ภพนี้ขอเพียงเธอ บ้านไม้หลังใหญ่

“หุบปากอีกลิ่นจันทร์ ข้ามิเคยคิด ว่าข้าจักเลี้ยงลูกออกมาเช่นเจ้า” นายเกลี้ยงชี้หน้าลูกสาว มือที่ยกนั

ภพนี้ขอเพียงเธอ ฝากคนรัก

“ข้าขอโทษ” กลิ่นทิพย์ก้มหน้ายอมรับผิด

ภพนี้ขอเพียงเธอ หน้าที่บ่าว

เสียงดนตรีบรรเลงเป็นเพลง ดังกึกก้องดังเช่นในทุกวัน อินทิรายืนมองหญิงเจ้าของเรือนนั่งกรองมาลัย ด้านล่

ภพนี้ขอเพียงเธอ จับมือข้า

“ป่าแห่งนี้ข้ามิเคยให้ผู้ใดได้เข้ามา” หญิงสาวขมวดคิ้วแปลกใจ ทว่าไม่พูดอะไรต่อ ทำได้เพียงแต่สงสัยสิ่ง

ภพนี้ขอเพียงเธอ กลัวหนอนฤา

หลังจากเก็บบัวเสร็จจึงเดินเลี่ยงไปทางเวิ้งอีกด้านที่มีหนอนชุม พระพายเดินเก็บหนอนใส่ในกระเช้าสานที่พก

ภพนี้ขอเพียงเธอ งามหาใครเปรียบ

“อีนวลเอ็งไปหายามาทางให้กลิ่นจันทร์เสีย ดูแล้วจักไม่พ้นเป็นแผลเป็นเสีย”

ภพนี้ขอเพียงเธอ ตอนจบ

ภพนี้ขอเพียงเธอ เจดีย์บรรจุอัฐิ

ภพนี้ขอเพียงเธอ ท่านเป็นใคร

ภพนี้ขอเพียงเธอ ถ้าแลกได้

ภพนี้ขอเพียงเธอ ปล่อยมือกู

ภพนี้ขอเพียงเธอ กลิ่นจันทร์มีสองคนใช่ฤาไม่

ภพนี้ขอเพียงเธอ เปลี่ยนจากเดิม

ภพนี้ขอเพียงเธอ แผลเป็นจักหายได้อย่างไร