"HINDI ako takot mamatay kaya hindi mo makukuha ang gusto mo!" Nanlilisik ang mga mata ni Caroline dahil sa galit sa amain.
Walang awang hinawakan ni Darwin sa buhok ang dalaga at pasabunot iyong hinila. Pinatingala niya ito upang magsalubong ang kanilang mga paningin.
Sa halip na umiyak o matakot ay tumawa si Caroline habang nakipaglaban ng titigan sa amain. "Hindi mo makukuha ang pinaghirapan ng aking mga magulang! At dadalhin ko hanggang hukay ang pagkamuhi sa iyo!"
Pabalyang binitawan ni Darwin ang ulo ng dalaga at sinampal ito ng malakas sa kanang pisngi. "Mamatay ka na nga lang, nagmamaldita ka pa, ha?!"
Tumawa ng pagak si Caroline sa halip na dumaing dahil sa sakit. "Mamatay akong masaya dahil hindi mapunta sa isang demonyo ang pinaghirapan ng aking mga magulang!
"Sinusubukan mo talaga ako ha, ang akala mo ba ay hahayaan kong mabuhay ang kaibigan mo? Naawa pa ako sa iyo kaya pasasamahin ko siya sa iyo sa langit para rest in peace ka na!" mala-demonyong tumawa si Darwin habang nanlilisik ang mga matang nakatitig kay Caroline.
Matapang na sinalubong ni Caroline ang matatalim na titig ng amain. Puno ng pagkamuhi at galit ang mga tinging ipinukol niya rito.
"Sa tingin mo ay hindi ko napaghanadaan ang lahat ng ito?" mala demonyong tumawa si Darwin. Tangkang bubunutin ang baril na nakasuksok sa baywang ng pantalon, ngunit naudlot nang marinig ang sunod pang sinabi ng dalaga.
"Kapag pareho kaming namatay ng kaibigan ko, lahat ng maiiwan ko ay mapunta sa mga tauhan namin dito at sa charity works."
Kulang na lang ay bumuga ng apoy sa mga mata si Darwin dahil sa galit. Kuyom ang dalawang kamao at pinigilan ang sariling sakalin si Caroline.
Napangisi si Caroline kasabay ng pag-igik dahil sa sakit na nadarama sa kaniyang ulo. Inaatake na naman siya ng matinding sakit na ang amain lang din ang may kagagawan kasabwat ang doctor nila.
"Alam kong kaya mong manipulahin ang mga tao namin katulad ni Doc. Kaya huwag kang umasa na maging ang last will and testament na ginawa ko ay mahahanap mo."
Malutong na mura ang pinakawalan ni Darwin nang makumpirmang hindi ang abogado ng mga ito ang may hawak sa dokumento. Wala siyang magawa ngayon dahil mukhang naghihingalo na rin ang babae. Kahit namimilipit ito dahil sa sakit ay hindi siya nakaramdam ng awa.
"Sinusumpa ko na pagbabayaran mo ang lahat ng kahayupang ginawa mo sa pamilya ko! Gagapang ka sa hirap at mamatay na dilat ang mga mata kasama ang mga taong kasabwat mo!"
"HAHHHHH!" Nandidilat ang mga mata ni Darwin at hinahapong napabalikwas ng bangon. Mabilis na naglumikot ang kaniyang mga mata sa paligid upang masigurong nanaginip lamang siya.
"Bakit?" Maging si Magda ay naalimpungatan sa biglang pagbangon ng asawa.
"Bigyan mo ako ng tubig!" Utos niya sa kaniyang asawa habang pinapakalma ang sarili. Nainis siya dahil napanaginipan niya ang nangyari two years ago. Napakasariwa ng lahat sa kaniyang panaginip at ramdam niya ngayon ang galit sa tinig ng babae.
"Hindi ako makakapayag na mawalan nang saysay ang lahat ng pinaghirapan ko!" bulong ni Darwin sa kaniyang sarili. Marami na siyang na kurakot sa kaban ng pamilyang inagawan ng kayamanan. Pero hindi pa rin iyon sapat para sa kaniya.
Malapit na ang tatlong taon na palugit sa last will and testament na ginawa ni Caroline. Kapag hindi pa niya nahanap si Cristine ay mawawala sa kaniya ang lahat. Pagkalibing kay Caroline noon ay may dumating na sulat galing sa hindi nagpakilalang abogado. Nakasaad sa sulat na ang tungkol sa kayamanang naiwan. Hindi nga nagbibiro ang babae, tanging si Cristine lang ang daan upang matagpuan ang abugado ayun na rin sa sulat.
Muling bumalik sa pagtulog si Magda pagkaabot ng malamig na tubig sa asawa. Hindi na niya ito inusisa at hinayaang mag-isip ng malalim.
"Bakit ba naging pabaya ako noon?" patuloy na kausap ni Darwin sa sarili. Ipinagkatiwala niya ang lahat sa tauhan noon ang pag-alaga kay Cristine. Halos hindi na makilala ang mukha nito noong maabutan ng kaniyang tauhan kung san naganap ang aksidente.
Pinagamot niya ito at pinaayos ang mukha ngunit hindi niya alam kung ano na ang hitsura nito ngayon. Iyon ang isa sa pagkakamali niya noon kung kaya may alas na hawak si Robert laban sa kaniya. Ang doctor na kasabwat ay pinapatay na niya noon sa takot na may iba pang makaalam sa ginawa niya.
