January 20, 1940
Ngayon ay nasa loob si Ariadna ng isang Passenger Ship Line na nag lalayag patungo sa Manila.
Iba't ibang tao ang nandoon, may iba na nag mula pa sa bansang Japan, may iba naman na mula sa estados unidos at may iba na galing mismo sa Shanghai, sa bansang tsina.
Pero bakas sa buong silid ni ariadna ang katahimikan.
Hindi maiwasan kabahan ni ariadna at ngayon lang pumasok muli sa kaniyang isipan ang lahat ng mga posibleng mangyari sa kaniyang pag dating.
Pero wala na siyang magagawa sapagkat ilang oras na lang ay dadaong na rin ang barko.
Kaya naman imbes na kabahan ay inilipat niya na lang ang kaniyang atensyon sa pag hahanda at pag liligpit ng kaniyang kagamitan.
Kinuha niya ang suitcase at inilatag sa may higaan niya, binuksan ni ariadna ito at isa isang tinupi ang damit at inilagay ang kagamitan na dala dala niya.
Hanggang sa napa tigil siya ng makita ang kaniyang uniporme at mga badge.
Hindi niya alam kung bakit niya pa kinuha ito at isinama, pero napangiti na lang siya.
Sapagkat, ilang taon niya itong hindi nakita.
"Tatlong taon.."
Pagkatapos niya mag ayos ng gamit ay nag ayos na rin siya ng kaniyang sarili.
Pinagmasdan niya ang kaniyang repleksyon sa may salamin.
Kinuha niya ang guwantes at napag pasiyahan na lumabas upang makakain, at para na rin handa na siyang bumaba pagka dating nila sa Maynila.
Kinuha niya ang kaniyang suitcase at lumabas na ng kaniyang silid, umakyat siya sa may upper deck dahil doon inihahanda ang mga pagkain para sa mga pasahero ngayong umaga.
Pagdating niya doon ay bilang na bilang lang din ang mga tao sapagkat alas siyete pa lang ng umaga.
Naka hanap din siya ng bakanteng lamesa, kaya naman dumiretso siya doon at inalalayan naman siya ng isang waitress na umupo.
"Thank you"
"What is your order, ms?"
"I'll just take a coffee and one newspaper"
"I'll get it for you, ms"
Lumayo naman na ang waitress habang si ariadna ay pinakiramdaman ang hangin at dahan dahan na huminga.
Preskong presko sa kanilang puwesto at idagdag pa ang magandang tanawin na nakikita nila.
Ngunit naagaw ang atensyon ni ariadna dahil sa isang lalake at babae na nasa kaniyang harapan lamang.
Ang dalawa ay halatang hindi lang mag kaibigan dahil rin sa kung paano yakapin at ipaikot ng babae ang kaniyang bisig sa leeg ng lalake.
Hindi niya maiwasan mailang dahil nasa harapan niya lang ito, kaya naman kahit anong gawin niya ay kitang kita niya ang pinag gagagawa ng dalawa.
Subalit, napaiwas rin si ariadna ng tingin dahil nag kasalubong sila ng tingin nitong lalake.
Saktong dumating naman ang kape at dyaryo ni ariadna kaya naman itinuon niya na lang ang kaniyang buong atensyon sa pagbabasa ng dyaryo.
~~~
Philippine Magazine
January 20, 1940
Manila Chamber of Commerce announces that according to 1939 Census information there were 4,144 Americans in Philippines, exclusive of U. S. Army and Navy – Manila, 3,210; Cavite, 438; Zambales, 113; Davao, 112; Pamapanga, 54; Palawan, 40; Bulacan, 38; Cagayan, 31; Tarlac, 24; Batangas, 21; Nueva Viscaya, 14; Ilocos Sur, 14; La Union, 13; Bataan, 10; Abra, 5; Albay, 4; and Mindoro, 3.
~~~
Hinipan niya muna ang kape niya bago humigop dito at pinag patuloy ang pagbabasa sa dyaryo.
Gayunman, tumigil ang kaniyang mata sa isang parte ng dyaryo.
