“SIGURADO ka bang darating iyon? Baka naman pinagloloko ka lang ng lalaking iyon? Aba! Ayusin niya lang kundi ako ang makakalaban niya.”
Rinig niyang reklamo ni Morisse. Sa totoo lang, kanina pa siya naririndi sa pinagsasabi nito. Paulit-ulit itong nagtatanong kung darating ba si Kiam Ferrejas.
Naalala niya ang napag-usapan nila ng lalaki kahapon. Hindi niya ito sinasadyang mabunggo kahapon sa labas ng Helium hospital. Nagkataong umiwas lang siya upang hindi mabunggo ng stretchers.
Inalok siya ng lalaki na magtrabaho sa kompanya nito. Sa una, ayaw niya talaga. Baka kasi kasabwat din ito ng kaibigan nitong Fontabelli. Kilala niya ang lalaki dahil kasama ito ng isang Rhumroz Fontabelli noon sa presinto.
At hindi niya makakalimutan ang pagsuntok ng walanghiyang lalaking iyon sa ama niya.
Pangalawa, hindi siya nakatuntong ng college. Wala din siyang karanasang magtrabaho sa isang kompanya.
Pero mapilit ang lalaki. Desidido itong pagtrabahuin siya sa sariling kompanya nito. At wala siyang nagawa kundi tanggapin ang offer dahil kailangan na kailangan niya talaga ang trabaho.
“Ang tagal naman ng lokong iyon! Halika na nga. Umalis na ta-----”
Naputol ang sasabihin ni Morisse ng biglang may tumikhim sa bandang likuran nito. Doon niya lang nakita ang kanina pa nila hinihintay.
“Sorry kung pinaghintay kita. Traffic kasi kaya hin---”
Hindi nito natuloy ang sasabihin dahil pinutol na iyon ng lokaret niyang kaibigan.
“Asus! Dami mong satsat! Umupo kana nang makapagsimula na ang usapan niyo. Halos kalahating oras mo kaming pinaghintay dito. Upo!” Iritadong sigaw ni Morisse kay Kiam Ferrejas.
Nasapo niya ang noo at walang habas na hinila si Morisse paupo sa tabi niya. Buwiset! Bakit ba kasi isinama niya pa itong kaibigan niyang loka-loka? Ayan tuloy. Sa halip na matanggap siya, baka bawiin pa ni Kiam Ferrejas ang trabahong ini-offer nito sa kanya.
“Manahimik ka nga! Nakakahiya ka...” Mariin pero mahinang suway niya sa kaibigan. Ngumuso lamang ito at inirapan ang lalaki. Hay!
“Shall we start?”
Napatingin siya kay Kiam Ferrejas ng magsalita ito. Nakangiting tumango siya at sasagot na sana ng sumingit bigla si Morisse. She can't help but rolled her eyes.
“Aba, siyempre! Hindi naman pwedeng maghintay nalang tayo ng milagro dito, di ba? Ipaliwanag mo na dito sa kaibigan ko ang tungkol sa inaalok mong trabaho nang matapos na!” Pagkatapos ay inirapan pa nito ang lalaki.
Isa nalang talaga at makakaladkad na niya palabas itong si Morisse. Hindi man lang nito maitikom kahit sandali ang bunganga. Sabat ng sabat kahit hindi siya kasali.
“I'm sorry but...do I know you?” Nagtatakang tanong pabalik nito sa kaibigan niya. Mukhang hindi na yata tungkol sa trabaho ang pag-uusapan. Ito kasing kaibigan niya eh.
“No. Kasi hindi pa naman ako nagpakilala sayo.” Mataray na sagot ni Morisse.
Napasandal siya sa inuupuan at natutuwang pinagmasdan ang dalawa. Hindi niya tuloy alam kung matatawa siya o maiinis. Para kasi itong mga aso at pusa na nagkita palang for the first time.
“Ganun naman pala, eh. Bakit ka sagot ng sagot? As far as I know, hindi kita kinakausap...” Seryosong sagot naman ni Kiam Ferrejas.
Nakita ni Ahrin ang bahagyang paglaki ng mata ng kaibigan. Akala niya titigil na rin ito pero nagsalita pa. Muli ay napatampal na naman siya sa noo. Hay... Morisse and her bitchy attitude.
“For your information, sumasagot ako kasi may bibig ako. And I'm just concerned about my friend! Pupunta pa kami sa hospital upang bisitahin ang kapatid niya kaya nagmamadali kami. Kaso ikaw itong masyadong pa- importante kahit hindi ka naman importante!”
Wala silang nagawa nang magmartsa ito paalis. Hindi niya alam kung saan ito pupunta. Siguro babalik na sa trabaho.
“Ang sungit ng kaibigan mo...” Tila amused na sabi nito. Napailing siya.
“Ganun talaga yun. Pagpasensiyahan mo na...” Hinging paumanhin niya sa lalaki. Ngumiti lamang ito pagkuwan ay umayos ng upo.
“It's okay. So, shall we start?”
