Simula ng araw na yon ay parati na akong kinukulit ni Melendrez. Parati siyang nasa store pero hinayaan ko na lang nag-aaral din siya dito. Pagmayaman talaga wala sa kanya ang pera niya. Halos ubusin niya na ang paninda namin dito pero hindi naman siya tumataba. 
Fr: Ate Valerie
I already found the best dorm for you. It's inside  the campus lang. 
Ilang beses niya akong kinulit na tumira na lang sa unit nila ni Ate Missy pero hindi ako pumayag sabi ko hindi ako papayag na tulungan niya ako but when she found out about my bedspacer kahit iyon na lang daw pumayag ako. Medyo malayo din kasi ang bedspacer ko sa school wala ding curfew ang dorm iyon kasi ang hiniling ko sa kanya. Ayaw niya nga sana na magtrabaho pa ako pero sabi ko nakasanayan ko na iyon. Simula ng makilala niya ako ngayon ko lang naramdaman ulit ang malasakit ng isang pamilya. Sobrang bait ni Ate Valerie at mas naawa ako dahil may balak pang sirain ni Mommy ang buhay niya. I found out na may boyfriend siya at itinatago niya ito and to my surprise it was Ate Olivia's brother. Isang Melendrez ang boyfriend niya pero iba ang gusto ng Daddy niya para sa kanya. Masyadong mabuti ang puso niya para saktan lang siya ni Mommy at ang Daddy niya. 
To: Ate Valerie 
Titingnan ko muna Ate baka kasi mahal. Ayaw kong gumastos ka para sa akin. 
Fr: Ate Valerie 
Wala sa akin ang gumastos sayo. I want you to have a better and safe place I felt guilty knowing that my baby sister is struggling in her life. 
To: Ate Valerie
Binibigyan din naman ako ni Daddy.  Gusto ko lang talaga mag-ipon para sa future. 
Gusto ko din magkaroon ng sariling bahay that I called my own. 
15,000 is enough for me to live monthly. Thankful pa din ako that Dad never forget about me. 7,000 naman ang sinasahod ko sa store matipid din naman ako kaya hindi ko nagagalaw ang pinapadala ni Daddy. 
Fr: Ate Valerie
You're my Baby sister hanggang kaya ko bibigyan kita. I want you to stop working and focus on your study pero ayaw naman kitang pilitin. If you need me I always here for you. 
Napangiti ako while reading her message to me. Masaya akong tumanggap ng mga customer kaya napansin iyon ni Melendrez. 
"You look happy today"sabi niya. 
"Hindi ba nauubos ang allowances mo sa araw araw na pagtambay mo dito?"tanong ko sa kanya. 
"Nasanay na akong mag-aral dito and I like the vibes here. You have some taste in music"sabi niya. 
Mahilig lang ako sa music kung walang ibang tao dito ay sinabayan ko na ang pagkanta. 
"Bumalik ka na doon at mag-aral ka na malapit na ang finals"sabi ko sa kanya. 
"Kahit mag-aral ako I can't beat you"sabi niya. 
"Hindi naman competition ang pag-aaral ang mahalaga natututo ka"sabi ko sa kanya. 
"I know it is too late to say sorry to you but I am sincere when I am saying that. I actually got pressured with my Ate And Kuya's achievement. I want to be like them sabi ko if I got the scholarship of Tita Delia it is achievement for me. My Ate is Topnotcher when she take board exam she also have her scholarship during her college days. Kuya Franz have his scholarship right now and consistently being on top in his own path kahit di pa siya ganap na Doctor he already has many achievement. I don't know about me I can't be a Doctor kaya kinuha ko ang Engineering it is related to my Ate's course. Hindi ko alam kung saan ako magaling or what I want in the future"sabi niya. Hindi ko alam ang sasabihin ko wala naman talaga akong pakialam sa kung anong rason niya. Gusto ko lang talaga ng scholarship para wala na akong babayarang tuition. 