Hindi rin magalaw ni Darwin ang pamilya ni Cristine na nasa probinsya dahil walang alam ang mga ito. Isang taon mahigit ding comatose ang babae noon at itinago niya sa lahat iyon. Ngunit sadyang inabot siya ng kamalasan dahil wala naman itong maalala nang magising.
....
"PARE, nasa labas ang mga magulang ni Cristine," tawag ni James kay Dexter.
Malugod na sinalubong ni Dexter ang mga bisita at pinatuloy sa loob ng kaniyang opisina.
"Maraming salamat po ulit sa paghawak sa kaso ng aming anak kahit na wala kaming sapat na perang pambayad." Paulit-ulit na turan ng ama ni Cristine sa tuwing magkaharap sila ni Dexter.
"Adhikain po ng aming grupo ang makatulong kaya huwag niyo na po isipin ang bayad," magalang na tugon ni Dexter sa ginoo. Naawa siya sa mga ito dahil bumeyahe pa nang malayo upang makarating sa kanilang pamahalaan.
"May pamasahe pa po ba kayo?" balak niyang abutan ang mga ito ng pera ngunit tumanggi ang mga ito.
"Naku huwag na po, Sir! Sobrang nakakahiya na sa inyo. Isa pa ay tinutulongan na kami ngayon ng pamilyang Vergara. Gusto nila kaming tulongan na mahanap ang nawawala naming anak."
"Hindi po ba at pinagbintangan nilang nagnakaw ang inyong anak?" kuryos na tanong ni Dexter sa mag-asawa.
"Nang malaman nilang pinapahanap po namin si Cristine ay gusto nila kaming tulongan. Napatawad na umano nila ang anak ko."
"Nagbabait-baitan lang sila, naniniwala akong may hindi magandang nangyari noon kung bakit biglaan ang pagkamatay ng dati kong alaga." Sabat ni Aleng Dolor sa pag-uusap at ang tinutukoy ay si Caroline. Umalis na siya noon sa trabaho nang maka graduate sa college ang anak upang makapahinga.
"Huwag po kayong mag-alala, inaalam na namin ang lahat at pinaiimbistigahan." Malumanay na turan ni Dexter at gustong pagaanin ang loob ng mag-asawa.
"Salamat po, Sir! Isa sa dahilan kung bakit kami pumunta rito para ibigay itong larawan ng aming anak."
Tinanggap ni Dexter ang sobreng inaabot ng ginoo.
"Iyan po ang mga lumang litrato ng aming anak, Sir." Paliwanag ni Aleng Dolor.
Pinakatitigan ni Dexter ang dalawang larawang hawak. Ang nasa kanang kamay ay ang litrato ng anak ng mga ito noong bata pa hanggang sa magdalaga. At ang nasa kabilang kamay ay larawan mula sa taong hindi kilala ng mag-asawa. Half face lamang ang makikita sa larawan. Ngunit naroon ang nunal na siyang nagpapatibay nang hinala, na iisang tao lang ang nasa larawan at si Cristine.
"Umalis siya sa bahay upang dalawin ang kaibigan niya na dati kong alaga. Hindi namin akalain na iyon na rin ang huling araw na makita namin siya." Mabilis na pinunasan ng ginang ang luhang namilisbis sa kaniyang pisngi. Na alala pa niyang nangako ang anak noon na iaahon sila sa hirap ng buhay.
"Huwag po kayong mag-aalala, gagawin po ang lahat ng makakaya ng aking team upang mabigyan katarungan ang pagkawala ng inyong anak!" Naawang inabutan ni Dexter ng panyo ang ginang upang mapunasan ang luha sa pisngi nito.
Naputol ang pag-uusap nila Dexter nang kumatok ang secretary upang ipaalam ang pagdating ng isang bisita.
Naudlot ang pagpasok ni Yvone sa loob ng opisina ni Dexter nang mapansin ang katabi ng mag-asawang bisita nito. Nasa mukha ng babae ang lungkot habang nakatitig sa hawak ni Dexter. Ngayon lang ulit may nagpakita sa kaniya na kaluluwa mula nang maging asawa si Ashton at doon pa sa opisina.
"Nariyan ka na pala, Yvone, nasa training room si Ashton." Puna ni Dexter sa asawa ng kaibigan.
Ngumiti si Yvone sa kaibigan at lumapit dito. "Kaso ng isang yumao na ba ang bago ninyong hawak?"
"Paano mo nalaman?" Luminga si Dexter sa tabi niya kung saan nakatingin si Yvone at biglang kinilabutan. Mukhang may nakikita na naman ang asawa ng kaibigan na hindi nakikita ng isang ordinaryong tao, tulad niya.
"Hindi ako naniniwalang patay na ang anak ko!" Biglang humagulhol ng iyak ang ina ni Cristine.
"I'm sorry po!" nakaramdam ng kunsensya si Yvone. Hindi niya alam ang bagong kaso na hawak ng grupo pero nakakasiguro siyang ang babaeng nakita niya ay kasama ng mag-asawa. Mabilis siyang nagpaalam sa mga ito dahil hindi niya kayang titigan ang lungkot sa mukha ng isang kaluluwa.
Nang umalis na ang mag-asawa ay sinundan ni Dexter si Yvone.