Chapter 3
Kaya napalakad siyang muli at nilapitan ang dalaga. “Talagang inuubos mo ang pasensiya ko no! Pakana mo a ng lahat ng ito para mapasunod mo ko, kung inaakala mong mananalo ka, pwes makikita mong magsisisi ka! Pagsisisihan mong ginawa mo ang lahat para ikasal ka sa akin, kasi hindi ako magiging mabait sa iyo! Naintidihan mo,” sabi pa niya at tuluyang iniwan si Clarette.
Nasa mahabang lamesa na ang lahat, habang kumakain ay ibinungad na ng ama ni Clarette ang tungkol sa kasalang magaganap.
“Gusto ko sa na sa susunod na linggo ay makasal na kayo,” sabi ni Mr. Legaspi.
“A Next week na agad? O-okay lang ba iyon kay Stephen?” tanong ng Mama ng dalaga.
“Okay lang po, nakapag-usap na kami ni Clarette, at may kasunduan kami, if ever po hindi mag-work ang relationship namin, kami na mismo ang kusang lalayo sa isa’t isa, o ma pa file ng paper para palayain ang isa’t isa.” sagot niya.
“Teka nga lang Stephen, bakit kayo nagdedisisyon ng ganyan?” tanong ng mama niya.
“Mama, okay na iyon, alam n’yo naman ang life style ko, hindi ko inililihim, ayoko sisihin ako nina Tito at Tita, kapag nakita nilang lumuluha ng dugo ang anak nila,” sarkastikong sabi ni Stephen.
Sa sinabi niyang iyon, malakas na natawa ang ama ni Clarette na si Mr. Lagaspi. “Sa tingin ko maaga pa para sabihin mo iyan sa akin, hindi mo pa kilala ang anak ko, natitiyak ko na mauuna kang magkagusto sa kanya, kung ako sa iyo hindi ako papayag sa ganyang kasunduan,” sabi pa nito sabay inom ng tubig.
“Talaga Balae, mukhang confident ka? Ibig bang sabihin ay pumapayag sa kagustuhan ng dalawa?” tanong ni Mr. Anderson.
“Oo naman, kayo ang bahala, isa pa matatanda na sila, malaki rin ang tiwala ko sa anak ko, hindi siya ordinaryong babae,” sabi ng ama ni Clarette.
Natawa siya ng mapakla. “May pagmamahan po pala ang anak ninyo Tito,” pasarkastikong sagot ni Stephen. Nakita niyang tinitigan siya ng masama ni Clarette, habang itinataas ang cellphone na para bang may bantang ipinapaalala sa kanya.
Napabuga lang siya ng hangin at pasimpleng ngumisi. Naiisip niya kasi na mahilig magbanta ang mag-ama, kung malaki ang tiwala ng mga ito sa mga sarili nila, naiisip rin niyang di hamak na mas kilala niya ang sarili niya, at alam niyang hindi siya gagawa ng bagay na hindi niya kaya, alam niya na magagawa niyang talunin ang dalaga.
KINAGABIHAN ay nagkita-kita sila ng kanyang mga kabarkada. Doon sa paborito nilang resto bar.
“Ano kamo, iyong babaeng ikinama mo kagabi, iyon pala iyong babaeng ipapakasal sa ‘yo?!” pagulat na tanong ng mga ito.
Tumango muna siya bago sumagot. “Oo, pambihira, ipinasubo ninyo ako, nasaan si Patrick bakit wala siya, sa tingin ko may alam ang lokong iyon, kaya pala bolutaryong ipinagamit sa akin ang condo niya, bwiset!” bulalas niya.
“Wow! Ang cool ng babaeng iyon Pare, mukhang mayayari ka na, baka mamaya iyon na ang makakapagpatino sa ‘yo!” sabi ni Eric habang nag-aapiran pa sila ni Gerald.
“Tumigil nga kayo, napaka lakas ng loob ng babaeng iyon, nakipag kasundo sa akin, para lang mapapayag akong magpakasal, saka isapa may nangyari sa amin, at ako pa ang nakauna sa kanya, kaya siguro ayaw na akong tigilan,” naiiling niyang sabi.
“Wo! Talagang napapahanga ako ni Clarette, talaga gumawa siya ng paraan para makuha ka niya, at alam mo pare, ingat ka sa mga babaeng ganyan,” sabi pa ni Eric.
“Pero nae-excite ako, para tuloy gusto kong makipag pustahan kung ang kaibigan nating ito ay mapapatino ng babae iyon o hindi,” sabi rin ni Gerald.
Nawalan siya ng ganang uminom dahil sa mga nalaman niya, kaya nagpaalam na siyang mauunang umuwi. Hindi pa siya nangangalahati ay nakatanggap na siya ng tawag mula kay Eric.
“Helo?” tanong niya mula sa kabilang linya.