"Hindi mo naman kailangan maging katulad nila. Dapat ay gawin mo kung anong gusto mo talaga dahil magkakaiba naman ang buhay ng tao kahit kapatid mo pa sila"sabi ko sa kanya. Wala naman akong pakialam din sa grades ko o kung ano mang title na makukuha ko. Gusto ko lang magtapos ng pag-aaral mamuhay ng maayos. Magkaroon ng sariling bahay, negosyo at sasakyan tapos maninirahan ako sa tahimik na lugar kung saan wala akong ibang iisipin kundi ang mabuhay lang ng maayos. 
Natapos na ang duty ko pupuntahan ko ang dorm na gusto ni Ate Valerie. Bago ako umuwi sa bed spacer ko ngayon. Katulad ng dati parating nakabuntot sa akin si Melendrez. 
"Where are you going this time?"tanong niya. 
"Dorm sa school"sabi ko sa kanya. 
"You're moving out?"curious na tanong niya. 
"Titingnan ko pa"sabi ko sa kanya. 
Habang naglalakad kaming dalawa at nakasunod siya sa akin. 
Papaliko na sana ako ng makita ko si Mommy na inaabangan ako. Anong kailangan niya kaya sa akin ngayon?. 
"Mauna ka na Melendrez"sabi ko sa kanya. Hindi niya dapat malaman ang buhay ko. 
"Bakit?"tanong niya. 
"Sige na"sabi ko sa kanya. Nakita kong papalapit sa akin si Mommy. 
"Alis na"sabi ko kay Melendrez pero alam kong hindi siya aalis. 
Pagkalapit ni Mommy sa akin ibang iba na ang itsura niya ngayon kumpara noon. I can confirmed that she uses too. Kaya naalarma ako I don't know their behavior but I guess I can't underestimate her. 
"Balita ko that your Ate Monica been helping you"bungad niya mabuti na lang at second name ang binanggit niya. Nakatayo lang sa gilid namin si Melendrez. 
"Anong kailangan mo?"tanong ko. 
"Alam mo ang kailangan ko Hope. I need money right now"sabi niya kalmado pero medyo desperada na ang boses niya. 
"Binigay ko na sayo ang sahod ko noong nakaraan na pinuntahan mo ako. Wala akong maibibigay sayo na malaki"sabi ko sa kanya. 
"Wala ka talagang kwenta hindi katulad ng mga kapatid mo malas ka talaga"sabi niya at hinigit ang braso ko pero agad akong hinila ni Melendrez sa likod niya. 
"Sino ka bakit ka nangengealam sa amin ng anak ko?"tanong niya. That means hindi niya kilala ang mga kapatid ni Ate Olivia. 
"Magkano ang kailangan mo?"hinarap ko siya inilabas ko ang wallet ko. 
"Just gave me your salary tutal naman you're ate Monica is helping you. Kung kaya mong makahingi ng pera sa kanya. Then tell me so I no longer pestering your life"sabi niya. 
When I gave her all my money in pocket agad na pinigilan ni Melendrez ang kamay ko. 
"How much do you need?"tanong niya sabay labas ng wallet niya. 
"Mukhang mayaman ang batang ito. Manliligaw mo?"tanong ni Mommy. 
"Wag kang mangialam dito"sabi ko sa kanya. 
"Kapag kailangan mo pa sa akin ka humingi at wag kay Veronica. How do you call yourself a Mother kung ganito ang ginagawa mo sa anak mo? Do you even know what happened in her life. The money you took from her pinaghirapan niya yon. Wag na wag mong sasabihin na wala siyang kwentang tao because between you and her, you are the worst mother I ever met"pagkasabi ni Melendrez nun ay agad kong inaharang ang likod ko sa kanya. Naramdaman ko ang sakit ng bawat suntok niya sa likod ko. 
"Stop it"sigaw ko kay Mommy. 
"Here is the money that I have. Wag mo na ulit akong guluhin"sabi ko sa kanya. Umalis si Mommy at galit na galit.