Nang tumango siya ay nagsimula na itong magpaliwanag.
“WHAT'S with you and that Gab Houston guy? Palagi nalang siyang bumibisita dito.”
Nakita niya ang bahagyang pamumutla ni Aemy dahil sa tanong niya. She managed to smile.
“He's just visiting me, babe. May masama ba dun?” Inosenteng tanong nito pabalik sa kanya. Umiling-iling siya at pagod na napaupo sa isang single sofa malapit sa pinto.
Hinilot-hilot niya ang noo at ipinikit ang dalawang mata. Nang muli siyang dumilat ay nakita niyang nakatingin sa kanya si Aemy. “What?”
Umiling ito saka ngumiti ng matamis sa kanya. “Nothing. I'm just happy. We're going to Australia next week, babe. Doon ang next destination for the fashion week. I'm excited!” Masayang balita nito sa kanya.
Napahinto naman siya. Fashion week? Aware ba ito na buntis ito? Kailangan niya pa bang ipaliwanag ulit dito na may batang nabubuo na sa sinapupunan nito?
“Aemy.” Mariin niyang tawag sa kasintahan. She just rolled her eyes. “You're pregnant and you're not going.”
Natawa ito bigla sa sinabi niya. “I'm not pregnant, Rhum! I'm not pregnant!” Sigaw nito sa kanya.
Naalarma siya bigla ng suntok-suntukin nito ang tiyan.
“Stop, Aemy! Stop hurting yourself and the baby!” Sigaw niya pa sa nagwawalang girlfriend niya.
Akmang pipigilan niya sana ito pero hindi niya nagawa nang marinig ang sunod nitong sinabi sa kanya.
“I can't be pregnant! Ayokong magalit ka sa akin, Rhum! I'm so sorry... Ayokong magkaanak kay Gab... Ayoko... I love you so much!” Humahagulhol na sabi nito sa kanya, tila nababaliw.
His world stop spinning after hearing what she had said.
“W-What do you m-mean...?” Utal niyang tanong kay Aemy. He's not deaf. It's crystal clear that he heard her right. Pero gusto niyang sabihin ulit ni Aemy ang sinabi nito.
“Babe...” She tried to reach him but he stepped back. “Babe... Let me explain, please?”
Pagak siyang natawa pagkuwan ay napailing. Let her explain? For what? To tell him another lies? No. Hindi na kailangan.
“I have to go. Goodbye.”
“Rhum... Please hear me out! Let me explain, babe. Please don't leave me... Rhum!” Nagmamakaawang sigaw nito sa kanya pero tila bingi siya sa pagsusumamo nito.
“Rhum...babe! Please don't go. Don't leave me...”
Hinabol siya nito hanggang sa makalapit  siya sa pintuan. Akmang pipigilan pa sana siya nito pero agad siyang umiwas.
“Don't touch me. I need to calm myself, Aemy. I have to go... Bye.”
Tumalikod na siya pagkatapos niyang sabihin iyon.
He doesn't know what to say. Buong akala niya... Shit! Akala niya siya ang ama ng batang ipinagbubuntis nito. Tapos ngayon malalaman niya mismo kay Aemy ang totoo? All this years, niloloko lang pala siya nito?
He can't believe that her girlfriend had a secret affair with Gab Houston. At malala pa, nagbunga ang pagtataksil nito sa kanya.
All of his life, he never thought of cheating on Aemy. He loves her but after her confession, hindi niya na alam kung anong dapat niyang maramdaman.
He felt so broken right now. He can't think straight.
A worst Christmas gift ever. Great!
Napahinto siya ng makitang nasa lobby na siya ng hospital. He looked around the lobby. Kakaunti lamang ang mga taong nakikita niyang nagsisipaglakaran. Buti naman. Kaunti lamang ang nakakakita kung gaano siya ka-miserable ngayon.
He sighed. Hindi niya alam kung saan siya pupunta ngayon.
Malapit na siya sa may hagdanan ng hospital pero napahinto siya. Umuulan sa labas. Napangisi siya. Tila nakikiramay pa yata ang langit sa pagdadalamhati niya.
Napatingin siya sa taxi na huminto sa harapan ng hospital. Hindi niya ito pinansin at muling tumingala sa makulimlim na kalangitan.
Ang kaninang mahinang ulan ay unti-unting lumalakas.
May lumampas na kung sino sa gilid niya. Hindi niya alam kung bakit pero hinila niya ito at hinapit papalapit sa kanya. Saktong paglingon nito ay siniil niya ito ng isang mapusok na halik sa labis.
He kissed the woman roughly. She tried to push him away pero mas malakas siya. When he heard her moaned, doon lamang siya natauhan.
Nang pakawalan niya ito ay isang malakas na sampal ang lumapat sa pisngi niya na lalong nagpagulat sa kanya.
He was shocked when he saw the woman who he kissed. It's no other than Ms. Santanino!
