Ang agad kong plano nang magising ay ang magliwaliw sa buong mansiyon. Gusto kong makita ulit ang kagandahan ng lugar. Aalamin ko rin kung paano ko kinayang umakyat at napadpad sa kwartong ito.
Naghilamos lang ako bago lumabas ng kuwarto. Isang mahabang pasilyo ang natatanaw ko. Nag-inat muna ako bago sinimulang ihakbang ang mga paa.
Magagandang paintings ang nakasabit sa mataas na dingding. Makukulay at malayong-malayo sa mga gawa ko.
Maraming akong kwarto na nakikita. Totoong malaki ang mansiyon at mapapadpad ka talaga. Sa laki nito ay hindi ko na alam kung ano ang unang lilinisin. Hindi ko alam kung ano ang unang gagawin.
Sa bawat sulok at liko ko ay may mga woodcrafts akong nadaraanan. Nasisiguro kong galing nga talaga iyon sa mga ninuno nila. Mga antiques at malalaking vase na alam kong mahal pa sa presyo ng bahay at lupa namin.
"Gutom na ako," saad ko sarili. Kumakalam na ang aking tiyan kaya hinihimas ko na lang ito para mapakalma.
Nagmadali ako sa paglalakad at hinanap ang daan patungo sa kusina. Lakad-takbo ang ginawa ko nang maalalang magluluto pa pala ako.
"Palaka!" gulat kong sambit nang matapilok mula sa pangatlong baitang ng hagdan at nahulog hanggang sa baba.
"I was about to call you."
Inangat ko ang aking tingin nang marinig iyon. Nakatingin lang siya sa paa kong sumasakit ngunit hindi talaga nag-abalang tulungan ako.
"Ika-"
"The food is ready. Get up and let's eat." Putol niya pa sa sana ay sasabihin ko.
Pinakiramdaman ko ang aking paa kung kaya ko bang tumayo. Habang siya naman ay tumalikod na at naglakad papuntang kusina.
Paika-ika akong sumunod at may pagkain na nga nang marating ko ito.
Nakakahiya man ngunit umupo na talaga ako at kumain. Hindi na mapipigilan ang gutom ko, baka siya pa makain ko. Choss
"Stop staring," saad niya ngunit hindi ako tinatapunan ng tingin.
Bumalik ako sa aking sarili at patuloy na kumain. Tahimik kaming dalawa at walang nag-abalang magsalita. Tanging rinig ko lang ay ang ingay ng kubyertos na humahalik sa pinggan at ang kumakalabog ko na namang puso.
I took a deep breath and looked at him again. Ang mapupula niyang labi ay tanda ko pa. Ang matangos niyang ilong, at lalong-lalo na ang magagandang mata nito ay naaalala ko.
Nag-iba ang buhok niya. Mas nagmatured siya at bagay na bagay pa rin ang buhok nito sa hulma ng kanyang mukha.
Napalunok ako ng paulit-ulit nang tignan ko ulit ang panga niyang gumagalaw dahil sa paggalaw. Patagal ng patagal ay mas kinakabahan ako sa mga iniisip ko.
"Glad you didn't took a bath,"
"H-ha..ha?" bumalik ako sa aking sarili dahil sa pagsasalita niya.
"You're spacing out. Finish your food, and clean the kitchen," masungit niyang utos bago tumayo at naglakad palayo.
Siya ba talaga 'yon? Bakit iba ang ugali niya? O talagang ganyan nga siya at hindi ko naman siya kilala.
Nagpatuloy akong kumain at pilit na inubos ang niluto niyang hindi masarap.
Bigla siyang huminto at tumingin ulit sa akin. "Lumipat ka na rin ng kwarto."
Nagtataka ako sa kaniyang sinabi pero hindi ko muna inisip. Naglinis ako ng kalat sa kusina at halata sa itsura nito kung bakit hindi masarap ang niluto niya. Magulo pa sa lahat ng kalat.
