิญญาณ2
“ฮ่าๆ ดอกบุปผาวารีผลาญวิญญาณที่ท่านชมชอบจนนำมาปลูกเอาไว้และเลี้ยงเองกับมือเป็นปี ท่านเคยสงสัยว่าฤทธบทที่ 8 ตอนที่ 1 ร่างใหม่ 1
สายน้ำไหลไม่หยุดฉันใด ชีวิตคนย่อมต้องไหลไปตามโชคชะตาและบุญกรรมนำพามิอาจหยุดนิ่งได้ฉันนั้น
วันนบทที่ 9 ตอนที่ 1 ร่างใหม่ 2
คิดไปคิดมาจากนั้นพลันส่ายหน้าพรืด ไม่ยินดีสักนิด บ้าไปแล้ว มัวแต่รู้สึกแบบนั้นช่างเสียเวลาชีวิตยิบทที่ 10 ตอนที่ 2 ครอบครัวพบหน้า1
ขณะแต่งตัว เสียงผู้หนึ่งพลันดังเข้ามาถึงในห้อง
“คุณหนูใหญ่ วันนี้คุณชายใหญ่กลับจากสำนักศึกษาบทที่ 11 ตอนที่ 2 ครอบครัวพบหน้า2
ทว่าสวีหย่งกังกระแอมไอ รีบเอ่ยปากแทรกทันทีว่า “ท่านนี้คือคุณชายอู๋ เพิ่งติดตามแม่ทัพผู้เป็นบิดากลับเบทที่ 12 ตอนที่ 2 ครอบครัวพบหน้า3
ครานี้เป็นเหยาซื่อบ้างที่อึกอัก นางไร้สิทธิ์ไร้เสียงมาตลอดตั้งแต่ต้น ทั้งที่คนผู้หนึ่งเป็นถึงภรรยาเอบทที่ 13 ตอนที่ 3 สหายร่วมเรียน1
หลิ่งหลินหาวิธีกลับเข้าร่างเก่าไม่ได้ ทั้งยังไม่รู้ว่าจะเบทที่ 14 ตอนที่ 3 สหายร่วมเรียน2
เหยาซื่อกำมือที่สั่นเทา แววตาเศร้าสลดอย่างแท้จริง
“เยี่ยนเอ๋อร์ เจ้าเจ็บมากหรือไม่? ให้แม่ทายา...”
รอยบทที่ 15 ตอนที่ 3 สหายร่วมเรียน3
หลิ่งหลินก้าวเท้าอย่างมั่นใจ หางตาเห็นทางฝั่งซ้ายมีคุณหนูจับกลุ่มคุยกันอยู่ประปราย มีกลุ่มหนึ่งหันมอบทที่ 16 ตอนที่ 4 ลาออก1
กู้ซินเหลือบตามองสวีหลิงเยี่ยนทางด้านหลังที่มีท่าทางใสซื่อโง่เขลาไร้ซึ่งอาการต่อต้านอื่นใดขณะหันมากรบทที่ 17 ตอนที่ 4 ลาออก2
ทว่าหลิ่งหลินไม่ทำเช่นนั้นแน่นอน เนื่องจากวัยเด็กตอนอยู่กับแม่บุญธรรม นางอยากเรียนมาก แต่ไม่มีโอกาสไบทที่ 18 ตอนที่ 4 ลาออก3
ตอนที่อาจารย์ซ่งไปพบตามคำเชิญในห้องรับรอง คุณหนูสามคนยืนตัวสั่นเกาะกลุ่มกันอยู่ตรงกลางห้องนั้น พวกนาบทที่ 19 ตอนที่ 4 ลาออก4
ฉู่เฉิงคิดว่าตนเองหูฝาด กำลังจะถามว่าอะไรนะ กำลังจะให้นางพูดใหม่อีกรอบ ทว่าสตรีตรงหน้าพลันลุกขึ้น แลบทที่ 20 ตอนที่ 5 องค์ชายสี่1
หัวหน้าชั้นเรียนส่ายหน้าว่า “ไม่ใช่”
“อ้าว แล้วไปเรียนที่ใดหรือ?” ศิษย์อีกคนถาม
“เป็นตำหนักองค์ชาย ศิษบทที่ 21 ตอนที่ 5 องค์ชายสี่2
พระองค์อยู่ในชุดแพรสีม่วง ปักลายซับซ้อนสมจริง เส้นผมมัดรวบไปด้านหลังครึ่งศีรษะเผยใบหน้าขาวคมคายดุจหยบทที่ 22 ตอนที่ 6 สตรีชุดแดง1
คิดพลางลอบชำเลืองมองเรียวขายาวๆ ที่ทรงพลังข้างขวาของเจ้านาย ขาข้างนี้เคยดูดีมีชาติตระกูลสูงศักดิ์และบทที่ 23 ตอนที่ 6 สตรีชุดแดง2
แน่นอนว่าน้องสาวของเขาเก่งและเชื่อถือได้ที่สุด เพราะเป็นเช่นนั้นฟ่านเจิ้งจึงนึกอยากตบปากตัวเองยิ่งนับทที่ 24 ตอนที่ 7 ไม่อยากเรียน1
‘นางเกิดมาเพื่อฆ่า ทว่ากรรมที่เคยก่อคงถึงเวลาต้องชดใช้ บุรุษผู้นี้ข้าจะปกป้องท่านตลบทที่ 25 ตอนที่ 7 ไม่อยากเรียน2
หญิงสาวพลันนึกขึ้นได้ว่าวันก่อน เรือนใหญ่เพิ่งมีเรื่องราวยุ่งเหยิงพอสมควร