~~~
Philippine Magazine
January 20, 1940
Socialist leaders decide to continue strike, claiming strikers will number 25,000. Government officials state they number only 5000, and Avelino announces that on Monday he will revoke recognition granted by his Department to socialist Pasudeco Workers Union. Employers have begun replacing striking workers and tenants with members of Cawal organization.
~~~
Hindi niya tuloy maiwasan isipin ang nga huling araw niya mismo sa maynila, ganitong ganito pa rin ang mga balitang kaniyang nababasa.
Ngunit, hindi niya lubos maipinta sa kaniyang isipan kung gaano kalaki ang pinagbago ng maynila.
Humigop siya sa kaniyang kape, at nag basa muli sa panibagong pahina.
Naging tahimik ang paligid.
Tumigil naman saglit ang kaniyang pag babasa ng may marinig siyang pag kabasag ng wine glass na sanhi ng babaeng nasa harapan niya.
Pinagmasdan niya ang nangyayari.
Napailing na lang siya at nag basa muli.
Gayunman, ang babae ay nahihiyang hinaplos ang braso ng lalake.
"Fonso, ikaw naman kasi! Tignan mo tuloy, nabasag ko pa ang wine glass at natapunan pa ako" sabay tinignan ang bestida niya  ngayon ay may matsa ng red wine.
Iniangat ni alfonso ang kaniyang tingin sa babae at nginisian ito bago mas lalong hinapit ang beywang nito.
"Ako naman mag babayad niyan, atsaka.." ibinulong niya ang kaniyang susunod na sasabihin sa babae.
Maya maya lang ay namula ang mukha ng binibini at bakas sa labi nito ang ngiti.
"Tigil tigilan mo nga ako, ginoong fonso! Madaming tao sa ating paligid."
Tinanggal ni alfonso ang kaniyang pagkaka hapit sa baywang ng binibini at kinuha ang kaniyang wine glass upang uminom dito.
"Hintayin mo na lamang ako dito at mag papalit na ako, hindi ko nais masira ang umagang ito dahil lamang sa aking maduming damit"
Ibinaba ni alfonso ang kaniyang wine glass subalit ang mata niya ay naka tingin sa may dagat.
"Ako ba'y hindi mo isasama? Baka ikaw ay mahirapan"
Lumunok ang babae bago ngumiti at niyakap si alfonso.
"Nais ko man na isama ka subalit hindi ko gugustuhin na sirain ang iyong umaga, ginoong fonso"
Tumango si alfonso sabay kinuha ang wine glass niya at sinenyasan niya ang dalaga na maaari na itong umalis.
Ngumiti naman ang dalaga at nag lakad pababa ng upper deck.
Habang si alfonso ay naging seryoso ang mukha at imbes na ubusin ang kaniyang wine glass ay mabilis niyang ibiniba ito at bumuntong hininga.
Kinuha niya ang kaniyang pitaka sa bulsa ng kaniyang pangibabang damit at nag labas ng pera upang pambayad sa kaniyang order.
Sinenyasan niya ang isang waitress na agad na kinuha ang kanilang bill at lumapit rin sa kaniya.
"Here's the bill, sir"
Kinuha niya iyon at inipit ang pera doon bago ibinigay sa waitress.
"Keep the change." Saad niya bago tumayo
"Thank you, sir"
Nag lakad na siya upang umalis sa upper deck, ngunit bago maka layo ay dumaan ang kaniyang tingin sa puwesto ni Ariadna hanggang sa bumaba ito patungo sa suitcase na dala dala ng dalaga. Pero inilihis ni alfonso ang kaniyang tingin at seryosong tinahak ang daan pababa ng upper deck.
Habang si ariadna naman ay ibinaba na ang dyaryo at pinagmasdan ang kaniyang relo.
"Alas otso na.." saad niya
Inubos naman na ni Ariadna ang kaniyang kape at doon na napag desisyunan umalis.
Pero bago umalis ay kailangan niyang bayaran ang kape maging dyaryo, kaya naman kinuha niya ang pitaka sa bulsa ng kaniyang coat.
Ngunit, napatigil siya ng wala siyang makapa na kahit anong pitaka sa kaniyang bulsa.