Mayayaman talaga. Tsk
Matapos kong gawin ang sinabi niya ay lumabas muna ako para matawagan si Mrs. Miranda. Walang signal sa loob kaya kailangan pang maghanap sa labas.
Mainit na sinag ng araw ang bumungad sa akin pagkalabas. Ngunit hindi ito masyadong masakit sa balat dahil sa iniihip ng hanging nagmula pa sa natatanaw kong dagat. At nakakatulong din ang matataas na puno sa labas ng gate.
"I'm glad you safely arrived last night, anak." Ani Mrs. Miranda sa kabilang linya.
Nilalaro at sinisipa ko lang ang maliit na bato sa lupa habang pinakikinggan siya. "Maraming salamat po Ma'am," sagot ko sa kaniya.
"Ano nga po pala ang unang gagawin, Ma'am?" pahabol na tanong ko.
"Ikaw na ang bahala, Nak. Mag-enjoy ka rin d'yan."
"Pero Ma'a-"
"Utos 'yan ni Tita Carlota." Huling saad niya bago binaba ang tawag.
Tinahak ko ulit ang daan pabalik sa mansiyon nang maalala ang sinabi ng masungit na lalaking iyon. Gustohin ko mang sundin at puntahan ang kumakaway na dagat ngunit hindi pa talaga panahon para d'yan.
"Ma, saglit lang.. yes, I don't even know that someone will came here," hindi ko sinasadyang marinig ang usapan nila.
Nang makapagpaalam ay agad rin akong lumabas sa dingding at tanaw siyang nakapameywang at talikod sa pintuan.
"Hindi po pala ito kwarto ko, Sir?" Napaharap siya agad sa 'kin nang marinig iyon.
"It's obviously mine, stupid."
Nakayuko ako habang nilalaro ang kuko nang marinig iyon. Hindi ako makagalaw at nahihiyang mag-angat ng tingin.
"I brought your things to your room." Inilahad niya sa akin ang dalawang susi.
Kuno't noo ang binigay kong tingin sa kaniya. Wala naman akong alam kung saan 'yon. Sa dami ba naman ng kwarto dito.
Lumabas siya ng kwarto at nilagpasan ako. Wala sa sarili akong sumunod sa kaniya at tumigil kami sa isang malaki na namang pinto kasunod ng sa kaniya.
"This will be your room for arts and paintings. Mom told me that your materials will be delivered tomorrow."
Tumango lang ako bilang tanda ng pagkakaintindi. Ngunit kalaunan ay napaisip ako sa kaniya sinabi. Mom? Son? Ha?
Hindi na kami pumasok at nagtagal sa kwartong iyon. Lumipat kami agad sa kasunod na pinto at ipinaalam sa akin bilang kwarto ko.
Pinasok ko ang kwarto. Malaki pa rin iyon katulad ng sa kaniya. Halos kasing laki na ng bahay namin. Hindi katulad sa kaniya ay kulay puti lang ang kwarto at walang kahit anong gamit na nakakalat bukod sa dala ko.
"Thank you, sir"
"I'm Carl...Carlisle Miranda."
Gulat akong tumingin sa kaniya. Sa wakas, nagpakilala rin. Ngunit walang kaemo-emosyon lang siyang nakasandal sa pintuan habang naka-ekis ang kamay sa dibdib.
"Aalis na ako. 'Wag ka ng mapapadpad," saad niya. Tumalikod ito at nagsimulang maglakad palayo.
Hindi ko alam kung sincere ba 'yon o sarcasm. Bahala na.
"Carl," pahabol kong tawag sa kaniya.
Dahan-dahan siyang tumingin sa akin at pinagtaasan lang ako ng kilay.
"Ikaw ba 'yon?"
Hindi siya sumagot kaya inulit ko ito.
"Ikaw ba 'yong nakakita sa kalungkutan ko noong gabing iyon?"
"Hindi. Hindi kita kilala."
At agad siyang pumasok sa kwarto niya.