ตอนนั้นเหยาซื่อเชื่อถือคำพูบทที่ 26 ตอนที่ 7 ไม่อยากเรียน3
แน่นอนพวกนางมิได้ตั้งใจมาร่ำเรียนเพียงอย่างเดียว แต่ปรารถนาวาสนาต้องพระเนตรพระทัยนั่นเอง
ทุกนางเฝ้ารอบทที่ 27 ตอนที่ 7 ไม่อยากเรียน4
เรือนหมิงอัน
“วันนี้สตรีผู้นั้นไม่มา” จ้าวหมิงอวี่เปรยเสียงเรียบ นึกแปลกใจไม่เบา
ในขณะที่ฟ่านเบทที่ 28 ตอนที่ 8 จวนสวีช่างวุ่นวาย1
เสียงถ้วยชาตกกระแทกพื้นแตกดังเพล้ง พร้อมเสียงตวาดอย่างเกรี้ยวกราดดังลั่น
“เหยาซืบทที่ 29 ตอนที่ 8 จวนสวีช่างวุ่นวาย2
“ฮูหยินรองใจเย็นเจ้าค่ะ ไร้คำสั่งนายท่าน เข้าไปไม่ได้เจ้าค่ะ”
“หลบไป บังอาจนัก”
“พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์ขวาบทที่ 30 ตอนที่ 9 แผนการชั่วร้าย1
สตรีคนใหม่ของเขาคงไม่พ้นเป็นกัวเหมยคนที่สอง
อวี้เสวี่ยจีที่ยืนอยู่ใกล้ย่อมมองออกถึงความกังวลนั้น นางยบทที่ 31 ตอนที่ 9 แผนการชั่วร้าย2
สตรีผู้นั้นที่ฟ่านเจิ้งว่าคือสวีหลิงเยี่ยน ฟ่านเจินรู้สึกค้างคาใจในตัวสวีหลิงเยี่ยนจึงถือวิสาสะตามไปบทที่ 32 ตอนที่ 9 แผนการชั่วร้าย3
คงไม่แคล้วมาคอยตามคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวและหาโอกาสเปิดลู่ทางปองร้ายโดยที่มิสามารถเอาผิดได้
ยามนี้องบทที่ 33 ตอนที่ 9 แผนการชั่วร้าย4
หากองค์ชายรองเป็นจอมมารทมิฬที่เขาขลาดกลัวจนยอมก้มหัวทุกวันนี้ องค์ชายสี่ผู้นั้นย่อมเป็นท่านเซียนแห่งบทที่ 34 ตอนที่ 9 แผนการชั่วร้าย5
แต่หลิ่งหลินเพียงมองนิ่ง ไม่รู้สึกรู้สา ลอบพิจารณาบางสิ่งอย่างเงียบงัน แววตาเย็นชาปานนั้น
สาวใช้ไม่สับทที่ 35 ตอนที่ 10 ปลอมตัว1
จากนั้น เขาสูดปากพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืน แต่ก็ทำได้แค่โงนเงน พยายามยืนตัวตรง ก็ทำไม่ได้ ยกแขนบทที่ 36 ตอนที่ 10 ปลอมตัว2
ขันทีหวังไม่กล่าวสิ่งใด เพียงผายมือเชิญคุณหนูสวีให้เดินเข้าด้านในด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
เขาแค่รับคำสั่งจบทที่ 37 ตอนที่ 10 ปลอมตัว3
ต่อให้มิใช่นักฆ่าก็คงจำเป็นต้องหาวิธีฆ่าคนแล้ว
ฟ่านเจิ้งเองก็คิดไม่ต่าง นางช่างน่าเห็นใจ แต่ว่า...
“แผบทที่ 38 ตอนที่ 10 ปลอมตัว4
จู่ๆ ความรู้สึกเจ็บแปลบพลันเสียดแทงลึกเข้ากระดูกตรงตำแหน่งที่เคยบาดเจ็บสาหัส
จ้าวหมิงอวี่นิ่วหน้าตัวเบทที่ 39 ตอนที่ 10 ปลอมตัว5
เสี้ยวเวลานั้น เสียงผลัวะดังขึ้น
“โอ๊ย” หูซั่วล้มคะมำกลิ้งหลุนๆ ร้องอย่างเจ็บปวด “อ๊า...” เสียงเหมือนบทที่ 40 ตอนที่ 11 บิดเบือน1
จังหวะนั้นได้ยินคนด้านข้างถามเสียงขรึมว่า
“เจ้าเป็นนักฆ่าปลอมตัวมาจริงหรือ?”
หลิ่นหลินตอบเสียงเหนื่อยบทที่ 41 ตอนที่ 11 บิดเบือน2
ตามทางลดเลี้ยว สตรีตัวเล็กแต่เรี่ยวแรงเยอะนัก ทำเอาบุรุษตัวโตได้แต่อึ้งและทึ่งไม่หยุดจนพูบทที่ 42 ตอนที่ 11 บิดเบือน3
หลิ่งหลินไม่ยอม เดินมาเขย่าไหล่เขาอย่างอุกอาจ “คิดเร็ว! ทำอย่างไร?”