Nasaan na ang aking pitaka? sa isip isip na saad ni ariadna
Dahil wala ito sa bulsa niya ay kinuha na niya ang kaniyang suitcases at hinanap doon mismo ang pitaka. Kahit anong hanap niya doon ay wala.
"Saan ko ba naiwan yun?" Inis na saad ni ariadna
Hanggang sa maalala niya na inilagay niya ang kaniyang pitaka sa may center table sa kaniyang silid.
Masyado ata niyang iniisip ang mga bagay bagay pag dating niya sa maynila, iyan tuloy ay makakalimutan niya pa ang kaniyang pitaka.
Kaya naman akmang aalis siya pero lumapit na sa kaniya ang isang waitress dala dala ang kaniyang bill.
"Here's the bill, ms"
"O-Oh right, wait a second"
Mabuti na lamang ay may naka lagay na onting pera sa loob ng suitcase niya. Dahilan para iyon ang gamitin niya bilang pambayad sa bill.
Pinasalamatan naman siya nito at si ariadna ay nag mamadaling pumunta sa kaniyang silid.
Kinuha niya sa bulsa ang susi ng kaniyang room.
Kumaliwa agad siya nang siya ay makababa na mula sa upper deck.
Nag lakad pa siya at hinanap muli ang kaniyang room no.
Hindi maiwasan ni ariadna na murahin ang sarili lalo pa't nakalimutan niya na ang daan papunta sa kaniyang silid.
Mabuti na lang at alam niya ang numero nito dahil kung hindi ay baka hindi niya na mahahanap pa iyon.
Ilang minuto lang ay nakita niya na rin ang kaniyang silid.
Sinusian niya at binuksan ang pinto.
Pagka bukas ay agad siyang pumasok at naka hinga ng maluwag ng makita ang kaniyang pitaka.
"Mabuti naman"
Kinuha niya ang pitaka at inilagay na sa kaniyang bulsa.
Lumabas naman na si ariadna ng silid, kinandado niya na iyon at naisipan ng ibalik ang susi sa Front Desk.
Napabuga ng hangin si ariadna at binuhat muli ang kaniyang suitcase.
Handa na sana siyang umalis, ngunit napako siya sa kaniyang kinatatayuan ng may makitang kulay pulang tubig sa may tapat ng mismong kabilang room na may numerong siyam.
Pinagmasdan niya iyon ng mabuti.
Isang pulang likido.
Nilapitan niya at idinikit doon ang kaniyang daliri.
Pagka dikit pa lamang ay alam niya na kung anong pulang likido na iyon.
"Dugo.."
Biglang bumukas ang pinto at pagkabukas na pagkabukas ay agad na nag katinginan silang dalawa ni ariadna.
Seryosong tinignan ni ariadna ang lalake at akmang tatayo na sana siya kundi lamang naging mabilis ang paghila ng lalake at tinakpan ng mahigpit ang bibig ni ariadna.
Pilit na kumakalas si ariadna sa mahigpit na hawak nito.
Isinarado ng lalake ang pinto at kinando, sa mga oras na iyon ay agad na naalala ni ariadna kung saan niya nakita ang ginoo.
Siya yung lalake sa upper deck, sa may harap na puwesto sabi niya sa kaniyang isipan lamang.
Matalas na tinignan ni alfonso si ariadna habang takip takip ang bibig nito at hawak hawak ang kabilang kamay ni ariadna dahilan para mabitawan nito ang mismong suitcase niya.
"Scream and i will kill you." banta ni alfonso kay ariadna.
Hindi maiwasan ni ariadna na malito dahil imbes na mag tagalog ito ay nag wikang ingles ito sa kaniya.
Marahil, akala nito ay isa siyang dayuhan.
Maaari rin naman, sapagkat iba ang kasuotan niya sa mga naturang kasuotan ng mga kababaihan sa pilipinas.
Masama lang ang tingin na ibinigay ni ariadna kay alfonso at sinunod ang sinabi nito.
Dahan dahan na tinanggal ni alfonso ang kamay niya na naka takip sa bibig ni ariadna.
Pero naka sigaw na sana si ariadna kundi lamang mabilis na sinakal siya nito.
