"Ikaw ha, sobrang malihim at tinatago mo sa amin ang maganda mong pamamgkin." Mukhang manyak ang mga tingin ni Geoarge sa dalaga.
"Mabuti at hindi nagmana sa kapangitan mo!" nang-aasar na dugtong pa ni George.
Tumawa ng pagak si Dany bago sumagot. "Laking Maynila kasi siya, pare, saka sa ama niya nagmana."
"Naku, ganyan mga kutis ang type ko. Baka pwedeng ilakad mo ako sa kaniya?" nakangising turan ni George habang hindi hinihiwalay ang tingin sa babae. Ang kasama niya ay nagkasya na lamang sa pakikinig at tingin din sa babae.
"Bakasyon lang siya rito, pare, at ang hilig ay mamasyal at makakita ng magandang tanawin."
Kahit naiinis na si Cris sa paraan ng tingin ng lalaking nangangalang George ay nakangiti pa rin siya rito. Feeling guwapo pa ito kung umasta na ang akala ay papatusin niya. Pero kailangan niya ito kaya sinakyan niya ang pambobola ng manyak na lalaki.
"Hindi ka magsi-sisi at dito mo napiling magbakasyon, miss." Hindi na nabura sa labi ni George ang ngiting parang aso.
"Salamata po, mauna na po kami ni Tiyo at masakit na rin ang paa ko sa kakatayo rito," sinuklian niya ng ngiti ang lalaki upang lalong maakit sa kaniya at magagamit niya ito.
Mukhang nakatama sa jackpot si George at ibinilin pa kay Dany na isama sa rancho ang pamangkin nito bukas upang mamasyal.
Umaktong natuwa si Cris at nagpasalamat kay George. Ramdam pa niyang hatid tanaw pa sila nito nang tumalikod na sila ni Dany. Isinama siya ni Dany pauwi upang gampanan ang papel nito sa ginawang palabas. Ilang minuto pa ay bumuntot na sa kanila ang lalaking nagkagusto sa kaniya upang masiguro umano ang kaniyang kaligtasan.
Ipinakilala siya ni Dany sa asawa nito at kinuwento ang dahilan kung bakit siya naroon.
"Salamat po sa pagligtas ng buhay ko, malaking utang na loob ko po ito sa inyo kaya tanggapin niyo po ito." Bukal sa loob na inabot ni Cris ang tamang halaga sa mag-asawa.
"Naku wala iyon, Ineng. Hindi sa namamantala kami ng sitwasyon pero tatanggapin ko ito. Salamat at malaking tulong ito sa aming buhay."
Nakakaunawang ngumiti si Cris kay Dany. Naaawa siya sa nakikitang kahirapan nito sa buhay. Dalawa ang anak ng mag-asawa at maliliit pa. Malaki ang rancho ngunit mukhang hindi maganda ang pamamalakad ng may-ari para sa mga trabahador.
"Total ay nakilala ka na nila bilang pamangkin ko. Bilang pasalamat sa inabot mong ito ay isama kita minsan sa loob para malaya kang makapamasyal." Alok ni Dany sa dalaga.
"Wow, talaga po? Maraming salamat po pero kung ikapahamak niyo naman ang kagustohan kong makapamasyal sa loob ay huwag na lang po."
"Huwag kang mag-alala dahil tiyak na si George mismo ang magpapasok sa iyo sa loob. Mag-ingat ka nga lang at umalis agad dito dahil baka gamitan ka niya ng dahas upang mapasa-kaniya."
Tinandaan ni Cris ang bilin ng ginoo. Ito ang pagkakataon niya upang makapasok sa loob. Ito ang lugar kung saan nakatira si Cristina noon bago ang aksidenteng nangyari.
Madaldal ang asawa ni Dany at marami siyang nasagap na impormasyon tungkol kay Cristina. Kahit hindi siya nagtatanong ay kusa itong nagkukuwento at excited pa ito kaysa sa nakikinig. Ayon dito ay si Cristina ang pinagbibintangan ng maagang pagkamatay ng anak ng may-ari ng rancho. Sinamantala nito ang kahinaan ng may sakit na kaibigan at pinagnakawan. Isa na nga sa ebedsnsya ang pagkuha sa sasakyan.
"Kawawa naman po siya, nawawala na nga, napagbintangan pa." malungkot na kumento ni Cris matapos marinig ang kwento ng ginang. Nagpasya siyang doon na rin matulog sa kubo ng mga ito upang magmukhang makatotohanan ang lahat na pamangkin siya ng mga ito. Alam niyang dadalaw doon ang mayabang na si George pagka takip-silim.
"Kawawa talaga, kilala ko si Cristine at hindi niya magawa iyon. Pero walang may naglakas loob na alamin ang katotohanan lalo na at ang amain na ni Caroline ang naghari-harian sa rancho. Lahat ay nagbago mula nang mamatay ang tunay na may-ari at binabaan ang sahod namin."
"Bakit po hindi kayo nagre-reklamo at lumalapit sa mayor niyo dito?" naintrigang tanong niya sa ginang. Malakas ang kutob niyang may kinalaman ang nagngangalang Darwin sa pagkawala ng taong hinahanap niya.
"Naku, tuta ni Darwin ang mayor dito kaya hawak niya pa rin ang batas," sagot ng ginang sa dalaga.
Nakaramdam ng awa si Cris sa pamilya ni Cristine dahil hinusgahan na ang pagkatao nito. Lahat ng nalaman ay kaniyang nire-report sa opisina sa pamamagitan ng email.
"Kumalap ka pa ng impormasyon tungkol sa family background ng kaibigan ni Cristine. Tungkol naman sa mga records ng Darwin na iyan ay si Jay na ang bahala." Basa ni Cris sa reply sa kaniya ng kanilang Big Boss.
....
TINIK talaga sa lalamunan ang babaeng iyan!" Nasipa ni Darwin ang upuang nasa harapan nang marinig ang kuwento ni Arceli. Si Cristine ang kaniyang tinutukoy na hanggang ngayon ay hindi rin mahanap ng kaniyang tauhan.
"Mukhang katulad po ng pamilya ni Cristine, nagsasagawa na rin ng hakbang si Argus ngayon." Dagdag pang kuwento ni Arcile sa amain.
"Ano ba ang ginagawa mo at hindi mo magawang ma-control ang lalaking iyan? Ang tagal na ng relasyon ninyo pero hindi ka pa inaalok ng kasal?" pabulyaw na panenermon ni Darwin kay Arcile.
Nakasimangot si Arcile at sa kaniya na naman naibaling ang sisi ng amain. Kung pwede lang na huwag na ipaalam dito ang nangyayari ay ginawa niya. Pero siya ang unang mawalan kung sakaling ipinagpatuloy ni Argus ang paghahanap kay Cristine.
"Iyan na nga lang ang trabaho mo pero hindi mo pa magawa!"
Napayuko ng ulo si Arcile at lihim na nagngi-ngitngit ang kalooban sa amain dahil sa galit. Pinili niyang manahimik kaysa dagdagan ang init ng ulo nito. Si Argus ang isa sa big stockholder ng pabrika na hawak nila ngayon. Bukod sa matagal na niyang gusto ang binata, ito rin ang gusto ng lahat na mapangasawa niya. Ang ayaw niya lang ay ang gusto ng mga ito na pikutin na ang nobyo upang makakasiguro.