ถูกเร่งยิกๆ ชายหนุ่มแทบสบถแต่กลับทที่ 43 ตอนที่ 11 บิดเบือน4
ยิ่งเล่ายิ่งออกรสออกชาติปากยิ่งยาวยื่น “แต่พอออกนอกห้องมาอยู่ต่อหน้าบุรุษเท่านั้น นิสัยกลับเรียบร้อบทที่ 44 ตอนที่ 12 คลั่งไคล้บทกลอน1
เมื่อมาถึงห้องเรียน จ้าวหมิงอวี่ก็ต้องแปลกใจ
สวีหลิงเยี่ยน ...นางไม่มาเรียน
สหายร่วมเรียนที่เป็บทที่ 45 ตอนที่ 12 คลั่งไคล้บทกลอน2
จะเป็นใครไปมิได้ นอกจากสวีหลิงเยี่ยน
ฉู่เฉิงมองนางตาละห้อย นึกเสียใจภายหลังไม่น้อย เขาควรหาโอกาสคุยกับทที่ 46 ตอนที่ 12 คลั่งไคล้บทกลอน3
กล่าวจบก็ไม่เว้นช่วงปล่อยเวลาชักช้ามากความ นางร่ายกลอนในบทกวีที่ท่องมาทันที
“เหมันต์ผุดเกล็ดน้ำแข็งคบทที่ 47 ตอนที่ 13 ความแค้นของไป๋มู่เจ๋อ1
เรือนหมิงอัน
“นางไม่น่าไว้วางใจ” จ้าวหมิงอวี่เปรยเสียงเรียบ “นอกจากมีวิชาต่อสู้ผิดวิสัยคุณหนบทที่ 48 ตอนที่ 13 ความแค้นของไป๋มู่เจ๋อ2
คุณหนูมีความคิดเช่นนั้นในขณะที่คุณชายคิดต่างไป ผู้แซ่เติ้งสงสัย
“ไปเรือนหมิงอัน? คงไปทักทายองค์ชายสีบทที่ 49 ตอนที่ 13 ความแค้นของไป๋มู่เจ๋อ3
จ้าวหมิงอวี่มิได้ถือสา เพียงเอ่ยเสียงเบาอย่างเย็นชา “เป็นข้าที่ผิดต่อพวกเขาก่อน?”
พวกเขา?
ฟ่านเจิ้งขบกบทที่ 50 ตอนที่ 14 ความฝันยามวิกาล1
เมื่อถึงเวลาเรียน ทุกคนก็นั่งเป็นระเบียบเรียบร้อย
แต่ละคนกลาบทที่ 51 ตอนที่ 14 ความฝันยามวิกาล2
จากนั้นภาพก็ตัดมาที่หลิ่งหลินกำลังห้อตะบึงม้าคู่ใจ ชุดสีแดงสดบนหลังม้าทำให้นางองอาจผึ่งผายเกินบรรยายบทที่ 52 ตอนที่ 14 ความฝันยามวิกาล3
เขายิ้มละไมท่ามกลางแสงสลัวจากดวงจันทร์ที่ส่องลอดช่องลมมาแค่เพียงน้อยนิด แล้วจากไปอย่างเงียบงัน เงื่อบทที่ 53 ตอนที่ 15 แผนการร้อยพัน1
ศิษย์ชายหญิงได้ยินพลันยิ้มร่าต่างดีใจเป็นล้นพ้น แม้พวกเขาที่เป็นบุตรหลานขุนนางจะขี่ม้าเป็นยิงธนูบ่อยบทที่ 54 ตอนที่ 15 แผนการร้อยพัน2
ท่าทีของเขายังคงเย็นชา ทว่ากลับเย้ายวน ดูลึกลับน่าค้นหา น่าหลงใหลยิ่ง
หลิ่งหลินเผลอเหม่อมองจ้าวหมิงอบทที่ 55 ตอนที่ 16 ไม่กล้าเข้าหา1
นางถอนหายใจเดินเข้าไป ต่อหน้าผู้คนมากมาย นางต้องรักษากิริยา เผยอะไรมากมิได้
“ท่านอาจารย์มีสิ่งใดชี้แนบทที่ 56 ตอนที่ 16 ไม่กล้าเข้าหา2
หลิ่งหลินนั่งหลบตรงมุมริมระเบียงเงยหน้ายืดคอมองตอบอาเป่าจากมุมลับตานั้น “เจ้า! มาแล้วหรือ?”
ถามพลางมอบทที่ 57 ตอนที่ 17 องค์ชายรองจ้าวจื่อหวน 1
จ้าวหมิงอวี่พลันชะงักกึก ชั่วครู่เขากระแอมไอ “เอ่อ...ข้ากำลังนำข้อความไปเตือนองค์ชายสี่ประไร แต่ไม่ทบทที่ 58 ตอนที่ 17 องค์ชายรองจ้าวจื่อหวน 2
ว่านลู่ชิงกับหลิ่งหลินจึงทำความเคารพตามมารยาท
“หม่อมฉันว่านลู่ชิงถวายบังคมองค์ชายรองเพคะ”
“หม่อมฉันสวีบทที่ 59 ตอนที่ 18 เข้าใจผิด
จ้าวหมิงอวี่ก้าวเท้าเข้าประตู พาร่างสูงสง่ามาหยุดยืนประจับทที่ 60 ตอนที่ 19 ไม่ใช่แค่เหมือนแต่เหมือนไม่ใช่ 1
เรือนอี้เฉิงเป็นที่พำนักของอาจารย์ประจำตำหนัก
ไป๋มู่เจบทที่ 61 ตอนที่ 19 ไม่ใช่แค่เหมือนแต่เหมือนไม่ใช่ 2
ในขณะที่มุมมืดด้านใน ดวงตาสองคู่เบิกโตยิ่งกว่า อึ้งตะลึงอย่างคาดไม่ถึงยิ่งขึ้น โดยเฉพาะจ้บทที่ 62 ตอนที่ 20 ยาตำรับลับ 1
ป่ารกชัฏในถ้ำเล็กใต้หน้าผาที่มืดสลัว
บุรุษหนุ่มน้อยซึ่งก่อนนี้ถูกลูกธนูปักตบทที่ 63 ตอนที่ 20 ยาตำรับลับ 2
เรือนด้านในยามนี้ ไป๋มู่เจ๋อยังคงอึ้งและทึ่งมิเจือจางจึงไม่พูดไม่จา
บรรยากาศในเรือนพักที่เพิ่งมีคนตายบทที่ 64 ตอนที่ 21 ใครอีกคนแฝงตัว 1
ในบรรดาโอรสของจักรพรรดิ
หากไม่นับว่าองค์ชายใหญ่ซึ่งในอดีตถือเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งในตำแหนบทที่ 65 ตอนที่ 21 ใครอีกคนแฝงตัว 2
ฟ่านเจิ้งออกไปสั่งลูกน้องใต้อาณัติสองสามประโยค ไม่นานศพนักฆ่าหน้าเรือนก็เหมือนไม่เคยมีอยู่จริง คงเหลบทที่ 66 ตอนที่ 21 ใครอีกคนแฝงตัว 3
หลิ่งหลินร้องในใจว่าไอ๋หยา! นางลืมเรื่องนี้เสียสนิท วิชามารของนางอันแยบยลนี้ยังมีจุดบกพร่องอยู่จริงๆบทที่ 67 ตอนที่ 21 ใครอีกคนแฝงตัว 4
ฟ่านเจิ้งจึงเสี่ยงตายกล่าวกับผู้เป็นนาย “องค์ชาย กระหม่อมคิดว่านางอาจเป็นลูกศิษย์ของนางมารหลิ่ง”
ฟ่านบทที่ 68 ตอนที่ 22 ชวนกินหม้อไฟ 2
เขาพยายามกดมือฟ่านเจินให้ลดลงต่ำเพื่อเป็นการหยุดยั้งแต่ก็ต้านไม่ไหว ยามนางโมโหแรงเยอะมาก คงต้องเอาม้บทที่ 69 ตอนที่ 22 ชวนกินหม้อไฟ 3
“อ้อ พ่ะย่ะค่ะ” แม้พยักหน้า แต่การกินมื้อเย็นนั้นต้องปลอมตัวเป็นอาเป่าด้วยรึ?