Hinawakan ni ariadna ang kamay nito na sumasakal sa kaniya at galit na tinignan ito.
"You're a foreigner here, which means it will be easier to kill and dispose your dead body. Now, if you still want to continue your glamorous life, better shut that mouth, understand?"
Hirap na tumango si ariadna, maya maya ay tinanggal na rin nito ang pagkakasakal kay ariadna dahilan para nag hihingalong huminga ito at napaupo na lamang sa sahig.
Tinignan naman mabuti ni alfonso si ariadna upang masiguradong hindi na ito sisigaw at napatango ito dahil sa pagiging masunurin ng dalaga.
Pinagmasdan ni ariadna ang babaeng walang buhay na naka higa sa sahig, ang leeg nito ay may hiwa at halatang malalim iyon dahilan para mawalan na agad ito ng buhay.
Mas lalong sumama ang kaniyang tingin kay alfonso subalit nanatili siyang tahimik at hindi na nag tangkang suwayin ito.
Lalo pa't wala rin siyang takas dito, at isa pa ay sigurado siyang may patalim si alfonso.
Pero hindi niya pwedeng hayaan na naka tayo lang siya doon habang ang lalakeng kriminal na nasa harapan niya ay makakatakas sa ginawa niyang pag patay.
Hinila naman ni alfonso ang katawan ng babae at habang hinihila niya ay doon napansin ni ariadna na ang babaeng iyon ay ang binibini na kasama din ni alfonso kanina sa may upper deck.
Hindi niya maiwasan maisip kung anong nangyari, ngunit hindi nakawala sa paningin ni ariadna ang mga aparador at iilang kabinet na naka bukas.
Magulo rin ang kumot ng higaan pero ang mga unan ay nasa maayos na puwesto.
Habang ang mga punda sa upuan ay magulo rin pero ang sofa at upuan mismo ay maayos na nasa puwesto.
Hanggang sa tumigil ang kaniyang mata sa suitcase.
Pero hinila siya ni alfonso papatayo at mabilis na tinulak siya sa higaan.
Inis na tinignan ni ariadna si alfonso pero pinagmasdan lang siya nito na parang wala lang.
Bigla naman tumunog ang speaker at isang anunsyo ito tungkol sa pag tigil nila sa Manila Harbor.
Ibig sabihin ay nasa maynila na sila.
Si alfonso naman ay napatingin kay ariadna.
"You need to let me go, sir" saad ni ariadna
"Hmm? And why is that?" Ibinaba ni alfonso ang tingin niya.
"Someone will be waiting for me, and if they didn't find me within 5 minutes. They will turn this ship upside down"
Iniangat naman ni alfonso ang tingin niya kay ariadna at ngumisi ito.
Naging mabilis ang pangyayari at maya maya lang ay naka higa na si ariadna habang si alfonso ay nasa itaas niya hawak hawak ang leeg ni ariadna.
"You better not lie to me"
Nag tangis ang bagang ni ariadna at inilayo ang mukha niya kay alfonso subalit hinakawan iyon ng ginoo at pinaharap mismo.
"Because i don't mind having a beautiful woman as my hostage"
Kumuyom ang kamay ni ariadna at inilayo muli ang mukha niya dito.
"If i lie, you will kill me."
Tumango si alfonso.
"You're a smart one, and I'll give you that"
Habang si ariadna naman ay nanginginig ang kamay habang ang mata ay naka tuon sa kisame at pigil na pigil ang pag hinga.
"Relax.." saad ni alfonso ng mapansin ang reaksyon ng dalaga, dahan dahan siyang lumayo at itinaas ang kamay upang ipakita na wala siyang gagawin dito.
Habang si ariadna ay agad rin bumangon at mabilis na nag laan ng espasyo sa pagitan nila.
Masama niyang tinignan ito bago inayos ang kaniyang damit.
Tumaas ang kilay ni alfonso bago ngumiti.
Pero nawala din iyon at sumeryoso din ang ekspresyon ng kaniyang mukha ng makita ang patay na katawan ng babaeng kasa kasama niya kanina.
"You just need to spare a minute with me, but i will let you go too, when we get off the ship" wika ni alfonso bago lumapit sa patay na katawan at inayos ito upang mas lalong maitago.