“I-Ikaw..! Walanghiya ka! Bakit mo ako hinalikan?!” Gulat na sigaw nito sa kanya. Hindi agad siya nakasagot. He was still shocked about what he did. Shit! You're so stupid, Rhum! Stupid!
“Hey... I didn't mean to kiss yo---”
She cut him off. “Buwiset ka! Walanghiya ka!” Muli ay sigaw na naman nito. Wala siyang nagawa ng palu-paluin siya nito ng dala-dala nitong bag.
Natigil lamang ito sa pagpalo sa kanya ng hilain ito ng isang babae.
“Bitawan mo ako, Risse! Sasakalin ko pa ang walanghiyang lalaking iyan! Bitawan mo ako.” Nagpupumiglas pa ito para makawala sa pagkakahawak ng babaeng humila dito.
He doesn't know why he finds her very amusing. She really looks cute when her cheeks turns red because of anger. Mahina siyang napatawa.
“Manyak ka! Anong nakakatawa huh?! Buwiset ka. Tatamaan ka talaga sa akin manyak ka!”
Sigaw ito nang sigaw habang hinihila ito nung babaeng nagngangalang 'Risse' papasok sa hospital. Naiwan naman siyang walang imik sa labas.
Anong nangyari? Did he really kissed her? What the heck?!
Mahinang natawa siya sa nangyari. He looked around. Medyo marami ang taong napapatingin sa kanya. Napaisip siya. May nakakita ba sa nangyari?
He sighed then call their personal driver, Mang Dorco. He need to rest. Pakiramdam niya pagod na pagod siya dahil sa mga nangyari sa araw na iyon.
“RELAX... Ano ba ang nangyari, huh? Bakit mo pinapalo yung papable na lalaki kanina sa labas?” Nakataas ang kilay na tanong sa kanya ni Morisse.
Sa halip na sumagot, padabog siyang naupo sa isang upuan katabi ng hospital bed ni Aivan.
Lumapit naman sa kanya si Morisse. “Hoy! Tinatanong kita kung ano ba ang nangyari. Mukha kasing galit na galit ka sa gwapong lalaki na iyon...” Tanong ulit nito. Puno ng paghanga ang mga mata.
Napaingos siya ng marinig ang sinabi nito. Gwapo? Eww huh! Pati tuloy kaibigan niya na-hipnotismo ng lalaking iyon. Well, she can't blame Morisse. Aminado siyang gwapo nga ang lalaki pero manyak naman.
Lumakas ang tibok ng puso niya ng maalala ang paghalik ng lapastangang iyon sa kanya. Shucks! Hindi siya makapaniwala na first kiss niya ang walanghiyang iyon.
Napaaray siya ng pingutin bigla ni Morisse ang tainga niya. “Aray naman!”
“I-kwento mo na kasi! Bakit nga?” Tanong ulit nito.
Pasimple niya itong kinurot sa tagiliran. “Bagay lang yun sa kanya. Manyak kasi eh!” Maikling tugon niya sa kaibigan.
Nakita niyang naningkit ang mata nito. Tila ayaw maniwala sa sinabi niya. Hay! Chismosa talaga.
“Hindi eh... Ibang klase ang galit mo sa lalaking iyon... Kilala kita, Rin.” Anito sa kanya.
Napabuntong-hininga siya ng malalim. Yeah, right. Talagang ibinuhos niya sa bawat paghampas niya sa lalaki ang galit niya dito. She really hated him.
Hindi lang dahil hinalikan siya nito, kundi isa ito sa mga nagpakulong sa ama niya.
“Rin...”
Napabuntong-hininga siya. “Siya yun eh! Siya yung naabutan kong sumuntok kay Itay doon sa presinto. Isa siyang Fontabelli...” Seryosong sagot niya kay Morisse.
Bumakas ang gulat sa mukha nito. “Ibig sabihin...”
Tumango siya. “Oo. Siya yung nagpakulong kay Itay. Siya yung boyfriend ni Aemy Falcon. Yung sinasabi nilang sinaksak ni Itay...” Dagdag niya pa.
“O my gosh! Eh bakit ka niya hinalikan?!” Pasigaw nitong tanong sa kanya.
Natampal niya bigla ang bibig nito.
“Kailangan pa bang isigaw, huh?! Ewan ko! Manyak siya. Kung ano man ang binabalak niya, hindi ko siya susukuan. Gagawin ko ang lahat para iatras nila ang kaso laban kay Itay...”
Naramdaman niyang niyakap si Morisse. Yumakap din siya dito.
“Basta kailangan mo ng tulong, I'm always here to help and support you. Huwag kang mag-alala... Makakalaya din si Uncle Adonis sa kulungan...” Pagpapalakas nito sa loob niya.
Nakangiting tumango siya kay Morisse. “Sana nga, Risse... Sana nga.”
Mas lalong humigpit ang yakap nito sa kanya.
Magdamag silang nag-stay sa hospital para bantayan si Aivan. Nagpapasalamat siya sa Panginoon at niligtas nito ang kapatid niya. Natuwa naman ito ng malamang makakalabas na sila ng hospital bukas ng umaga.