จ้าวหมิงอวี่สั่งอีก “เจบทที่ 70 ตอนที่ 23 แผนการในใจ 1
เรือนเฟิงซาน
จ้าวหมิงอวี่ยามนี้เปลี่ยนเป็นอาเป่านั่งเฝ้าหม้อไฟ บนโต๊ะตรงหน้ามบทที่ 71 ตอนที่ 23 แผนการในใจ 2
ครานี้หลิ่งหลินกะพริบตาปริบๆ หน้าเสียขึ้นมาแล้ว “เอ่อ...นางร้ายกาจจริงๆ เจ้าคงแค้นสตรีผู้นั้นมากกระมบทที่ 72 ตอนที่ 24 แผนลอบสังหาร 1
เรือนหมิงอันยามราตรีเงียบสงัด
นางกำนัลผู้หนึ่งเดินเข้ามาในเรือนอย่าบทที่ 73 ตอนที่ 24 แผนลอบสังหาร 2
จ้าวหมิงอวี่เลิกคิ้ว “ว่าอย่างไร เจ้ารู้จักนางหรือ?”
หลิ่งหลินไม่ตอบคำถามนั้น เพียงถามกลับ “อาเป่า เจบทที่ 74 ตอนที่ 25 ยั่ว 1
เมื่อคืนหลังจากจบมื้ออาหาร
ทุกคนก็แยกย้ายพร้อมความคิดคำนึงที่เป็นของตนบทที่ 75 ตอนที่ 25 ยั่ว 2
“สามหาวนัก!” ฟ่านเจินมีหรือจะยอม “เจ้าเนี่ยนะ! จำไม่ได้หรือความจำเสื่อมกันแน่? นายหญิงของเจ้าแต่งงานบทที่ 76 ตอนที่ 25 ยั่ว 3
เสื้อชั้นที่สองถูกปลดลงคงเหลือเพียงเสื้อด้านใน จ้าวหมิงอวี่จงใจแหวกตรงสาบเสื้อเล็กน้อย ทว่ากลับเผยกลบทที่ 77 ตอนที่ 25 ยั่ว 4
หางคิ้วหลิ่งหลินกระตุก เขามองออกรึ? ไม่หรอก
ฟ่านเจิ้งรีบเข้ามาสวมเสื้อคลุมให้จ้าวหมิงอวี่ทันที “องค์ชบทที่ 78 ตอนที่ 26 ไหน้ำส้ม 1
นี่คือคำสั่งชัดๆ ใช่คำเชื้อเชิญที่ใด หลิ่งหลินยิ้มหยัน เห็นเจียเย่พยายามสัมผัสตัวนางอย่างเป็นมิตรแนบบทที่ 79 ตอนที่ 26 ไหน้ำส้ม 2
แต่พี่ใหญ่จ้าวฉางเฟิงที่ยามนี้พิการจึงกักตัวรักษา ไม่มีใครได้พบหน้า และพี่สามจ้าวเฉิงหมิงที่หายสาบสบทที่ 80 ตอนที่ 26 ไหน้ำส้ม 3
“แต่ศิษย์คนอื่นต้องนั่งรถม้าเบียดกันคันละหกคน ข้ามานั่งกับเจ้าแค่สองคน ออกจะเกินไปหน่อยหรือไม่”
ฟ่านเบทที่ 81 ตอนที่ 27 รอเก้อ 1
ทางฝั่งหนึ่ง ในบรรดาองครักษ์มากมายที่รายล้อมคอยคุ้มกันบรรดาบุรุษและสตรีจากตระกูลชั้นสูง
มีชายหบทที่ 82 ตอนที่ 27 รอเก้อ 2
เมื่ออาหวู่ออกกระบวนท่าหมายกระชากวิญญาณ หลิ่งหลินพลันหรี่ตา ออกกระบวนท่าที่เหนือชั้นยิ่งกว่า นางพลบทที่ 83 ตอนที่ 28 ฆ่าคนปิดปาก 1
อาหวู่พยักหน้าพึงพอใจ “ดี ตกลงตามนี้”
“เอาล่ะ นี่ยาพิษ กินแล้วไปซะ”
อาหวู่รับยาเม็ดลูกกลอนยัดเข้าปากแลบทที่ 84 ตอนที่ 28 ฆ่าคนปิดปาก 2
เจียเย่เบิกตาโพลง พลันกระอักเลือดคำโต มิคาดว่าหลิ่งหลินแม้อยู่ในร่างใหม่จะเก่งกาจปานนี้
หึ! นางประเมิบทที่ 85 ตอนที่ 29 ไม่ปล่อยมือ 1
บนรถม้าที่โคลงเคลง หลิ่งหลินเริ่มสลึมสลือ ค่อยๆ ลืมตาตื่นอย่างช้าๆ
กระบทที่ 86 ตอนที่ 29 ไม่ปล่อยมือ 2
“เจ้าไม่ควรอยู่คนเดียวเช่นนั้นอีก” เขาย้ำ
“เพคะ หม่อมฉันจะไม่อยู่คนเดียวอีก”
ทว่าชั่วครู่นางก็นิ่วหน้าบทที่ 87 ตอนที่ 30 ต่างคนต่างแผนการ 1
ฟ่านเจินนั่งเฝ้าอยู่ที่ตั่งข้างเตียง เอ่ยอย่างอารมณ์ดี “องค์ชายสี่พูดกับเจ้าเช่นนั้นจริงหรือ?”