Huminga ng malalim si ariadna at pinagmasdan ang katawan ng babae.
Tumayo naman na din si alfonso at kinuha ang suitcase ni ariadna. Dinala niya ito sa tapat ni ariadna.
Ngunit, napatigil sila at napalingon si ariadna sa may pinto ng may kumatok.
"Hello? Sir?"
Nag katingin si ariadna at alfonso, bago pa maka sigaw si ariadna ay mabilis na tinapunan siya ng malamig na tingin ni alfonso.
Tinikop ni ariadna ang kaniyang bunganga.
"Sir? Sir?"
Kumatok ulit ito
"You better shut your mouth, or else i will kill that person behind the door"
Nag lakad naman na si alfonso at binuksan ang pinto.
Bumungad sa kaniya ang isang staff sa mismong ship.
"What?"
"I'm sorry sir, but you need to go now. We have arrived at the manila harbor"
"Just give us a second, my wife here needs to pack some of her clothes, right? Honey?"
Nilingon ni alfonso si ariadna at nginitian.
Pinanlakihan ng mata ni alfonso si ariadna ng makita itong hindi pa sumasagot.
Lumunok si ariadna at agad na nag salita.
"Yes, i have some things to wrap here"
Ngumiti si alfonso sabay humarap muli sa staff ng ship.
"We will give you a minute to prepare and leave the ship"
Tumango si alfonso habang ang babae ay umalis na rin at iniwan sila.
Pinagmasdan niya si ariadna na ngayon ay hawak hawak na ang suitcase niya.
Nag lakad si alfonso upang kunin na rin ang sa kaniya, bago lumapit kay ariadna at hinawakan ang braso nito upang patayuin.
"Let's go"
Sila ay nag lakad na papalabas ng ship mismo.
Naka pila si ariadna at alfonso sa isang pila na papaalis at pababa na ng hagdan na naka laan para sa ship.
Habang nasa pila sila ay nanatiling tahimik si ariadna.
Subalit, mabilis na napatigil at napalingon si ariadna kay alfonso ng pinulupot nito ang braso nito sa kaniyang baywang.
Nahigit ni ariadna ang kaniyang hininga habang tagong naka kuyom ang kaniyang kabilang kamay.
Pansin iyon ni alfonso.
"Relax, we're here now" bulong ni alfonso kay ariadna.
Hindi na lang nag salita o kumalas pa si ariadna.
Pinagmasdan na lang ni ariadna ang buong pier ng maynila.
Napansin niya na mas lalo itong lumawak at luminis ang paligid.
Bukod pa doon ay dumarami rin ang mga dumarating na mga barko at mas madaming mga dayuhan na rin ang dumarating kaysa dati.
Nag patuloy sila sa pag baba ng hagdan hanggang sila ay tumigil sa isang guard at ibinigay nila ng ticket nilang dalawa dito.
Hinila siya ni alfonso at nag lakad sila papunta sa may parte kung saan nandoon ang paradahan maging ang hintayan para sa mga taong nag aabang ng mga kapamilya nila na darating.
Nag lakad sila at tumigil rin.
Habang si ariadna ay tinignan ang paligid na punong puno ng tao.
Gayunman, hinarap siya ni alfonso dahilan para mapatigil si ariadna.
"Go to your chauffer, i think they're waiting for you" tinuro ni alfonso ang isang lalakeng amerikano na may kasamang isa pa na babaeng amerikana.
Naka tayo sila sa isang kulay itim na Chrysler Airflow Custom Imperial CW.
Tumango lang si ariadna bilang sagot.
"But i need you to forget everything, think about this as something that didn't happen. Do you understand me?"
Tumango muli si ariadna.
"Now go"
Nag lakad naman na si Ariadna patungo sa babae at lalakeng amerikano na nag hihintay.
Habang si alfonso ay siniguradong makaka alis ito ng hindi siya tinatakasan o pag susumbong.
Nakita niya na nag usap ang mga ito at narinig din ng onti ni alfonso ang pag kakamustahan nila hanggang sa maka pasok si Ariadna sa loob ng kotse.