“Hey dude, narito si Clarette, pero anong gagawin namin, lasing na lasing na siya? Ano pupunta ka o ihahatid ko na?” tanong ni Gerald. Pero kilala niya ang karakas ng mga kaibigan niya, mga lalaking kung may pagkakataong maka-score sa isang babae ay gagawin din ng mga ito.
Ang isang bagay na pinaka ayaw niya ay iyong napakikialaman ang alam niyang kanya na. “Wait! Huwag mong subukan, pabalik na ako!” Utos niya sa kaibigan. Agad na nga niyang ipinihit ang manibela pabalik. “Bwiset talaga ang babaeng iyon!” bulalas niya sa isip.
Ilang minuto lang at naroon na siya. Halos paliparin niya ang sasakyan sa bilis niyang magmaneho. Pagpasok niya sa bar nakita nga niya roon ang mga kabarkada, at nakita niya si Clarette na nakasandal sa sopa na inuupuan nila. Kitang-kita niya ang paka daring ng suot nitong dress. Labas ang cleavage at masyadong maiksi ang palda, kaya halos makitaan na ito, bukod sa labas na nga ang mga hita, hindi pa maganda ang pagkakaupo.
“Badtrip kayo no! Bakit hinayaan n’yo siyang ganyan?” naiinis na tanong niya sa mga kabarkada.
“Sorry na Pare, sabi mo huwag naming hawakan, hindi namin hinawakan, malikot e, kanina pa pagalaw-galaw,” sagot ni Gerald. Hindi na niya pinakinggan pa ang ibang sasabihin ng mga ito, mabilis na niyang hinubad ang suot na jacket at itinakip sa katawan ni Clarette. Saka binuhat ang walang malay na dalaga.
“Mauna na kami,” paalam lang niya sa mga kabarkada.
“Alam naman namin na ang iyo ay iyo, pero kapag nagsawa ka na, nakahanda naman kaming saluhin siya,” pabirong sabi ng mga ito, na lalong ikinainis niya sa dalagang buhat-buhat niya.
Mabilis niyang naisakay sa kotse niya ang dalaga. “Ito ba ang sinasabi mong mapapaibig mo ko? Kung alam mo lang kung gaano ako ka-turn off sa mga pinaggagawa mo, nakakaloko!” bulalas niya ng malakas kahit na alam niyang hindi siya nito naririnig. Nguni tang hindi niya alam ay gising ito at naririnig ang mga sinasabi niya.
KINAUMAGAHAN nagising si Clarette na nasa hindi pamilyar na lugar. Nagulat pa siya ng makita si Stephen galing sa labas ng silid at pumasok bigla sa kwarto. Napatingin siya sa sarili niya, iba na ang suot niyang damit.
“May nangyari na naman ba sa atin?” seryosong tanong ng dalaga. May himig galit ang pagtatanong nito.
“Parang ikaw pa ang galit? Hindi ba kung may dapat magalit sa ating dalawa ako iyon?” nakaseryoso ang mukha niya at naiinis na tinapunan ng tingin ang dalaga.
“Bakit naman?” natawang tanong nito.
“Huwag kang tumawa kasi walang nakakatawa! Hindi ba’t kakaayos lang ng usapan tungkol sa kasal? Ikaw at ang pamilya mo ang nagpumilit na maikasal tayo, tapos ngayon magba-bar ka na ikaw lang mag-isa? Ano iyong eksenang ginawa mo? Gusto mo ba talagang mapahiya!?” galit niyang tanong.
“Bakit nahihiya ka? Nakakahiya naman kasi ang ginawa mo no, iyong mga pinagsasabi mo, nakadale ka ng birhen tas wala kang kabalak-balak na panagutan, kung hindi pa kita tatakutin hindi ka pa papayag? Ano to?” Kalokohan,” naiiling na sagot nito sa kanya.
“Pwedeng tigilan mo ito! Yong pagpunta mo ng Bar ng mag-isa at nagpapakalasing ka, paano na lang kung hindi ko mga kaibigan ang nakakita sa iyo?”
“And so what!? Wala akong pake, di mag-asawa ka, ng nalawayan ng iba!” sabi ni Clarette sabay tayo na para san umalis.
Sa narinig niya nangigil talaga siya ng husto, kaya nasuntok niya ang ibabaw ng night stand table. Bahagyang nagulat si Clarette pero itinuloy nito ang pag-alis. Naiiling siya, at sa huli ay napasigaw. “Bwiset! Ang galing niyang ma-mwiset ng tao!” sabi pa niya.
Hindi niya alam na lihim na natatawa si Clarette sa mga inaasal niya. “Hindi pa tayo ikinakasal hulog ka na sa mga bitag ko, mayabang!” pabulong na bulalas ni Clarette saka tuluyang umalis sa condo unit niya.