หลิ่งหบทที่ 88 ตอนที่ 30 ต่างคนต่างแผนการ 2
บนเตียงนอนอบอุ่น ดรุณีผู้หนึ่งทอดกายชวนมอง คงมีเพียงเวลาเช่นนี้ที่สตรีแลดูสมวัย
เดิมทีนางมักสวมชุดสีบทที่ 89 ตอนที่ 30 ต่างคนต่างแผนการ 3
แม้มิใช่กุลสตรี ทั้งยังชอบเก็บตัวฝึกวิชาและบ้าพลัง แต่นางกลับมีความสามารถในการทำครัวที่มิใช่แค่ทำอาหบทที่ 90 ตอนที่ 31 เรือนเร้น 1
แคว้นต้าอัน ศาลากลางน้ำหน้าเรือนชั้นเรียน
ภาพของศิษย์ชายหญิงและฟ่านเจิบทที่ 91 ตอนที่ 31 เรือนเร้น 2
“เจ้ามาอยู่ที่นี่?” จ้าวหมิงอวี่ทักทายเชิงคำถาม ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเคราครึ้มเข้มเผยออกมาว่าแปลกใบทที่ 92 ตอนที่ 32 สิ่งของหรือคนที่ถูกใจ 1
หลิ่งหลินส่ายหน้า “เหลวไหล ข้าไม่ได้ชอบ แค่ทำไปเพราะต้องการชดเชยความผิด”
“ความผิด?” จ้าวหมิงอวี่เริ่บทที่ 93 ตอนที่ 32 สิ่งของหรือคนที่ถูกใจ 2
“แม้ผู้ศึกษาพิษจะถูกตำหนิว่าเลวทรามต่ำช้า แต่แท้จริงแล้ว พิษก็สามารถรักษาคนป่วยได้เช่นกัน ข้าจะช่วยปบทที่ 94 ตอนที่ 33 กดดัน 1
จ้าวหมิงอวีเลิกคิ้วเป็นเชิงคำถาม
ฟ่านเจิ้งนิ่วหน้าถามให้ “ปักเสื้ออันใด?”
หญิงสาวยิ้มกว้าง “เสื้อเจ้าบบทที่ 95 ตอนที่ 33 กดดัน 2
จ้าวจื่อหวนหรี่ตา “สตรีสกุลสวีเช่นนั้นหรือ? นางคือหมากที่ไป๋มู่เจ๋อเคยคิดวางไว้ข้างกายน้องสี่”
“พ่ะย่บทที่ 96 ตอนที่ 34 ข้ามหน้าข้ามตา 1
จ้าวจื่อหวนปรายตามอง “เชิญฮูหยิน”
เหยาซื่อหลุบตาลงเล็กน้อย เม้มปากบีบมือรวบรวมความกล้าครู่ใหญ่ เพราะคบทที่ 97 ตอนที่ 34 ข้ามหน้าข้ามตา 2
พอกัวเหมยเดินมาถึงก็เข้าไปในห้องโถงรับรองด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวเปี่ยมโทสะเทียมฟ้า และแล้ว ความวุ่นวายพลับทที่ 98 ตอนที่ 35 สตรีสูงศักดิ์ 1
ตำหนักหมิงเฟิ่งแม้อยู่ในอาณาเขตวังหลวง แต่กลับห่างไกลจากพระราชวัง
การเข้าเฝ้าแต่บทที่ 99 ตอนที่ 35 สตรีสูงศักดิ์ 2
นางนิ่วหน้า “ท่านกอดข้าแน่นเกินไปแล้ว”
“แค่โอบไหล่แบบนี้ไม่ได้เรียกว่ากอดกระมัง หรืออยากถูกกอด รอก่อนบทที่ 100 ตอนที่ 36 วันดีที่มีแต่คนเสียใจและคลั่งแค้น 1
ในศาลากลางสวนอุทยาน ตำหนักชิงหลวน
จ้าวหมิงอวี่กับหลิ่งหลินนั่งอิงแอบแนบชิดกัน ประหนึ่งรักใคร่ลบทที่ 101 ตอนที่ 36 วันดีที่มีแต่คนเสียใจและคลั่งแค้น 2
“หะ!” วันนี้แค่หมั้นเองนะ ไม่ได้แต่งเสียหน่อย รับตัวเจ้าสาวอะไรกัน? หลิ่งหลินยังไม่ทันได้เอ่ยบทที่ 102 ตอนที่ 37 นักฆ่าล่ามือสังหาร 1
ผู้มีศัตรูรอประชิดถึงสองด้านยังไม่รับรู้อันใด
หลิ่งหลินยังคงลิ้มรสอาบทที่ 103 ตอนที่ 37 นักฆ่าล่ามือสังหาร 2
จู่ๆ คนผู้นี้ก็ลุกขึ้นมาขอนางหมั้นถึงจวนสวี ยามนี้ถูกจ้าวหมิงอวี่ตัดหน้าดัดหลังกลับ จะทนได้หรือ
หลิ่งบทที่ 104 ตอนที่ 38 สายข่าวชั่วคราว 1
หลิ่งหลินจึงมิอาจลงมือเด็ดขาดดังใจ ทำเพียงสวมรอยลงมือโหดเหี้ยมกับทุกฝ่ายก่อน ค่อยปล่อยให้พวกมันฆ่ากับทที่ 105 ตอนที่ 38 สายข่าวชั่วคราว 2
หลิ่งหลินพยักหน้าเข้าใจ งานตึงมือเกินไป จัดการยากจริงนั่นแล
อาหวู่สีหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิมขณะกล่าวต่บทที่ 106 ตอนที่ 39 อาเป่าหายไป 1
หลิ่งหลินตกอยู่ในภวังค์แห่งตน กระทั่งอาหวู่พูดอะไรต่อ นางไม่ได้ยินแล้ว
“เหตุที่ข้ารู้ว่าเป็นองค์ชายรอบทที่ 107 ตอนที่ 39 อาเป่าหายไป 2
หลิ่งหลินกะพริบตา “ท่านรู้ได้อย่างไร?”