Doon na inilayo ni alfonso ang kaniyang tingin kay ariadna at agad iniikot ang kaniyang paningin sa paradahan upang hanapin ang taong nag hihintay sa kaniya, hanggang sa nakita niya na ang kaniyang hinahanap.
Tinanguan siya nito bago yumuko bilang pag galang at pagkilala.
Nag lakad si alfonso papalapit sa lalakeng iyon.
"Marchena" tawag ni alfonso sa lalakeng naka unipormeng pang militar, gayunman hindi ito masyadong nahahalata sapagkat pinatungan niya ang mismong uniporme niya ng isang coat.
Pero kung pagmamasdan mo ng mabuti ang kaniyang uniporme sa loob ng coat nito ay makikita mo ang uri ng uniporme na kaniyang suot at ang mga badge na naka lagau doon na sumisimbolo sa kaniyang ranggo bilang isang Kumander (Commander) ng hukbo.
Yumuko ito sa harapan ni alfonso.
"Marchena, ano ng ganap sa maynila ngayon? Kamusta ang kalagayan sa pagitan ng mga opisyal?"
"Maayos ang maynila, gayunman ay sa likod ng mga kurtina ay doon nag tatago ang mga gulo at kakaibang pag uusap ng mga kanilang bunganga." Sagot ni marchena kay alfonso na ikina seryoso ng mukha nito.
"Kung ganun ay balak na talaga nilang ituloy ang tungkol doon."
Tumango si marchena bilang pag sangayon.
"Nitong mga buwan nga ay naging matalim ang tingin sa akin ni Golarte, at laging may mga naka buntot sa aking galaw."
Tinignan ni alfonso ang paligid at isa isang pinagmasdan ang mga tao doon.
"Pero, hindi mo na kailangan mag aalala pa dahil paniguradong hindi na nila ako sinundan ngayon at dinahilan ko na susunduin ko ang aking inaanak."
Saglit na napatigil si alfonso dahil sa sinabi nito.
"Inaanak? Kailan pa ako nag mukhang inaanak mo, marchena?"
"Iyon lamang ang aking naisip upang maka punta agad dito"
Napatawa si alfonso sabay iling na tinignan si marchena.
"Halos limang oras lang ang ating agwat, marchena."
Napailing si marchena sa sinabi nito gayunman ay tila naging problemado ang mukha agad nito ng may maisip at maalala.
"Bukod nga pala doon, may balak na rin silang alisin ako sa puwesto at ipalit sa akin ang alipores mismo ni Golarte." Pinagmasdan naman ni alfonso si merchana ng marinig niya ito.
Alam ni alfonso na napaka tagal na ni merchana sa puwesto nito, tinanggihan ni merchana lahat ng mga posisyon na ibinigay sa kaniya dahil sa iisang rason.
"Hayaan mo, nandito na ako. Ibinigay ko lahat ng enerhiya ko sa planong ito at maging sayo, hindi ko hahayaan na basta basta ka na lamang matanggal sa iyong puwesto."
"Subalit, alam mo rin na ilang taon na akong nag hihintay para lamang dumating ang aking matalik na kaibigan" hindi maiwasan ni marchena na malungkot habang iniisip ang huling pagkakataon na nakita niya ang kaniyang matalik na kaibigan. Ito ang maging rason kung bakit siya nasa puwesto niya ngayon at ito rin ang dahilan kung bakit niya pinili ang pag susundalo.
"Wala ka pa rin balita?" Tanong ni alfonso sa kaniya.
Binulsa ni marchena ang kaniyang kamay bago sumandal sa may pintuan ng sasakyan.
Umiling lang si marchena bilang sagot.
"Oh nga pala, akala ko ba'y kasama mo si Ruffa?"
Dahil sa tanong ni marchena ay sumeryoso ang mukha ni alfonso at napalitan iyon ng galit.
"Pinatay siya"
Nanlaki ang mata ni marchena dahil sa balitang iyon.
"Anong ibig mo'ng sabihin?"
Hinilot ni alfonso ang kaniyang sentido.