“เจ้ายังไม่ได้เปลี่ยนผ้า” ว่าพลางกวาดตามองทั่วร่างนางอย่างโจ่งบทที่ 108 ตอนที่ 39 อาเป่าหายไป 3
และใช่นางเคยคิด แววตาของอาเป่าเหมือนเขา เพียงแต่แววตาของนางยังเหมือนอาจารย์หลิ่งม่อนี่นา ยังมี แววตาบทที่ 109 ตอนที่ 40 ราตรีมรณะ 1
ลมยามดึกค่อนข้างแรง ส่งความหนาวเย็นทะลุเข้ากำแพงเรือนมาเป็นระลอกคลื่นแห่งฤดูกาล
แต่คนด้านในยิ่บทที่ 110 ตอนที่ 40 ราตรีมรณะ 2
ฟ่านเจินสะกิดหลังพี่ชาย “พี่ใหญ่สังเกตหรือไม่ องค์ชายสี่ของพวกเราเข้ากับคุณหนูสวีได้ดียิ่งนัก พระองคบทที่ 111 ตอนที่ 40 ราตรีมรณะ 3
จ้าวจื่อหวนได้ฟังพลันคิ้วกระตุก หายใจลึกยาว นึกกริ่งเกรงไม่เบากับท่าทางเอาจริงของจ้าวหมิงอวี่
กระนับทที่ 112 ตอนที่ 41 กล่าวโทษ 1
การกล่าวโทษเริ่มขึ้นอีกครา จ้าวจื่อหวนร่ำร้องด้วยความเจ็บปวด “ขุนนางทุกท่านเป็นสักขีพยาน ช่วยคืนความบทที่ 113 ตอนที่ 41 กล่าวโทษ 2
ชายหนุ่มผู้นั้นคุกเข่า “กราบทูลฝ่าบาท กระหม่อมคือองครักษ์เติ้งพ่ะย่ะค่ะ” เขาพลันหยุดพูดขณะหันไปเห็นจบทที่ 114 ตอนที่ 41 กล่าวโทษ 3
เขาเอ่ย “เสด็จพ่อ ได้โปรดฟังกุนซือเสิ่นก่อน”
ฮ่องเต้หันมาสนใจเสิ่นจื๋อ “เชิญเจ้ากล่าว”
เสิ่นจื๋อคุกเข่บทที่ 115 ตอนที่ 42 มีแค้นต้องชำระ 1
ดีเสียอีก เขาจะได้ใช้สอยเวลาอันมีค่าที่นั่น โดยการเป็นตัวเองให้มากที่สุด อยากทำสิ่งใดก็ทำ!
ส่วนจ้าวหบทที่ 116 ตอนที่ 42 มีแค้นต้องชำระ 2
“องค์ชายสี่ ท่านต้องบ้าไปแล้วเป็นแน่”
“ข้าก็เป็นเช่นนี้มาตลอด เป็นที่เจ้าไม่รู้จักข้าดี อาจเป็นเพราะพบทที่ 117 ตอนที่ 42 มีแค้นต้องชำระ 3
ยามไฮ่[1]ตำหนักหมิงเฟิ่ง
ฟ่านเจินเข้ามารายงานว่า “ท่านหญิงหย่งหนิงหมั้นหมายกับคุณชายกู้แล้วเพคบทที่ 118 ตอนที่ 43 ฝันร้ายมิอาจปล่อยวาง 1
“นี่หรือไม่กลัว” เขาเย้าขณะนอนกอดนางพลางลูบหลังเบาๆ “เอาล่ะ ลองเล่าความฝันของเจ้าให้ข้าฟังหน่อย ระบาบทที่ 119 ตอนที่ 43 ฝันร้ายมิอาจปล่อยวาง 2
“หา!” หลิ่งหลินที่ได้ฟังทั้งหมด ทว่าพลันตาโตในประโยคสุดท้ายเท่านั้น “ท่าน พูดจริงหรือ?”
“จริงแท้แน่นอบทที่ 120 ตอนที่ 43 ฝันร้ายมิอาจปล่อยวาง 3
ตำหนักฤดูร้อนใกล้อารามไกลความเจริญ สำหรับเชื้อพระวงศ์พำนักสงบจิตใจ
ทว่าบุรุษสูงศักดิ์ผู้หนึ่งทบทที่ 121 ตอนที่ 44 วสันต์มงคล 1
ขณะที่งานมงคลขององค์ชายสี่กับสตรีสกุลสวีดำเนินไป น้องชายเฉกสวีหย่งกังที่ควรยินดีปรีดาที่สุดเพราะพี่สบทที่ 122 ตอนที่ 44 วสันต์มงคล 2
ต้องเริ่มต้นเช่นไร?