"Trinaydor niya rin tayo dahil binalak niya rin kunin iyon, subalit malas lamang niya at may isa pang nais kumuha nito. Nakita ko na lang siyang walang buhay sa sahig habang ang buong kuwarto ay hinalughog na tila ba may hinahanap ang taong pumasok at pumatay kay ruffa mismo"
Mabilis na inalala ni alfonso ang mga nangyari.
Pumasok sa isipan ni alfonso kung paano sinadyang ihulog ni ruffa ang wine glass para lang ma mantsaham ang kaniyang damit at upang idahilan na siya ay maka balik sa kuwarto.
Pero alam niya na may balak din itong kunin ang dala dala niya, ngunit hindi inaasahan ni ruffa na may ibang tao pa na nais makuha ang bagay na iyon.
Dahilan para siya ang patayin nito na inakalang ito mismong ang may ari ng bagay na iyon.
"Kung ganun, nasa sayo pa rin ba? Hindi mo naman siguro nawala iyon?" Tanong ni marchena.
"Oo" Sabay itinaas ang kaniyang suitcase.
Una palang ay kutob na si alfonso na tatraydurin sila ni ruffa, kaya naman bago pa sila pumunta ng upper deck ay inilagay at itinago niya iyon sa loob ng kaniyang suot suot na sapatos.
Tsaka niya lamang ibinalik ito sa suitcase ng matagpuan si ruffa na wala ng buhay at sa kaniyang pag balik sa silid nila.
"Mabuti, dahil mahalaga ang bagay na iyan. Pero kung hindi si Ruffa ang kasama mo kanina, sino ang babaeng iyon?" Tanong ni marchena.
"Isang amerikana, nakita niya na may dugo at patay na katawan sa silid."
"Pinakawalan mo na lang?"
Tumango si alfonso sabay inayos ang kaniyang damit bago binuksan ang pintuan ng kotse.
"Paano kung mag salita iyon tungkol sa nangyari? Alam mo naman ang mga tao dito, madaling maniwala at bentang benta sa kanila ang mga sinasabi ng dayuhan" Matigas na pag dadahilan ni marchena dahil hindi siya sang ayon sa ginawa at desisyon na pinili ni Alfonso.
Lalo pa't alam ni marchena na maaaring mag dulot ng gulo iyon sa kanilang nais na gawin at balak ngayon.
Pumasok sa loob ng sasakyan si alfonso habang si marchena ay pumasok na rin at sinenyasan ang nag mamaneho na sila'y aalis na.
"Huwag ka'ng mag aalala, marchena. Sigurado akong hindi mag sasalita ang amerikanang iyon"
Nilingon ni marchena si alfonso at seryosong pinagmasdan.
"Paano ka nakaka sigurado?"
"Dahil nakita ko kung gaano katakot ang amerikanang iyon" kinuha naman ni alfonso ang kaniyang suitcase, inilabas niya ang susi para mabuksan iyon.
"Siguraduhin mo lang, sapagkat ang plano ay kailangan matuloy, Governor-General marqués."
Itinuon ni marchena ang tingin sa kaniyang harapan.
Subalit, si alfonso ay puno ng pag tatakang tinignan ang suitcase.
Hindi gumagana ang susi niya doon, dahilan para hindi niya ito mabuksan.
At doon lamang pumasok sa kaniyang isipan ang lahat.
Kung paano hawakan ng amerikanang dayuhan ang suitcase nung may kumatok sa silid.
"Itigil ang kotse!"
"Anong nangyayari?"
Mabilis naman tinapik ni marchena ang nagmamaneho upang tumigil kahit na wala siyang alam sa nangyayari.
Bumaba si alfonso sa sasakyan at inikot ang paningin sa paradahan hanggang sa makita niya ang babae at lalakeng amerikano na naka tayo pa rin doon sa tapat ng sasakyan nilang itim na parang hindi umalis sa puwesto.
Doon lang pumasok sa isipan ni alfonso lahat.
"Hindi niya mga sundo iyon."  bulong ni alfonso
"Poñeta" inis na saad ni alfonso at padabog na pumasok sa sasakyan.
"Governor-General?"
"Hindi dayuhan ang babaeng iyon at nasa kaniya ang aking bagahe"
"Ano?!"
//