ถอดเสื้อหรือปลดกระโปรงก่อนดี?
สายตาหลุกหลิกกล้าๆกลัวๆแต่กลับตื่นตัวเตรียมพร้อมตั้งบทที่ 123 ตอนที่ 45 สามีเจ้าคือข้าผู้เดียว
“หมิงอวี่ ท่านต้องการสังหารข้าใช่หรือไม่?”
จ้าวหมิงอวี่จูบนางพลางยิ้ม “หาใช่สังหาร แต่เป็นกาบทที่ 124 ปฐมบท เล่มพิเศษ ตอนที่1
ย้อนกลับไปครั้งที่หลิ่งเฮ่อยังไม่ถือกำเนิด
หวังเหลียนหรงคือสตรีตระกูลหวังอันยิ่งใหบทที่ 125 ปฐมบท ตอนที่2
คดีนี้ฮองเฮาจึงทรงตัดสินด้วยพระองค์เอง โดยการมอบรางวัลให้จูรั่วซีอย่างงามและมอบโอกาสให้หวบทที่ 126 ปฐมบท ตอนที่3
จังหวะนั้นเด็กชายตัวน้อยพลันได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาถึงในห้องนอนส่วนตัว
ผู้มาเยือนอย่างไร้มารยาทในบทที่ 127 ปฐมบท ตอนที่4
คืนวันคืบคลาน ความทรมานยังคงมิสิ้นสุด
หวังเหลียนหรงเปลี่ยนผู้อื่นมิได้ ยิ่งแก้ไขโชคชะตาอันบัดบทที่ 128 ปฐมบท ตอนที่5
เหอฟานนับเป็นจอมยุทธอันดับต้นยุทธภพ ฝีมือต่อสู้นับว่าเก่งกาจเหนือชั้นไม่ธรรมดา
ทุกสิ่งบทที่ 129 ปฐมบท ตอนที่ 6
เรือนหลงซานปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายอึมครึม บรรยากาศทะมึนดำมืดไร้แสงสว่างเล็ดลอด
บนตั่งลาดพรม บุรุษบทที่ 130 เล่มพิเศษตอนที่ 1 เจ้าไม่ใช่นาง 1
ขอบคุณสวรรค์ ให้ข้าหลุดพ้นจากความเคยชิน ชีวิตใหม่ที่ดีกำลังเริ่มต้น
ข้าจะอ่อนแอให้คนมารังบทที่ 131 เล่มพิเศษตอนที่ 1 เจ้าไม่ใช่นาง 2
ถ้ำศักดิ์สิทธิ์
สวีหลิงเยี่ยนกำลังตกตะลึงกับสิ่งที่คาดไม่ถึง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ไบทที่ 132 เล่มพิเศษตอนที่ 2 ตื่นเต้น 1
หลิ่งเฮ่อเอ่ยเสียงขรึมเน้นทีละคำ
“เจ้า-ไม่ใช่-หลิ่งหลิน”
สวีหลิงเยี่ยนชะงักกึก ค่อยๆพยักหน้าหงึบทที่ 133 เล่มพิเศษตอนที่ 2 ตื่นเต้น 2
ชายหนุ่มก้มหน้าลงมองร่างของหลิ่งหลินที่แน่นิ่งตัวอ่อนในอ้อมแขน รู้สึกกระหยิ่มภาคภูมิใจอย่างบอกไม่ถูกบทที่ 134 เล่มพิเศษตอนที่ 3 อี้เชี่ยน 1
เรือนอี้ชิง
หลังจากถูกหลิ่งเฮ่อซัดด้วยพลังอันหนักหน่วง อี้เชี่ยนก็จำต้องพักรักษาตัวบทที่ 135 เล่มพิเศษตอนที่ 3 อี้เชี่ยน 2
เนิ่นนานให้หลัง
เสียงประตูเรือนถูกเคาะดังขึ้นและถูกเปิดออกอย่างไร้มารยาท
ผู้มาใหม่เบิกตาโพลง ใบบทที่ 136 เล่มพิเศษตอนที่ 4 สะใภ้คนโปรด 1
เรือนเหลียนซิน
สตรีวัยกลางคนสวมชุดสีฟ้าเรียบง่าย ทว่าท่วงท่ากิริยากลับมิอาจเก็บงำควาบทที่ 137 เล่มพิเศษตอนที่ 4 สะใภ้คนโปรด 2
เรือนฟางอิ๋น
นอกเรือนล้วนมีแต่คนกระตือรือร้นวุ่นวาย ทว่าภายในเรือนแห่งนี้กลับสงบเงียบมีบรรยากาบทที่ 138 เล่มพิเศษตอนที่ 5 บรรยากาศสามีภรรยา 1
บุรุษหนุ่มร่างสูงกำยำกำลังนั่งชันเข่าหนึ่งข้างด้วยท่าทางองอาจน่าเกรงขามตรงหน้าสตรีนางหนึ่งเพื่บทที่ 139 เล่มพิเศษตอนที่ 5 บรรยากาศสามีภรรยา 2
ท่วงท่ายามชงชายิ่งแล้วใหญ่ งดงามชดช้อยละมุนละไมสมเป็นกุลสตรีในหอสูงเรือนทองคำ
หลิ่งเฮ่อนั่งมองนางจากโบทที่ 140 เล่มพิเศษตอนที่ 5 บรรยากาศสามีภรรยา 3
อาจเป็นเพราะสวรรค์เปี่ยมเมตตามอบวาสนาให้คนเขลาเช่นนาง
หญิงสาวได้แต่แอบคิดเลื่อนเปื้อนในใจเงียบๆ
ฝ่ายหลบทที่ 141 เล่มพิเศษตอนที่ 5 บรรยากาศสามีภรรยา 4
ฝ่ายหวังเหลียนหรง เดินตามการจับประคองของบุตรชายนำหน้าสาวใช้ที่ถือกล่องใส่อาหารเข้าไปด้านในพลางหันมาสบทที่ 142 เล่มพิเศษตอนที่ 6 สามีภรรยาเดียว1
สวีหลิงเยี่ยนเพียงก้มหน้าไม่กล้าสบตา แท้จริงนางมิได้บาดเจ็บร่างกาย มิหนำซ้ำยังไร้อาการถูกธาตุไฟเข้าแบทที่ 143 เล่มพิเศษตอนที่ 6 สามีภรรยาเดียว2
เนื่องจากอีกฝ่ายมิได้ออกคำสั่งให้สมุนติดตามไล่ล่าเจียเย่เพิ่ม ยิ่งไม่กระตือรือร้นสั่งคนคุ้มกันอันใด
วบทที่ 144 เล่มพิเศษตอนที่ 7 ลอบฆ่า1
ลานหลังเรือนฟางอิ๋น
แม้สวีหลิงเยี่ยนไม่เคยฝึกวรยุทธเลยสักครา ไม่เคยกระทั่งจับอาวุธมาบทที่ 145 เล่มพิเศษตอนที่ 7 ลอบฆ่า2
“ไม่มีทาง!” หลิ่งเฮ่อพาร่างสูงใหญ่ของตนเดินแหวกกลุ่มผู้คนเข้ามาพร้อมกลิ่นอายดุดันเย็นชาพาให้ทุกคนหวับทที่ 146 เล่มพิเศษตอนที่ 8 แย่งชิงร่าง1
“นี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้เจียเย่ตัดสินใจทรยศ” หลิ่งเฮ่อวิเคราะห์ยามนั่งจิบชากับสวีหลิงเยี่ยนในห้อง ยาบทที่ 147 เล่มพิเศษตอนที่ 8 แย่งชิงร่าง2
สวีหลิงเยี่ยนจำต้องลุกขึ้นยืนส่งเขา
“เจ้าค่ะ ท่านพี่ราตรีสวัสดิ์”
หญิงสาวยืนส่งบุรุษร่างสูงจนเห็นเพบทที่ 148 เล่มพิเศษตอนที่ 9 หยกพก 1
สวีหลิงเยี่ยนเบิกตากว้างอย่างมิอาจกว้างได้อีกเมื่อเห็นฝ่ายสตรีได้ชัดเจนถนัดตา เพราะอีกฝ่ายคือร่างเก่บทที่ 149 เล่มพิเศษตอนที่ 9 หยกพก 2
ทั้งสี่คนมาหยุดยืนสนทนานอกเรือนไกลโข
“เจ้าคือหลิ่งหลินจริงๆ” หลิ่งเฮ่อเอ่ย
หลิ่งหลินยืนเชิดหน้ากอดอกเอบทที่ 150 เล่มพิเศษตอนที่ 9 หยกพก 3
อีกทั้งยังใช้ปลดได้กระทั่งค่ายกลคลังเก็บสมบัติ
นางช่างกล้าให้ของแบบนี้แก่คนนอกเชียวรึ? ชายหนุ่มให้รู้บทที่ 151 เล่มพิเศษตอนที่ 10 ประมือผู้เยี่ยมยุทธ 1
ท้องนภากว้างมืดมิด ดวงดาวระยิบระยับ สาดส่องทั่วพสุธา ลมหนาวดุจคมมีด กรีดเฉือนเนื้อคน
ลานฝึกบทที่ 152 เล่มพิเศษตอนที่ 10 ประมือผู้เยี่ยมยุทธ 2
นานร่วมเดือนจึงพากันออกมาประลองยุทธที่ลานฝึกด้านนอก บางครั้งยังพากันออกไปฝึกฝนบนยอดภูผา ใช้ทักษะการเบทที่ 153 บทส่งท้าย สัจธรรมกฏแห่งกรรม1
ในคุกใต้ดิน บุรุษและสตรีถูกตรึงไว้บนไม้
ทั้งสองแม้จะอยู่ภายใต้อาภรณ์สีขมุกขมัวบทที่ 154 บทส่งท้าย สัจธรรมกฏแห่งกรรม2
จูรั่วซีที่ถูกตรึงอยู่ด้านข้างพลันเบิกตาโพลง
หวังเหลียนหรงปรายตามองนางแค่แวบหนึ่งอย่างไม่ให้ค่า ก่อนหบทที่ 155 บทส่งท้าย สัจธรรมกฏแห่งกรรม3
“ต้องบอกว่าเจ้าคือต้นเหตุถึงจะถูกกระมัง? เจ้ากล่าวหาข้านี่นา ถูกไหม?”
จูรั่วซียิ่งตัวสั่นน้ำตาไหลพรากบทที่ 156 บทส่งท้าย สัจธรรมกฏแห่งกรรม4
“โอ๊ย! เฉินอี้ ท่านบ้าไปแล้วเรอะ”
“ข้าจะฆ่าเจ้า”
“กรี๊ด!”
ทั้งสองตบตีพัลวันยิ่งกว่าสุนัขกัดกันเสียอีก ส




![[เล่ม 3] เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!](https://image.finovel.net/upload/image/novelPhoto/202603/20260306172740_208.jpg)













เขียนบทได้น่า อ่านนำมากๆๆๆคะ
7d
0สนุกดี
21d
0หน้าอ่าน
17/09
0ดีมากฉันชอบ
03/09
0ดีเลย
01/09
0ดีมาก
31/08
0ดีมากคับ
09/08
0เยี่ยมเลย
09/08
0เยี่ยมมาก
03/08
0โอเครับ
01/08
0